Πρώτο 'Βιολί'



Ο Δημήτρης Κυρατσούδης είναι ένας ανερχόμενος ταλαντούχος ηθοποιός που δεν "ρίχνει νερό στο κρασί του". Πρώτη φορά που τον είδα στο σανίδι ήταν στην "Πλαστελίνη" σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Πανταζούδη, πριν αρκετά χρόνια. Μια παράσταση που έδειχνε πως το μέλλον του στο θέατρο διαμηνύεται λαμπερό. Σημειώστε ονοματεπώνυμο και ελάτε να γνωρίσουμε τον Θεσσαλονικιό που εργάζεται στην Αθήνα με τον πήχη ψηλά...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
Δημήτρης Κυρατσούδης

rejected: Πρωταγωνιστείς στο "Μαγικό Βιολί" στο θέατρο ΧΩΡΑ, στην Αθήνα, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κωνσταντακόπουλου.

Δ.Κ.: Κάθε Κυριακή, για μικρά και "μεγάλα" παιδιά, έως τις 9 Απρίλη, είμαι σε μια παράσταση -θαρρώ-εξαιρετικής αισθητικής. Παίζω τον "Πρόκα", τον βοηθό του "Οράτιου". Υπάρχει ένα concept εικονικής πραγματικότητας-3D ως σκηνικό. Είναι ένα σχετικά καινούργιο εφεύρημα, που δεν θυμίζει "κινηματογραφικό πανί".


Αυτό που ζει όλη η Ελλάδα είναι μια "εικονική πραγματικότητα"

rejected: Αυτό που ζούμε στην Αθήνα είναι μια "εικονική πραγματικότητα";

Δ.Κ.: Όλη η Ελλάδα αυτό που ζει είναι μια "εικονική πραγματικότητα". Λίγο χειρότερα στην Αθήνα, καθότι είναι πρωτεύουσα και είναι λογικό. Περισσότερος κόσμος, περισσότερα κοινωνικά στρώματα, περισσότερες δουλειές, περισσότερα προβλήματα. Η κρίση χτυπάει δυνατότερα την Αθήνα. Πλέον, ζώντας στην πρωτεύουσα εδώ και δύο χρόνια που μετακόμισα, το συνήθισα. Παλαιότερα που έμενα Θεσσαλονίκη και για επαγγελματικούς λόγους κατέβαινα Αθήνα μόνο για λίγο, μου έκανε μεγαλύτερο "contrast". Τώρα δεν το καταλαβαίνω τόσο. Στην αρχή, ένιωθα πως υπάρχει μια μεγάλη, γενική "στεναχώρια", που πηγάζει από την κρίση και καθρεπτίζεται στο οτιδήποτε. Σε μια κόρνα στο δρόμο μέχρι μια κουβέντα μέσα στο σπίτι. Έως και στην συμπεριφορά σου στον συνάνθρωπό σου. Όλα πηγάζουν από την κρίση.

Δημήτρης Κυρατσούδης

rejected: Θα γίνεις πατέρας, σε λίγους μήνες. Ζώντας αυτήν την κατάσταση, αισθάνεσαι ότι θέλουμε να αλλάξουμε αυτό που ζούμε; Αντιδρούμε ή λειτουργούμε υπνωτισμένα;

Δ.Κ.: Αισθάνομαι ότι έχουμε χωριστεί σε πολλές κατηγορίες ανθρώπων με διαφορετική φιλοσοφία ζωής. Θεωρώ ότι κάποια στιγμή θα δώσουμε μια "γροθιά" και θα αλλάξει όλο αυτό. Όπως επίσης, θεωρώ ότι δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο ακόμα. Θα μας βρει αργότερα. Ως πολίτες αυτής της χώρας μας έχουν κάνει τόσο μελετημένο, ψυχολογικό πόλεμο. Μας το έφεραν σιγά-σιγά, από λίγο ολοένα και περισσότερο, που έχει γίνει κάτι σαν συνήθεια. Και η συνήθεια είναι άσχημο πράγμα. Θεωρώ ότι θα ξεφύγουμε από όλο αυτό. Δεν γίνεται διαφορετικά! Και ιστορικά, δεν γίνεται να μην ξεφύγουμε! Το θέμα είναι πού θα φτάσουμε! Αν δεν το παλέψουμε εμείς, η επόμενη γενιά-τουλάχιστον- είμαι σίγουρος ότι θα αγωνιστεί για κάτι άλλο!

Πάντα το θέατρο, σε χαλεπούς καιρούς, δίνει το λόγο και ανθίζει

rejected: Έφυγες από Θεσσαλονίκη και πήγες Αθήνα, στην πιο δύσκολη εποχή. Καλλιτεχνικά τώρα δεν είναι σημαντικότερο όσο ποτέ άλλοτε, να αρθρωθεί ο θεατρικός λόγος που να "φωτίζει";

Δ.Κ.: Πάντα το θέατρο, σε χαλεπούς καιρούς, δίνει το λόγο και ανθίζει. Ο κόσμος έχει ανάγκη να βρει μια διέξοδο μέσα από το θέατρο. Αλλά και οι καλλιτέχνες έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να μιλήσουν για πολλά. Το να είσαι καλλιτέχνης με την λέξη "ανάγκη" και το "να πω κάτι που θα έχει σημασία" είναι συνυφασμένες έννοιες. Οπότε και το θέατρο, αν το λιγότερο δεν αναπτύσσεται, πειραματίζεται σωστά. Είναι νομοτελειακό.

Δημήτρης Κυρατσούδης

rejected: Ο κόσμος διψάει για θέατρο; Οι καλλιτέχνες αντίστοιχα, παρέχουν αυτό που επιβάλλει η εποχή ή είναι κλεισμένοι στην "γυάλα" τους;

Δ.Κ.: Το κοινό πηγαίνει στις θεατρικές αίθουσες. Δεν είναι όλοι οι καλλιτέχνες στην ίδια κατηγορία. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να κάνουν πράγματα και θέλουν να τα κάνουν σωστά. Άσχετα, αν αυτό στο αποτέλεσμα είναι επιτυχημένο ή αποτυχημένο.

rejected: Λένε ότι το πιο δύσκολο κοινό είναι... οι μικρές ηλικίες!

Δ.Κ.: Έχω ξανακάνει παιδική παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Ο μικρός θεατής δεν ξέρω αν είναι ο πιο δύσκολος θεατής. Σίγουρα θέλει διαφορετική μεταχείριση. Το παιδί αν δεν το "πιάσεις" από την αρχή μιας παράστασης, θα το χάσεις πολύ πιο γρήγορα! Στο δεκάλεπτο θα έχει βαρεθεί, αν δεν του αρέσει αυτό που βλέπει. Τι σημαίνει το "τι του αρέσει σε αυτό που βλέπει" άπτεται στο κείμενο και τον σκηνοθέτη και στο πώς εσύ παίζεις.

Δημήτρης Κυρατσούδης

Θέλω οι πρώτες μου δουλειές να με αντιπροσωπεύουν στο 100%

rejected: Είσαι εξαιρετικά επιλεκτικός σε θέατρο και τηλεόραση.

Δ.Κ.: Είναι επιλογή του καθενός. Λόγω του νεαρού της ηλικίας και δεν του ότι δεν έχω πολλά χρόνια στο χώρο, θέλω οι πρώτες δουλειές να με αντιπροσωπεύουν στο 100%. Θέλω να με ιντριγκάρουν οι δουλειές που θα κάνω. Με νοιάζει και είναι άκρως σημαντικό, οι άνθρωποι που θα συνεργαστώ να είναι συνεννοήσιμοι. "Με καίει" να είναι καλές συνεργασίες και μέχρι σήμερα ένιωσα και εμπιστοσύνη και δημιούργησα φιλίες μέσα από τη δουλειά. Θέλω να δικαιώνω τους συνεργάτες που με επιλέγουν, αλλά πρώτα από όλα να περνάμε καλά και δημιουργικά, καθόλη την διάρκεια της εργασίας. Είναι βασικός μου στόχος.

Στις μέρες μας εξομοιώσαμε μια βασική συνθήκη ως ιδανική

rejected: Τι σε ξενερώνει στο ελληνικό θέατρο, συγκρίνοντας αυτό που ζεις με αυτό που ονειρευόσουν όταν μπήκες στη Σχολή;

Δ.Κ.: Οι σημερινοί 27άρηδες όπως εγώ, οι λίγο πριν και λίγο μετά ηλικιακά, αυτή την συνθήκη βρήκαμε. Δεν μάθαμε κάτι άλλο. Έτσι το μάθαμε, έτσι το ξέραμε και έτσι ασχοληθήκαμε με το θέατρο. Κι αν δεν ξέραμε, μάθαμε πολύ γρήγορα τι θα αντιμετωπίσουμε, ποιες είναι οι συνθήκες, πόσο καιρό θα δουλεύουμε, τι θα αμειβόμαστε -πολύ σημαντικό- γιατί κάποια στιγμή πρέπει και να βιοπορίζεσαι από αυτό, εφόσον αποφασίσεις να το ακολουθήσεις ως πρωτεύον επάγγελμα. Πρέπει τουλάχιστον να σου αποφέρει τα βασικά. Και στις μέρες μας, αυτό το βασικό είναι ιδανικό. Αυτό με ξενερώνει. Εξομοιώσαμε μια βασική συνθήκη ως ιδανική.

Δημήτρης Κυρατσούδης

Δεν κρίνω τις επιλογές των άλλων, αλλά τις δικές μου τις βάζω στο μικροσκόπιο.

rejected: Υπάρχει και η οικονομική εκμετάλλευση πολλών θεατρικών παραγωγών, στο "ψώνιο" του καλλιτέχνη;

Δ.Κ.: Ναι. "Πατάνε" στο ότι ένας ηθοποιός θέλει να παίξει. Γενικά, ταλαντεύομαι πολύ στις επιλογές που κάνω. Δεν κρίνω τις επιλογές των άλλων, αλλά τις δικές μου τις βάζω στο μικροσκόπιο. Δεν μπορώ να συμμετάσχω σε συνθήκη που δεν με ικανοποιεί, για να λέω ότι κάτι κάνω. Προτιμώ να μην κάνω τίποτα! Όπου το πας εσύ, θα σε πάει κιόλας. Αν εγώ στραφώ προς κάτι που δεν με εκφράζει απόλυτα, θα ανοίξει ένα "τοπίο" παρεμφερών επιλογών. Αν εγώ θέλω να το πάω κάπου αλλού και το όλον δεν με ακολουθεί;... Ε, ας μην με ακολουθήσει...! Δεν τελειώνει η ζωή σου με μια καριέρα.

Δημήτρης Κυρατσούδης

rejected: Μετά τα Χριστούγεννα, ετοιμάζεις και κάτι ακόμα θεατρικά;

Δ.Κ.: Ναι. Μαζί με ένα καλό φίλο, ετοιμάζουμε ένα θεατρικό έργο στην Αθήνα, που ευελπιστούμε να παρουσιαστεί στο δεύτερο μισό της θεατρικής σεζόν. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια δική μας "συνθήκη", να το κάνουμε όπως εμείς θέλουμε. Μια δουλειά που θα γίνει όπως εμείς την πιστεύουμε. Αν είναι σωστό ή λάθος, θα φανεί...

rejected: Τι σε εκνευρίζει σε ό,τι ζούμε;

Δ.Κ.: Η συνήθεια σε ό,τι ζούμε. Το συνηθίσαμε όλο αυτό! Τα στάνταρ μας ολοένα και πέφτουν. Μια κατάρρευση σε κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό επίπεδο που έγινε πλέον "φυσική".

Δημήτρης Κυρατσούδης

Δεν μπορείς να κάνεις μικρά πράγματα στο θέατρο. Θέλει μεγάλα πράγματα

rejected: Τι έχεις κρατήσει από τα χρόνια της Σχολής;

Δ.Κ.: Έχω κρατήσει πολλές συμβουλές που μου έδωσαν καθηγητές. Τις κατάλαβα, μετά τη Σχολή. Όταν άρχισα να δουλεύω και να μπαίνω στο επάγγελμα. Αυτά που συμβαίνουν στο χώρο, σε σχέση με όσα "τρέχουν" σε μια Σχολή είναι διαφορετικά. Το περιβάλλον μιας Δραματικής Σχολής είναι εντελώς προστατευμένο. Θα άλλαζα πολλά πράγματα στη Σχολή, αν είχα σαν εμπειρία αυτό που γνωρίζω τώρα-αλλά αυτό είναι ανέφικτο! Η ελευθερία του να κάνεις ό,τι θες πειραματικά σε ένα ρόλο είναι κάτι που γίνεται με το σταγονόμετρο σε μια δουλειά. Αυτό το προνόμιο το έχεις στα χρόνια της Σχολής. "Να έχεις δυνατό στομάχι και να βουτάς στα πράγματα ολοκληρωτικά", μου είπε μια καθηγήτρια-τώρα πια το καταλαβαίνω και το κρατάω μέσα μου βαθιά... Δεν μπορείς να κάνεις μικρά πράγματα στο θέατρο. Θέλει μεγάλα πράγματα. Στο θέατρο θα αφοσιωθείς ολοκληρωτικά. Δεν γίνεται αλλιώς... Το θέατρο θέλει τον υπερθετικό βαθμό.

Δημήτρης Κυρατσούδης



συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης