"Επιδιώκω να επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη"

Η πρώτη φορά που τον χειροκρότησα στο θεατρικό σανίδι, ήταν σε ένα δώμα στο θέατρο ΧΩΡΑ της Αθήνας. Σε μια μεταμεσονύχτια παράσταση, που έμελλε να αποτελεί ορόσημο για την καλλιτεχνική του πορεία. Το "Χοντροί Άντρες με Φούστες". Τα χρόνια πέρασαν κι ο ίδιος συνεχίζει σεμνά και σταδιακά την εξέλιξη του στο καλλιτεχνικό χώρο. Ο Δημήτρης Μακαλιάς, σε μια από καρδιάς κουβέντα, στο rejected...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
Δημήτρης Μακαλιάς
Δημήτρης Μακαλιάς

" Έχω έρθει πολλές φορές στη Θεσσαλονίκη μόνο και μόνο για να κάνω βόλτα στην παραλία, να γεμίσω τις μπαταρίες μου και να ξαναφύγω."


rejected: Όταν επιστρέφετε Θεσσαλονίκη, όπως απόψε όπου πρωταγωνιστείτε στο ΚΩΜΙΚΟ ΜΠΟΥΜ στο θέατρο ΣΟΦΟΥΛΗ, σε μια πόλη που ζήσατε τα φοιτητικά σας χρόνια στο Κ.Θ.Β.Ε., ποιες θύμησες σας έρχονται στο νου;

Δ.Μ.: Η Θεσσαλονίκη είναι σαν πατρίδα μου. Είναι η πρώτη πόλη που με φιλοξένησε μόνο μου. Μακριά από σπίτι, φίλους και συγγενείς. Κι αναγκάστηκα να κάνω τα πρώτα "παρθένα" μου βήματα. Κάθε φορά που γυρίζω Θεσσαλονίκη φέρνω στο μυαλό μου τα καλύτερα μου χρόνια. Είναι μια πόλη που με ανανεώνει και με γεμίζει ενέργεια. Δεν μπορώ να παραλείψω την αγάπη μου στο να κάνω μια βόλτα στη παραλία της Θεσσαλονίκης. Ξέρετε, έχω έρθει πολλές φορές στην πόλη, μόνο και μόνο, για να κάνω αυτή τη βόλτα, δίπλα στη θάλασσα. Για να γεμίσω τις μπαταρίες μου και να ξαναφύγω.

rejected: Η Θεσσαλονίκη όντας η καλλιτεχνική σας αφετηρία ως φοιτητής στο Κ.Θ.Β.Ε. αποτελεί πάντα σημείο επανεκκίνησης, όσα χρόνια και αν έχουν περάσει και όσο και αν έχετε εξελιχθεί μέσα από συνεργασίες;

Δ.Μ.:Είναι ακριβώς έτσι όπως το λέτε. Είναι ένα σημείο που αρχίζεις και τσεκάρεις τον εαυτό σου. Είναι σαν να βάζεις μία κουκίδα και όταν περνάνε τα χρόνια και επιστρέφεις εκεί από όπου ξεκίνησες, κάνεις έναν απολογισμό. Καλλιτεχνικό και προσωπικό απολογισμό. Είναι ένα σημείο τομής. Που έχεις φτάσει, πως έχεις εξελιχθεί, που άλλαξες και το συγκρίνεις με μια περίοδο και έναν χώρο, που είναι τελείως μακριά από όλα όσα είσαι τώρα πια. Καλλιτεχνικά νιώθω πως η Θεσσαλονίκη λειτουργεί μέσα μου ως πηγή έμπνευσης. Μου δίνει τροφή και ξέρω πως το κοινό της αγκαλιάζει πολύ ζεστά το θέατρο, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος της Ελλάδας. Κι αυτό μου αρέσει πάρα πολύ. Επιδιώκω να επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη.

Δημήτρης Μακαλιάς

rejected: "Κωμικό Μπουμ" απόψε στο θέατρο ΣΟΦΟΥΛΗ. Τελευταία φορά που παίξατε στον ίδιο χώρο, ήταν με το θεατρικό έργο "ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ", παρέα με τον Κώστα Γάκη. Τι να περιμένουμε να δούμε στη φετινή παράσταση;

Δ.Μ.: Το "Κωμικό Μπουμ" είναι μια παράσταση εξέλιξης του "Κάψε το σενάριο" βασιζόμενη στον αυτοσχεδιασμό που έχουμε ξεκινήσει με τον Λάμπρο Φισφή. Είναι μια παράσταση που έχει ιστορία. Είναι πολλά τα χρόνια της ομάδας που έχουμε και κάνουμε πράξη αυτούς τους κωμικούς αυτοσχεδιασμούς. Το 2010 που πρωτοξεκινήσαμε αυτό το είδος θεάτρου στην Ελλάδα, ήταν πρωτόγνωρα τα πράγματα, ακόμα και για εμάς. Τώρα πια, το "Κωμικό Μπουμ" έχει καθιερωθεί. Έχουμε και ένα χρόνο να βρεθούμε ως ομάδα-μας έλειψε αυτή η ιστορία- και χαίρομαι που είναι παραστάσεις που δεν μπορούν να επαναληφθούν, έτσι απλά. Μένουν χαραγμένες στο μυαλό του εκάστοτε κοινού. Κάθε παράσταση είναι μοναδική. Χτίζεται διαφορετικά κάθε φορά, με φαντασία δική μας και του κοινού. Αυτό το κάνει τόσο προκλητικό, που υπάρχει κοινό ερχόμενο ξανά και ξανά να παρακολουθήσει ένα "άλλο" "Κωμικό Μπουμ".

rejected: Στο θέατρο οι παρέες γράφουν Ιστορία;

Δ.Μ.: Ακούγεται κλισέ, αλλά είναι αλήθεια. Οι άνθρωποι που νιώθεις ασφάλεια, μπορείς να συνεργάζεσαι καλά και επί της ουσίας επενδύεις, είναι η ομάδα που σε κάνει να εκφράζεσαι ελεύθερα και σωστά. Εμείς στο "Κωμικό Μπουμ" ερχόμαστε ακόμα πιο κοντά, χρόνο το χρόνο, και γινόμαστε μια "οικογένεια". Το "Κωμικό Μπουμ" είναι αποτέλεσμα αυτής της παρέας. Το θέατρο ΣΟΦΟΥΛΗ είναι ένας χώρος που αγάπησα όταν ήρθα πριν χρόνια με το Κώστα Γάκη, παίζοντας την "Κατσαρίδα". Είναι ένας ζεστός χώρος που χαίρομαι να επιστρέφω παίζοντας αυτού του είδους την παρείστικη κωμωδία.

Δημήτρης Μακαλιάς

rejected: Σε τι κάνετε χρήση το ρήμα "μετανιώνω" στη ζωή σας;

Δ.Μ.: Είναι αλήθεια πως δύσκολα μετανιώνω. Αγαπάω και τα σωστά και τα λάθη μου. Αν έφτανα στον απολογισμό για το τι έχω μετανιώσει, θα απαντούσα για πράγματα που δεν εκδήλωσα, που δεν είπα, ενώ θα ήθελα να έχω πει. Για όλες αυτές τις στιγμές δισταγμού ή του κλειστού εαυτού μου που δεν αφέθηκε να εκφράσει αυτό ακριβώς που ήθελε.

"Kουβαλάω πάνω στο σανίδι, την ιστορία μου, τον εαυτό μου, τις προσωπικές μου στιγμές... "

rejected: Οι απουσίες αγαπημένων προσώπων, οι πληγές σας, κινητοποιούν διαφορετικό τρόπο έκφρασης πάνω στο σανίδι, όσο περνάνε τα χρόνια;

Δ.Μ.: Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής. Αλλάζεις πάρα πολύ στο τρόπο που πατάς στο σανίδι και εκφράζεσαι αλλιώτικα διαχειριζόμενος απουσίες, πληγές, "σκοτάδια" σου. Αυτό δεν το περίμενα όταν ξεκινούσα να σπουδάζω θέατρο. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχει προσωπική κατάσταση πάνω στο σανίδι. Περίμενα το θέατρο να είναι κάτι πιο τεχνητό ή αποστειρωμένο. Εγώ κουβαλάω πολύ πάνω στο σανίδι, την ιστορία μου, τον εαυτό μου. Κουβαλάω τις προσωπικές μου στιγμές. Και νομίζω αυτή η προσωπική αλήθεια του ηθοποιού τον μεταλλάσσει σε κάτι άλλο. Τον μεταφέρει σε μια άλλη κατάσταση. Γιατί αυτό εκτιμά κι ο κόσμος. Μια προσωπική κατάθεση που κάνεις, πέρα από ότι παίζεις. Νομίζω ότι όσο αυξάνονται οι εμπειρίες ζωής, χτίζω λιθαράκι-λιθαράκι, αυτό που είμαι. Γιατί ότι είμαι πάνω στη σκηνή, προφανώς, δεν διαφέρει πολύ, από τον άνθρωπο που είμαι κάτω από τη σκηνή.


rejected: Πρώτη φορά που σας είδα στο σανίδι, ήταν στο "Χονδροί άνδρες με φούστες"-παράσταση ορόσημο που σκηνοθέτησε ο Χρήστος Καρχαδάκης. Τι έχετε να θυμάστε από εκείνον;

Δ.Μ.: Ο Χρήστος ήταν σαν αδερφός. Ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε πάρα πολύ το θέατρο και τους ηθοποιούς του. Ο Χρήστος με εμπιστεύθηκε όσο ποτέ, κανείς άλλος. Και είναι από αυτές τις παρέες που λέγαμε πρωτύτερα, μαζί με την Αγγελική Μιχαλοπούλου, συμφοιτήτρια και συγκάτοικό μου, μαζί με το Χρήστο-οι τρεις μας-που αποφασίσαμε να κάνουμε το όνειρο μας πραγματικότητα, ασχολούμενοι με το θέατρο, σε παραστάσεις που θέλαμε και αγαπούσαμε. Ο Χρήστος με όλες του τις δυνάμεις έκανε το όνειρο του πραγματικότητα. Μου έμαθε να εμπιστεύομαι ανθρώπους. Να εμπιστεύομαι τις δυνάμεις μου. Ο Χρήστος μου έμαθε να εκθέτω την καθαρότητα μου, πάνω στο σανίδι. Η παράσταση αυτή ήταν, όντως, ορόσημο για τη πορεία μου. Κατέθεσα ψυχή όση δεν φαντάζεστε και του το οφείλω.

Δημήτρης Μακαλιάς

"Ο γάμος είναι ενα χαρτί, δεν αλλάζει κάτι στην κοινή ζωη μας ή την καθημερινότητα μας. "


rejected: Αλλάζοντας κλίμα...τελικά, ο έγγαμος βίος είναι μια ιδέα;

Δ.Μ.: Είναι ένα χαρτί ο γάμος! (γέλια) Δεν έχει αλλάξει κάτι στη κοινή ζωή μας. Δεν τροποποιήθηκε κάτι στην καθημερινότητά μας. Οι σχέσεις χτίζονται και επενδύεις σε αυτές, ανεξάρτητα αν έχεις ένα επίσημο χαρτί του κράτους ή όχι.

rejected: Ποιο μειονέκτημά σας καταπολεμάτε τελευταία;

Δ.Μ.:Προσπαθώ να εξαλείψω την οξύτητα μου. Ξεκινάω πολύ πιο οξύς από όσο θα ήθελα και πλέον προσπαθώ να παίρνω πιο μεγάλες ανάσες. Προσπαθώ να είμαι πιο χαλαρός, σε ότι μου προκύπτει. Όσο μεγαλώνεις συμβαίνει, αλλά το πολεμάω περισσότερο και συνειδητά.

rejected: Του χρόνου το χειμώνα συνεχίζετε να είστε στη παράσταση "Σμύρνη μου αγαπημένη" με την Μιμή Ντενίση;

Δ.Μ.: Ναι. Θα παίξουμε για ένα μήνα στην Αθήνα, από αρχές Νοέμβρη, για τρίτη χρονιά το "Σμύρνη μου Αγαπημένη" και από τα Χριστούγεννα και μετά θα παίξουμε στη Θεσσαλονίκη. Στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Δημήτρης Μακαλιάς

" Οφείλεις να είσαι αληθινός πίσω από την συνθήκη ενός ρόλου. Πίσω από ένα "ψέμα" να είσαι αληθινός... "


rejected: Ποια συμβουλή δασκάλου σας από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, κρατήσατε μέσα σας και πορεύεστε με αυτήν πάνω στο σανίδι;

Δ.Μ.:Είχα την τεράστια τύχη να θητεύσω δίπλα σε εξαιρετικούς δασκάλους στο Κρατικό. Ήταν μια εποχή που πραγματικά, η σχολή του Κρατικού ήταν στα καλύτερά της. Είχα δάσκαλο τον Ανδρέα Βουτσινά, τον Δαμιανό Κωνσταντινίδη, τον Νικήτα Τσακίρογλου και πολλούς ακόμα....Δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάτι συγκεκριμένο. Από τον καθένα, κάτι παίρνεις. Αυτό, όμως, που παρέμεινε μέσα μου σαν επιστέγασμα, είναι πως σε αυτή τη δουλειά οφείλεις να είσαι ειλικρινής. Να είσαι καθαρός σε αυτό που κάνεις. Και απέναντι στο κοινό. Αυτό κρατάω. Κρατάω την αλήθεια μου. Όποια κι αν είναι, καλή ή κακή, η αλήθεια μου είναι αυτή που θέλω να καταθέτω. Και να ακολουθώ το ένστικτό μου, δίχως υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, αλλά να είμαι εγώ. Να μην με αλλάξει η δουλειά ή ο χώρος της. Σε αυτούς τους δύσκολους και ψεύτικους καιρούς είναι δύσκολο να είσαι και να παραμένεις αληθινός, μέσα στο σκοτάδι μιας θεατρικής αίθουσας. Είναι δουλειά και αντίσταση όλο αυτό. Οφείλεις να είσαι αληθινός πίσω από την συνθήκη ενός ρόλου. Πίσω από ένα "ψέμα" να είσαι αληθινός...

Δημήτρης Μακαλιάς

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος