R

e

j

e

c

t

e

d

I

n

t

e

r

v

i

e

w

image

Δημήτρης Μαραμής | Interview

'Δεν υπάρχει Ευρώπη'

Διακεκριμένος Έλληνας καλλιτέχνης.

Πηγή ταλέντου και μελωδίας. Γνώστης. Γνώστης, στην εποχή του ημιμαθή. Σταθερός στον καιρό όσων λυγάνε. Ο Δημήτρης Μαραμής στο rejected, εξομολογείται δίχως φόβο και πάθος. Με έρωτα και οίνο...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου / επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας
Δημήτρης Μαραμής rejected: Αυτήν την Παρασκευή, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, έχουμε "Συμπόσιο" για ένα και μόνο βράδυ. "Μια σταγόνα ερωτισμού μπορεί να μας μεθύσει";

Δ.Μ.: Μία σταγόνα ερωτισμού όχι μόνο μπορεί να σας μεθύσει, αν οι αισθήσεις σας διψούν για ομορφιά και σαγήνη, αλλά μπορεί και να σας καρφωθεί στη μνήμη ως μία μεθυστική στιγμή που δεν εξατμίζεται ποτέ το άρωμά της. Διψώ για τέτοιες ανυποψίαστες στιγμές που κλείνονται μέσα σε πολύτιμα βαζάκια της μνήμης και που συνήθως αποτελούν πηγές έμπνευσης.

rejected: Δώρος Δημοσθένους, Μέλα Γεροφώτη, Κωνσταντίνος Παυλάκος και Κωνσταντίνος Τζούμας, απαρτίζουν την ομάδα τούτης της ξεχωριστής βραδιάς. Ποιος ο λόγος επιλογής του καθενός ξεχωριστά από τους προαναφερθέντες για τούτο το "Συμπόσιο"; Γιατί αυτοί οι τέσσερις;

Δ.Μ.: Όλοι οι παραπάνω καλλιτέχνες διαθέτουν τις ικανότητες να ερμηνεύσουν και να μεταδώσουν το έργο μου όπως εγώ το έχω οραματιστεί. Ο Δημοσθένους είναι ένας χαρισματικός και καταξιωμένος ερμηνευτής με άρτια τεχνική ώστε να του επιτρέπει να κινηθεί σε πολλές διαφορετικές μουσικές με άνεση, η Γεροφώτη είναι μία ταλαντούχα ερμηνεύτρια, μουσικός με πολλές γνώσεις και σπουδές, και υψηλή αισθητική, ο Παυλάκος είναι ένας σολίστ με ιδιαίτερο χρώμα στο παίξιμό του ενώ ο Τζούμας είναι ο ίδιος ένα σύμβολο ανθρώπου, εξαιρετικός ηθοποιός και καταλυτική περσόνα όσον αφορά στη σκέψη, το γούστο και τη στάση ζωής του.

Δημήτρης Μαραμής

"Το κρασί και ο έρωτας είναι μεγάλης σπουδαιότητας σύμβολα"

rejected: Κρασί και έρωτας έχουν τη τιμητική τους, σε μια βραδιά μελοποιημένου Ομήρου, Ευριπίδη, Καβάφη, Ρίτσου και όχι μόνο.... αλήθεια πόσο σημαντική αξία στο χρόνο διατηρεί το κρασί και ο έρωτας στη διαχρονική ποιητικότητα της ελληνικής γλώσσας;

Δ.Μ.: Τα σύμβολα εξάπτουν τη φαντασία και ζωντανεύουν αρχαίες μνήμες. Τα σύμβολα που φυτρώνουν και βλασταίνουν σε αυτό τον τόπο εδώ και εικοσιπέντε αιώνες χωρίς να παύουν ποτέ να υπάρχουν, το κρασί, το αίμα, το σταφύλι, το φιλί, το αμπέλι, οι γεύσεις, οι ηδονές, η χαρά της ζωής, η γέννηση, ο τρύγος. Οι αιματηρές θυσίες στους θεούς κατά τους προϊστορικούς χρόνους αντικαθίστανται σταδιακά από τις σπονδές με κρασί, καθώς ο οίνος ταυτίζεται με το αίμα. Αυτή δεν είναι μία τυχαία πράξη. Με αυτή τη συμβολική πράξη γεννιέται πολιτισμός. Ο οίνος σταματά το έθιμο του φόνου και λειτουργεί ως σύμβολο παύοντας μία φονική τελετή. «Η ελληνική ποίηση τίμησε όπως άρμοζε το δώρο του Διονύσου και το ανέδειξε ως πηγή τέρψης αλλά και ως μέθοδο λήθης της βαριάς βιοτικής μέριμνας, ως κάτοπτρο της εσώτερης αλήθειας μας, ως μέτρο του έρωτα”
Ο οίνος είναι διαχρονική πολιτιστική έννοια επειδή συμβολίζει την ευδαιμονία, την παρηγοριά, τη χαρά, τη συντροφικότητα. Ο έρωτας δεν είναι δυνατό να μην είναι αιώνια διαχρονικός καθώς αν δεν υπάρχει παύει η ζωή, παύει η γέννηση. Όλα γεννιούνται από έρωτα. Ακόμα και σε αυτό που φαίνεται να γεννιέται κατά λάθος, υπάρχει η ερωτική πρόθεση.

"Το ενδιαφέρον και η πρόκληση στη μουσική για το θέατρο, αλλά και γενικότερα στη σύνθεση είναι να μην ακολουθώ ποτέ τον εύκολο δρόμο, την αναμενόμενη λύση"

rejected: Και μέσα σε όλα, ταυτόχρονα, στο ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ παρουσιάζεται "Το πανηγύρι" του Κεχαΐδη σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου με την δική σας μουσική υπογραφή. Τι κρατάτε από αυτή την εμπειρία;

Δ.Μ.: Το ενδιαφέρον και η πρόκληση στη μουσική για το θέατρο, αλλά και γενικότερα στη σύνθεση είναι να μην ακολουθώ ποτέ τον εύκολο δρόμο, την αναμενόμενη λύση. Έτσι και στο "Πανηγύρι" η μουσική έρχεται σε αντίθεση με αυτά που διαδραματίζονται στη σκηνή, ενώ την ίδια στιγμή συνωμοτεί με τις σκέψεις και τα αισθήματα του θεατή, ψιθυρίζοντάς του μία άλλη αλήθεια που μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό που βλέπει στη σκηνή να διαδραματίζεται.

Δημήτρης Μαραμής

"Για αυτό αγωνιζόμαστε, για το ένα λουλούδι που θα ανθίσει μέσα από τη ρωγμή ενός χαλασμένου σπιτιού, ενός γκρεμισμένου κόσμου"

rejected: Ο έρωτας είναι λουλούδι που φυτρώνει σε μια ρωγμή της ασφάλτου; Λουλούδι που το έχουμε ανάγκη, τούτο το διάστημα, μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ;

Δ.Μ.: Απόλυτη ανάγκη. Για αυτό αγωνιζόμαστε, για το ένα λουλούδι που θα ανθίσει μέσα από τη ρωγμή ενός χαλασμένου σπιτιού, ενός γκρεμισμένου κόσμου. Δεν ανθίζει κάτι σε εύφορο έδαφος και σε ιδανικές συνθήκες επειδή δεν υπάρχουν πλέον. Η ελπίδα αλλά και η ίδια η ομορφιά μετά από σκληρό αγώνα θα ξεφυτρώνει μέσα από τα χαλάσματα της βαρβαρότητας που γεννά η απληστία του σύγχρονου, ψυχρού κόσμου. Η γέννηση και ο θάνατος. Αυτοί είναι οι δύο Θεοί που κρατούν το σύμπαν, ο Έρωτας που δίνει το σπόρο της γέννησης και ο Θάνατος που παίρνει τη ζωή. Η ανεξάντλητη δύναμη της γέννησης, της υπέρβασης όλων τον εμποδίων έχει ως κινητήρια δύναμη τον Έρωτα.

"O έρωτας είναι πόλεμος. Δεν είναι απλή κατάσταση. "

rejected: Ο έρωτας δεν είναι και μαράζι; Πόλεμος, κυνήγι και "αίμα";

Δ.Μ.: O έρωτας είναι πόλεμος, φυσικά. Δεν είναι απλή κατάσταση. Θέλει γερούς πολεμιστές. Είναι αδυσώπητος, σκληρός και σε βάζει σε μία κατάσταση όπου νιώθεις ανικανοποίητος, στερημένος κι ας έχεις τα πάντα. Όταν δεν έχεις αυτό που ποθείς νιώθεις ότι δεν έχεις τίποτα. Έτσι κινείς γη και ουρανό να το αποκτήσεις και να ενωθείς μαζί του. Τι να κάνουμε; η φύση προκειμένου να σε οδηγήσει στη γέννηση, στη δημιουργία σε βάζει σε σκληρή δοκιμασία.

Δημήτρης Μαραμής

rejected: "Στη λάσπη του αιώνα", όπως ειπώθηκε από τον Σταμάτη Κραουνάκη, με τις εικόνες στην Ειδομένη να σου παγώνουν το αίμα, τι μπορούμε να κάνουμε, μπας και ξεφύγουμε ελάχιστα, από το τέλμα;

Δ.Μ.: Λογική. Παύσατε πυρ στην όποια χώρα βομβαρδίζετε. Δεν υπάρχει λογική αυτή την εποχή. Κυνηγούν όλοι την πρόχειρη, την εύκολη λύση, την αρπαχτή. Υψώνουν φράχτες και τοίχους ενώ πρέπει να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να σταματήσουν τον πόλεμο. Αυτό οδηγεί στο βάλτο και στην καταστροφή. Δε γίνεται να ζούμε όλοι σε αυτό τον πλανήτη με απληστία για τα πολλά. Υπάρχει αφθονία για όλους τους ανθρώπους αλλά κάποιοι μας εμποδίζουν να τη δούμε. Μπορούμε να υπάρχουμε αρμονικά με ειρήνη αλλά μας σπρώχνουν σε μίση και πάθη και πολέμους.

"Δεν υπάρχει Ευρώπη. Υπάρχουν λίγοι εξωφρενικά προνομιούχοι εξουσιαστές "

rejected: Η Ευρώπη υπάρχει ακόμα στα μάτια "κάποιων"; Δεν έπεσαν οι μάσκες, τουλάχιστον τώρα πια, αρχή Σαρακοστής;

Δ.Μ.: Δεν υπάρχει Ευρώπη. Υπάρχουν λίγοι εξωφρενικά προνομιούχοι εξουσιαστές οι οποίοι δεν υπολογίζουν καθόλου τον άνθρωπο παρά μόνο τα συμφέροντά τους. Έχουν αποδείξει ότι είναι ικανοί να καταστρέψουν ολόκληρες χώρες και έθνη με στόχο το ιδιωτικό τους κέρδος και απαξιώνοντας πλήρως το γενικό καλό.

rejected: "Όταν, στον δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: Ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε", έγραψε ο Σεφέρης. Ποια τέρατα είναι τα πρώτα που πρέπει να μπούνε στο στόχο μας;

Δ.Μ.: Η απληστία. Η ευκολία. Η αγνωμοσύνη. Η αδιαφορία.

Δημήτρης Μαραμής

INFO
ΤΠαρασκευή 18 Μαρτίου 2016, 21:00 (ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΡΙΑΔΗΣ Μ2)
Δώρος Δημοσθένους: Τραγούδι
Μέλα Γεροφώτη: Τραγούδι
Κωνσταντίνος Παυλάκος: Βιολί
Δημήτρης Μαραμής: Πιάνο
Κωνσταντίνος Τζούμας: Αφήγηση

Δείτε περισσότερα στο Δελτίο Τύπου της παράστασης

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + τάσος θώμογλου