Αλλιώτικο Κορίτσι

"Χρειάζεται να ζούμε, εξηγώντας συνέχεια τα πάντα και έχοντας την ανάγκη να αποδείξουμε τι είμαστε, πού είμαστε και πού πάμε; Μήπως τελικά, αξίζει να κάνουμε το καθετί χωρίς εξηγήσεις; Εγώ επέλεξα το δεύτερο. Δεν θέλω να απολογούμαι στον εαυτό μου και στους συνανθρώπους. Είναι μια στάση ζωής, που τείνω να την επιλέξω. Θέλω να ζω, δίχως πολλές-πολλές εξηγήσεις." Η Ελεονώρα Ζουγανέλη, ένα χειμωνιάτικο πρωί, στα ανείπωτα της καρδιά της, που αγαπάμε και εκείνη ανθίζει...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | ρούλα θώμογλου + λευτέρης τσινάρης + λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

rejected: "Χωρίς εξηγήσεις" θα βρίσκεστε στο Fix Factory of Sound της Θεσσαλονίκης, από το Σάββατο 7 Γενάρη και για 4 ακόμα Σάββατα. Μια μουσική παράσταση σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια και ενορχήστρωση Δημήτρη Μπαρμαγάλα. Μια ..."εξήγηση" θα μου δώσετε γιατί απείχατε κάποιους μήνες και επιστρέφετε τώρα, με αυτό το πρόγραμμα, στην Θεσσαλονίκη; 

Ε.Ζ.: Η αλήθεια είναι πως έχω κάνει διακοπές, μετά από αρκετό καιρό. Το καλοκαίρι δεν έκανα live. Το αποφάσισα γιατί το είχα σωματική, πνευματική και ψυχική ανάγκη. Ήταν απανωτά τα πράγματα που ήρθαν στη ζωή μου. Όσο ευχάριστα κι αν ήταν, δεν έπαυαν το ένα μετά το άλλο, όταν έρχονταν, να επιφέρουν μια κούραση. Κόπωση που, προφανώς, προερχόταν από το ότι δεν συνειδητοποιούσα όλο αυτό που είχε συμβεί. Αλλαγές που έφεραν το καινούργιο και δεν ήξερα έως και τι να το κάνω το τελευταίο. Υπήρξαν, οπότε, απαραίτητες οι διακοπές. Είπαμε βέβαια να ξεκουραστώ, αλλά... ακόμα δεν μπορώ να μείνω πολύ μακριά από την επαφή με το τραγούδι και την επικοινωνία με τον κόσμο. Οπότε, μπήκα σε μια διαδικασία να φτιάξω ένα πρόγραμμα με τίτλο "Χωρίς εξηγήσεις" που είναι και τίτλος από το ομώνυμο τραγούδι. Το δανείστηκα ως τίτλο, γιατί το πιστεύω, και όπως σου είπα, με απασχόλησε πολύ, όλο αυτό το διάστημα...

Είχα μια "ανοργάνωτη ντουλάπα" που έβαλε σε τάξη όλα της τα "ρούχα"

rejected: Στον χρόνο που μείνατε εκτός, παρατηρούσατε το γύρω; Μελετούσατε την χαρά που ίσως έκρυβε και μικρή θλίψη;

Ε.Ζ.: Ναι. Ήρθα αντιμέτωπη με πράγματα του εαυτού μου που δεν ήμουν έτοιμη. Πολλές χαρές, που κάποια στιγμή, όντως μου έφερναν και μια θλίψη. Δεν ήμουν έτοιμη να αντιμετωπίσω την τόση χαρά. Αυτό, με έκανε θλιμμένη. Και εκεί, ενεργοποιούμουν και αναρωτιόμουν "τι έγινε; άρχισες και γίνεσαι αχάριστη;". Όχι, δεν ήμουν αχάριστη, αλλά η κούραση με έκανε, όλη την χαρά να την κουβαλώ σαν βάρος. Χρειαζόταν να βάλω σε σειρά τα πράγματα. Είχα μια "ανοργάνωτη ντουλάπα" που έβαλε σε τάξη όλα της τα "ρούχα". 

Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

Αγαπώ και ανθίζω τις καθημερινές στιγμές αναζήτησης και ηρεμίας

rejected: Τι σας δίνει χαρά, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε; Πού "αγαπάτε και ανθίζει";

Ε.Ζ.: Μου αρέσει πλέον να κάνω πράγματα που με κρατάνε σε επαφή με τον εαυτό μου και με την φύση. Δεν είμαι άνθρωπος που είχε καλή σχέση με την φύση -τώρα πια, έχω πιάσει τον εαυτό μου να πηγαίνει από το κέντρο της Αθήνας που μένω, σε ένα πάρκο βγάζοντας βόλτα τον σκύλο μου, έως και βόλτα ένα απόγευμα στην θάλασσα, ή και 2-3 ώρες απόδραση σε ένα βουνό να ηρεμήσω. Συνεχίζω να πηγαίνω σε θεατρικές παραστάσεις. Επιλέγω τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι φίλοι μου που είναι υπομονετικοί με τον τρόπο ζωής μου, το πρόγραμμά μου και με ανέχονται, έχουν επιλέξει να ΄μαι στην ζωή τους και με αγαπάνε, είναι το καταφύγιο μου. Αγαπώ και ανθίζω τις καθημερινές στιγμές αναζήτησης και ηρεμίας. 

Στο τραγούδι αναπτύσσεις μέσα σε ελάχιστο χρόνο ένα μικρό ρόλο

rejected: Το τραγούδι είναι έρωτας και συνάμα ένα τρίλεπτο θεατρικό μονόπρακτο, σαν αυτά που ξεκινήσατε να μελετάτε, όταν σπουδάζατε στην Δραματική Σχολή;

Ε.Ζ.: Σαφώς. Το τραγούδι μου έχει δώσει την δυνατότητα να κάνω θέατρο πολύ γρήγορα, κάνοντας μικρές-μικρές παραστασούλες. Έτσι μου αρέσει να αντιμετωπίζω τα τραγούδια. Θεωρώ πως κάθε τραγούδι έχει αρχή, μέση και τέλος. Στο τραγούδι αναπτύσσεις μέσα σε ελάχιστο χρόνο ένα μικρό ρόλο. Ο ρόλος είναι ο εαυτός μας. Οι τραγουδιστές είμαστε τυχεροί που εκθέτουμε τον εαυτό μας, δίχως το περιτύλιγμα ή το πρόσχημα κάποιου ρόλου. Αυτό είναι  "δώρο" στο επάγγελμά μας. Συν τη μουσική που, από μόνη της, σε βάζει σε βαθιά και ουσιαστικά μονοπάτια, αγγίζοντας το συναίσθημα των ανθρώπων, πανεύκολα. 

 
Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

   

rejected: Μέσα από το τραγούδι και την "μικρή" υποκριτική μαθαίνεις τον εαυτό σου. Τι "σκαλίσατε" τελευταία και καλυτερέψατε εντός σας;

 

Ε.Ζ.: Μαθαίνω και εξελίσσομαι. Είναι επιλογή μου και μου συμβαίνει. Μου αρέσει να ανακαλύπτω τον εαυτό μου -δεν είναι εύκολο. Με αφορμή κάτι, βυθίζομαι μέσα μου και ψάχνω τα κομμάτια μου. Σκαλίζοντας, ξεπετιούνται κομμάτια του εαυτού μου, που δεν πολυγνώριζα. Αυτή την περίοδο κατάφερα να παραμερίσω το θυμό και το παράπονό μου. "Μου τη δίνει" να έχω παράπονο. Δεν καταλαβαίνω γιατί να παραπονιέμαι όταν μόνο καλά μου συμβαίνουν. Ανακάλυψα ότι το παράπονο είναι μια δική μου "έλλειψη" που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Και προσπαθώ να το ελέγξω. 

Η ζωή με τραβάει από το μανίκι και καλυτερεύω. Γι' αυτό, είμαι τυχερή και ευλογημένη

rejected: Δύσκολο, στις εποχές που όλοι μας γκρινιάζουμε συνέχεια...

 

Ε.Ζ.: Γκρινιάζουμε και έχουμε λόγους. Όχι μόνο να γκρινιάζουμε, αλλά και να αγανακτούμε και να επαναστατούμε. Πέρα από τα πολιτικοκοινωνικά, εγώ ήμουν και παραμένω γκρινιάρα. Ευτυχώς, η ζωή με έφερε αντιμέτωπη με την παύση της προσωπικής μου γκρίνιας. Μου σταμάτησε την "χαζομάρα" που με πιάνει. Η ζωή με τραβάει από το μανίκι και καλυτερεύω. Γι' αυτό, είμαι τυχερή και ευλογημένη. Η ζωή με αναγκάζει να φύγω από το παράπονο και την γκρίνια, και να προχωρήσω σε μια "καλύτερη έκδοσή" μου.   

Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

Είναι μια αλήθεια πως όλα χάνονται, εκτός από την αγάπη

rejected: Η στιχουργός Ελένη Φωτάκη στο "Τραγούδι της Κοραλίας" έδωσε την συμβουλή "στην αγάπη κανενός μην γίνεις λεία".  Είναι εύκολο, τελικά, στην αγάπη να μην γίνεις λεία; 

 

Ε.Ζ.: Θέλει ωριμότητα και συνείδηση να καταφέρεις να μην γίνεις λεία στην αγάπη. Είναι ωραίο, στην αγάπη να συνειδητοποιείς ότι δεν χρειάζεται να είσαι λεία. Καταρχήν, η αγάπη προϋποθέτει την αγάπη στον εαυτό μας. Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας, αγαπάμε πραγματικά και τους άλλους. Δεν υπάρχει λόγος να αισθανόμαστε λεία στην αγάπη. Η "Κοραλία" ήταν ένα παράξενο κορίτσι που οι επιλογές της, την ανάγκασαν σε επιλογές που χρήζουν αυτών των αποτελεσμάτων. Μέσα από τη ζωή της "Κοραλίας", είδα και εγώ τα δικά μου. Είναι μια αλήθεια πως όλα χάνονται, εκτός από την αγάπη. Η ομορφιά δεν χάνεται... αλλάζει με τα χρόνια. Όταν το συνειδητοποιούμε, φροντίζουμε τον εαυτό μας και αλλάζουμε προς το καλύτερο. 

rejected: Ο έρωτας είναι "ροζ σύννεφο";

 

Ε.Ζ.: Ο έρωτας είναι μια ζεστή αγκαλιά. Ο έρωτας είναι κυνήγι, μάχη και "αίμα". "Ροζ σύννεφο" είναι μόνο στην αρχή. Μετά, ο έρωτας μεταλλάσσεται. Στις όμορφες περιπτώσεις, ο έρωτας γίνεται μια ζεστή αγκαλιά. Στις πιο δύσκολες περιπτώσεις, περνάμε σε διάφορα προσωπικά "μαρτύρια" και πάλι με σκοπό να προχωρήσουμε εξελιγμένοι.

Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

 

Μόνος δεν είναι απαραίτητα αυτός που είναι στο σπίτι και βλέπει μια ταινία. Μόνος είναι και κάποιος που ζει μέσα στον πολύ κόσμο, μα δεν μπορεί να μοιραστεί

rejected: Σε αυτή την "πόλη", που ζούνε οι μόνοι; 

 

Ε.Ζ.: Οι μόνοι ζουνε με laptop μέσα σε καφετέριες, σε μοναχικά τραπέζια. Οι μόνοι ζούνε σε βόλτες έξω με έναν σκύλο. Οι μόνοι ζούνε "χαμένοι" στα social media.  Πού ζούνε οι μόνοι; Είναι το ερώτημα που θέτω πάντα στον εαυτό μου. Αυτό είναι ένα κρυφό μου μυστικό. Η μοναξιά μας φοβίζει τελικά; Ή έχουμε αρχίσει να την αποδεχόμαστε, ζώντας ενσυνείδητα μόνοι; Όταν είμαστε μόνοι, είμαστε ασφαλείς; Όταν είμαστε μέσα σε μια μεγάλη παρέα από κόσμο, μήπως τότε είμαστε περισσότερο μόνοι στις μέρες μας; Μήπως, είμαστε έξω με μια παρέα φίλων και είμαστε περισσότερο απομονωμένοι από ότι στο ίδιο μας το σπίτι, αν καθόμασταν; Παρέα έξω για καφέ, ο καθένας σερφάρει στο κινητό του, βλέποντας την ζωή των άλλων, μέσα από το κινητό. Βλέπουμε την ζωή των άλλων, μέσα από μια φωτογραφία. Η ύπαρξή μας καθορίζεται μέσα από μια selfie ή ένα βιντεάκι που θα ανεβάσουμε. Αυτό είναι μοναξιά. Μόνος δεν είναι απαραίτητα αυτός που είναι στο σπίτι και βλέπει μια ταινία. Μόνος είναι και κάποιος που ζει μέσα στον πολύ κόσμο, μα δεν μπορεί να μοιραστεί. Δεν διαθέτει χρόνο από την ζωή του, για να μοιραστεί με φίλους, έναν καφέ, όχι με σωματική, αλλά ψυχική παρουσία. Να είναι εκεί. Παρών. Συμβιβαστήκαμε με την απομόνωση. Συνειδητά "περπατάμε" μόνοι στη ζωή και σε απόσταση μεταξύ μας. Ξεπεράσαμε τον φόβο της μοναξιάς και συμβιβαστήκαμε με το "μπέρδεμα" της μοναχικότητας.  Άσε που την μοναχικότητα δεν την αντιλαμβάνεσαι στα 22 σου χρόνια. Θέλει χρόνια να την αντιληφθείς στην ουσία της. Να φύγει η ομορφιά του "εφηβικού" που όλοι φίλοι μαζί κάνουν πάντα μια ζωή-πάρτυ...

Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

rejected: Τι σας στεναχωρεί περισσότερο σε ό,τι ζούμε; Γιατί "κλαίει ο άγγελος σας" τελευταία;

 

Ε.Ζ.: Κλαίει ο άγγελος μου, με πράγματα που συμβαίνουν στην ζωή μου, που είναι ίδια με όλων. Όλοι έχουμε κάποια κοινά να αντιμετωπίσουμε. Παλεύουμε, περίπου, για όμοιες έννοιες, καθένας σε άλλο βαθμό και με άλλες αφορμές. Ένας άνθρωπος που πάλεψε για την υγεία του, πάλεψε, πιο πολύ από άλλους. Όμως, όλοι παλεύουμε και κλαίμε με τα ίδια που αφορούν τον εαυτό μας. Ο άγγελός μας είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας, που είναι σε μεγαλύτερη αφύπνιση και μας προστατεύει. Μας συγκινεί, φέρνοντας δάκρυα στα μάτια. Είτε αφορά αποχωρισμό, είτε αυτοσυνειδητοποίηση. Κυρίως, έχει να κάνει με το πώς αντιμετωπίζουμε τα πράγματα που η ζωή μας φέρνει, είτε είναι καλά, είτε πιο δύσκολα. Ο άγγελός μας είναι εκεί για να μας ταρακουνάει να τα δούμε κάποια στιγμή. 

Θαυμάζω την οικογένεια και τις μαμάδες που επιλέγουν τα οικιακά μέσα σε αυτή τη σκληρή ζωή. Που δεν φοβούνται.

rejected: Η μητέρα σας, η Ισιδώρα Σιδέρη, είναι μια σπουδαία καλλιτέχνης. Η Ισιδώρα Σιδέρη, κάποια στιγμή, επέλεξε την οικογένεια και την ανατροφή της-τότε- μικρής Ελεονώρας, από την μεγάλη καριέρα. Είναι ενδεχόμενο δίλημμα στο οποίο μπαίνετε; Καριέρα ή υγιή μητρότητα;  

Ε.Ζ.: Η μητέρα μου, αν και το χαίρομαι, με νευριάζει πολλές φορές, διότι είμαστε διαφορετικές σε αυτό, κάνει πράγματα που την ευχαριστούν. Γενικά, κάνει πράγματα και ευχαριστιέται. Εγώ, έχω μια δυσκολία στο να πω "αχ, ωραία μέρα ήταν σήμερα" ή "τι όμορφη στιγμή είναι τώρα"... περιμένω ολοένα κάτι να στραβώσει. Η μαμά μου "βουτάει" μέσα στην χαρά και απολαμβάνει την επιλογή της. Εγώ "τρώγομαι" με τα ρούχα μου. Την θαυμάζω. Θεωρώ πως ήταν συνειδητή επιλογή της να μεγαλώσει το παιδί, κι ας μην το παραδέχεται ξεκάθαρα. Μάλλον, της έδωσε μεγάλη χαρά η οικογένεια και της κέντρισε το ενδιαφέρον. Την συνεπήρε η κατάσταση να μεγαλώσει το παιδί της. Ήμουν δε, παιδί που ήθελα το χρόνο μαζί της, δεν είχα άρνηση σε αυτό. Θαυμάζω την οικογένεια και τις μαμάδες που επιλέγουν τα οικιακά μέσα σε αυτή τη σκληρή ζωή. Που δεν φοβούνται. Είναι ρίσκο να κάνεις πλέον σε αυτή τη ζωή ένα παιδί και να το μεγαλώσεις. Θα ήθελα να κάνω οικογένεια, αλλά θαρρώ δεν θα μου στερήσει την επικοινωνία μου με το τραγούδι και τον κόσμο. Γιατί να είναι -σώνει και ντε- δίλημμα; 

Ελεονώρα Ζουγανέλη
Ελεονώρα Ζουγανέλη

Έμαθα να ζω με την ανασφάλειά μου. Να αφουγκράζομαι. Να "ακούω"

rejected: Μεγαλώσατε σε ένα σπίτι με δυο γονείς γεμάτους χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Πήρατε γερές βάσεις και -όμως-αυτό σας κάνει να "τρώγεστε" με τον εαυτό σας. Ίδιον ανασφάλειας που όπως σας μελέτησα, λογικά, σας χαρακτηρίζει. Οφείλεις να κοιμάσαι και να ξυπνάς με την ανασφάλειά σου "παρέα"; 

 

Ε.Ζ.: Είναι ψυχοφθόρα η ανασφάλεια που, όντως, με χαρακτηρίζει. Είμαι ένα κορίτσι με αρκετή ανασφάλεια. Η πρώτη μου εικόνα δεν το δίνει. Στην δεύτερη και τρίτη αίσθηση "με πιάνουν". Η ανασφάλεια προέρχεται από την έντονη ευαισθησία μου. Συγκινούμαι καθημερινά και με επηρεάζουν πράγματα, που ενίοτε με ενοχλεί που με επηρεάζουν. Στην δουλειά μου οφείλω να αφουγκράζομαι την ενέργεια και τις καταστάσεις του κόσμου. Γι' αυτό και "το κρατάω". Με ενοχλεί η μαμά μου ή ο φίλος μου, να μου πει για ένα ρούχο που φόρεσα "δεν σου πάει αυτό" και θα πάω να γυρίσω, να αλλάξω. Αυτό το πράγμα, με ένα χαζό παράδειγμα, αν το βάλεις σε κάθε πτυχή της ζωής σου όταν επιλέγεις κάτι, στο τέλος της μέρας καταντά ψυχοφθόρο. Νομίζω όμως ότι μου κάνει καλό, πλέον. Έμαθα να ζω με την ανασφάλειά μου. Αποφάσισα να κουβαλάω την ανασφάλεια μου και αυτή θα μου φέρνει ό,τι με δυσκολεύει και με νευριάζει... αλλά μου φέρνει και καλά-που με κάνει, όντας ευαίσθητη, να μην θέλω να την αποχωριστώ. Την λέω ευαισθησία, δίχως να εννοώ την συναισθηματική. Μιλάω για την ευαισθησία στο να προσλαμβάνω πράγματα. Να αφουγκράζομαι. Να "ακούω"...

rejected: Μετά τις εμφανίσεις στην Θεσσαλονίκη, θα παρουσιάσετε το πρόγραμμα και στην Αθήνα, στην ΑΝΟΔΟ από τις 11 Φεβρουαρίου και για έξι παραστάσεις. Σε ό,τι αφορά το θέατρο, μετά την "Piaf", βλέπετε την "πόρτα" του θεάτρου ανοιχτή φαντάζομαι...

 

Ε.Ζ.: Το θέλω πολύ, να ξανασχοληθώ με το θέατρο. Το περιμένω με λαχτάρα το επόμενο θεατρικό μου σκίρτημα. Και αν είναι σαν την "Piaf" που άλλαξε όλο μου το είναι, αγωνιώ και...ψιλοφοβάμαι! Αλλά, ανοιχτά το περιμένω!

Είναι μια ωμή καταγραφή συναισθημάτων, σκέψεων, το "Ενθύμιο", βυθισμένη στο σκοτάδι.

rejected: Ποιο τραγούδι από το cd  "Μ΄ αγαπούσες και άνθιζε", σας τριβελίζει το νου, τελευταία, λίγο παραπάνω;

Ε.Ζ.: Το "Ενθύμιο" είναι ένα τραγούδι που χτύπησε ξανά μια φλέβα μου, μετά την ηχογράφηση του δίσκου. Το λέω πρώτη φορά, φέτος, στο live. Θέλω να το μοιραστώ με το κοινό. Θέλω πολύ να το δοκιμάσω αυτό το τραγούδι. Είναι μια ωμή καταγραφή συναισθημάτων, σκέψεων, το "Ενθύμιο", βυθισμένη στο σκοτάδι. "Και να τρέμω μην σε χάσω, σαν παράλυτο παιδί"... είναι ωραίο τα πράγματα να λέγονται με το όνομά τους. Όλα στο πολύ. Το πολύ πάθος, την πολλή αγάπη, το πολύ μίσος... από όλα περνάμε. Φοβόμαστε να εκφράσουμε μίσος, θυμό και κακία, με τις σωστές και τις ακριβείς λέξεις. Και η Ελένη Φωτάκη, στους στίχους, το αποτυπώνει συγκινητικά...

Ελεονώρα Ζουγανέλη

Το μηχανάκι μου είναι το "φεύγα" μου

rejected: Με το μηχανάκι, ακόμα, κάνουμε βόλτες; 

Ε.Ζ.:Δεν το αλλάζω το μηχανάκι μου, με τίποτα! Προπαραμονή Πρωτοχρονιάς είχα πρόβα για τις σαββατιάτικες παραστάσεις μας και κάποια στιγμή ήθελα μια μικρή απόδραση. Πήρα το μηχανάκι μου και βγήκα βόλτα στο κέντρο της πόλης. Είχε πολύ κρύο αυτές τις μέρες. Κρύο-παγωνιά. Εγώ ήμουν με το μηχανάκι, με το κράνος μου και κατέβαινα στο φωτισμένο Γκάζι. Το μηχανάκι μου, το κρύο και μια πόλη γιορτινή, σε κάνει να αισθάνεσαι πως ζεις κάτι μοναδικό. Ένιωσα όμορφα... λες κι έκανα extreme sport στο κρύο, με το μηχανάκι μου. Έτρεμα από το κρύο και ταυτόχρονα χαμογελούσα. Στο μηχανάκι είμαι και μόνη μου-το θέλω, γιατί νιώθω ασφάλεια, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται. Ναι... Το μηχανάκι μου είναι το "φεύγα" μου. 

Ελεονώρα Ζουγανέλη

Δείτε περισσότερα για τα live εδώ




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | ρούλα θώμογλου + λευτέρης τσινάρης + λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου