Η χώρα έχει χιούμορ και γι'αυτό επιβιώνει

Ο Γιώργος Χρυσοστόμου βρίσκεται σε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής του. Πάντα ειλικρινής. Πάντα ανοιχτός να εκφραστεί με όποιο τίμημα, καταθέτει την αλήθεια του στο rejected. Δίχως φόβο και με πάθος. 

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Πρέπει να είναι ωραία εμπειρία να συμμετέχεις στους "Άγαμους Θύτες". Είναι και βαριετέ, είναι και καμπαρέ, έχει νούμερα, σάτιρα, τραγούδι. Δύσκολο εγχείρημα και σε διάφορους χώρους. Αυτή την Δευτέρα και στο θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης.

Γ.Χ.: Οι "Άγαμοι Θύται" είναι ένας πυρήνας ανθρώπων που προσαρμόζεται σε κάθε συνθήκη. Όσο δύσκολοι κι αν είναι οι χώροι, άμεσα απευθύνεσαι στον κόσμο. Και στα πατώματα να κάθονταν, και σε γκαράζ να το κάναμε, και σε θέατρο όπως τώρα, η κατεύθυνση και η προσέλευση είναι ίδια. Κάθε χώρος έχει τα υπέρ και τα κατά του, αλλά εγώ χαίρομαι και θεωρώ μεγάλο συν που θα παιχτεί αυτή η παράσταση στο θέατρο Δάσους. Παίζω κάθε χρόνο στο θέατρο Δάσους και χαίρομαι που θα έρθω Θεσσαλονίκη με αυτήν την παράσταση. Είναι ωραίος χώρος, σε ιδανικό σημείο. Πρόκειται για ένα αμιγώς λαϊκό θέαμα που ο κόσμος θα έρθει να διασκεδάσει. Αδημονώ να γίνουμε μια παρέα όλοι μαζί σε τούτη την παράσταση.

rejected: Βλέπατε "Άγαμους" παλαιότερα;

Γ.Χ.: Πρώτη φορά είδα το 2004. Με πήγε ο συνάδελφος και καλός μου φίλος Χριστόδουλος Στυλιανού. Ζήλεψα τότε...τόσο πολύ! Είπα τότε, πώς θα γίνει να παίξω εγώ με αυτούς. Και να που το έφερε η συγκυρία και γνωρίστηκα με τον Ιεροκλή. Παίξαμε από το 2010 και μετά. Είμαστε πλέον σταθεροί συνεργάτες. Με χαρά θα συνεχίσω στους "ΑΓΑΜΟΥΣ" και τον ερχόμενο χειμώνα, στον ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ, στην Αθήνα. Θα είναι στο σχήμα μας, και δύο καταπληκτικοί Ιταλοί, οι Λουκεντίμο, που ήταν στη παράσταση που είχα τότε πρωτοδεί. Έρχεται η συγκυρία να δουλέψουμε μαζί. Εκπληρώνονται τα όνειρά μου!

Μαρία Κωνσταντάκη

Οι "Άγαμοι" είναι ιδέα που περνάει στο αίμα σου

rejected: Είναι ιδέα οι "Άγαμοι Θύται". Δεν είναι απλή ιστορία...

Γ.Χ.: Χαίρομαι που ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης έχει κάνει-όντως- ιδέα, τους "Άγαμους Θύτες". Δεν είναι το σχήμα του Σταρόβα και του Ιεροκλή. Είναι οι "Άγαμοι". Κι όποιος μπαίνει σε αυτούς και "βαφτίζεται", ακόμη κι αν δεν συνεχίσει να είναι σε αυτούς, θεωρείται "Άγαμος". Είναι ιδέα που περνά στο αίμα σου. Την περίοδο που δεν μπορούσα να είμαι στους "Άγαμους Θύτες", θεωρούμουν μέλος τους. Ο κόσμος ακολουθεί τους "Άγαμους" πολλά-πολλά χρόνια.

rejected: Δύσκολη ιστορία να κάνεις τον κόσμο να γελάσει, με αυτά που ζούμε...

Γ.Χ.: Είναι δύσκολη η συνθήκη. Καταρχάς στο χώρο που παίζεις. Να τον κάνεις να αφήσει κάτω το κινητό του από τα τσιγάρα του και με το σκετς και το τραγούδι, να τον "κερδίσεις". Είναι δύσκολη η αρένα. Και να θες να κάνεις τον κόσμο να γελάσει. Είναι ωραίο σχολείο οι "Άγαμοι Θύται" για τον ηθοποιό. Είμαι τυχερός που ξεπερνάω ανασφάλειες και ενδοιασμούς που έχω πολλές φορές στο θέατρο. Διότι βγαίνεις εκτεθειμένος σε κάτι απόλυτα επικίνδυνο και γοητευτικό.

rejected: Το δικό σας χιούμορ που το βρίσκετε; Τι σας κάνει να χαμογελάσετε;

Γ.Χ.: Είμαι δύσκολος... δεν γελάω εύκολα! Από εκεί και πέρα, μια καλή παρέα μπορεί να με κάνει να γελάσω. Όταν καταφέρνω και επιστρατεύω το χιούμορ μου σε μια δύσκολη φάση, βλέπω ότι έχει δύναμη να αποδυναμώσει τα δύσκολα και να τα κάνει πιο βατά. Το χιούμορ, την έχει αυτή τη δύναμη. Γι' αυτό έρχεται κι ο κόσμος και βλέπει θέατρο.

rejected: Η Ελλάδα έχει χιούμορ;

Γ.Χ.: Η χώρα έχει χιούμορ κι γι' αυτό επιβιώνει.

Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας να βαδίσουμε; Έχει κι άλλο πάτο;

Γ.Χ.: Ναι...ναι...ναι....Έχει κι άλλο πάτο! Εννοείται! Αυτό το έκανα μάθημα στον εαυτό μου και το λέω και σε όσους βιάζονται ή είναι ανυπόμονοι, γιατί "για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ". Πρέπει να αλλάξουν πράγματα στο DNA για να πάει αλλιώς μια κατάσταση. Δυστυχώς, όλοι περιμένουν κάποιον απέξω. Είναι παιδική αντιμετώπιση. Περιμένουμε κάποιον απέξω να έρθει να μας σώσει, ενώ πρέπει να το υποστούμε όλο αυτό και να δούμε τους καρπούς να ανθίζουν μετά τη λάσπη, μετά από καιρό. Έχουμε δουλίτσα ακόμα.. .Θα πέσει κι άλλη πίεση. Είμαι σίγουρος.

rejected: Κοιτάζοντας τον καθρέφτη σας, τελευταία φορά τι θελήσατε να αλλάξετε εσωτερικά;

Γ.Χ.: Θέλησα να αλλάξω την αρνητική μου σκέψη. Απαισιοδοξία. Αν το αλλάξω όλο αυτό, και γυρίσω όλο το θυμό προς τη δημιουργικότητα, θα διοχετευθεί ορθά η ενέργεια. Αυτό πολύ δύσκολα το αλλάζω. Ρωτήστε και τους φίλους μου. Το κάνω με βασανιστικά αργούς ρυθμούς. Αλλά, όλοι μου το είπαν..."Γιώργο, σταμάτα πια να είσαι στεναχωρημένος. Δεν βαρέθηκες;"

Η ανυπομονησία του Έλληνα είναι το μεγάλο ελάττωμά του

rejected: Ποιο είναι το βασικότερο ελάττωμα του Νεοέλληνα;

Γ.Χ.: Η ανυπομονησία του Έλληνα είναι το μεγάλο ελάττωμά του. Η ανυπομονησία σε "ωραίους καιρούς" ήταν μια χαρά. Θα στο πω πολύ απλά... ήθελα αυτό, το έπαιρνα και το είχα! Ήταν μια σπασμωδική κίνηση καταναλωτισμού. Τώρα πρέπει να παίρνει το χρόνο του, το όλο πράγμα. Σε αυτό, οι Έλληνες τσινάνε. Είναι ανυπόμονοι για πράγματα που είχαν συνηθίσει να έχουν εύκολα και το βασικότερο είναι πως όλοι θέλουν να αλλάξει μία κατάσταση, χωρίς όμως ο καθένας να αλλάξει κάτι από τον εαυτό του. Να μην αλλάξω εγώ τις προτεραιότητές μου και να γίνουν καλύτερα τα πράγματα; Ναι, άλλαξε όμως κι εσύ τις προτεραιότητές σου. Η φάση που είχαν όλοι τρία αυτοκίνητα για να πάνε στις δουλειές τους, άλλαξε σταδιακά. Και φτάσαμε κάποιος να σου λέει "την παλεύω και με το μετρό". Αλλά όλο αυτό δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Όλοι θέλουν και όλα είναι δύσκολα...τιμές, φόροι...ναι....αλλά, εγώ που δουλεύω και νύχτα δεν βλέπω να έχουν αλλάξει πολλά έξω. Βγαίνουν, πίνουν... δεν σκέφτονται μια εναλλακτική φάση. Στη καθημερινότητά σου, δεν θέλεις να αλλάξεις και πολλά. Θέλεις να μένεις στα σίγουρα. Αλλά δεν γίνεται έτσι.

Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Ο Έλληνας δεν ήθελε μια ζωή να ξεφεύγει από τα δύσκολα;

Γ.Χ.:Δεν υπήρχαν δύσκολα για τον Έλληνα, για να τα γλυτώσει. Κάποτε ήταν πολύ εύκολα τα πράγματα. Ό,τι ήθελες, το είχες. Ξαφνικά, διαπιστώνεις ότι τελικά, και για κάποιο λόγο, δεν τα ήθελες και στα αλήθεια. Σκέψου ένα παιδικό δωμάτιο με 800 παιχνίδια που ο μικρός δεν τα παίζει όλα. Είναι το ίδιο πράγμα. Το ήθελε, το πήρε, το έχει, κάθεται. Δεν τα ήθελε όλα. Αν του τα πάρεις, θα κάτσει να σκεφτεί πιο ήταν το πιο αγαπημένο του. Θα βάλει προτεραιότητα ή.. .θα μοιράσει τα παιχνίδια του. Παίζει κι αυτό....

rejected: Ποντάρετε στη νέα γενιά ή είναι κι αυτή άκρως κυνική "φουρνιά" ανθρώπων;

Γ.Χ.: Ποντάρω στους νέους. Ποντάρω πολύ. Είναι πιο ενημερωμένη και συνειδητοποιημένη κατάσταση. Πιο θυμωμένη γενιά στη φάση της εφηβείας. Υπάρχει το ιντερνετ. Ο κόσμος συζητάει. Οι νέοι δεν είναι μια αμέτοχη κατάσταση. Εγώ περιμένω πώς και πώς να αναλάβουν νέοι άνθρωποι τα παλιά πόστα. Να φύγει κι η συντηρητική κατάσταση.

Το ίντερνετ είναι ένα μαχαίρι. Το θέμα είναι πώς το χρησιμοποιείς.

rejected: Η υπερπληροφόρηση και η παραπληροφόρηση του ίντερνετ βοηθά; Μήπως ενώ πας να ξεκινήσεις καλά, λοξοδρομείς και το χάνεις στην πορεία;

Γ.Χ.: Το θέμα είναι πάντα μια επιλογή. Το ίντερνετ είναι ένα μαχαίρι. Ή θα το χρησιμοποιήσεις για να απλώσεις το βούτυρο ή για να σφάξεις. Το θέμα είναι πώς το χρησιμοποιείς. Από εκεί και πέρα, δεν απέχει πολύ από αυτό που κάνει η τηλεόραση ή οι εφημερίδες. Η παραπληροφόρηση υπάρχει ούτως ή άλλως και δια στόματος. Σου λέω μια ιστορία, πας και την λες στον άλλον, και με σπασμένο τηλέφωνο φτάνει στον δέκατο πέμπτο και θα έχει φτάσει διαστρεβλωμένη. Η κατεύθυνση που παίρνουν πλέον κάποια πράγματα είναι πλέον πολύ φανερή. Καταλαβαίνουμε πόσο κατευθυνόμενα είναι κάποια πράγματα στα δελτία ειδήσεων. Τι υποστηρίζεται...τι γίνεται όταν διογκώνεται ένα μεγάλο γεγονός και αποκρύπτεται ένα άλλο. Από εκεί και πέρα, άνθρωποι που ασχολούνταν με ηλιθιότητες, θα συνεχίσουν και τώρα να το κάνουν. Απλά βρίσκω στην υπερπληροφόρηση ότι απαιτείται και φιλτράρισμα, καθότι δεν αντέχει κι ο σκληρός του εγκεφάλου. Και κάποιος να συνωμοσιολογεί και να ψάχνει να βρει το πότε θα γίνει πόλεμος, και πάλι είναι μια ακραία κατάσταση. Ο άλλος που βλέπει μόνο τα gossip πάλι είναι ακραία συνθήκη. Κάπου στο ενδιάμεσο είναι η αλήθεια. Επιλέγεις και παίρνεις.

rejected: Τα δελτία ειδήσεων είναι η μεγαλύτερη προπαγάνδα που υπάρχει;

Γ.Χ.: Σαφέστατα. Ευτυχώς έχει αφυπνιστεί ο κόσμος.

Μαρία Κωνσταντάκη

Υπάρχουν γεροί άξονες στο ελληνικό θέατρο που το βλέπουν ως μια βιομηχανία και όχι ως Τέχνη. Εγώ θα παλέψω να μείνει ως Τέχνη

rejected: Τι σας στεναχωρεί στο θέατρο;

Γ.Χ.: Δεν με στεναχωρεί τίποτα στο ελληνικό θέατρο, γιατί το θέατρο έχει ένα ταλέντο. Το θέατρο επιβιώνει σε καταστάσεις πολύ δύσκολες και βρίσκει τρόπους ο καλλιτέχνης να γίνεται πιο δημιουργικός. Τώρα αν με στεναχώρησε κάτι παλαιότερα, ήταν ο ανταγωνισμός... αλλά πλέον στη φάση που τα εισπράττω όλα με μια θετική αύρα, το φιλοσόφησα. Είπα μέσα μου, ευτυχώς που υπάρχει ανταγωνισμός, γιατί αλλιώς θα καθόμασταν όλοι και θα δουλεύαμε έτσι. Το ελληνικό θέατρο-αν κάτι με στεναχωρεί-είναι ότι δεν το στηρίζει κανένας. Στηρίζεται μόνο του. Υπάρχουν γεροί άξονες στο ελληνικό θέατρο που το βλέπουν ως μια βιομηχανία και όχι ως Τέχνη. Εγώ θα παλέψω να μείνει ως Τέχνη αυτό το πράγμα. Τώρα όποιος θέλει να το βλέπει βιομηχανικά, ας το βλέπει έτσι. Εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι.

rejected: Του χρόνου τον χειμώνα θα συνεργαστείτε με το Δημήτρη Καραντζά;

Γ.Χ.: Θα είμαι στο Εθνικό Θέατρο, όπου θα συνεργαστώ με το Δημήτρη Καραντζά που θα ανεβάσει τη "Δωδεκάτη Νύχτα" του Σαίξπηρ. Θα είμαι μαζί με το Νίκο Χατζόπουλο, την Εύη Σαουλίδου, την Έμιλυ Κολιανδρή, τον Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη και τον Μιχάλη Σαράντη. Ξεκινήσαμε τώρα ένα workshop, πρόβες από τον Αύγουστο και έχουμε πρεμιέρα στις 20 Οκτώβρη.

Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Τι ετοιμάζετε γι' αυτή την "Δωδεκάτη Νύχτα";

Γ.Χ.: Στη φάση που είμαστε ουσιαστικά γνωρίζεται η ομάδα. Αγγίζουμε πολύ απαλά το κείμενο. Χαίρομαι την άποψη του Δημήτρη, που προσπερνάει το "κωμωδία παρεξηγήσεων", μπαίνει σε πιο σκοτεινά μονοπάτια κι αυτό εμένα μου αρέσει. Δεν θα ασχοληθεί με την προφανή συνθήκη ο σκηνοθέτης μας, αλλά επιδιώκει ως αποτέλεσμα ένα πολιτικό θέατρο. Πολιτικό από την άποψη ότι "παιδιά, υπάρχει και κάτι άλλο πίσω από το προφανές, που δεν χρειάζεται το εύκολο να το μασήσεις, να το καταναλώσεις και να πας σπίτι σου. Υπάρχει κι ένα πιο βαθύ, διαστροφικό, σκοτεινό πράγμα ματαιότητας. Δεν υπάρχει χάπι εντ, να πάμε ήσυχοι στα σπίτια μας. Όχι. Στην ουσία του, έτσι γίνεται και πιο αληθινό το έργο. Άλλωστε, έτσι είναι και η ζωή.

Οι άνθρωποι άρχισαν να γίνονται επίπονα ουσιαστικοί.

rejected: Δηλαδή;

Γ.Χ.: Η φάση που περνάει η χώρα έχει να κάνει με μια εποχή. Για παράδειγμα, στον κινηματογράφο όλα ήταν ουάου. Όλες ήταν όμορφες, ήθελαν έναν όμορφο και δεν είναι αυτή η αλήθεια...τώρα οι άνθρωποι άρχισαν να γίνονται επίπονα ουσιαστικοί.

Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Η Ρόδος είναι η έξοδος κινδύνου σας;

Γ.Χ.: Όχι, η Αθήνα είναι έξοδος κινδύνου. Ούτε η Ρόδος, ούτε η Θεσσαλονίκη, ούτε τίποτα. Η Αθήνα μου, είναι οι δρόμοι που ξέρω και είναι η έξοδος κινδύνου μου. Γιατί η Αθήνα έχει εξόδους προς βόρεια, νότια, παντού. Είναι το κέντρο της εξόδου κινδύνου προς... παντού!

Αξίζει να λες μια ιστορία. Και να "μετακινείς" λίγο την ψυχή του άλλου

rejected: Γιατί κάνετε θέατρο;

Γ.Χ.: Απολαμβάνω να λέω ιστορίες σε ανθρώπους. Ανεβάζω πάνω την άποψή μου για τη ζωή. Άποψή μου είναι ότι το νόημα της ζωής είναι να την απολαύσεις έτσι, ώστε να γίνει μια ωραία ιστορία, κάποτε να ειπωθεί. Αυτό χαίρομαι, να είμαι εγώ το μέσον, να πω την ιστορία κάποιου που έζησε ή έγραψε κάτι. Αξίζει να την πω σε κάποιους άλλους. Αξίζει να λες μια ιστορία. Και να "μετακινείς" λίγο την ψυχή του άλλου.

Μαρία Κωνσταντάκη



AGAMOI THYTAI “Selfie”
ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016

Σκηνοθεσία
Ιεροκλής Μιχαήλιδης

Κείμενα
Δήμητρα Παπαδοπούλου, Ιεροκλής Μιχαήλιδης, Χρήστος Τολιάδης

Ενορχήστρωση και μουσικές διασκευές
Γιώργος Χατζής

Ηθοποιοί
Ιεροκλής Μιχαήλιδης, Σπύρος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Σταρόβας,Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Γιώργος Χρυσοστόμου, Γιώργος Χατζής, Κώστας Μακεδόνας.

Τραγουδούν
Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Σταρόβας, Ρούλα Μανισάνου, Σοφία Παπουλάκου, Γιώργος Χατζής, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης.

Μουσικοί
Δημήτρης Σταρόβας, Γιώργος Χατζής, Mehak Khachatruan, Αθανάσιος Τσαουσέλης, Απόστολος Παπαπέτρου, Ιωάννης Αρβανιτάκης, Χρηστός Ταμπουρατζής, Αλέξανδρος Ζουγανέλης, Ιωάννης Ψάλτης, BrezKhachatruan, Κωνσταντίνος Βελλιάδης.

Σχεδιασμός Φωτισμού & Προγραμματισμός : Φίλιππος Ρέππας

Ηχολήπτες : Μιχάλης Αλεξάκης, Θοδωρής Αθανασιάδης

Βοηθός ηχοληψίας : Μάκης Μαγουλάς

Διευθυντής Σκηνής & Συντονισμός : Juanjo Corrales

Διεύθυνση Παραγωγής : Juanjo Corrales
Παραγωγή : Ιεροκλής Μιχαήλιδης & Juanjo Corrales
Οργάνωση Παραγωγής : Ηχόχρωμα

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος