Μια Κυρία με Κάππα Κεφαλαίο

Αν επέλεγα το βιογραφικό της για πρόλογο, το μόνο σίγουρο είναι πως ο τελευταίος μόνο συνοπτικός δεν θα ήταν. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη αποτελεί σπουδαία προσωπικότητα και πρεσβεύει ακόμη περισσότερα, χρόνια τώρα-δεκαετίες ολόκληρες, όχι μόνο μέσα από την στάση της απέναντι στη Τέχνη, αλλά και απέναντι στη ζωή...ή μήπως είναι και λέω το ίδιο; Μια από τις σημαντικότερες κυρίες του ελληνικού θεάτρου στο rejected...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος
Καρυοφιλιά Καραμπέτη
Καρυοφιλιά Καραμπέτη

rejected: Τι σας συγκινεί περισσότερο σε αυτή τη τριλογία του Αισχύλου, την "Ορέστεια" που πρωταγωνιστείτε και θεωρείτε πως αυτός ο λόγος του κειμένου, οφείλει θεατρικά να αρθρώνεται αυτό το καλοκαίρι, ανά την Ελλάδα;

Κ.Κ.: Καταρχάς, είναι ένα απίστευτης ποίησης, ιδεών και εννοιών, έργο. Με φοβερή πλοκή. Έχει τεράστιο ενδιαφέρον, ακόμη και να παρακολουθείς αυτά τα αλλεπάλληλα γεγονότα δράσης. Αυτό το κόσμο φρίκης και πως στο τέλος, ο Αισχύλος προτείνει το πέρασμα, από τον κόσμο της βίας, της εκδίκησης και του αιματηρού ενστίκτου, στο να υπάρχει μετάβαση σε ένα κόσμο δικαιοσύνης και λογικής. Αυτός ο πανάρχαιος κόσμος που ποιείται τον ανθρώπινο ψυχισμό που απαιτούσε κάθε έγκλημα να ανταποδοθεί με ένα άλλο έγκλημα, σαν πράξη εκδίκησης, έρχεται ο Αισχύλος και τονίζει πως "αυτό όλο, δεν οδηγεί πουθενά, ανοίγει συνεχώς καινούργιους κύκλους αίματος και μόνο μέσα από την ίδρυση δικαστηρίου, εν προκειμένω του Αρείου Πάγου, όπου έντιμοι και ενάρετοι πολίτες, θα κρίνουν τα γεγονότα και θα αποφασίζουν, είναι η λύση." Την τιμωρία ή μη του ενόχου, αποκαθιστώντας την συμπαντική τάξη. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο και διαχρονικό μήνυμα. Στις μέρες μας, είναι σημαντικό, να το ακούσει πιο έντονα ο σύγχρονος άνθρωπος. Και να σκεφτεί πάνω σε αυτό, δεδομένου πως όλοι παρακολουθούμε την έξαρση της παράλογης βίας, παντού, σε όλους τους τομείς της σύγχρονης ζωής. Αυτό είναι ένα από τα τεράστια προβλήματα του σύγχρονου κόσμου.

Χάσαμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε κριτικά.

rejected: "Αν με νικήσεις με τη βία, να με υποτάξεις. Αν ο Θεός κρίνει αντίθετα, θα μάθεις έστω καθυστερημένα, τι είναι σωφροσύνη", λέει η "Κλυταιμνήστρα" που υποδύεστε. Στις μέρες μας, τι αποτελεί σωφροσύνη;

Κ.Κ.: Η σωφροσύνη έχει αρνητική χροιά, στη συγκεκριμένη φράση του κειμένου. Η σωφροσύνη, παρόλα αυτά, και πλέον-στις μέρες μας-δεν υπάρχει. Το παράλογο επικρατεί. Υπάρχει μια παραζάλη του νου. Χάσαμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε κριτικά. Αυτό είναι το αποτέλεσμα όσων υφιστάμεθα. Μια τεράστια οικονομική κρίση, που είναι κατά βάση κοινωνική και πολιτιστική. Μας έχει φέρει σε τέτοιες συνθήκες μεγάλης πίεσης και έντασης που δεν μπορούμε νηφάλια να σκεφτούμε. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο ζητούμενο. Καλό είναι κανείς, ακριβώς σε περιόδους κρίσης, να ανασυντάσσει τις διανοητικές και ψυχικές δυνάμεις, όσο περισσότερο γίνεται και μπορεί. Ο σύγχρονος άνθρωπος να προσπαθεί να παραμένει ψύχραιμος. Να προσπαθεί να δει πως θα αντιμετωπίσει βήμα-βήμα, όχι όλα μαζί, τα θέματα που καθημερινά προκύπτουν. Σε συλλογικό επίπεδο, ακόμη περισσότερο. Κυρίως όμως, σε πολιτικό επίπεδο-στις κυβερνήσεις των χωρών. Αυτό θα ήταν, ευχής έργο.

Καρυοφιλιά Καραμπέτη

rejected: Η εξαθλίωση στις αξίες που όλοι βιώνουμε, με μια ταυτόχρονη πολιτιστική "ισχύς εν τη ενώσει", όλων των συντελεστών της "Ορέστειας", όπως τώρα για παράδειγμα, πάει κόντρα στη γενική παρακμή; Το θέατρο πολεμάει για κάτι καλύτερο; Είναι "φάρος" ο πολιτισμός;

Κ.Κ.: Σε ένα μεγάλο ποσοστό, άνθρωποι του θεάτρου και της Τέχνης, προσπαθούν. Ξέρετε και εμείς οι καλλιτέχνες βιώνουμε άγρια τα αποτελέσματα της κρίσης. Ο πολιτισμός θα έπρεπε να έχει μια εύρωστη οικονομία για να παραχθεί σωστά. Άλλωστε και ο θεατής, όταν έχει τερατώδη προβλήματα επιβίωσης, όντας άρρωστος ή μη έχοντας χρήματα για την οικογένεια του, θα κόψει την έξοδο στο θέατρο. Ακόμη και οι θεατρόφιλοι, παλαιότερα παρακολουθούσαν έναν άλφα αριθμό παραστάσεων, ενώ τώρα δυσκολεύονται. Είναι φυσικό και εμείς οι καλλιτέχνες να ψάχνουμε τρόπους να ανταπεξέλθουμε σε αυτή τη συνθήκη. Ένας εξ αυτών, είναι η συνένωση δυνάμεων σε μια παράσταση. Διότι με αυτό το τρόπο, έχεις μια μεγαλύτερη ασφάλεια και στη ποιότητα του τελικού προϊόντος, αλλά και στο να γίνει όλο και πιο ελκυστικό για το κόσμο. Είμαι ευτυχής που παίζω σε μια παράσταση με το μέγεθος αυτών των συντελεστών. Με το Γιάννη Χουβαρδά, που μας σκηνοθέτησε, φέτος κλείνουμε μία εικοσαετία από την πρώτη μας συνεργασία, από το 1996, στην Επίδαυρο, με την "Ελένη" του Ευριπίδη. Φέτος το χειμώνα, συμμετείχα και σε άλλες δύο σκηνοθεσίες του Γιάννη Χουβαρδά. Αυτή είναι η τρίτη-κατά σειρά-συνεργασία μας κι αυτό μου δημιουργεί ένα περιβάλλον ασφάλειας και πίστης. Ο Γιάννης Χουβαρδάς είναι ένας από τους σκηνοθέτες που εκτιμώ ιδιαίτερα. Έχει το τρόπο να μου ανοίγει νέα παράθυρα, καινούργιες ματιές στο κόσμο του έργου. Εν προκειμένω, μιας τόσο δυνατής τραγωδίας. Από την άλλη, ένας υπέροχος θίασος... πέρα από τις δεξιότητες του καθενός στον υποκριτικό τομέα, είναι και εξαιρετικά πλάσματα, με όραμα, με ωραία αίσθηση συνεργασίας. Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα εύφορο για δημιουργία. Τυχερός να δουλεύει κάποιος σε τέτοιες συνθήκες.

rejected: Το έργο έχει σύγχρονη ματιά...

Κ.Κ.: Μιλάμε για εμπόλεμη κατάσταση. Οι πολίτες του Άργους είναι στη χώρα τους, ενώ το άνθος των ανδρών λείπει σε πόλεμο. Στον Τρωικό Πόλεμο. Έχουμε την νίκη και τη μεγάλη επιστροφή, όσων απέμειναν ζωντανοί. Και του ηγεμόνα τους. Ο Γιάννης Χουβαρδάς, ορμώμενος από αυτή τη κατάσταση, θέλοντας να φέρει εντονότερη την αίσθηση της εμπόλεμης κατάστασης, αποφάσισε να το κάνει όλο πιο οικείο στη δική μας ιστορία. Επέλεξε τον πλησιέστερο χρονολογικά ελληνικό πόλεμο. Κάθε πόλεμος είναι παράλογος. Αλλά εδώ υπάρχει τεράστια ύβρις, σε έντονο πολιτικό αναβρασμό. Το αίμα των σφαγμένων καραδοκεί.

Καρυοφιλιά Καραμπέτη

rejected: Γιατί είναι τόσο συγκινητική η Επίδαυρος, κι όχι άλλα αρχαία θέατρα της χώρας;

Κ.Κ.: Η Επίδαυρος είναι το ωραιότερο από όλα τα αρχαία μας θέατρα. Έχει μια θαυμαστή αρχιτεκτονική, διατηρείται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από όλα τα άλλα θέατρα, η ακουστική της είναι κάτι μοναδικό. Η προσωπική μου πείρα, αδιαμφισβήτητα, επιβεβαιώνει την μοναδικότητα αυτού του χώρου. Η Επίδαυρος είναι ιστορία, είναι ενέργεια, είναι ο γύρω χώρος, η ιστορία που έχει περάσει από το χώρο, με τόσο σπουδαίες ερμηνείες μεγάλων ηθοποιών. Στην Επίδαυρο έχει βρεθεί έως και η Μαρία Κάλλας. Έπαιξα τη "Μήδεια" στη Νέα Υόρκη σε κλειστό χώρο, πριν πολλά χρόνια, και θεατές με ρωτούσαν στο Μανχάταν, "αχ, πώς θα ήταν στην Επίδαυρο;"...Η Φιόνα Σο έχει παίξει τις "Ευτυχισμένες Μέρες" του Μπέκετ στην Επίδαυρο και βρεθήκαμε μετά στον "Λεωνίδα" για φαγητό, λέγοντας μου, τις εντυπώσεις της. Πόσο μαγεμένη και προνομιούχα αισθανόταν που της δόθηκε η ευκαιρία να παίξει σε αυτό το συγκλονιστικό θέατρο. Ο Νίκος Ψαρράς, μου έλεγε πως όταν ήταν στην Αμερική και συναντήθηκε με σταρ του κινηματογράφου, εκείνοι του έλεγαν "τι δουλειά έχεις εσύ εδώ; Εσείς στην Ελλάδα, έχετε την Επίδαυρο". Η Επίδαυρος είναι παγκοσμίου φήμης θέατρο. Αυτό δεν πρέπει να το λησμονούμε. Από την άλλη μεριά, για εμάς τους δημιουργούς, αυτό το μέγεθος της Επιδαύρου, μας δημιουργεί το τεράστιο άγχος. Όλη αυτή η προετοιμασία και λίγο πριν βγεις στην Επίδαυρο....αχ, το τρακ είναι τεράστιο.

Το θέατρο είναι τροφή για να σκεφτείς. Το θέατρο είναι τρόπος να γίνεις και λίγο καλύτερος άνθρωπος... αν το θέλεις...

rejected: Αυτό το τρακ με το πέρασμα του χρόνου δεν νικιέται;

Κ.Κ.: Ποτέ! Το τρακ με το πέρασμα του χρόνου, δεν νικιέται. Ίσα-ίσα, γίνεται όλο και μεγαλύτερο, γιατί μεγαλώνει η ευθύνη, όσο περνάει ο χρόνος. Οι απαιτήσεις του κοινού, σε ηθοποιούς που ασχολούνται επισταμένα με το αρχαίο δράμα, είναι πιο υψηλές. Το ίδιο και οι κριτικοί. Ο πήχης πάντα τοποθετείται ολοένα και ψηλότερα. Κι αναρωτιέσαι...τώρα θα τα καταφέρω; Επαναπροσδιορίζεσαι κι εσύ ο ίδιος. Αλλά οφείλεις να μιλάς και τη γλώσσα του σημερινού θεατή. Το θέατρο είναι ανάγκη. Ανάγκη για εμάς. Ανάγκη για το κόσμο. Πέρυσι, με το ΕΘΝΙΚΟ παίξαμε στην Επίδαυρο, εν μέσω capital controls. Ο κόσμος είχε ανάγκη να δηλώσει παρών. Εμείς θέλαμε να εκφραστούμε. Κι αυτό το μικρό που προσπαθήσαμε να συντελέσουμε μέσα σε δυο βράδια, έγινε τόσο μεγάλο. Το υψηλό αίσθημα συγκίνησης δεν συγκρίνεται με τίποτα υλικό. Και δεν μιλάω συναισθηματικά. Μιλάω στο πνευματικό επίπεδο σύμπνοιας που μπορεί να φτάσει θεατής και καλλιτέχνης. Το θέατρο είναι τροφή για να σκεφτείς. Το θέατρο είναι τρόπος να γίνεις και λίγο καλύτερος άνθρωπος... αν το θέλεις...

Καρυοφιλιά Καραμπέτη

Όταν είσαι νέος άνθρωπος υπάρχει ένας μεγάλος ενθουσιασμός. Ειδικά όταν έχεις μεράκι και αφοσίωση, σε αυτό που θες να υπηρετήσεις.

rejected: Ανήκετε στις ηθοποιούς που στα τόσα χρόνια πορείας, δεν ρίξατε νερό στο κρασί σας. Πορευθήκατε με πίστη στις ιδέες σας. Γυρνώντας πίσω και κοιτώντας, αυτό το τίμημα που έπρεπε να πληρωθεί τα πρώτα χρόνια πορείας σας, δεν ήταν βαρύ; Δεν πονούσε;

Κ.Κ.: Όταν είσαι νέος άνθρωπος υπάρχει ένας μεγάλος ενθουσιασμός. Ειδικά, όταν αγαπάς τόσο πολύ αυτό που κάνεις. Όταν έχεις μεράκι και αφοσίωση, σε αυτό που θες να υπηρετήσεις. Ναι. Η επιλογή είναι μονόδρομος. Και είναι εύκολη. Εύκολη, γιατί δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο. Το να μην έχεις χρήματα, βρίσκεις τρόπους να ανταπεξέλθεις. Θα φας ότι εύκολο. Ένα πιάτο φαγητό. Δεν θα λυγίσεις. Δεν θα κοιτάξεις δεξιά κι αριστερά. Είναι τόσο σημαντικό όλο το άλλο, που δεν σε νοιάζει. Όταν έχεις αυστηρές αρχές μέσα σου, και λες ότι αυτό αγαπώ και δεν διατίθεμαι να το προδώσω. Θα το υπηρετήσω με όλες τις δυνάμεις μου κι όλες μου τις αντοχές. Έκανες ταξίδια; Ναι. Θα ταξιδέψεις με ωτοστόπ. Δεν θα πας σε πολυτελή ξενοδοχεία. Άλλωστε και σήμερα, αυτό δεν μπορώ και πάλι να το κάνω. Δεν διαθέτω τέτοιο μέγεθος οβολού. Τότε ζούσαμε απλά πράγματα. Μέναμε σε μια σκηνή το καλοκαίρι. Μια κονσέρβα, μια ντοματοσαλάτα και τελείωσε! Διακοπές τότε, ήταν ο ήλιος, η θάλασσα, η καλή παρέα και η καλή καρδιά. Αυτό ήταν. Και ταυτόχρονη αναμονή της επόμενης χειμερινής σεζόν. Θα άρχιζαν οι πρόβες σε λίγο καιρό, για το νέο έργο που θα παίζαμε. Αδημονούσαμε και ήταν όλα μια χαρά!

rejected: Η ανάγκη για δημιουργικότητα και έκφραση του καλλιτέχνη είναι πιο πάνω, από την ασφάλεια του ανθρώπου;

Εξαρτάται από την προσωπικότητα και τις ανάγκες του καθενός. Γνωρίζω πολλούς που σκέφτονται σε αυτό το χώρο, με τον ίδιο τρόπο με μένα. Αισθάνομαι μέλος μιας ευρύτερης οικογένειας που σκέφτεται έτσι. Από τα πρώτα μου χρόνια στη Θεσσαλονίκη, τον πρώτο θίασο στον οποίο ανήκα και ήμουν ιδρυτικό στέλεχος-την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης-το 1979, μόλις τέλειωσα τη σχολή του Κρατικού Βορείου Ελλάδος, περνώντας στο θεατρικό εργαστήρι Θεσσαλονίκης τότε, κι έπειτα κατεβαίνοντας στην Αθήνα , στο ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ του Γιώργου Μιχαηλίδη, στο οποίο υπήρξα μέλος επί μια ολόκληρη οκταετία...όλα τα παιδιά που συνάντησα τότε, που ήταν οι δικοί μου άνθρωποι, τα αδερφια μου, η οικογένεια μου, οι πολύ στενοί μου φίλοι, έως και σήμερα που βλέπω ομάδες, συναντιόμαστε με τους ίδιους και νεότερους, όλοι με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται. Και οι νέοι δεν θα προδώσουν τις αρχές τους. Δεν θα πάνε να συμμετέχουν εύκολα σε μια φτηνή-σε αισθητικό επίπεδο-τηλεοπτική παραγωγή, ή σε μια ευτελή θεατρική παράσταση. Υπάρχουν άνθρωποι που έχω χαρά και τύχη να μοιράζομαι αυτές τις ανησυχίες. Είχα μία επιστροφή, κατά κάποιο τρόπο, μέσα σε ομάδες, τα τελευταία χρόνια και βλέπει κανείς τις δύσκολες συνθήκες που δημιουργούν πια, οι νέοι καλλιτέχνες. Δίχως επιχορηγήσεις και δίχως χορηγούς. Δίχως καμία βοήθεια. Με μόνο όπλο την αγάπη τους και την αφοσίωση στη Τέχνη τους και το όραμά τους. Τίποτα άλλο.

Καρυοφιλιά Καραμπέτη

Το θέατρο είναι ο ηθοποιός και ο θεατής. Αυτό. Το θέατρο είναι το έμψυχο υλικό.

rejected: Τι σας στεναχωρεί στο ελληνικό θέατρο;

Κ.Κ.: Δύσκολες συνθήκες παραγωγής. Κρατικά Θέατρα που δημιουργούν μεγαλύτερο καθεστώς ασφάλειας για τον εργαζόμενο. Ότι μπορεί να έχει για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, που συνήθως δεν είναι μεγαλύτερο από πέντε μήνες...άντε για κάποιους να είναι οχτώ μήνες και είναι τυχεροί. Κι έπειτα; Ποια θα είναι η επόμενη δουλειά μου; Θα έχω δουλειά; Δεν υπάρχει πλέον καμία συλλογική σύμβαση, ιδίως για τους νέους ανθρώπους. Η ασφάλιση τους, αν υπάρχει που μπορεί και να μην υπάρχει...πλέον είναι ωρομίσθια...ή να είναι σε μια παράσταση με εξευτελιστικά χαμηλούς μισθούς..ή να μην υπάρχουν χήματα για να γίνουν ωραία σκηνικά ή κοστούμια...οπότε, αμέσως-αμέσως, οι οικονομικές συνθήκες δημιουργούν και μία φτώχεια ως προς τις σκηνικές λύσεις. Αυτό για κάποιους ανθρώπους μπορεί να είναι δημιουργικός μοχλός. Το χωρίς σκηνικά και μόνο με το φως, μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη μαγεία, εάν το χειριστείς σωστά. Το θέατρο είναι ο ηθοποιός και ο θεατής. Αυτό. Το θέατρο είναι το έμψυχο υλικό. Κι άξαφνα, βλέπεις παραστάσεις από εκεί που δεν το περιμένεις, από μικρές ομάδες με ηθοποιούς άγνωστους στο ευρύ κοινό, που δανείζονται ένα χώρο και πραγματικά δημιουργούν μικρά "διαμάντια". Ενώ άλλα θέατρα, με καλές συνθήκες παραγωγής, κάνουν μέτριες ή αδιάφορες παραγωγές. Έχουμε ένα θέατρο που "βράζει", είναι ανήσυχο και καταθέτει προτάσεις και αισθητική. Αυτό για μένα είναι ελπιδοφόρο. Και δίνει έμπνευση και σε μένα, που είμαι μεγαλύτερη σε ηλικία και θέλω να είμαι κομμάτι αυτού του πράγματος. Να είμαι με αυτά τα παιδιά. Μου ανοίγουν και μένα, νέοι ορίζοντες, νέοι δρόμοι.

rejected: Θα συνεργαστείτε το χειμώνα με το Δημήτρη Καραντζά;

Κ.Κ.: Του χρόνου, θα είμαι με το Δημήτρη Καραντζά, σε ένα έργο του Τόμας Μπέρχαρντ που λέγεται "Πλατεία Ηρώων", στο θέατρο της οδού Κυκλάδων, του Λευτέρη Βογιατζή. Είμαι ενθουσιασμένη με αυτή τη συνεργασία. Πρώτη φορά θα συνεργαστώ μαζί του και μάλιστα, παρακολουθώ όλα αυτά τα χρόνια, την πορεία του. Είναι από τους νέους ανθρώπους που με ενδιαφέρει πάρα πολύ, εξού και επέλεξα να συνεργαστώ μαζί του. Είμαι σε ευχάριστη αναμονή γι αυτό.

rejected: Τι ορίζετε για εσάς επιτυχημένη θεατρική παράσταση;

Κ.Κ.: Αυτή που θα έχει από πίσω της πολύ σκληρή δουλειά, πολύ σκέψη. Όπου τα πάντα θα είναι προσεγμένα στη λεπτομέρεια. Τίποτα δεν θα είναι αφημένο στην τύχη. Θα έχει όραμα, έμπνευση, φαντασία. Ένα μεγάλο κείμενο, που δεν έχει σημασία αν θα είναι κλασσικό, σύγχρονο, παλιό ή νέο. Κι όλο αυτό να καταφέρει να περάσει στο κόσμο, έτσι ώστε να πάρει σε πολύ μεγάλη ένταση, σκέψεις, συναισθήματα, συγκίνηση. Όλα αυτά μαζί. Για μένα αυτό είναι επιτυχία. Ένα μεγάλο κείμενο, μια σπουδαία παράσταση, κι αυτό να μην πάει στο βρόντο. Να περάσει και στο κοινό. Ευτυχισμένη θεατρική στιγμή...ιδανικά...

Καρυοφιλιά Καραμπέτη

rejected: Οι ανθρώπινες καταστάσεις ταλανίζουν την προσωπική μας ευτυχία;

Κ.Κ.: Σαφώς. Τα πάνω και τα κάτω μας ορίζουν. Όπως το λέει κι ο λαός " η τρικυμία θα φέρει μπουνάτσα". Δεν μπορείς να είσαι στο ίδιο καθεστώς. Δεν μπορεί να είναι κανείς συνεχώς ευτυχής. Αυτό μας κάνει να εκτιμάμε περισσότερο τις ευτυχισμένες στιγμές. Δεν μπορεί κανείς να είναι συνέχεια στο ίδιο σημείο. Όπως υπάρχει διαδοχή ημέρας και νύχτας, χειμώνα και θέρους, έτσι είναι και η ζωή. Με τα πάνω και τα κάτω μας.

Πλέον ζούμε μια καθημερινή, τρομακτική απειλή.

rejected: Ζούμε χαλεπούς καιρούς...

Κ.Κ.: Είναι άδικο αυτό που ζούμε. Κι όχι μόνο οικονομικά. Ζούμε πολέμους, προσφυγιά, ανελέητη μοίρα να πληρώνεις με τη ζωή σου τις πολιτικές επιλογές άλλων. Αν μπορεί αυτό το χάος να επανέλθει σε μια αρμονία, θα ήταν ελπίδα. Ο φυσικός νόμος που προανέφερα, αν συμβεί, μπορούμε να επανέλθουμε σε μια ομαλή πορεία, για να μπορέσουμε να πάρουμε μια ανάσα. Έχουμε πιεστεί πάρα πολύ. Η κατάσταση είναι εκρηκτική. Δεν αντέχει ο άνθρωπος. Δεν αντέχει. Η Ευρώπη που δεν παρέχει τα εχέγγυα προστασίας και ασφάλειας είναι λυπηρή...ζούμε ένα καθεστώς τρομοκρατικής απειλής. Δεν ξέρουμε πια τι μας ξημερώνει. Ξέρεις αν όλο αυτό που ζούμε έχει κι άλλο βάθος; Πλέον ζούμε μια καθημερινή, τρομακτική απειλή.

Καρυοφιλιά Καραμπέτη

rejected: Τι φροντίζετε, κάθε βράδυ, λίγο πριν πατήσετε το πόδι σας, πάνω στο σανίδι;

Κ.Κ.: Προσέχω τη φυσική μου κατάσταση, όλη μέρα, πολλές μέρες πριν ανέβω στο σανίδι. Δεν πρέπει να αρρωστήσω. Η φυσική μου κατάσταση οφείλει να είναι η καλύτερη δυνατή. Θέλω το 100% του εαυτού μου σε αρτιότητα. Πρωταθλητισμός. Κάνω πρόβες για μήνες και καθόλη τη διάρκεια των παραστάσεων οφείλω να είμαι άρτια σωματικά. Από εκεί και πέρα, πριν ανέβω στο σανίδι, επιζητώ να αυτοσυγκεντρωθώ. Να έχω τη μεγαλύτερη καθαρή μου αλήθεια να υπηρετήσω όλο το εσωτερικό οικοδόμημα που έχτισα λιθαράκι-λιθαρακι μαζί με σκηνοθέτη και θίασο. Να πάνε όλα καλά. Θέλω η παράσταση να είναι ένα καλοκουρδισμένο ρολόι. Δεν είμαι η μόνη υπεύθυνη για αυτό. Το θέατρο είναι προϊόν συλλογικής εργασίας. Το θέατρο είναι μια θρησκεία που οφείλεις σαν πιστός να υπηρετείς...Και δεν το πάω στο μεταφυσικό..το πάω σε μια πρακτική διάσταση. Όλοι οι συνάδελφοι να είμαστε καλά. Αν ένας κρίκος είναι αδύναμος, η αλυσίδα θα σπάσει. Το θέατρο, στιγμή-στιγμή χτίζεται στα μάτια των θεατών. Μια καλή χθεσινή παράσταση δεν αποτελεί εγγύηση ότι θα είναι και η σημερινή εξίσου καλή. Όλα εξαρτώνται από τον παράγοντα της στιγμής, που όμως κι εσύ τον έχεις δουλέψει. Δεν αφήνεσαι στη στιγμή.

rejected: "Παλεύεται" το στρες;

Κ.Κ.: Να βγεις και να παλέψεις με το "μεγάλο θηρίο" δεν είναι εύκολο. Θέλει ψυχική δύναμη. Πίστη, ένταση, καθαρότητα και αλήθεια. Αλήθεια. Το μέγα ζητούμενο...η αλήθεια.

Καρυοφιλιά Καραμπέτη



συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος