Ένας Τολμηρός Νταλκάς

"Δεν με λες και εντελώς νορμάλ άτομο. Έχω τις αντιφάσεις μου. Ελέγχω το θυμικό μου, στις μελαγχολίες, στην ηττοπάθεια. Αν πέσεις, αυτά τα χρόνια, κανείς δεν μπορεί να σε σηκώσει προς τα πάνω. Προσπαθώ να ισορροπώ ανάμεσα στο ένστικτο, το αίσθημα και τη λογική. Και η μοναχικότητα που με χαρακτηρίζει, όπως και η κοινωνικότητά μου, που είναι έντονη. Δυο αντικρουόμενα στοιχεία που βιώνω. Ανάμεσα στη φύση και το άστυ. Το Πήλιο και τη Θεσσαλονίκη."....

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

rejected: Αυτό το Σάββατο, θα είστε στη ΖΩΓΙΑ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου, για μια μοναδική βραδιά.

Θ.Κ.: Είναι ένα οικείο και γνωστό πρόγραμμα που παρουσιάζω, κατά καιρούς, για την Κωνσταντινούπολη. Είναι ένα πρόγραμμα που αγαπώ πολύ και μονίμως εξελίσσω. Μια συλλογή τραγουδιών, με παραδοσιακά, έντεχνα αλλά και ρεμπέτικα άσματα, που δίνουν το στίγμα της Πόλης. Η Κωνσταντινούπολη ως μητέρα του οικονομικού πολιτισμού για αιώνες έχει συγκεντρώσει απίστευτο υλικό, σε μουσικό επίπεδο που θες να ερευνάς και να τραγουδάς.


rejected: Πρώτη φορά πήγατε στην Πόλη ως εκπαιδευτικός, από το 1987 έως το 1996.

Θ.Κ.: Είναι μια πόλη που αγαπώ βαθιά. Μόνο τώρα, τον τελευταίο χρόνο, δεν ξαναπήγα, λόγω του Ερντογάν. Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τα τερτίπια του Ερντογάν και τα καθεστώτα του. Μου δημιουργούν μεγάλη απώθηση.

Όταν πρωτοπάτησα στην Πόλη, ήταν σαν να είχα γεννηθεί εκεί

rejected: Στην Πόλη τι αγαπάτε;

Θ.Κ.: Όταν πρωτοπάτησα στην Πόλη, ήταν σαν να είχα γεννηθεί εκεί. Είχα ακαταμάχητη έλξη για τον τόπο. Ίσως φταίει και η προσφυγική καταγωγή μου. Η εκπαίδευση με οδήγησε σε αυτόν τον τόπο. Ειδάλλως, δεν θα είχα πάει. Δεν ήμουν κάνα πλουσιόπαιδο, να ταξιδεύω σε άλλα μέρη. Ευτυχώς με μια απόσπαση, βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη και πέρασα..."αυτοκρατορικά" χρόνια. Απέκτησα φίλους, έχω σχέσεις με την ομογένεια...είμαι πλούσιος από την εμπειρία του τόπου. Νιώθω "κροίσος".

Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

rejected: Οι ήρωες των έργων σας, είναι άνθρωποι με πληγές, σκοτάδια και πολλές φορές αυτοκαταστροφικοί....

Θ.Κ.: Ορισμένοι ήρωες ή κάποια πραγματικά πρόσωπα που με απασχόλησαν, είναι άτομα που συνδιαλέγονται με το λεγόμενο "περιθώριο". Οπότε, είναι φυσικά τα "σκοτεινά" σημεία τους. Το φρόνημα της δικής μου ζωής είναι θετικό. Όχι ενθουσιώδες, αλλά θετικό. Από την φύση μου και από την πρόθεσή μου, οφείλω να είμαι κάπως αισιόδοξος. Ο άνθρωπος πρέπει να έχει ένα υπερήφανο φρόνημα και να είναι μαχητής. Αυτό είναι το προσωπικό μου αξίωμα. Αυτό πρέπει να κρατάμε οι άνθρωποι και με τα χίλια βάσανα. Τα σκοτεινά σου σημεία πρέπει να τα ψάχνεις. Ειδάλλως, εθελοτυφλείς. Βάζεις ένα μπερντέ στα πράγματα και λες ψέμματα στον εαυτό σου. Αυτή είναι η κοινωνία....ο ουρανός και η άβυσσος. Ο άνθρωπος είναι ικανός να βρεθεί στην υψηλότερη, υπέρτατη θέση, να μην μπορούν να τον αγγίξουν. Ακόμη, και στον έρωτα, να είσαι περιζήτητος, περιπόθητος και έπειτα να πέσεις στα έγκατα. Αυτό πρέπει να το έχουμε στα υπόψιν! Να μην ξιπαζόμαστε με τις επιτυχίες που έχουμε στη ζωή. Να τις βλέπουμε σαν δώρα της τύχης.

Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

 Ο έρωτας είναι η πιο ισχυρή δύναμη της ζωής. Είτε είσαι ερωτευμένος, είτε όχι

rejected: Ο έρωτας είναι πρωτεύον συναίσθημα στον τρόπο που γράφετε...

 

Θ.Κ.: Ο έρωτας είναι η πιο ισχυρή δύναμη της ζωής. Είτε είσαι ερωτευμένος, είτε όχι. Πρέπει το βλέμμα σου για τον κόσμο να είναι ερωτικό. Ανεξάρτητα τι ερωτοτροπίες έχεις, σήμερα, αύριο...Το βλέμμα σου πρέπει να είναι ερωτικό. Να αγκαλιάζεις τον κόσμο με ερωτικό βλέμμα. Και να προτείνεσαι ο ίδιος ερωτικά, όχι μόνο σεξουαλικά, αλλά και συναισθηματικά, με όλες τις εκφάνσεις των ερωτικών φαινομένων. Η ερωτική μοναξιά δεν είναι κακή. Ούτε η ερωτική πληγή, ούτε η απόρριψη. Κι αυτές σε ωριμάζουν. Δεν μπορεί, "κάθε γράμμα που στέλνουμε" σε κάποιον που θαυμάζουμε, να έχουμε την άμεση ανταπόκριση και αποδοχή. Θα την πατήσουμε κιόλας. Οι "χυλόπιτες" παραμονεύουν κάθε δευτερόλεπτο. Αυτό πρέπει να σε ωριμάζει και κατά την κρίση μου να προσαρμόζεσαι. Δηλαδή, να μην ζητάς, σώνει και ντε, το ωραιότερο πλάσμα στο κρεβάτι. Δεν θα έρθει, ντε και καλά, με σένα-θα πάει με άλλον! Συμβιβάσου και με κάτι πιο "χαμηλό". Μπορεί να περάσεις και πιο καλά. "Οι όμορφοι είναι και ψωριάρηδες", ας είμαστε ωραίοι και εμείς...(γέλια). Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος απευθυνόμενος στον Ασλάνογλου, λέει σε ένα ποίημά του, "Αλέξη, καιρός να κοιτάξουμε τους άσχημους". Έχουν κι αυτή ψυχή...

 

rejected: Η ερωτική πληγή, μοναξιά και απόρριψη, δεν σε "ανοίγει" πιο πολύ στην γραφή;

 

Θ.Κ.: Δεν το πιστεύω. Πολλοί έχουν την πεποίθηση, όταν τους συμβαίνουν τραγικά πράγματα γύρω τους και στους ίδιους, ότι παράγουν σπουδαία έργα. Όχι, δεν συμφωνώ! Ο δημιουργός βρίσκεται στην πρόκληση όλων των καιρών. Αν έχει το τσαγανό και το "σκουλήκι" μέσα του, θα το βγάλει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.  

Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

 ...έχω λειτουργική συνομιλία με τους "νεκρούς" μου. Όχι φόβου. Αλλά λατρείας και επικοινωνίας

rejected: Τι σας παιδεύει, τα τελευταία χρόνια, κατά την διάρκεια της γραφής;

 

Θ.Κ.: Είμαι άνθρωπος, τρόπον τινά, του καθήκοντος. Ό,τι αγάπησα, πρόσωπα, καταστάσεις... ό,τι σημάδεψε εμένα και την εποχή μου, προσπαθώ να τα αποτυπώσω. Μερικά χάνονται, γιατί η μνήμη χάνει την ολότητα της, στο πέρασμα του χρόνου. Ευτυχώς, τα έκανα στην ώρα τους. Έδωσα την στάμπα μιας εποχής που έζησα, για την τωρινή και τις επόμενες γενιές. Τα πρόσωπα που αγάπησα θέλω γραπτώς να υπάρχουν για αναγνώστες. Λαϊκοί τραγουδιστές, ο φίλος μου ο Ρασούλης. Αυτοί είναι οι "άγιοί" μου. Δεν φεύγουν. Τον έναν τον κάνω τραγούδι, τον άλλον τον κάνω διήγημα, ένα δοκίμιο... Οι αναφορές παραμένουν γιατί έχω λειτουργική συνομιλία με τους "νεκρούς" μου. Όχι φόβου. Αλλά λατρείας και επικοινωνίας.

 
Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

rejected: Οι νέοι αγαπάνε με τον ίδιο τρόπο; Δοκιμάζουν τα όρια τους; "Τσιμπάνε" το απαγορευμένο;

 

Θ.Κ.: Οι νέοι είναι αρκετά πουριτανοί, σε σχέση με το παρελθόν, που περάσαμε δικτατορία και ήταν δύσκολα. Υπήρχε λογοκρισία. Τα ήθη ήταν αλλιώς. Μετά την χούντα, με την απελευθέρωση ρευμάτων και του έρωτα, ζήσαμε ωραία, σε μια εποχή με αριστερές ιδεολογικές ζυμώσεις. Καταστάσεις που μας οδήγησαν στο να ζούμε με ενδιαφέρον. Οι νέοι είναι-στις μέρες μας-άτολμοι. Δεν θέλω να το προσδιορίσω με κανένα άλλοθι κρίσης. Έχουμε μάθει αυτή τη καραμέλα. Ας προτείνουν τι θέλουν, ας μας το δείξουν, ας επαναστατήσουν, ας δημιουργήσουν ρεύματα στην ζωή, στην κοινωνία, στην πολιτική, για να ανατρέψουν καταστάσεις που είναι νεκρομαντεία. Ας το κάνουν οι νέοι! Δεν θέλω αιτιολογήσεις σε όλα αυτά που είναι άλλοθι για το τέλμα. Ο χρόνος χάνεται...Τι θέλουν οι νέοι να μας πούνε, στο "παραμύθι" της ζωής τους; Καφέδες, σπουδές και έπειτα γκρίνια για μια χώρα αδιέξοδη; Η Θεσσαλονίκη που είναι-ουσιαστικά-η πρώτη πανεπιστημιούπολη, δεν βλέπω να δίνει τον "τόνο". Μιλούσα με τον φίλο μου, τον Δημήτρη Ζερβουδάκη, και λέγαμε για ομάδες που υπήρχαν παλαιότερα, στην Τέχνη, στη μουσική, που ήταν σημεία αναφοράς. Αυτό χάθηκε! Υπήρχαν στέκια που όλα έσβησαν. Η Θεσσαλονίκη "μονάδες" έχει. Είναι ταλεντομάνα. Αρκεί;

rejected: Πού θα ρίχνατε "Κατάδεσμο";

 

Θ.Κ.: Έχω ένα πρόσωπο που με βασανίζει, αλλά κατάρα δεν ρίχνω! (γέλια) Όχι στα άκρα! Ο "Κατάδεσμος" γράφτηκε σαν μια αντίδραση στην αποφορά του σήμερα. Εκφράζει ένα φεμινιστικό πρόσημο. Οι γυναίκες που έζησα εγώ, δεν είναι σαν τις σημερινές που έχουν κερδίσει δικαιώματα και είναι "αναβαθμισμένες". Οι γιαγιάδες μας έως και συζύγους, αδερφές και γκόμενες, ήταν καταπιεσμένες "περιπτώσεις". Διάλεξα έναν ήρωα που συγκεντρώνει απαίσια χαρακτηριστικά του Νεοέλληνα. Δεν υπάρχει άντρας να τα κάνει όλα αυτά-τόσο χαμένο κορμί! Ήμουν πάντα μέγας υποστηρικτής των γυναικών.

Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

rejected: Ετοιμάζετε και ένα νέο βιβλίο;

 

Θ.Κ.: Ναι. Τον Καβάφη να μιλάει για την πρώτη του ερωτική αφύπνιση στην Κωνσταντινούπολη. Γραμμένο στην καθαρεύουσα. Μονόλογος. Όπως ήταν και το "Αγγελόκρουσμα". Επιπλέον, ετοιμάζω για πριν τα Χριστούγεννα του 2017, ένα μεγάλο ερωτικό λαικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται μέσα στην φωτιά του 1917 στη Θεσσαλονίκη. Ο έρωτας ενός Τουρκοαλβανού με μια Εβραία ελευθέρων ηθών. Μέσα από το φλογερό έρωτα περνάει η κοινωνικοπολιτική ζωή του τόπου. Κι έρχεται η δολοφονία του ήρωα.  

rejected: Τα περισσότερα βιβλία σας είναι με θεατρική δομή;

 

Θ.Κ.: Έχουν δομή για θέατρο. Ετοιμάζουμε μάλιστα, με τον Γιώργο Παπαγεωργίου, ένα ωραίο πράγμα, για την ιστορία του Παγκρατίδη. Ο τρόπος που γράφω είναι έτοιμος για το θέατρο. Βοηθάει ο τρόπος που παραστατικά αποτυπώνω.  

Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

rejected: Τι σας στεναχωρεί στην Θεσσαλονίκη;

 

Θ.Κ.: Ο κόσμος έχει ένα "κοιμήσι". Περπατάνε λες και είναι σε λήθαργο. Αφήνουν τα πράγματα να κατακάθονται. Το τέλμα στο ζενίθ. Είναι μια πόλη που την έχω πιο ψηλά, από ότι σήμερα ο πολιτισμός της εκφράζει. Την έχω και την θέλω πιο ψηλά, την Θεσσαλονίκη.  

Η Τέχνη δεν μπορεί να φτάσει την άπλα της ζωής.

rejected: Η Τέχνη και η ζωή είναι ένα; 

 

Θ.Κ.: Η Τέχνη δεν μπορεί να φτάσει την άπλα της ζωής. Η Τέχνη είναι παρατηρητική της ζωής. Όχι αντίγραφο. Κάτι άλλο, πάνω στην ζωή. Η ζωή είναι μεγαλύτερη της Τέχνης. Όπως λέει και ο Μάνος Ελευθερίου, τα θαύματα γίνονται δίπλα μας. Δεν τα παίρνουμε χαμπάρι. Η ζωή έχει εκπλήξεις. Ζώντας στον μικρόκοσμό μας, δεν τις αντιλαμβανόμαστε. Την ζωή δεν την φτάνεις...δεν πάει να είσαι ο Μπέκετ ή ο Μπομπ Ντύλαν;...Τη ζωή δεν την πιάνεις. Θα σε φάει λάχανο. Σε μια στροφή της, θα σου πει και κάτι άλλο.

Θωμάς Κοροβίνης
Θωμάς Κοροβίνης

rejected: Σε ποια αυταπάτη ενδώσατε;

Θ.Κ.: Στον έρωτα. Ο έρωτας είναι σχετικός. Κάθε φορά την πατάς με τον ίδιο τρόπο. Όσο και να την πάθεις, από τον έρωτα ποτέ δεν μαθαίνεις. Ο Μάρκος Βαμβακάρης λέει στην αυτοβιογραφία του... "πώς γίνεται να έχεις καεί από την φωτιά και πάλι να πηγαίνεις να ξαναπέφτεις μέσα;..Τί διάολο; Δεν έχεις μυαλό;"... Ο έρωτας είναι πυρκαγιά που θες, ξανά και ξανά, να μπαίνεις μέσα της. Ο έρωτας δεν έχει αιτιολογήσεις και αποστασιοποίηση. Και πάλι θα πέσεις μέσα σε αυτόν...




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης