Ενέργεια και νότα

"Οι άνθρωποι είμαστε ενέργειες και νότες. Νότες και καμιά φορά και παύσεις. Το δικό μου "κατάστρωμα" είναι μια εικόνα... ένα μεγάλο πανηγύρι φίλων, ανθρώπων που θαυμάζω του λόγου, της μουσικής, του θεάτρου και που όλοι παρέα ταξιδεύουμε μέσα στο Αιγαίο. Μια "παντόφλα" παλιά, τύπου Ρίο-Αντίρριο, όχι κανένα κρουαζιερόπλοιο. Το έζησα κιόλας, όταν πήγα πριν χρόνια σε ένα τζαζ φεστιβάλ στις Κυκλάδες και έτσι ξεκίνησα να γράφω το τελευταίο μου δίσκο. Στο πλοίο της γραμμής, ήμασταν πολλοί μουσικοί και κάναμε μικρά happenings με τραγούδια και μουσικές κι ο κόσμος σάστισε και έπειτα έγινε γιορτή πάνω στη θάλασσα. Η φωτογραφία που έχω βγάλει για το εξώφυλλο του δίσκου, είναι από αυτό το πάρτυ μελωδίας. Μου αρέσουν τα ταξίδια-ακόμα και αυτά της απομόνωσης-ταξίδια είναι και αυτά. Μου αρέσει ο μικρός αυτός "ασκητισμός" ενός ανθρώπου που ταξιδεύει, εμπνέεται και ηρεμεί μοναχικά. Έχει γοητεία το "άγνωστος μεταξύ αγνώστων". Να ζωγραφίζω, να αναπολώ την Ελλάδα που αγαπώ, να ανακαλύπτω, να εξερευνώ νέους τόπους και κουλτούρες"...Ο Κωστής Μαραβέγιας στο rejected...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
Κωστής Μαραβέγιας

rejected: Καλοκαίρι που ολοκληρώνεται με δύο συναυλίες, αυτή τη Πέμπτη, στο θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης και δυο μέρες μετά στο Κατράκειο, στη Νίκαια. Τι διαφορετικό "κέρδισες" αυτό το καλοκαίρι;

Κ.Μ.: Αφενός ήρθε περισσότερος κόσμος που με είδε για πρώτη φορά, αφετέρου κέρδισα εικόνες γεμάτων συναυλιακών χώρων με ζεστασιά και εγκάρδια υποδοχή από το κοινό. Κάθε νύχτα συναυλίας ήταν μια "αγκαλιά" για μένα, σε ένα πολύχρωμο "μωσαϊκό" ανθρώπων. Όχι ότι δεν συνέβαινε και στο παρελθόν, αλλά αυτό το ετερόκλητο στοιχείο των ανθρώπων που αποτελούσαν την "παρέα" της κάθε συναυλίας, αυτό το καλοκαίρι, με συγκινούσε. Έχω το ενωτικό πνεύμα σαν άνθρωπος. Πόσο μάλλον στα live μου...Το 2003-2004 που συμμετείχα στην παράσταση του Διονύση Σαββόπουλου, ως απλός μουσικός κι έκανα φωνητικά, πάντα θαύμαζα που ερχόντουσαν όλες οι ηλικίες, τα κοινωνικά στρώματα, όλα τα φύλα, μικρά παιδιά σε ηλικία μα και σε ψυχή-κι ας ήτανε μεγάλα... ένα αυθεντικό λαϊκό πανηγύρι που πάντα το ζήλευα και μου προέκυψε κι εμένα, δίχως να το βάλω στόχο. Αυτά, αν τα προγραμματίζεις δεν βγαίνουν, αλλά αβίαστα, συν το χρόνο, συνέβησαν.

rejected: Είναι εύκολο να διατηρείς μέσα σου, τη χαρά και την λαχτάρα, όπως τότε στα live του Σαββόπουλου, ή και του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου που συμμετείχες... τα πρώτα δικά σου προσωπικά μουσικά προγράμματα, όπως ενδεικτικά στο "ΓΑΙΑ" Θεσσαλονίκης;

Κ.Μ.: Ναι. Δεν αλλάζει για μένα κάτι, όσο ανεβαίνω στη σκηνή. Η αλήθεια μου και η λαχτάρα παραμένει ίδια, με το που παιχτούν οι πρώτες νότες. Νιώθω ελευθερία και θέλω να κάνω τον κόσμο να χορέψει, να γελάσει, να νιώσουμε παρέα πράγματα. Όσο κι αν τα χρόνια περνάνε, παραμένω με την ίδια ζωντάνια. Άντε να προσέξω λίγο παραπάνω, σε κάτι σάλτα που δίνω από τη σκηνή κάτω στον κόσμο, για τη μέση μου! (γέλια). Αλλά, ως εκεί! Αυτό είναι για το σώμα. Η ψυχή δεν μεγαλώνει κι η καρδιά δεν φθείρεται.


Κωστής Μαραβέγιας
Κωστής Μαραβέγιας

rejected: Ο φόβος να ανέβεις σε αεροπλάνο παραμένει;

Κ.Μ.: Όχι! Το αντίθετο. Πλέον, μόνιμα Γιώργο, πετάω με αεροπλάνο! Ορκίζομαι σου λέω-ναι, ναι, ναι! Όλοι οι μικροί φόβοι που έρχονται στη ζωή, είτε είναι για το αεροπλάνο, είτε είναι για το φόβο της σκηνής-ξέρω τέτοιους συναδέλφους, λίγο πριν ανέβουν πάνω της-αντικατοπτρίζουν μια γενικότερη ψυχική κατάσταση. Οι μικροί μας φόβοι θυμίζουν μια περίοδο που δεν είμαστε καλά. Όταν έρχονται οι φόβοι, τους δέχομαι, τους παρατηρώ, αλλά δεν θέλω να με κυριεύουν. Δεν μπορώ τον πανικό που κατασκευάζει ένας "μικρός" φόβος και δεν αντέχω να με σταματά από αυτό που θέλω να κάνω. Οι φόβοι είναι ανθρώπινοι και γεννιούνται για να τους παρατηρούμε.

Η μουσική είναι το άλφα και το ωμέγα για την ψυχική ανάταση

rejected: Δίνεις τη αίσθηση ενός βαθιά επικοινωνιακού ανθρώπου, που όμως όσοι σε ξέρουμε, ανήκεις στα άτομα με βαθιά συστολή... Ένας άνθρωπος που δίνει τόσο φως, οφείλει τα σκοτάδια του να τα "οχυρώνει";

Κ.Μ.: Ναι, το παραδέχομαι, έχω και τα σκοτάδια μου. Δεν ξυπνάω κάθε μέρα χαρούμενος-αλίμονο! Έχω τις μικρές μου μελαγχολίες, αλλά και τις μεγάλες μου χαρές. Έτσι είναι η ζωή. Η ηδονή της ζωής είναι οδύνη και χαρά. Θεωρώ φυσιολογικό να "πενθώ" όταν χρειάζεται. Δεν βάζω κάτω από το χαλί την λύπη και τον πόνο. Δεν χρειάζεται... Πρέπει να νιώθουμε συναισθηματικά το καθετί όπως έρχεται κι όπως είναι. Το πιστεύω και το προτείνω. Το θέμα είναι να υπάρχει υγεία και αμεσότητα στην εκδήλωση συναισθημάτων. Να μην μας κυριεύει η θλίψη και η μελαγχολία. Πολλές φορές, έχω ροπή στο να μην θέλω να σηκωθώ από τη μελαγχολία. Τότε, έρχεται η μουσική και παίρνω θάρρος και ενέργεια να σηκωθώ, να πάρω μπρος. Γίνομαι ακροατής και ταυτόχρονα ενεργός με τη μελωδία. Η μουσική είναι το άλφα και το ωμέγα για την ψυχική ανάταση.

 

Έχει δυσβάσταχτο βάρος η ίδια μας ύπαρξη, άρα πρέπει να αναζητάμε κάτι ανάλαφρο για ισορροπία

rejected: Η ελαφρότητα και ο ρομαντισμός, από την άλλη, είναι κατακριτέα στις μέρες μας;

Κ.Μ.: Όχι. Η ελαφρότητα και ο ρομαντισμός δεν πρέπει να είναι κατακριτέα. Η ίδια η ζωή έχει μια ελαφρότητα και μια βαρύτητα, συνάμα. Δεν είναι κάτι, ένα από τα δύο. Μου αρέσει να περιπαίζω καταστάσεις, ενίοτε να "χώσω" και μια μικρή ειρωνεία, που υπονομεύει σοβαρότητα και σοβαροφάνεια στη σκέψη και τα λεγόμενα μου. Αυτή είναι η νοστιμιά της ζωής. Έχει δυσβάσταχτο βάρος η ίδια μας ύπαρξη, άρα πρέπει να αναζητάμε κάτι ανάλαφρο για ισορροπία. Όχι για να περνάμε καλά, αλλά για να μην μας κατακτά η απογοήτευση, η ήττα και η απόρριψη. Όσο τραγικά και πικρά είναι όλα γύρω μας, οφείλουμε να έχουμε το κρυφό, υποδόριο κωμικό μας βλέμμα, απέναντί τους.

Κωστής Μαραβέγιας
Κωστής Μαραβέγιας

Ο έρωτας είναι και αξιοζήλευτος. Μακάρι να έχουμε ερωτισμό στο καθετί

rejected: Ο έρωτας και η αγάπη είναι μια "όμορφη πτώση". Σε τι διαφέρει, αυτό που ερωτεύεσαι από αυτό που, τελικά, αγαπάς;

Κ.Μ.: Ο έρωτας είναι χαρακτηριστικό της νιότης. Ο έρωτας είναι παρόρμηση, συναισθηματική κορύφωση απότομα-δίχως να προλάβεις να νιώσεις τι έγινε, "ποιος είμαι", τι ερωτεύθηκα. Ο έρωτας είναι και αξιοζήλευτος. Μακάρι να έχουμε ερωτισμό στο καθετί, Γιώργο. Ο έρωτας όσο βαθαίνει, έρχεται και συναντά την αγάπη. Η αγάπη είναι συντροφικότητα, καθημερινότητα, ανιδιοτέλεια. Αγάπη είναι να δίνεσαι στον άλλον, δίχως να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου. Αγάπη είναι να είσαι γενναιόψυχος. Ο έρωτας είναι κι ένα "παραμυθάκι", όπως στις ταινίες σαν το "La la land", μα εγώ δεν πιστεύω πλέον σε αυτό. Πιστεύω στον πραγματιστικό έρωτα. Στον έρωτα που έχει εμπόδια, "αγκάθια" και θέλει πάντα προσωπική εργασία, στοχασμό και γενναιοδωρία. Αλλιώς, επί της ουσίας, δεν συναντιέσαι με τον άλλον. Ο έρωτας είναι και "ζεστό κρασί"...

rejected: "Αχαρνής", "Φιλάργυρος", "Λυσιστράτη" είναι ενδεικτικά θεατρικά έργα που έχεις γράψει μουσική. Το αγαπάς το θέατρο. Σε ενδιαφέρει και περισσότερο; Να ανέβεις πάνω στο σανίδι με ένα μιούζικαλ ή ένα έργο με πολύ μουσική;

Κ.Μ.: Αγαπώ το θέατρο και δεν μπορώ να είμαι απόλυτος λέγοντας όχι. Στο μέλλον μπορεί να έχω μια ανησυχία να το κάνω αυτό που λες. Προς το παρόν, δεν μου λέει κάτι. Προτιμώ το δημιουργικό κομμάτι και στο θέατρο. Προτιμώ να είμαι δημιουργός, παρά εκτελεστής. Θέλω να δημιουργώ μουσικές, εικόνες, φωτογραφίες, σενάρια, διηγήματα... προτιμώ να πλάθω παρά να πραγματοποιώ κάτι ήδη απτό. Θέλω και να τραγουδάω, αυτά που γιορτάζω και αυτά που με "καίνε". Αλλά δεν θέλω το άγχος μιας θεατρικής πρεμιέρας που εκτίθεμαι πάνω στη σκηνή, αλλά ως άνθρωπος ομάδας που πάσχει με τους ηθοποιούς, ενώ ο ίδιος δεν είναι ηθοποιός, ναι. Δεν ξέρω, άλλωστε, αν θα το φέρω εις πέρας κάτι τόσο συγκεκριμένο. Αγαπώ το θέατρο γιατί είναι ομαδική δουλειά. Οι μουσικοί έχουμε μια ροπή στην τεμπελιά και κάνουμε λιγότερες πρόβες. Ενώ οι ηθοποιοί έχουν μια κοπιαστική εργασία στο να ανέβει μια παράσταση. Κι αυτό με συγκινεί...

 

rejected: Η μουσική και τα τραγούδια στο "Φιλάργυρο" είναι εξαιρετικά...

 

Κ.Μ.: Μου στέλνουν συχνά βιντεάκια, από σχολικές παραστάσεις που ανέβηκε ο "Φιλάργυρος" με δική μου μουσική-είναι τόσο όμορφο! Αλλάζει η σκηνοθεσία, αλλάζουν οι ηθοποιοί και παραμένει μια μουσική να "συντροφεύει" σαν κοινός άξονας μέσα στο χρόνο τα έργα.

Είμαι τυχερός γιατί οι προτάσεις έρχονται όταν είμαι έτοιμος. Στην τηλεόραση ήθελα να είμαι ελεύθερος και ο εαυτός μου

rejected: Γράφτηκαν δε, εξαιρετικά κείμενα για την τηλεοπτική σου παρουσία και φέτος. Το να βγάλεις την αλήθεια σου, στο τηλεοπτικό "θεαθήναι" είναι δύσκολο, είναι και ευφυές. Σε μια εποχή που όλοι κρύβονται πίσω από το εύκολο. Από την άλλη, να εκθέσεις την καθαρότητα σου, δεν εγκυμονεί κινδύνους;

Κ.Μ.: Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το καταφέρω με το "Voice", πριν από χρόνια. Είναι καλή η στιγμή που έγινε. Είμαι τυχερός γιατί οι προτάσεις έρχονται όταν είμαι έτοιμος. Στην τηλεόραση ήθελα να είμαι ελεύθερος και ο εαυτός μου. Κι εκεί δεν φοβήθηκα ούτε την κάμερα, ούτε το "πλαίσιο" με στούντιο-κοινό που χειροκροτεί, όταν του ζητηθεί κ.λ.π.-ξέρω πως μπορώ να το διαχειριστώ τώρα πια. Πόσο μάλλον, όταν δίπλα σου κάθεται ένας φίλος σου. Και μια ομάδα ανθρώπων που είναι φιλικοί, απλοί και συνεργάσιμοι. Πιστεύω στο καλό κλίμα και το είχαμε οι τέσσερεις κριτές μαζί με το Γιώργο Καπουτζίδη, αλλά και με την παραγωγή. Το καλό κλίμα κάνει εύφορο το έδαφος να δείξεις τον καλύτερο εαυτό σου. Η μουσική έχει πρωταγωνιστικό ρόλο κι εκεί... ακόμα και μέσα από κάμερες, μέσα από ένα talent show που πάνε παιδιά που αγαπάνε το τραγούδι. Υπάρχουν και άνθρωποι που ποτέ δεν θα πήγαιναν σε talent show. Πηγαίνω σε μουσικές σκηνές να τους ανακαλύπτω ή κάνω μικρές οντισιόν για τις συναυλίες μου. Θεωρώ καλό, αυτά τα λίγα που ξέρω, να μπορώ να τα μεταδώσω μέσα από μια τηλεοπτική εκπομπή. Αγάπησα το τραγούδι του Γιάννη Μαργάρη, που μόλις κυκλοφόρησε. Θέλω να βοηθήσω και τα υπόλοιπα παιδιά, χρόνου επιτρέποντος.

Κωστής Μαραβέγιας

rejected: Η τηλεόραση εξακολουθεί να σε ενδιαφέρει; Όπως παλαιότερα με εκπομπές σαν τη "Μεσόγειο", τη "Μουσική Παντού"...

 

Κ.Μ.: Με ενδιαφέρει να μπαίνει η μουσική στα σπίτια και έτσι με ενδιαφέρει και η τηλεόραση. Ακόμη και στο "Voice" η επιλογή τραγουδιών που έκανα ήταν με μεγάλη προσοχή και μελέτη. Η μουσική έχει λυτρωτική φύση. Προτιμώ εκπομπές με μουσική, από πολιτικές εκπομπές που δεν είναι καλοί ακροατές οι καλεσμένοι κι ο ένας "καβαλάει" τον άλλον. Ανάμεσα στην ένταση ενός πολιτικού talk show, και την μελωδία ενός talent show-που, προσοχή, ικανοποιεί τα στάνταρ της προσωπικής κουλτούρας, ιδεολογίας-προτιμώ το δεύτερο. Δεν με ενδιαφέρουν talent show που έχουν τσακωμούς και άνευ λόγου και μουσικής εντάσεις. Η "Μεσόγειος" ήταν ένα ντοκυμαντέρ προσωπικού μου ενδιαφέροντος. Θαύμαζα ανθρώπους που ήθελα να γνωρίσω. Και το έκανα.

rejected: Τι σου λείπει από την Ιταλία;

 

Κ.Μ.: Αγαπώ την Ιταλία και δεν το λέω τύπου "love and peace"... δεν θέλω το μελό και το χαζορομαντικό, αλλά αγαπάω κάθε γειτονιά και τον τόπο μου. Αλλά και Ιταλία, Νότια Γαλλία, τα ταξίδια που έκανα στη Κορσική, το Τελ Αβίβ, το Μαρόκο, την Κωνσταντινούπολη. Με συγκινεί η ομορφιά του κόσμου. Στην Ιταλία ανδρώθηκα, έμεινα πολλά χρόνια και μου λείπει το συναίσθημα ανακάλυψης του νέου κόσμου, μακριά από τον ελληνικό. Να 'μαι σε ένα λιμάνι στην Ιταλία, με άλλη διατροφή, άλλη γλώσσα, ήθη και έθιμα. Θέλω να ταξιδεύω.

Θέλω να κάνω περισσότερες ορχηστρικές δουλειές για σινεμά και θέατρο

rejected: Λίγο μετά τα σαράντα σου χρόνια, πού θες να γίνεις καλύτερος;

 

Κ.Μ.: Θέλω να κάνω περισσότερες ορχηστρικές δουλειές για σινεμά και θέατρο. Να γράψω για ορχήστρα-το θέλω και θα το κάνω! Η μουσική θέλει συνεχή ενασχόληση. Δεν αρκεί να μένεις σε ό,τι έχεις μάθει. Πειραματίζομαι πλέον και στην τελευταία θεατρική παράσταση που έγραψα μουσική, δεν ακολούθησα συγκεκριμένες "φόρμες". Δεν θέλω και δεν μπορώ να εφησυχάζω μέσα στον πλούτο της μουσικής.

Κωστής Μαραβέγιας

rejected: Μέσα στη "θολούρα" που ζούμε και κολυμπάμε, ποιος είναι ο δικός σου "Φάρος";

Κ.Μ.: Ο δικός μου "φάρος" είναι η πίστη ότι θα έχουμε ένα ωραίο φινάλε σε αυτή τη ζωή. Όλα αυτά θα είναι η επίγευση. Όλα θα πάνε καλύτερα-αυτό σκέφτομαι...δεν μπορώ κι αλλιώς να κάνω!

rejected: Για ποια δική σου "Λόλα" έπεσες τελευταία, και "ακόμα, πιο χαμηλά";

Κ.Μ.: Πολλές φορές, στη ζωή συμβαίνει να κατεβάζεις τον πήχη, στα στάνταρ σου. Ειδικά στις σχέσεις των ανθρώπων, να πέφτεις και λίγο χαμηλά, δείχνει και κατανόηση. Δείχνει την βαθιά ανάγκη να επικοινωνήσεις. Το βλέπουμε από τις καθημερινές συναλλαγές μας, μέχρι τους συντρόφους μας και τους φίλους μας. Καμιά φορά μπορεί να μην έρχονται τα πράγματα όπως τα θέλουμε. Συχνά, έχω υψηλές προσδοκίες, μπορεί να θέλω το καλύτερο από τον άλλον και να μην το δίνει. Ή κι εγώ να μην το δίνω. Οπότε, ναι, χρειάζεται να πέφτεις χαμηλά. Και πιο χαμηλά, Λόλα, πιο χαμηλά. Και να πέσεις και να προσπαθήσεις να μπεις στο πνεύμα του άλλου. Καθένας κουβαλάει ένα "σταυρό" στη ζωή, και βλέπουμε το αποτέλεσμά του, δίχως να ξέρουμε ποιος "γολγοθάς" κρύβεται από πίσω. Ας μην κρίνουμε, ας πέσουμε και λίγο πιο χαμηλά, για να τον κατανοήσουμε. Αυτό δεν σημαίνει να χαμηλώσω την ποιότητά μου, αλλά να μπω στο "τραύμα" που φέρει ο άλλος και να το κατανοήσω.

rejected: Τι άλλο ετοιμάζεις για την νέα σεζόν;

Κ.Μ.: Μετά το Κατράκειο, 10 Σεπτέμβρη θα παίξουμε Καλαμάτα. Έπειτα θα ξεκινήσουν τα γυρίσματα του δεύτερου "Voice" που θα είμαι μέλος. Θα κάνω εμφανίσεις το χειμώνα. Σκέφτομαι Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2018 να έχω τρεις μήνες ταξιδιού. Όπως και πέρυσι έκανα περιήγηση στην Ευρώπη, στη Νέα Υόρκη. Θέλω να πάρω τα οργανάκια μου, ένα laptop για να γράφω στίχους και μελωδίες και να πάω να εξερευνήσω το κόσμο...

Κωστής Μαραβέγιας
Κωστής Μαραβέγιας

rejected: Γράφεις; Υπάρχουν διηγήματα σε πεζό λόγο, στο συρτάρι σου;

 

Κ.Μ.: Ναι. Βέβαια. Γράφω και έχω ιστορίες που τις αποτυπώνω. Γράφω σεναριάκια. Δεν ξέρω, Γιώργο, τι θα τα κάνω όλα αυτά... Είναι πολλά αυτά! Έχω ένα γεμάτο σημειωματάριο και το νέο χρόνο θέλω και πρέπει να στοχαστώ πάνω σε αυτό. Τι θα τα κάνω και πώς. Μπορεί και να είναι η νέα μου δουλειά...





συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου