"Η ελευθερία είναι  ανώτερη από την αγάπη "

Το πιο χαρισματικό "τυπάκι" που γνωρίζω. Ατακαδόρα, με tempo, ρυθμό και σπιντάτη, σε κερδίζει με τη μία. Ξέρει τί θέλει. Δεν κωλώνει να στο πει. Άνετη και ακομπλεξάριστη. Άλλωστε μια υπέρμαχος της ελευθερίας, σαν την Μαρία Κωνσταντάκη, θα μπορούσε να είναι διαφορετική; Για να δούμε...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Τι αγαπάς περισσότερο στην ηρωίδα που ερμηνεύεις στη θεατρική παράσταση "Για Όνομα";

Μ.Κ.: Η ηρωίδα μου, η "Άννα", δεν αγαπάει καθόλου τα προσχήματα. Κάτι οι ορμόνες της εγκυμοσύνης της, κάτι το θυμικό της που είναι πιο έντονο, δεν κρατάει κανένα πρόσχημα. Ό,τι της κατεβαίνει στο κεφάλι, το λέει. Σε σημείο που να γίνεται και παρεξηγήσιμη. Υποτίθεται είναι πολύ comme il faut, πολύ καθωσπρέπει, και ουσιαστικά είναι "βρωμόστομα". Είναι στην οικογένεια του άντρα της, καθόλη τη διάρκεια του έργου. Φαντάζομαι, όλοι έχουμε καταπιεστεί από τις οικογένειες του συντρόφου μας, αλλά κρατάμε κάποιο πρόσχημα. Την παραδέχομαι σε αυτό.  

Είναι πιο δύσκολο να παίζεις τον εαυτό σου, από το να μην παίζεις τον εαυτό σου

rejected: Τι είναι πιο μακριά από σένα στο χαρακτήρα της, στο να την ερμηνεύεις;

Μ.Κ.: Η δυσκολία έγκειται στο να βγει πειστικά ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Να είναι μια πραγματική οντότητα η ηρωίδα μου. Οτιδήποτε άλλο έχω κάνει στο θέατρο είναι λίγο πιο "τσιμπημένο". Σε μια παράσταση γεμάτη ρεαλισμό και αμεσότητα, που έχεις την αίσθηση ότι είσαι σε ένα σπίτι, όπου λείπει "ο τέταρτος τοίχος", ήθελα να είναι μια κανονική γυναίκα. Αυτό παλεύω καθημερινά. 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Δύσκολο το να παίζεις το κανονικό;

Μ.Κ.: Ναι. Δεν ήθελα μαζί με το σκηνοθέτη μου, τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη,  να βγαίνει καρικατούρα, δεν ήθελα να ξεφεύγει καθόλου. Άλλωστε, ναι είναι δύσκολο το κανονικό. Είναι πιο δύσκολο να παίζεις τον εαυτό σου, από το να μην παίζεις τον εαυτό σου. Είναι πιο δύσκολο να κάνεις μία συνέντευξη και να δείξεις τα πραγματικά σου στοιχεία, όχι καλυπτόμενη πίσω από έναν ρόλο. 

Το ραδιόφωνο έχει μια αμεσότητα που δεν την έχουν τα άλλα μέσα.

rejected: Γι' αυτό είναι δύσκολο και το ραδιόφωνο;

Μ.Κ.: Ναι. Γιατί στο ραδιόφωνο δεν έχεις σενάριο. Στην ουσία είσαι ένας άνθρωπος που οφείλει πίσω από το μικρόφωνο να έχει ένα ενδιαφέρον και να είναι αυθεντικός. Την καταλαβαίνει ο κόσμος την αυθεντικότητα. Ειδικά στο ραδιόφωνο. 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Το γουστάρεις τρελά το ραδιόφωνο.

Μ.Κ.: Ναι. Το αγαπώ τρελά το ραδιόφωνο. Με ψυχικό, σωματικό κόστος. Το αγαπώ. Επενδύω στο ραδιόφωνο. Μπορεί να έχω μια θεατρική πρόταση για το καλοκαίρι με περισσότερα χρήματα, αλλά αν δεν με ενδιαφέρει καλλιτεχνικά, δεν θα το κάνω. Θα επιλέξω και πάλι, να συνεχίσω στο ραδιόφωνο. Το ραδιόφωνο, μπορώ να σου πω, μου άρεσε περισσότερο όταν το έκανα προ τηλεόρασης, με την έννοια ότι δεν με αναγνώριζε ο κόσμος και άκουγε απλά μια φωνή. Το μαγικό στο ραδιόφωνο είναι ότι ο καθένας μπορεί να έχει μια εικόνα στο δικό του μυαλό, σε σχέση μόνο με μια φωνή. Προέρχομαι από μία γενιά που άκουγε πολύ ραδιόφωνο και βάζαμε τη φαντασία να δουλέψει στο πώς είναι ο ίδιος πίσω από το μικρόφωνο. Το ραδιόφωνο έχει μια αμεσότητα που δεν την έχουν τα άλλα μέσα. Ο ακροατής σε πετυχαίνει σε διάφορες φάσεις του. Μπορεί να εργάζεται, μπορεί να οδηγεί, μπορεί να κάνει δουλειές στο σπίτι του, μπορεί να διαβάζει και να σε ακούει... κι αν δεν έχεις ενδιαφέρον, με τη μία αλλάζει σταθμό και όλο έχει τελειώσει. Όπως και στο θέατρο, μπορεί να το χάσεις το παιχνίδι σε πέντε λεπτά. Όλα, όχι σε λεπτά, σε δευτερόλεπτα μπορούν να χαθούν!

rejected: Στο θέατρο για να "μείνεις στο παιχνίδι", τι οφείλεις να κάνεις; 

Μ.Κ.: Το θέατρο είναι θέμα τύχης, συγκυριών και οφείλεις να είσαι καλός συνεργάτης. Υπάρχουν υπερταλαντούχοι άνθρωποι που έχουν μια δυσκολία στο χαρακτήρα. Ειδικά, σε μια εποχή που όλοι είμαστε με τσιτωμένα νεύρα, θέλεις στο χώρο της δουλειάς σου -ειδικά στο θέατρο που η επαφή είναι σε προτεραιότητα- να περνάς καλά. Θέλω να γυρνάω το βράδυ στο σπίτι μου και να λέω στον εαυτό μου ότι πέρασα καλά. Άλλωστε, η υποκριτική είναι ένα βίτσιο. Βιοποριζόμαστε από κάτι που για πολλούς θα μπορούσε να είναι χόμπι. Είμαστε πολύ τυχεροί οι καλλιτέχνες... Ζεις πολλές ζωές, μπαίνεις σε άλλους χαρακτήρες. Ζεις ό,τι δεν θα ζούσες στην κανονική σου ζωή. Αν το περιβάλλον γύρω-γύρω είναι θετικό και υπάρχει ουσιαστική συνεργασία... Σε αυτό συντελεί και η αναγνωρισιμότητα που έρχεται από την τηλεόραση. Ο άλλος μπορεί να είναι ταλαντούχος, συνεργάσιμος, αλλά να μην το ξέρει ο κόσμος. Γιατί μπορεί να παίζει σε ένα θεατράκι με ομάδες και να μην τον ξέρεις. Να μην έχεις πάει, Γιώργο, να τον δεις εσύ. Αν δεν τον γνωρίσεις, δεν θα το μάθεις ποτέ. 

rejected: Μου δίνεις την εντύπωση ηθοποιού που δεν ψάχνεται -σώνει και ντε- κάθε χρόνο να είναι σε μια δουλειά. Από επιλογή, αυστηρή και ιντριγκαδόρικη για σένα λειτουργείς. Και απλά, σου έχουν προκύψει μεγάλες επιτυχίες...

Μ.Κ.: Όντως, δεν έχω άγχος με το θέατρο. Ήμουν στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 2002-03. Έχοντας ζήσει στην Αθήνα, η Θεσσαλονίκη σου φαίνεται ασφυκτική σαν πόλη, μόνο στον τομέα της εργασίας. Δεν έχεις επιλογές, μόνο θέατρο! Ούτε σπικάζ, ούτε διαφήμιση, είναι πολύ "μαζεμένα" τα πράγματα. Τελειώνοντας με το Κρατικό, κατέβηκα Αθήνα και είπα στον εαυτό μου "κοριτσάκι μου, εσύ δεν παίζεις με τις οντισιόν των 400 ατόμων". Πολύ συνειδητά. Δεν έχει τύχει να πάω σε μια ακρόαση που να ΄ναι 300 άνθρωποι μέσα και να έχω πάρει τη δουλειά. Από την άλλη δεν με ενδιέφερε να είμαι σε μια μεγάλη παραγωγή και να κάνω το δεύτερο κοντάρι από δεξιά. Δεν μου προσφέρει καλλιτεχνικά, ούτε ήθελα το μισθό των 1000 ευρώ απλά να υπάρχει. Προτίμησα να γυρίσω στην Αθήνα, να δουλέψω σε μπαρ, να δουλέψω σε νεανικές ομάδες που δεν παίρνω τίποτα και να αισθάνομαι καλλιτεχνικά γεμάτη. Από το να παίρνω το μισθό μου και να λέω "παίζω στο Εθνικό ή στο Κρατικό Θέατρο, κάνοντας το τίποτα". Αυτό και μόνο δείχνει ότι, ακόμα κι από όταν ήμουν μικρή, δεν ήθελα να είμαι κάπου, μόνο και μόνο για να είμαι. 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

Είμαστε πολύ τυχεροί οι καλλιτέχνες... Ζεις πολλές ζωές, μπαίνεις σε άλλους χαρακτήρες.

rejected: Και τώρα που έγιναν όλα μπάχαλο στο θέατρο και η εκμετάλλευση σε όλα τα επίπεδα είναι φουλ, ακόμα αξίζει τον κόπο να κάνεις ό,τι σε εκφράζει;

Μ.Κ.: Εξαρτάται από τις υποχρεώσεις του καθενός. Δεν είναι το ίδιο πράγμα να είχα οικογένεια ή παιδί. Προφανώς, οι προτεραιότητες μου θα ήταν διαφορετικές. Όμως κι αυτό, από επιλογή δεν το έχω κάνει. Ποτέ δεν κρίνω κάποιον για την επιλογή που κάνει, διότι δεν ξέρω την ιστορία που υπάρχει από πίσω. Οι ηθοποιοί είμαστε σε κρίση, από...γέννας! Από την άλλη, τι να πεις, όταν μια ολόκληρη χώρα και σύμπαν είναι σε απόλυτο μπάχαλο! Κάνω τέχνη και καλύπτω ένα μεγάλο βαθμό ματαιοδοξίας μου, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα. 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Για να φτάσεις καθημερινά να μπεις στο θέατρο ΑΛΙΚΗ, στο κέντρο της Αθήνας, βλέπεις τους άστεγους και τους μετανάστες...

Μ.Κ.: Πολλά χρόνια τώρα, συμβαίνει αυτό. Όταν βλέπεις υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής παντού...σε καθετί αυτονόητο, το ηλεκτρικό, το τηλέφωνο, το... ένα ζευγάρι παπούτσια που δεν υπάρχουν σε ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, θα κάτσω να μιλήσω για τα λεφτά που μου χρωστάνε από τη τηλεόραση; Το καταλαβαίνω, έχω δουλέψει και έχω χρεωθεί πολύ... από πολλές δουλειές... αλλά αν η κρίση έκανε ένα καλό είναι ότι μας έβγαλε από τον εγωκεντρισμό μας. Είδαμε ότι ο διπλανός περνάει χειρότερα. Όχι ότι αυτό μας απενοχοποιεί και να λέμε "τώρα δουλεύω σε αυτόν και δεν με πληρώνει, γιατί οι άλλοι περνάνε χειρότερα"... αλλά λίγο να κρατάμε και το μέτρο, ρε παιδί μου...

Θέλω να αισθάνομαι ότι μπορώ να φύγω από κάπου, ανά πάσα στιγμή

rejected: Η ανάγκη για Τέχνη κινδυνεύει;

Μ.Κ.:Αν μας πάρουν κι αυτό, τι θα μείνει; Σε εποχές σαν αυτές,το θέατρο και δη το καλό θέατρο είναι ακόμα πιο μεγάλη ανάγκη. Δεν είναι τυχαίο που βλέπεις κοινωνικά και ιστορικά, να υπάρχουν τα μπουλούκια. Πήγαιναν στον ηθοποιό ένα πιάτο φαγητό, μετά την παράσταση. Όμως υπήρχε η ανάγκη για Τέχνη. Ο Νίτσε είπε πως "η Τέχνη χρειάζεται για να μην σκεφτόμαστε τη ζωή. Να την ξεπερνάμε".

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Εξανθρωπιστήκαμε μέσα σε όλη αυτή την κρίση;

Μ.Κ.: Θαρρώ πως ναι. Πιστεύω στον άνθρωπο. 

Αν η κρίση έκανε ένα καλό είναι ότι μας έβγαλε από τον εγωκεντρισμό μας

rejected: "Δεν βγάλαμε νύχια", στα πλαίσια της επιβίωσης;

Μ.Κ.:Όποιος ήταν "να βγάλει νύχια", τα έχει βγάλει. Και θα τα έβγαζε και σε καλές συνθήκες. Άνθρωποι που "βγάζουν νύχια", είναι στη φύση τους. Πιστεύω στην ενέργεια του ανθρώπου.

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Στην διαιώνιση του είδους, πιστεύεις; Εφόσον παίζεις κάθε βράδυ μια έγκυο;

Μ.Κ.: Δεν μου πέρασε από το μυαλό η συνθήκη μιας εγκυμοσύνης. Πιστεύω στην διαιώνιση. Καλά κάνουν οι άνθρωποι. Εγώ δεν έχω το θέμα να συνεχίσω το DNA μου. Θεωρώ ότι είναι ένα υπαρξιακό θέμα που εγώ δεν το ΄χω, για κάποιο λόγο. Δεν με ενδιαφέρει. Δεν με αφορά. Από την άλλη, η συνθήκη παιδί μου δημιουργεί-όπως και άλλες συνθήκες-έναν εγκλωβισμό. Θέλω να αισθάνομαι ότι μπορώ να φύγω από κάπου, ανά πάσα στιγμή. Με την συνθήκη ενός παιδιού, αυτό δεν μπορεί να υφίσταται. Η ελευθερία μου είναι ανώτερη από αυτό. Μου αρέσουν πολύ τα παιδιά, αλλά μου φαίνεται ασήκωτη η σκέψη ένα παιδί στο σπίτι μου, 24 ώρες! (γέλια)

rejected: Παλεύεις για την ελευθερία σου, σε όλα τα επίπεδα.... αυτό είσαι μάλλον, Μαρία!

Μ.Κ.: Θεωρώ την ελευθερία ανώτερη από την αγάπη. Η αγάπη που δεν έχει ελευθερία, θα πάψει να είναι αγάπη. Όντας ελεύθερος μπορείς να αγαπάς. Αν είσαι εγκλωβισμένος κι αγαπάς, κάποια στιγμή θα σου τελειώσει. 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Είσαι διατεθειμένη να ρίχνεις νερό στο κρασί και να δέχεσαι την ελευθερία του άλλου; Κατανοείς τη δική του ελευθερία;

Μ.Κ.: Στο "Για Όνομα" γίνονται κάποιες αποκαλύψεις, που αναρωτιέσαι, μετά αυτή η πεντάδα ανθρώπων θα είναι μαζί; Θα καταφέρουν να επαναφέρουν τη σχέση εκεί που πρέπει; Όταν λοιπόν, η βάση είναι η αγάπη κι όχι ο ανταγωνισμός, τα πράγματα βρίσκονται. Εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα. Από την άλλη, μην παρεξηγηθώ....η ελευθερία προϋποθέτει την ύπαρξη μιας σχέσης! Εννοείται ότι θα κάνεις και υποχωρήσεις! Οι σχέσεις πάνε καλά όταν δεν χάνουμε το κέντρο μας. Γι' αυτό πλέον δεν πάνε καλά οι σχέσεις. Δεν κεντράρουμε σωστά! Η επικοινωνία, η οικειότητα σε μια σχέση συν το χρόνο μας κάνει να ξεχνάμε ποιοι ήμασταν. Ξεχνάμε τον τρόπο που διασκεδάζαμε πριν γνωριστούμε. Ξεχνάμε αυτήν την αποκλειστική "δυτική" σχέση. Αυτό μας απομακρύνει από τον εαυτό μας, αλλά και από τον άλλον. Κάποια στιγμή, αυτό θα σκάσει και θα πω "να σου πω κάτι; Μου έχεις φάει τη ζωή! Εγώ δεν γούσταρα να βγαίνω με τους δικούς σου φίλους. Γιατί το έκανα αυτό; Γιατί καταπιέστηκα έτσι;". Και έπειτα ξεσπάμε με μια άσχετη αφορμή, μια σταγόνα στο ποτήρι που κυλάει, όπως και στην παράστασή μας...

Η αγάπη που δεν έχει ελευθερία, θα πάψει να είναι αγάπη.

rejected: Το έργο που παίζεις καθημερινά και εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις, σε καλυτέρεψε και σαν άνθρωπο;

Μ.Κ.:Είμαι υπέρμαχος της επικοινωνίας. Όταν κάτι σε καταπιέζει, πάρε τον χρόνο σου. Το πιστεύω απόλυτα αυτό που σου λέω. Πάρε δυο μέρες να αποφορτιστείς. Να μην είσαι "καταπέλτης". Αλλά επικοινώνησέ το αυτό που συμβαίνει. Για να μην γίνει "καρκίνωμα". Αυτό που μου συνέβη φέτος σε αυτή την παράσταση, είναι να έχω πάει πολύ χάλια, έχοντας ζήσει τη χειρότερη μέρα της ζωής μου, κρίνοντας όλη τη ζωή μου-τη χειρότερη, με βουρκωμένα μάτια και φεύγοντας από το θέατρο να έχω βγει πιο "καθαρή". Πιο ήρεμη και πιο ήσυχη. Ακριβώς, γιατί αυτή η θεατρική εμπειρία λειτούργησε σαν κάθαρση. Αυτό είναι το ζητούμενο του θεάτρου. Όντας θεατής ή ηθοποιός. Αυτό είναι μωρέ το θέατρο...να μπορείς να βγεις πιο καθαρός μετά από αυτό. Να βγεις καλύτερος από τη σκηνική εμπειρία. Από όποια θέση. Αυτού που παίζει ή αυτού που βλέπει. Δεν συμβαίνει συχνά, ούτε στο θεατή, ούτε στον ηθοποιό. Αλλά το "Για Όνομα" είναι μια ευτυχής συγκυρία. Για μένα, είναι η καλύτερη μου θεατρική συγκυρία που έχω ζήσει έως τώρα. 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

rejected: Η καλύτερη σου παράσταση;

Μ.Κ.:Ναι. Γιατί μου αρέσει το θέατρο, ο ρόλος μου, η συνεργασία με όλα τα παιδιά. Μου αρέσει το κείμενο που δεν έχει στοπ. Δεν κλείνουν τα φώτα και πάμε σε άλλη σκηνή. Ό,τι συμβαίνει είναι τόσο ζωντανό, τόσο ζωή.... Η ενέργειά μου είναι πάντα ψηλά, με όλους μας συνέχεια παρόντες επί σκηνής. Γι' αυτό και χαίρομαι που θα συνεχίσουμε για δεύτερη σεζόν στην Αθήνα, του χρόνου το χειμώνα! 

rejected: Ποιο μειονέκτημά σου καταπολεμάς τελευταία; 

Μ.Κ.:Δεν έχω υπομονή. Είμαι ο πιο ανυπόμονος άνθρωπος του κόσμου. Σε όλα τα επίπεδα, ανυπόμονη! Ειδικά στα προσωπικά μου δεν έχω καθόλου υπομονή. Το κορυφαίο που παίρνω από το σύμπαν είναι να γνωρίζω ανθρώπους που είναι τέρατα υπομονής. Βασικά, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλά υπομονετικοί, αλλά το άλλο άκρο από μένα! Της ιώβειας υπομονής και πρόσθεσε και κάτι παραπάνω! Σε σημείο να λες "θα πεθάνει αυτός ο άνθρωπος, κάποια στιγμή με τόση υπομονή που διαθέτει"...Το δουλεύω με την υπομονή! Δεν είναι εύκολο...αλλά αν γίνω υπομονετική θα είναι καλύτερα για μένα! 

rejected: Πέρα από την παράσταση "Για Όνομα" που θα παίζεται στο θέατρο της Μονής Λαζαριστών Θεσσαλονίκης, έως τις 29 Μάη, τί άλλο κάνεις;

Μ.Κ.:Κάνω ραδιόφωνο με το Δημήτρη Μιλιόγλου, 7-10 το πρωί, στο HIT 88,9. Και ταυτόχρονα κάνω γυρίσματα για την εκπομπή "Μουσική Σκηνή" που παρουσιάζω δίπλα στον Αντώνη Λουδάρο και τον Μιχάλη Μαρίνο και θα παιχτεί από το ACTION 24. Τέλος, του χρόνου στην Αθήνα, θα συνεχίσουμε για δεύτερη χρονιά στο θέατρο ΑΛΙΚΗ το "Για Όνομα". 

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

INFO Παράστασης

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βίκυ Σταυροπούλου, Φάνης Μουρατίδης, Μαρία Κωνσταντάκη και ο Αντώνης Λουδάρος

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Μετάφραση: Θοδωρής Πετρόπουλος
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Αθανασία Σμαραγδή
Μουσική σύνθεση: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έλενα Σκουλά

Βοηθοί σκηνογράφου: Γιώργος Θεοδοσίου, Αλεξάνδρα Καψή

Τετάρτη, Σάββατο 18:30, 21:30
Πέμπτη, Παρασκευή: 21:30
Κυριακή: 18:00, 20:30 Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου

Μαρία Κωνσταντάκη
Μαρία Κωνσταντάκη

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης