"Ο μπεσαλής παραγωγός που αγαπά βαθιά το θέατρο "

Ο Μάρκος Τάγαρης. Σπουδαίος θεατρικός παραγωγός. Σπουδαίος άνθρωπος. Τσαγανό, ειλικρίνεια, μπέσα και ένα χιούμορ που σφάζει με βαμβάκι. Μα πάνω από όλα, ο ίδιος είναι αγάπη για το θέατρο και τους ανθρώπους του. Μια μεγάλη ψυχή που αγαπά τους θεατρίνους. Όταν τα άλογα γεράσουν τα σκοτώνουν...αυτό ο Τάγαρης δεν το ξέρει. Γνωρίζει μόνο να προσφέρει ψυχαγωγία στον πολύ κόσμο. Τα πλούτη δεν τον ένοιαξαν ποτέ. Ξέρει πως ο πλούτος είναι μέσα στη καρδιά. Και η δική του, χρυσαφίζει... 

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
Μάρκος Τάγαρης

rejected: Πόσα χρόνια ασχολείστε με το θέατρο;

Μ.Τ.: Η πρώτη μου θεατρική επιχείρηση έγινε το 1980.

rejected: Πώς μπήκε το σαράκι μέσα σας, να ασχοληθείτε με το θέατρο;

Μ.Τ.:Ξεκίνησα να γίνω ηθοποιός. Κούρκουλος ήθελα να γίνω, αλλά γλύτωσε το σανίδι! Δεν ξέρω αν ήταν βρεγμένο ή όχι...κι αφού έπαιξα σε 3-4 παραστάσεις έπειτα εγκατέλειψα. Είχα τελειώσει και τη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και του Βασίλη Ρίτσου. Τότε, άλλωστε για να παίξεις όφειλες να έχεις και άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος.  Συνήθως οι αποτυχημένοι ηθοποιοί γίνονται επιχειρηματίες, αν κάνουμε μια αναδρομή σε παλιούς επιχειρηματίες. Μου άρεσε πολύ να είμαι "στην πόρτα" του θεάτρου. Και κάπως έτσι ξεκίνησα...

rejected: Πολλοί επιχειρηματίες που βγαίνουν στην επιφάνεια, θεωρούν ότι θα βγάλουν πολλά λεφτά από το θέατρο...

Μ.Τ.:Βγαίνουν πολλοί νέοι θεατρικοί παραγωγοί, ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και βλέποντας ουρές στα ταμεία των θεάτρων, εικάζουν πως θα βγάλουν πολλά λεφτά. Αυτοί πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Οι "περαστικοί"... Αλλά τώρα η κρίση τους έδιωξε αυτούς. Φανερώθηκαν κάποιοι "περίεργοι" άνθρωποι που δεν ήταν της δουλειάς. Μήτε τεχνικοί θεάτρου, μήτε ηθοποιοί, που ασχολήθηκαν με τις θεατρικές επιχειρήσεις. Μπήκαν στο θέατρο για 5-6 χρόνια, το έκαναν σούπερ μάρκετ, αλλά δεν άντεξαν. Άλλωστε, Γιώργο μου, μην ξεχνάς πως κανένας θεατρικός επιχειρηματίας δεν πέθανε πλούσιος. Όλοι στη ψάθα!

rejected: Το 1980 ποια ήταν η παράσταση που πρωτοκάνατε παραγωγή;

Μ.Τ.: Έπαιζα στη τηλεόραση, στο "Λούνα Παρκ" του Γιάννη Δαλιανίδη και εκεί γνώρισα το Σπύρο Φασιανό, τον αδερφό του Αλέκου, αλλά και την Άννα Παϊτατζή, την Ισμήνη Καλέση που ήμασταν μέσα στο team της σειράς. Τους οργάνωσα μια τουρνέ με ένα θεατρικό που είχε τίτλο "Αλλάζουμε γυναίκες;" κι έγινε χαμός, καθότι ήταν και η τηλεοπτική επιτυχία βοηθός μας. Εκεί είδα ότι είχα ταλέντο. Μετά έπαιξα στον "Άγιο Πρεβέζης" του Κολλάτου. Έπειτα, πήγα και το έκανα εγώ με τον Καρατζαφέρη, τουρνέ σε όλη την Ελλάδα. Η μια δουλειά έφερνε την άλλη. Όχι στην Αθήνα. Στην επαρχία. Έκανα πάντα ανώνυμους θιάσους. Δεν ήταν φίρμες οι ηθοποιοί μου. Με κάποια τερτίπια-πολιτικά σκίτσα, που είχαν ενδιαφέρον για το κόσμο, σε κωμωδίες. Τα επόμενα χρόνια άρχισα να συνεργάζομαι με επώνυμους Έλληνες ηθοποιούς. Με τον Σωτήρη Μουστάκα, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Βουτσά, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τη Ρένα Βλαχοπούλου που με έχει στεφανώσει και βάφτισε το γιο μου μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη. Όλη η παλαιά φρουρά έδεσε μαζί μου κι εγώ μαζί τους....τους αγάπησα. Και με αγάπησαν πολύ! Ήμουν είκοσι ολόκληρα χρόνια συνεργάτης με το Νίκο Ρίζο. Αλλά και με τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Ξέρεις ότι υπήρξε επιθεώρηση που μάλωναν ο Ρίζος με τον Ηλιόπουλο, για το ποιος θα μπει δεύτερο όνομα; Ποιος θα πάει δεύτερος στη μαρκίζα;! Αυτά δεν τα βλέπεις σήμερα... Πάντα με τους πρώτους στις ταμπέλες δεν υπήρχαν προβλήματα. Εξαιρέσεις είχαμε, αλλά οι παλιοί τις ξεπερνούσαν.

Μάρκος Τάγαρης

"Μου άρεσε πολύ να είμαι "στην πόρτα" του θεάτρου. Και κάπως έτσι ξεκίνησα..."

rejected: Ποιο ήταν το πρώτο "μάθημα" που πήρατε οργανώνοντας περιοδεία;

Μ.Τ.: Την δεκαετία του '80 ήταν δύσκολα τα πράγματα. Σήμερα σε μια μέρα πας από Γιάννενα σε Αλεξανδρούπολη και παίζεις. Άλλαξαν οι συνθήκες. Τότε δεν είχαμε κινητά τηλέφωνα. Έπαιρνες τηλέφωνο τον κινηματογράφο στην τάδε κωμόπολη και ήταν δύσκολο να κλείσεις ημερομηνία. Σου έλεγε "έχω ταινία τότε, μην έρθεις". Τα κατάφερα, μάλλον, επειδή μου είχαν εμπιστοσύνη. Την ημερομηνία που ήθελα την έκλεινα. Διότι οι παραστάσεις που πήγαινα, είχαν προσέλευση κόσμου. Οπότε, το κέρδος δημιουργούσε και την εμπιστοσύνη. Δεν με αγαπούσαν επειδή ήμουν όμορφος. Κάπου το 1985-86, συνεργάστηκα με το Θάνο Μαρτίνη που είχε το θέατρο ΚΑΛΟΥΤΑ και το ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ στην Αθήνα. Μέσα σε μια διετία-τριετία πήραμε έξι-εφτά θέατρα. Όταν αισθάνθηκα αδύναμος να αντιμετωπίσω τόσες παραγωγές, φώναξα τον αδερφό μου που ήταν καπετάνιος στα βαπόρια, λέγοντάς του "έλα δίπλα μου, δεν αντέχω μόνος μου". Έτσι από το 1985 περίπου έως σήμερα, πορευθήκαμε καλά, δύσκολα, με επιτυχίες, με -ευτυχώς-πολύ λίγες αποτυχίες. Το πρώτο μάθημα που πήρα στο θέατρο;...Αν δεν αγαπάς τον θεατρίνο, τον συνάδερφό σου, τον τεχνικό σου, την ταξιθέτρια σου, αλλά και το κόσμο όλο που έρχεται, δεν γίνεται! Αυτά δεν είναι λόγια! Ο κόσμος έρχεται με το υστέρημά του, να το ακουμπήσει στο ταμείο, σε σένα. Πρέπει να τον σέβεσαι και να τον αγαπάς. Οφείλεις να κάνεις καλή παράσταση, αλλιώς θα είσαι γι αυτόν, ένας "απατεώνας".

rejected: Μαθαίνεται το θέατρο;

Μ.Τ.: Αν δεν το αγαπάς, δεν γίνεται! Το θέατρο δεν μαθαίνεται. Αν ξέραμε το θέατρο, τώρα θα ήμασταν δισεκατομμυριούχοι Ωνάσηδες. Το θέατρο είναι "αέρας". Μόλις σβήνουν τα φώτα, μια σκοτεινιά που τέλειωσε μοναχά υπάρχει.

rejected: Το θέατρο δίνει πιο πολλές χαρές ή λύπες;

Μ.Τ.: Το θέατρο χαρές έχει. Σαφώς και οι πίκρες υπάρχουν, "δαγκώνουν" και η αχαριστία στο θέατρο είναι σύνηθες φαινόμενο. Αλλά, εγώ τις χαρές στο θέατρο κρατάω. Όσο και αν η αχαριστία εξαπλώνεται, εγώ την προσπερνώ και με νοιάζει σε περίοδο κρίσης, να δίνω χαρά στο κόσμο. Κι έτσι παίρνω χαρά κι εγώ.

Μάρκος Τάγαρης

"Ο κόσμος έρχεται με το υστέρημά του, να το ακουμπήσει στο ταμείο, σε σένα. Πρέπει να τον σέβεσαι και να τον αγαπάς."


rejected: Φτιάξατε πάμπολλους ηθοποιούς-θιασάρχες, που δεν στάθηκαν αντάξιοι της εμπιστοσύνης σας;

Μ.Τ.: Υπήρξαν και κάποιοι αχάριστοι. Φαίνονταν από την αρχή. Πάντα θα υπάρχει ένας καλός ηθοποιός, που είναι κακός άνθρωπος. Υπάρχει και καλός γιατρός ή μηχανικός που είναι κακός άνθρωπος, αλλά στον καλλιτεχνικό χώρο, ο χαρακτήρας και το ποιόν του ατόμου είναι πιο έντονα. Ένας καλός ηθοποιός που είναι κακός άνθρωπος με κάνει να γυρίσω σελίδα στη σεζόν. Ευχαριστώ πολύ, δεν θα πάρω άλλο!

rejected: Υπήρξε δύσκολη οικονομική στιγμή στα 36 χρόνια πορείας στο θέατρο;

Μ.Τ.:Ήρθα πολλές φορές σε δύσκολες οικονομικές φάσεις. Κατάφερα όμως να τις προσπεράσω. Έκανα μεγάλες και σπουδαίες παραγωγές. Μου είχαν εμπιστοσύνη όλοι οι συντελεστές. Δεν μου έλεγαν οι ηθοποιοί πού θα μπούνε τα ονόματά τους. Εγώ τα έβαζα μόνος μου. Δεν είχα γκρίνιες. Όλα τα τεράστια ονόματα που είχα μαζί σε θιάσους, έλεγαν "αφού αυτή τη σειρά επέλεξε ο Τάγαρης, έτσι και θα παραμείνει".

Μάρκος Τάγαρης

"Το θέατρο είναι "αέρας". Μόλις σβήνουν τα φώτα, μια σκοτεινιά που τέλειωσε μοναχά υπάρχει."

rejected: Όσο επιτυχημένη κι αν είναι μια παράσταση κατά τη διάρκεια της σεζόν, έχετε καθημερινά το ίδιο άγχος;

Μ.Τ.:Στην αρχή έχω άγχος. Οι πρώτες 2-3 εβδομάδες καθορίζουν την επιτυχία, την αποτυχία ή την μετριότητα, μιλώντας για το εισπρακτικό κομμάτι. Ο κόσμος κρίνει και αποφασίζει. Στην πρεμιέρα, φέρνουμε φίλους και γνωστούς μας, που αν βγαίνοντας από την παράσταση δεν σου μιλήσουν για το έργο που μόλις είδαν, αλλά για το τι κάνεις και πώς είναι η οικογένεια....τότε μήνυμα ελήφθη! Βέβαια, στην πρεμιέρα έχεις και κάποιους ψεύτες καλεσμένους που θα σου πούνε "πω πω δεν υπάρχει ωραιότερη παράσταση"-τους καταλαβαίνω στη πρώτη συλλαβή αν υποκρίνονται.

rejected: Το θέατρο είναι λειτούργημα;

Μ.Τ.: Αυτή η λέξη έχει γίνει λίγο "καραμέλα". Όλοι κάνουν ξαφνικά λειτούργημα. Εγώ δεν θα σου πω αυτό. Θα σου αναφέρω, ότι χαίρομαι να προσφέρω ψυχαγωγία στον κόσμο. Μεγάλο πράγμα να βλέπεις γεμάτες αίθουσες με τον κόσμο να ευφραίνεται η ψυχή του. Το θέατρο είναι μια υπέρβαση από την καθημερινότητα. Είναι αναγκαίο το θέατρο. Με το θέατρο ξεχνιέσαι για δυο ώρες. Ταξιδεύεις... ξέρεις πόσο σπουδαίο είναι αυτό; Το θέατρο είναι "αέρας". Το θέατρο είναι το πιο γλυκό ψέμα που υπάρχει. Η ψευτιά έχει την ομορφιά της. Η πραγματικότητα, πολλές φορές, δεν είναι καλή και σκληρή, γι' αυτό η ψευτιά του θεάτρου είναι μελένια μαγεία. Ο κόσμος γι' αυτό αγαπά το θέατρο. Έρχεται να ξεχαστεί μέσα στην ψευτιά. Την πραγματικότητα δεν πάει να τη δει. Δεν θέλει να αντικρύσει την απέναντι φωτιά, αλλά το ψεύτικο "χαλάζι".

rejected: Τι σας στεναχωρεί στο ελληνικό θέατρο;

Μ.Τ.:Με στεναχωρούν τα "ποντίκια", οι επιτήδειοι που μπήκαν στο χώρο μας και εκμεταλλεύονται τους ηθοποιούς. Υπάρχει μια ανασφάλεια στους θεατρίνους που είναι εκμεταλλεύσιμη από πολλούς καιροσκόπους. Τους τρώνε τα λεφτά. Εγώ δεν καταχράστηκα ποτέ κανέναν άνθρωπο. Τον αγαπάω τον καλλιτέχνη. Δεν θα τον εκμεταλλευτώ. Έκαναν την αγορά περίεργη, λίγο δύστροπη και δύσκολη για εμάς. 36 χρόνια επιχειρηματίας δεν αντιμετώπισα ποτέ πρόβλημα με ανθρώπους που φτιάχνουν σκηνικά (π.χ. ξύλα, σίδερα) να μου πούνε "Τάγαρη, δεν σου δίνω, φέρε πρώτα τα λεφτά". Ποτέ δεν συνέβη! Και τώρα μου ζητάνε από πριν επιταγές, γιατί τους  έφαγαν λεφτά άλλοι επιτήδειοι!... Γιώργο, την ψυχούλα του θεατή πρέπει να την πλάθεις. Είσαι υπεύθυνος αφού ανέλαβες αυτήν την αποστολή.

Μάρκος Τάγαρης

"Σαν ένα παιδί, που το μεγαλώνεις, το σπουδάζεις και σου βγαίνει καλό παιδί. Έτσι είναι το θέατρο. "

rejected: Ξεχωρίζετε λίγο παραπάνω 2-3 θεατρικές παραγωγές σας, σε αυτά τα 36 χρόνια καριέρας;

Μ.Τ.: Ό,τι παράσταση έκανα, ήταν με μεράκι. Κι ας μην ήταν επιτυχημένη. Εγώ την αγαπάω. "Ήταν όλοι τους παιδιά μου" που λέει κι ο Μίλερ. Τελείωσε! Και τις αποτυχίες μου τις αγαπάω. Και με νοσταλγία. Όχι να τις ξαναζήσω, μα έβαλαν το λιθαράκι τους για να γίνω καλύτερος. Στο θέατρο δεν ξέρεις πού, πώς, πότε, κάτι θα γίνει επιτυχία ή αποτυχία. Άλλωστε η επιτυχία και η αποτυχία είναι πρωτοξάδερφα.

rejected: Το θέατρο είναι οι άνθρωποι. Άτομα που στάθηκαν σπαθί σε μια πορεία ζωής...

Μ.Τ.: Υπήρξαν σπουδαία αντράκια στη ζωή μου, όπως ο Ντίνος Ηλιόπουλος. Η Ρένα Βλαχοπούλου, η Ρένα μου, στα έλεγε χύμα. Ο Νίκος Ρίζος ήταν φιλοσοφημένο άτομο. Αγαπώ τον Κώστα Βουτσά. Η Μάρθα Καραγιάννη είναι άνθρωπος ζωής. Η Μάρω Κοντού. Ο Θανάσης Βέγγος, ο Σωτήρης Μουστάκας, ο Βασίλης Τσιβιλίκας....συνεργάτες-δικοί μου άνθρωποι, Γιώργο! Ο Θύμιος Καρακατσάνης; Σφαζόμασταν να αγαπιόμαστε. Αγαπώ τους τεχνικούς μου. Πού να πάω δίχως τους ηλεκτρολόγους μου; Δίχως τις δημόσιες σχέσεις που έχω; Τους ταμίες μου; Οι άνθρωποι και πίσω από τα φώτα είναι δικοί μου άνθρωποι. Άμα δεν κάνεις σωστή επιλογή, κάτι θα στραβώσει και θα σου βγει όλο λάθος.

rejected: Κάθε βράδυ, ξέρω καλά πως στην Αθήνα, ξεκινάτε ένα-ένα τα θέατρά σας, να τα επισκέπτεστε, να βλέπετε αν όλα λειτουργούν άρτια.

Μ.Τ.: Ναι, δεν γίνεται αλλιώς. Βέβαια προτιμώ λίγο παραπάνω να είμαι στη Θεσσαλονίκη ή στην Καστοριά ή σε όποια πόλη της Ελλάδας. Το θέατρο είναι ταξίδι.

rejected: Από τον ερχόμενο χειμώνα έχετε στο δυναμικό σας και το θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ.

Μ.Τ.:Ναι. Η Ελένη Κοκκίδου θα παρουσιάσει τη "Φαύστα" του Μποστ σε σκηνοθεσία Μάρθας Φριντζήλα, στο θέατρο της οδού Καπνοκοπτηρίου.

Μάρκος Τάγαρης

rejected: Έχετε μεγάλα "καράβια"-θέατρα... ΑΚΡΟΠΟΛ, ΖΙΝΑ, ΒΕΜΠΟ, ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ...

Μ.Τ.:"Μεγάλα καράβια"! 156 άτομα στο ΙΚΑ! Συνιστώ όλους να τους βάζουν στο ΙΚΑ. Οφείλεις να ασφαλίζεις τους ηθοποιούς σου. Να έχουν ένσημα. Να μην μείνουν κάποια στιγμή στο δρόμο, δίχως σύνταξη.

"Ό,τι παράσταση έκανα, ήταν με μεράκι. Κι ας μην ήταν επιτυχημένη. Εγώ την αγαπάω."

rejected: Η αχαριστία είναι σύνηθες φαινόμενο στο ελληνικό θέατρο.

Μ.Τ.: Την αχαριστία δεν μπορώ να την διαχειριστώ. Είναι ό,τι χειρότερο! Δεν την μπορώ! Αν η αχαριστία ήταν κακούργημα, πολλοί θα ήταν στη φυλακή.

rejected: Τι σας δίνει χαρά στο θέατρο;

Μ.Τ.:Να βλέπω κόσμο τα βράδια στο θέατρο. Ότι έκανες κάτι που εκτίμησε ο κόσμος και πληρώνει, σε τιμά να το δει. Ο κόσμος ντύνεται, βάζει τα καλά του ρούχα, πληρώνει, μπαίνει μέσα στο θέατρο να δει κάτι που διάλεξες. Έργο, σκηνοθέτη, τεχνικούς, ηθοποιούς... σαν ένα παιδί, που το μεγαλώνεις, το σπουδάζεις και σου βγαίνει καλό παιδί. Έτσι είναι το θέατρο.

rejected: Τώρα πλέον, ασχολείται και ο γιος σας με τις θεατρικές παραγωγές...

Μ.Τ.: Ήταν νομοτελειακό. Μεγάλωσε μέσα στις κουίντες. Από μικρός, έκοβε εισιτήρια και πούλαγε θεατρικά προγράμματα. Τον "λάδωσε" στη κολυμπήθρα η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μάρθα Καραγιάννη. Πρόπερσι πήγε τουρνέ με τη Μάρθα. Με τη Ρένα δεν πρόλαβε... Ο γιος μου είναι πιο μοντέρνος στις θεατρικές επιλογές του και αυτό το χαίρομαι! Ο γιος μου αγαπάει τους θεατρίνους. Όπως κι εγώ. Με αυτό τον τρόπο δεν γίνεται να αποτύχεις. Πρέπει να μην λες "κουράστηκα" σε αυτή τη δουλειά. Έχω γεμάτη ζωή με αυτούς τους ανθρώπους. Κάνεις παρέα με την Κάτια Δανδουλάκη. Δεν είναι χαρά Θεού; Γλύκας ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο Γιώργος Κιμούλης που κάνουμε όλοι μαζί τον "Πλούτο" το καλοκαίρι... η Μιμή Ντενίση που κάναμε επιτυχίες "Άννα Καρέννινα", "Αυτοκράτειρα Θεοδώρα" και "Εγώ, η Λασκαρίνα"...σταθμός της ήταν αυτές οι παραστάσεις, που ήμουν εμπνευστής όλου αυτού του πράγματος. Είναι πανέξυπνος άνθρωπος η Μιμή.

Μάρκος Τάγαρης

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος