Έρωτας, Γιορτή και Πληγή

Αυτή τη φορά έπρεπε να μπούνε όλα σε μια σειρά τάξης, οργάνωσης και ασφάλειας. Πώς να το κάνεις όμως, όταν βάζεις τέρμα στα μεγάφωνα το νέο της τραγούδι, "Πριν", κι έπειτα πας να κουβεντιάσεις μαζί της; Από ψιλοανέφικτο έως μάταιο, το γενικό συμπέρασμα το κόβω. Ακολουθεί το "αχ" της καρδιάς μας, το ντέρτι, το σεκλέτι κι ο σεβντάς του ελληνικού πενταγράμμου που έχει αναδυθεί τα τελευταία χρόνια και μας λεηλάτησε. Η φλέβα και το "ώπα" της ρίζας μας. Η Ματούλα Ζαμάνη στο rejected....

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης + λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
Ματούλα Ζαμάνη

rejected: Τι το διαφορετικό έχει το φετινό πρόγραμμα που θα παρουσιάσεις, αυτό το Σάββατο, στην Θεσσαλονίκη στο Βlock33; Τι σε "κινητοποίησε" για το φετινό live;

Μ.Ζ.: Το φετινό πρόγραμμα έχει καινούργια τραγούδια που θα είναι στο δίσκο που ετοιμάζω (παίζω ήδη το "Πριν"στα live), τραγούδια από το δίσκο "Πέντε Χειμώνες, Έξι Καλοκαίρια" που κάναμε με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Το πρόγραμμα έχει ανομολόγητα πάθη, μουσικές του δάσους, ξόρκια για λύνουν τα μάγια στα ντεμέκ της εποχής, λίγο γυμνό και χορό όταν αυτό απαιτείται (γέλια)... Η διαφορά είναι το λίγο γυμνό. Παλιά έκανα πιο πολύ! (γέλια)  Το πρόγραμμα είναι ότ,ι με κινητοποιεί μάλλον πάντα. Η ανάγκη μου για επικοινωνία με μουσική και καθαρό συναίσθημα. Η μοιρασιά, τα-χωρίς λόγο- φαντασιακά βλέμματα και μυστικά σε κάθε live. Στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, το εξτρά είναι ότι τη λατρεύω... έχω περάσει μαγικά. 

Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που οι καημοί τους και οι πόθοι τους γεννούν ομορφιές και ιδέες...

rejected: "Πριν φύγεις.... άσε μου μόνο τον καημό, κρυφή παρηγοριά μου". Ποιο καημό κρατάς μέσα σου, ως παρηγοριά; Ποιο είναι το "πονετικό" φυλαχτό σου;

Μ.Ζ.: Μμμ... Θα πεζοποιήσω κάπως μάλλον την ερώτηση. Δεν υπάρχει λυτρωτικός καημός στην προκειμένη φάση του τραγουδιού "Πριν". Είναι αυτό που ο άλλος είτε σε ερωτικό επίπεδο στα ΄χει ρημάξει όλα μέσα σου και παρακαλάς ουσιαστικά να σου αφήσει ένα συναίσθημα ζωντανό, να μη στο πάρει και αυτό, και 'συ ακόμα λιώνεις, είτε σε φιλικό επίπεδο, που κάποιος στο παίζει ιστορία-ανετίλα και εναλλακτικό άσχετο high, και το μόνο που έχει στο νου είναι το ψέμα, η μιζέρια, τα φράγκα και η σαπίλα... Το πρώτο σ'  έχει πονέσει, το δεύτερο σ΄ έχει αηδιάσει. Ευτυχώς μια φορά συνάντησα τέτοιου τύπου φρίκη και χυδαιότητα και ο καημός μεταλλάχθηκε στο "τι σόι άνθρωποι υπάρχουν στον κόσμο αυτόν". Αλλά υπάρχουν ευτυχώς κι άλλοι τόσοι άνθρωποι, που οι καημοί τους και οι πόθοι τους γεννούν ομορφιές και ιδέες...

Ματούλα Ζαμάνη

rejected: Τι σε κινητοποιεί να πιάνεις το μικρόφωνο και να ερμηνεύεις; Ψάχνεις το φως μέσα στο σκοτάδι;

Μ.Ζ.: Όπως σου είπα και πριν... Η μοιρασιά και άλλα ευγενικά φωτεινά ή σκοτεινά συναισθήματα είναι. Δεν υπάρχει κινητοποίηση τύπου Thundercats, ούτε κίνητρο. Υπάρχει μια ακαθόριστη ανάγκη που γεννά η ίδια η μουσική και οι απορίες για όλα... για ένα ταξίδι που δεν ξέρεις κάθε φορά ποιο θα είναι και σίγουρα ούτε πού θα σε πάει.... σαν ένα ταξίδι με το Orient Express... "Μες στο φως ειν' το σκοτάδι, μες στο σκοτάδι είναι το φως"...

 

Δεν υπάρχει ζωή χωρίς συναίσθημα

rejected: Τελευταία, κάνω παρέα με εικοσάχρονους, που δεν πιστεύουν στον έρωτα, μα στη "φάση". Γίνεται ζωή δίχως έρωτα;

 

Μ.Ζ.: (γέλια) χα!... Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει το συναίσθημα. Απλά, επειδή πολλές φορές φοβόμαστε τα λόγια το βαφτίζουμε "φάση", "έρωτα", "τσίμπημα", "ξεπέτα", "περιπέτεια" και πόσες χιλιάδες ακόμη λέξεις κατά το δοκούν και το συμφέρον. Νιώθω λοιπόν, ότι δεν υπάρχει ζωή χωρίς συναίσθημα. Αληθινό,ατόφιο και άδολα δοτικό συναίσθημα..χωρίς αγάπη και έρωτα -κάπως δε γίνεται- ρε παιδί μου,είτε λατρεύεις έναν άνθρωπο, είτε ένα... αβοκάντο! (γέλια)

rejected: Πού τελειώνει ο έρωτας και πού αρχίζει η αγάπη; Πού είναι οι διαφορές τους;

 

Μ.Ζ.: Πσσσς ... Ωραία ερώτηση αλλά θέλω να κάτσουμε τουλάχιστον κανά τριωράκι παραπάνω να σου απαντήσω και μπορεί και να μην βγάλω άκρη καν...έχει πλάκα λίγο με τις ερωτήσεις που μου κάνεις... Γιατί πρώτη φορά με ρωτάνε τόσα πολλά για ερωτικά και έννοιες αγάπης. Νιώθω λίγο ατμόσφαιρα Άρλεκιν. Με πινελιά Αγκάθα Κρίστι, μου αρέσει... ! Με μια "αεροπλανική" προσέγγιση, τον έρωτα και την αγάπη τα αρχίζουμε και τα τελειώνουμε εμείς, ανάλογα με τα "θέλω", τις φαντασιώσεις της κάθε περιόδου. Επίσης έχει να κάνει με το πώς είμαστε εμείς πρώτα μέσα μας, με τον εαυτό μας για να είμαστε "γυμνοί" στον άνθρωπο που επιλέγουμε και να ζούμε αληθινά και όχι κρυμμένοι ή να αλλάζουμε σαν ανεμοδείκτες... αν γίνομαι κατανοητή- δεν ξέρω... Τέλος, από διαφορές βλέπω από καμία έως άπειρες... δηλαδή δεν εξηγείται. Είναι καθαρή τρέλα το όλο.

Ματούλα Ζαμάνη

   

rejected: Τι αγαπάς στα Εξάρχεια, που δεν το ΄χει πουθενά αλλού η Αθήνα;

 

Μ.Ζ.: Το λόφο του Στρέφη, την πλατεία, τις καταλήψεις, το 67, τον σκαραβαίο, το εκράν, τη λαϊκή της Καλλιδρομίου, το σπιτάκι του Άσιμου,τη Γιαννούλα,τα κρυμμένα βιβλιοπωλεία στους πεζόδρομους, το πάρκο Ναυαρίνου, τον μανάβη στην Εμμανουήλ Μπενακη... όλα τα σκαλάκια που βλέπουν Λυκαβηττό.

rejected: Τελικά, ζωή είναι ηλιοβασίλεμα στη Φολέγανδρο, σε μια σκηνή, δίχως ρεύμα και μια κιθάρα, παρέα;

 

Μ.Ζ.: Είναι,είναι, ναι!!!  Αλλά είναι και ένα ξημέρωμα στην Αμοργό, ένα καυτό μεσημέρι στο Κουφονήσι, οι κουβέντες με ρακές και οι χοροί στην Ικαρία, οι βάθρες στη Σαμοθράκη, η αναμονή στην Ομόνοια, ένα βρισίδι στην Κηφισίας, το μπλε πλακάκι στην Πλατεία Βικτωρίας, μια αγκαλιά σ' έναν άνθρωπο που μπορεί να μην γνωρίζουμε καν... Ζωή είναι ένα χάδι σ' ένα σκύλο που ακόμη ψάχνει κάποιον και ξανά χωρίς ρεύμα μια γαλίφω κουταβούλα κι όλα τα χρώματα και τα συναισθήματα μαζί. Και πάλι απ' την αρχή, με άλλες εικόνες..

Το βάσανο του έρωτα μας ρίχνει στη σιωπή, στην κραυγή και πάλι στο τραγούδι σαν κύκλο 

rejected: Γιατί, το βάσανο του έρωτα, μας ρίχνει όλους με την μία, στο τραγούδι;

 

Μ.Ζ.: Το βάσανο του έρωτα μας ρίχνει παντού. Στο τραγούδι, στην ποίηση, στη ζωγραφική, στο θέατρο, στις βόλτες, στα δάκρυα, στα ατέλειωτα γέλια... Το βάσανο του έρωτα μας ρίχνει στη σιωπή, στην κραυγή και πάλι στο τραγούδι σαν κύκλο. Γιατί πιο άμεσα μπορούμε να το εκφράσουμε με κάποιο τρόπο. Ακόμηθυμάμαι κάτι κασέτες με αφιερώσεις που έχω γράψει...(γέλια)

Ματούλα Ζαμάνη

rejected: Ποια είναι τα σχέδια σου την άνοιξη που έρχεται;  

 

Μ.Ζ.: Τα σχέδιά μου είναι Πάσχα στην Αμοργό και προετοιμασία για τα live του καλοκαιριού...μετά ίδωμεν. Γενικά δεν κάνω σχέδια...

rejected: Τι είναι καλό τραγούδι για σένα; Πώς ορίζεται μέσα σου;

 

Μ.Ζ.: Καλό τραγούδι, καλή μουσική, είναι αυτό που "γρατζουνάει" την καρδιά μου και μου γεννάει συναισθήματα, που σε κάποιες περιπτώσεις, ούτε καν γνώριζα ότι είχα.   

 

Η αλλαγή γίνεται από εμάς τους ίδιους

rejected: Στην εποχή του Τραμπ και της άδειας τσέπης στα παντελόνια, πιστεύεις ότι τελικά θα την βγάλουμε καθαρή; Πώς θα γίνει;

 

Μ.Ζ.: Άλλη μεγάλη ιστορία... Είναι όλα τόσο μπάχαλο που δεν ξέρεις από πού να τα πιάσεις. Ό,τι κι αν γίνεται, παίζει ένας γενικός θυμός και ένα κράξιμο που ανθίζει πιο εύκολα στα πλαίσια της κρίσης. Η αλλαγή γίνεται- νομίζω- από εμάς τους ίδιους. Απ' την "ανοιχτωσιά" μας, από τη γενναιοδωρία του καθενός... Από την ευγένεια και την αλληλεγγύη... και πάνω απ'  όλα, αγώνας κάθε μέρα για να μην ξεχάσουμε ή χάσουμε τον εαυτό μας. Αγώνας για το όμορφο και το δίκαιο...  

rejected: Ο έρωτας τελικά, είναι ροζ σύννεφο ή πληγή που χτυπάς συνέχεια πάνω σε τοίχο;

 

Μ.Ζ.: "Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή,  είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή"... 

Ματούλα Ζαμάνη




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης + λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου