'Αδύναμα όντα είμαστε. Αυτήν την 'κατάρα' κουβαλάμε'

Ο ηθοποιός που ξεκίνησε στα πιο ωραία και τα πιο δύσκολα. Αυτά που σε "ψήνουν" και σε προχωράνε ουσιαστικά. "Κιμουλόπαιδο" ήταν ο χαρακτηρισμός που πρωτοάκουσα, πριν πολλά χρόνια για εκείνον -ως απόφοιτο της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Κιμούλη "Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας". Τα χρόνια πέρασαν με εκείνον ιδρυτικό στέλεχος της εταιρείας θεάτρου mikriskini να προσπαθεί για μια διαφορετική θεατρική έκφραση, σκηνοθετώντας και διασκευάζοντας σημαντικά έργα ρεπερτορίου, ενώ παράλληλα η συνεργασία, τα τελευταία τρία χρόνια, με το Κ.Θ.Β.Ε. μόνο προσοδοφόρους καρπούς απέδωσε. Σαν αυτόν τον φετινό, στην "Αγγέλα", που παρουσιάζεται στη Μονή Λαζαριστών. Εκεί όπου ο "κακός" "Στράτος" που υποδύεται είναι λόγος να απολαύσεις ένα πολυσχιδή- ενεργειακά- ταλέντο.

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας

το απόσπασμα:

Νικόλας Μαραγκόπουλος
Νικόλας Μαραγκόπουλος

"Ο 'Στράτος' βασανίζει αυτούς που μπορεί και βασανίζεται από άλλους. Έτσι είμαστε όλοι, όμως."

rejected: Ο δικός σου "Στράτος" έχει διαβάσει "Άμλετ". "Είναι κακός, επειδή είναι καλός".

Ν.Μ.: Δικαιολογίες είναι αυτές. Κακό παιδί είναι.

rejected: Τι δεν συγχωρείς στον "Στράτο";

Ν.Μ.: Εν δυνάμει, του συγχωρώ τα πάντα. Είναι δυνάστης μεσαίου τύπου. Βασανίζει αυτούς που μπορεί και βασανίζεται από άλλους. Έτσι είμαστε όλοι, όμως. Τι διαφοροποιεί το δολοφόνο από αυτόν που το σκέπτεται και δεν το κάνει; Τις περισσότερες φορές, ο φόβος. Με αυτή την έννοια, του δικαιολογώ τα πάντα. Έχει πονέσει τόσο, ώστε αυτό που κάνει να το αντέχει η προσωπική ηθική του. Το κατανοώ, δεν το δικαιολογώ. Αλλά, το κατανοώ.

Νικόλας Μαραγκόπουλος
Νικόλας Μαραγκόπουλος

rejected: Τι έχει να φοβάται ο "Στράτος";

Ν.Μ.: Φοβάται τα πάντα. Φοβάται μη ξυπνήσει μια μέρα και η αλήθεια είναι εκεί. Και τη ξέρουν όλοι. Φοβάται μήπως ξυπνήσουν οι άνθρωποι γύρω του και δούνε ποιος πραγματικά είναι. Αυτό που όλοι φοβόμαστε! Να ξυπνήσεις μια μέρα και η μάσκα που έχεις φορέσει να μην είναι πια αρκετή. Να σου πει ο πιο αγαπημένος σου άνθρωπος όλα αυτά που φοβάσαι να ακούσεις. Να σε δούνε οι φίλοι σου και να μη σε πιστεύουν πια. Να μη σε θαυμάζουν, όσοι πρωτύτερα σε εκτιμούσαν. Γιατί είδανε... Αυτά που έκρυβες. Τους δικούς σου φόβους.

"Οι "Στράτοι" δυναστεύουν συνοικίες, χώρες, ηπείρους."

rejected: Αυτόν τον ανδρισμό έχουμε φτιάξει στις μέρες μας, οι άνθρωποι; Αυτόν τον ανδρισμό που πρεσβεύει ο "Στράτος" της μετεμφυλιακής Ελλάδας του 1957;

Ν.Μ.: Οι σημερινοί "Στράτοι" έχουν γίνει "Ψωμιάδηδες". Άνθρωποι που τους στήριξαν κάποιες εξουσίες, στο μικρόκοσμο της γειτονιάς. Τώρα αυτός ο μικρόκοσμος μεγάλωσε. Και οι "Στράτοι" δυναστεύουν συνοικίες, χώρες, ηπείρους.

Νικόλας Μαραγκόπουλος
Νικόλας Μαραγκόπουλος

rejected: Αυτοί οι "Στράτοι" είχαν πάντα μόνο τα "εύκολα όπλα"; Όπως λέει ένας άλλος ήρωας του έργου στην "Αγγέλα", "άντρας δίχως μαχαίρι, ανάμπαιγμα του καθενού"... αυτό το καταφέραμε στα τόσα χρόνια;

Ν.Μ.: Δεν την πιστεύω αυτήν τη φράση. "Ακουμπά" έναν άνδρα "παλαιάς κοπής", που δεν υπάρχει στις μέρες μας. "Άνδρας δίχως μαχαίρι, ανάμπαιγμα του καθενού"-όχι. Είμαστε πιο φοβισμένοι. Η ηθική μας "έχει ανοίξει" πολύ. Ανεχόμαστε πολλά πράγματα. Αντέχουμε σε άλλες εποχές-λογικό είναι κιόλας!

rejected: Στις μέρες μας, από τι έχει αντικατασταθεί το "μαχαίρι" του "Στράτου";

Ν.Μ.: Δεν βασίζονται όλοι οι άνθρωποι στη "φυσική Ρώμη" για να επιβιώσουν. Άλλοι έχουν το μυαλό, άλλοι τον κυνισμό, την ειρωνεία, το μέσον, τον πατέρα, την οικογένεια. Με ό,τι μπορεί ο καθένας...

Νικόλας Μαραγκόπουλος

"Δεν μπορεί ο "Στράτος" να μην έχει και καλά στοιχεία στον χαρακτήρα. Δεν φαίνονται στο έργο πουθενά! Αλλά είναι "εκεί"."

rejected: Όταν πρωτοδιάβασες την "Αγγέλα", το θεατρικό έργο του Γιώργου Σεβαστίκογλου, τι σε συγκίνησε και γιατί;

Ν.Μ.: Η "Φανή", ηρωίδα του έργου με συγκινεί βαθιά. Μη με ρωτάς γιατί. Το κείμενο αυτού του ρόλου με ακουμπά πολύ. Όλες της οι ατάκες, η μία λέξη δίπλα στην άλλη, με συγκινούν. Είναι σαν να με ρωτάς γιατί σου αρέσει η ποίηση. Όλα έχουν ειπωθεί, αλλά έχει βάλει ο άλλος, τη μία λέξη δίπλα στην άλλη και την άλλη λέξη δίπλα σε αυτήν και δεν μπορείς να το αντέξεις σαν εικόνα-σου σκιρτά τη καρδιά. Από την άλλη, μου άρεσε και ο χαρακτήρας που ερμηνεύω. Ένας "κακός" που έχει 4-5 σκηνές, που δεν χάνει ποτέ το status του. Ο τύπος μπαίνει στο χώρο και σείεται ο κόσμος. "Κρύβονται από κάτω" τα πράγματα. Πώς θα κάνεις έναν τέτοιο τύπο να μην είναι γραφικός, να είναι άνθρωπος με κοινωνικές σχέσεις, να είναι και καλός;... Τον αγαπάνε. Τον σέβονται. Γοητεύονται από αυτόν. Δεν μπορεί ο "Στράτος" να μην έχει και καλά στοιχεία στον χαρακτήρα. Δεν φαίνονται στο έργο πουθενά! Αλλά είναι "εκεί". Είναι άνθρωπος. Οφείλεις να βρεις το παρελθόν του. Να "ξύσεις" τις πληγές του. Τι τον έφερε σε αυτή τη κατάσταση. Να τον κατανοήσεις. Να τον δικαιολογήσεις. Δύσκολο κι ωραίο. Διότι δεν βοηθά το κείμενο να δεις την άλλη του πλευρά. Αλλά υπάρχει. Άλλωστε, όλοι είμαστε τα πάντα. Κι ο "Στράτος" αγαπάει, πληγώθηκε... κι αυτός κλαίει.

Νικόλας Μαραγκόπουλος
Νικόλας Μαραγκόπουλος

rejected: Ο "Στράτος" ξέρει να αγαπάει;

Ν.Μ.: Γιατί να μην ξέρει;

rejected: Ο ήρωάς σου ξέρει να αγαπά με ένα δικό του τρόπο;

Ν.Μ.: Ο Στράτος ξέρει να αγαπά μα δεν μπορεί. Τον "ακουμπάνε" πράγματα. Θέλει την Αγγέλα, μα δεν μπορεί να την έχει. Είναι αρκετό.

rejected: Για να θέλει την "Αγγέλα" πιο πολύ;

Ν.Μ.: Και πού ξέρεις ότι ο Στράτος δεν θέλει την Αγγέλα τρελά; Αν την θέλει τόσο πολύ, έτσι ώστε να τον συγχωρείς, στον τρόπο διεκδίκησης;

rejected: Ο ήρωάς σου έχει την γυναίκα σε υψηλή θέση; Ή γι' αυτόν είναι μία ακόμα "Αγγέλα" που πέρασε;

Ν.Μ.: Ακόμη και να είναι μία επιπλέον Αγγέλα, για μία ώρα, Γιατί να μην της δώσει τα πάντα; Γιατί να είναι απαραίτητα προαποφασισμένο πως αν η Αγγέλα ανοίξει την πόρτα, δεν είναι είναι ικανή να τα κάνει όλα μπάχαλο; Δεν το ξέρεις. Αν μέσα μπει η όποια Αγγέλα, να περάσετε καλά, να βγάλεις τα γούστα σου ή να το έχεις το παιχνίδι-το ξέρεις. Αλλά με το που ανοίξει η πόρτα υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο, εξίσου πιθανό κι είναι αυτό που ποτέ δεν το ξέρεις. Μπορεί να μπει μέσα και να τα κάνει γης μαδιάμ. Να σε "αναποδογυρίσει". Ο "Στράτος" τον "τζόγο αυτόν τον παίρνει".

Νικόλας Μαραγκόπουλος
Νικόλας Μαραγκόπουλος

"Κι εγώ την "Αγγέλα" την βλέπω σήμερα σαν μετανάστη."

rejected: Στο δικό μας "σύμπαν", στη δική μας χώρα, όταν ανοίξει η πόρτα, ο "Στράτος" είναι το "κατεστημένο" και η "Αγγέλα" είναι ο μετανάστης;

Ν.Μ.: Ναι. Μου αρέσει αυτή η οπτική. Κι εγώ την "Αγγέλα" την βλέπω σήμερα σαν μετανάστη.

rejected: Όπως η "Αγγέλα" μπαίνει σε αυτό το "κατεστημένο", θέλοντας να πάει και μισό βήμα μπροστά, ο μετανάστης -αντίστοιχα- στις μέρες μας μπορεί;

Ν.Μ.: Πιστεύω ότι η κάθε "Αγγέλα" μπορεί να υψώσει ανάστημα. Να πάει μισό βήμα μπροστά, όπως λες. Έρχονται στην Ελλάδα εκατοντάδες άνθρωποι. Κάποιοι από αυτούς μπορούνε. Και θα μπορέσουν, γι' αυτό το μισό βήμα μπροστά. Ποιοι, Γιατί, πώς; Δεν έχω ιδέα! Με τη δύναμη της αγάπης που πήραν από εκεί που ήταν, θα τα καταφέρουν. Όσοι πήραν αγάπη και αρχές, μπορούν και να τις δώσουν. Ξέρουν. Έχουν το στομάχι να αντέξουν το ρατσισμό και χίλια μύρια άλλα προβλήματα. Δεν είναι μαλάκες! Δεν έρχονται για να βρουν τα χειρότερα. Ξέρουν ότι εδώ είναι καλύτερα. Άσχετα που εμείς δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πώς μπορεί να είναι καλύτερα να κοιμούνται στα δικά μας πάρκα. Έρχονται για το "καλύτερα". Κι αυτό το "καλύτερα", δεν ξέρεις τι κάνει στον άνθρωπο. Για εμάς το "καλύτερο" είναι να πάμε μία εβδομάδα διακοπές. Στα καλύτερα ξενοδοχεία -εκεί νιώθουμε "καλύτερα"! Για τους μετανάστες το "χειρότερα" περιλαμβάνει ξυλοκοπήματα, εξωλέμβιους με κίνδυνο να πνιγούν αυτοί και τα παιδιά τους, κοροϊδία, βιασμούς, trafficking, να τους παίρνουν λεφτά. Και όλα αυτά επιλέγουν να τα περάσουν γιατί πιστεύουν ότι εδώ μπορεί να είναι καλύτερα. Βέβαια, πιστεύω ότι για κάποιους από αυτούς θα είναι.

rejected: Στην Ελλάδα δεν αναθρέψαμε πολλούς "Στράτους"; Όλοι αυτοί οι "Στράτοι" είναι εύκολο να γκρεμίσουν το "ψεύτικο τείχος" που δημιούργησαν και να "δώσουν χέρι" στον μετανάστη;

Ν.Μ.: Όχι. Αν είναι τυχεροί, δεν θα πέσουν σε "Στράτους". Ή αυτοί οι "Στράτοι" θα πέσουν σε κάποιους με γερά στομάχια και θα φανούν "αδύναμοι κρίκοι" της αλυσίδας.

Νικόλας Μαραγκόπουλος
Νικόλας Μαραγκόπουλος

"Μπορείς κάθε μέρα, αν θες, να αλλάξεις τη ζωή σου. Να κάνεις ένα κλικ και να πας ένα βήμα παραπέρα."

rejected: Στις μέρες μας, δεν ασκούμε εξουσία σε ό,τι μας είναι εύκολο;

Ν.Μ.: Ναι. Δεν ξέρω αν είναι στη φύση του ανθρώπου. Αδύναμα όντα είμαστε. Αυτήν την "κατάρα" κουβαλάμε στη ζωή. Κάποιοι καταφέρνουν να είναι άνθρωποι, κάποιοι όχι. Αλλά οι ευκαιρίες είναι παρούσες. Μπορείς κάθε μέρα, αν θες, να αλλάξεις τη ζωή σου. Να κάνεις ένα κλικ και να πας ένα βήμα παραπέρα. Να κατανοήσεις περισσότερα πράγματα πρώτα για σένα κι έπειτα για τους άλλους. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος που να πιστεύω ότι αυτό μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη, ή ότι όλα αυτά μπορούν να μας οδηγήσουν νομοτελειακά σε ένα καλύτερο μέλλον-όχι! Θα μας οδηγήσουν σε ένα χειρότερο μέλλον, όπου ακόμη κι εκεί θα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις. Άλλωστε γι' αυτές ζούμε... γι' αυτές τις μικρές στιγμές ευτυχίας που για κάποιους μπορεί να είναι περισσότερες.

Νικόλας Μαραγκόπουλος

"Μόνο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε εμάς."

rejected: Από τι πρέπει να ξεκινήσει ο άνθρωπος για να αλλάξει;

Ν.Μ.: Ξεκινάς από τον ίδιο σου τον εαυτό. Αν θες να αλλάξεις, κάντο. Σε ενοχλεί που καπνίζεις; Σταμάτα να καπνίζεις. Σε ενοχλεί που δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου; Κάνε γυμναστική. Χθες! Όχι σε πέντε μήνες, ούτε σε δεκαπέντε χρόνια!... Σε ενοχλεί που ο κάδος έξω από το σπίτι σου βρωμοκοπάει από τα σκουπίδια; Μην τα πετάς έξω! Δέσε τη δική σου σακούλα! Θα ακούσεις το "μα δεν το κάνει κανείς". Πάνε κόντρα σε αυτό που είπαν! Μάζεψε τα περιττώματα του σκύλου σου, κάθε φορά! Πειθάρχησε τον εαυτό σου να κάνεις πράγματα που δεν σου είναι εύκολο. Δεν τα έμαθες. Δεν τα συνήθισες... Ξεκίνα από εκεί κι έπειτα θα έρθουν κι άλλα... Πειθάρχησε πρώτα τον εαυτό σου, έπειτα το συναίσθημά σου κι ύστερα θα κοιτάξεις το συνάνθρωπό σου που μυρίζει. Μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να κάνει μπάνιο! Μπορεί! Δώστου αυτήν την πιθανότητα. Δεν θα σου πάρει τη δουλειά απαραίτητα... Μπορεί να είναι και κάποιοι καλοί άνθρωποι. Με τέτοια μικρά ξεκινάς. Θύμωσε μια μέρα λιγότερο. Μην βλασφημήσεις. Μην ακούσει το παιδί σου τη φράση "άντε να πάνε από εκεί που ήρθαν"! Μια μέρα μην το πεις. Μπορεί να κάνει τη διαφορά... Τέτοια μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε. Λίγο-λίγο. Αλλά, ναι, μόνο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε εμάς. Κανέναν άλλον. "Μόνο ό,τι περνάει από το χέρι σου, μπορείς να αλλάξεις", λέει ο Επίκτητος. Από το χέρι σου περνάνε ελάχιστα πράγματα. Τι θα φας, τι θα πιείς, τι θα πεις, τι θα σκεφτείς, τι θα κάνεις. Μόνο αυτά περνάνε από το χέρι σου. Τα άλλα δεν περνάνε. "Μα αν μπορούσε ο Τσίπρας να...";. .. Δεν περνά από το χέρι σου! Πώς να το κάνουμε! Περνά από το χέρι σου, όμως, να ψηφίσεις;

Νικόλας Μαραγκόπουλος

rejected: Ο ηθοποιός βλέπει τον "καθρέπτη" του. Ο Έλληνας αντίστοιχα κοιτάει το δικό του "καθρέπτη";

Ν.Μ.: Μου τα ρωτάς, λες και δεν πάω τον Έλληνα. Ναι, δεν με πάω, όπως και πολύ κόσμο! Αν ήμουν Ρώσος, δεν θα πήγαινα τον Ρώσο. Έτσι πιστεύω πως πρέπει να σκεφτόμαστε. Ο Έλληνας δεν είναι ο πιο τεμπέλης, να μου το λέει ο άλλος; Όχι. Εγώ θα το πω στον εαυτό μου. Δεν θα μου το ψελλίσει ένας τρίτος, που δουλεύω σαν τον σκύλο 18 ώρες τη μέρα. Δεν θα με πεις εσύ τεμπέλη! Εγώ θα το πω στον εαυτό μου! Εσύ κάτσε και ασχολήσου με τα δικά σου. Κάνε τη δική σου αυτοκριτική. Έτσι θα μπορούσαμε να πάμε λίγο καλύτερα. Αυτή τη πεποίθηση έχω. Μου φταίει ο Έλληνας γιατί ζω εδώ. Γιατί δεν βελτιώνει τη χώρα του, το σπίτι του, το πεζοδρόμιό του, τα παιδιά του. Αυτό μου φταίει και σε μένα. Αλλιώς να πάω να ζήσω αλλού. Δύσκολο, αλλά απλό φίλε! Ξέρεις έστω και έναν άνθρωπο που το έκανε; Αρκεί για να μην έχεις καμία δικαιολογία! Ξέρεις κάποιον που το έκανε με λιγότερα λεφτά από σένα; Καμία δικαιολογία! Κάντο, αν το θες. Μη γκρινιάζεις. Κάντο. Ή δράσε ή σκάσε.

Νικόλας Μαραγκόπουλος

rejected: Στη Θεσσαλονίκη ήρθες πριν 2,5 χρόνια. Τι αξίζει σε αυτή τη πόλη;

Ν.Μ.: Εμένα μου αρέσει η Θεσσαλονίκη. Είναι μια πιο φιλική πόλη για τον άνθρωπο, σε σχέση με την Αθήνα. Όταν έρχομαι από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, μου φαίνεται "παράδεισος". Όταν έρχομαι από την Έδεσσα στη Θεσσαλονίκη, μου φαίνεται λες και ξαναμπαίνω Αθήνα. Το συγκριτικό παίζει το ρόλο του. Οι άνθρωποι στη Θεσσαλονίκη είναι ακόμα χαμογελαστοί. Στην Αθήνα λιγότερο, στην Έδεσσα περισσότερο. Το κέντρο της Αθήνας έχει άσχημα μιζεριάσει. Η Θεσσαλονίκη ακόμη "κρατάει".

"Από την πρώτη μέρα που ήρθα στην πόλη, χάρηκα με την επιλογή μου. Δεν το θεώρησα "πισωγύρισμα", σε καμία περίπτωση!"

rejected: Πολιτιστικά η Θεσσαλονίκη καλά κρατεί;

Ν.Μ.: Θα σου απαντήσω με ποδοσφαιρικούς όρους. Όταν το ταλέντο 16 χρονών φεύγει από την Καβάλα ή την Καστοριά και πάει στην Αθήνα, ποτέ δεν μπορεί να "ορθοποδήσει" η Καβάλα και η Καστοριά. Όταν σου φεύγει το καλύτερο από νωρίς, τι σου μείνει εδώ; Ο μέτριος, ο τεμπέλης, ο παλιομοδίτης, ο συντηρητικός. Μοιραία, αυτό συμβαίνει και στη Θεσσαλονίκη πολιτιστικά. Από την πρώτη μέρα που ήρθα στην πόλη, χάρηκα με την επιλογή μου. Δεν το θεώρησα "πισωγύρισμα", σε καμία περίπτωση! Και απόρησα πώς τόσοι ταλαντούχοι σπούδασαν Θεσσαλονίκη και έμαθαν εδώ να είναι καλύτεροι, πώς είναι δυνατόν να επιλέγουν να φύγουν.

Νικόλας Μαραγκόπουλος

"Ο Έλληνας δεν γίνεται καλύτερος επειδή πάει στο εξωτερικό. Αλλά γιατί εκεί το αναγνωρίζουν το καλό, που ούτως ή άλλως διαθέτει. "

rejected: Στο χέρι του καλλιτέχνη είναι να παλεύει, για ό,τι αγαπά να διεκδικεί;

Ν.Μ.: Στο χέρι του καλλιτέχνη και στο στομάχι του άπτεται. Ανά τακτά διαστήματα, ο άνθρωπος θέλει να του συμβαίνει και κάτι καλό. Έτσι! Ένα δώρο. Το σύμπαν να τον οδηγεί ένα βήμα μπροστά. Ένας έρωτας, ένα λαχείο, μία φιλική συμβουλή που θα σου αλλάξει τη ζωή... κάτι! Έτσι και ο καλλιτέχνης θέλει μια έμπνευση, ένα χτύπημα στην πλάτη, "ένα μπισκότο". Το χρειάζεται. Ο καλλιτέχνης είναι ανασφαλές ον. Ό,τι ταλέντο και να ΄χει. Χρειάζεται και η συνθήκη στην οποία θα γεννήσει, να μπορεί να γεννήσει. Ο Έλληνας προκόβει έξω, γιατί στην Ελλάδα έκανε 200 πράγματα κι έξω κάνει ένα μοναχά-αλλά σωστά! Ο Έλληνας δεν γίνεται καλύτερος επειδή πάει στο εξωτερικό. Αλλά γιατί εκεί το αναγνωρίζουν το καλό, που ούτως ή άλλως διαθέτει.

Νικόλας Μαραγκόπουλος

rejected: Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να ασχοληθείς εκ νέου με τη mikriskini, την ομάδα που είσαι ιδρυτικό μέλος από το 2004;

Ν.Μ.: Ναι. Καιρό τώρα, η ανάγκη με κινητοποιεί να θέλω να κάνουμε κάτι με τη mikriskini. Υπάρχει ανάγκη να πω τα δικά μου πράγματα. Με πνίγουν όσα γίνονται γύρω μου. Υπάρχει πολύς θυμός και πρέπει να βγει, με ένα τρόπο που να είναι άξιος θέασης και για άλλους. Όσο γνωριζόμαστε με ικανούς ανθρώπους και μπορούμε να δουλεύουμε ομαδικά, ναι... είναι ζητούμενο που μου λείπει, αυτήν την περίοδο.

Νικόλας Μαραγκόπουλος

INFO Παράστασης.

2015-2016 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
"Αγγέλα" - Σεβαστίκογλου Γιώργος
Πρώτη Παρουσίαση: Μονή Λαζαριστών - Σκηνή Σωκράτης Καραντινός, 22/01/2016

Αθήνα. Δεκαετία του ’50. Η Αγγέλα έρχεται από το χωριό της για να δουλέψει υπηρέτρια σε ένα αστικό σπίτι. Μνήμες της επαρχίας, έρωτες, όνειρα αλλά και ένας μυστηριώδης θάνατος μπερδεύονται, με φόντο μια Ελλάδα τραυματισμένη από τον Εμφύλιο, όπου κυριαρχούν η φτώχεια, η εκμετάλλευση, η αστυνομία, το όνειρο της φυγής, η μετανάστευση στην Αμερική.

Συγγραφέας: Γιώργος Σεβαστίκογλου
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
Σκηνικά: Κέλλυ Βρεττού
Κοστούμια: Κέλλυ Βρεττού
Μουσική: Μπάμπης Παπαδόπουλος
Φωτισμοί: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Φερετζέλης
Βοηθός σκηνογράφου: Χρύσα Σερδάρη
Βοηθός ενδυματολόγου: Χρύσα Σερδάρη
Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου

Ηθοποιοί
Αλέξη Κατερίνα, Δρόσου Έφη, Καλεμκερίδου Σοφία, Κολοβός Νίκος, Μακροδημήτρη Πέλλα,
Μαραγκόπουλος Νικόλας, Μπαλαούρα Γιολάντα, Παπαδάκη Σταυριάνα, Παπαϊωάννου Παναγιώτης,
Συριόπουλος Μιχάλης, Σφυρίδης Γιώργος, Φερετζέλης Θάνος, Χατζηϊωαννίδου Μαρία

Φιγκυράν
Βασιλείου Πηνελόπη, Ζιάννα Ελένη, Κούζου Μαρία-Ελένη, Κουλούρη Σταυρούλα, Ματζιάρης Γιώργος

Δείτε το αφιέρωμα του rejected στην παράσταση: Η 'Αγγέλα' Που Δεν Λησμονάς

Διαβάστε τη συνέντευξη της Κατερίνας Αλέξη: 'Το θέατρο είναι παντού'

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης