'Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας' αυτοπροσώπως...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Πώς και γιατί ξεκίνησες να ασχολείσαι με το θέατρο; Το γεγονός ότι έχεις δύο γονείς, επίσης ηθοποιούς, εικάζω αποτέλεσε κινητήριο δύναμη.

Ο.Χ.: Σίγουρα! Μεγάλωσα στις κουίντες. Ήμουν στις περιοδείες. Στην αρχή λόγω ανάγκης, διότι οι γονείς δεν είχαν να με αφήσουν - η γιαγιά δεν μπορούσε πάντα να με κρατάει. Μετά από μόνος μου ήθελα να πηγαίνω στις καλοκαιρινές περιοδείες μαζί τους. Ανυπομονούσα να ξεκινήσει η περιοδεία. Έβλεπα τους γονείς μου πάνω στο σανίδι, διαφορετικούς. Με έναν άλλο τρόπο, από αυτόν που τους ήξερα. Τους έβλεπα να κάνουν κάτι περίεργο, κάτι που δεν ήξερα ακριβώς και μου άρεσε. Ήταν ωραίο στα μάτια μου, που γινόντουσαν κάποιοι άλλοι. Τότε σιγά-σιγά, άρχισα να μιμούμαι ανθρώπους. Με έβαζαν με το καραόκε στο σπίτι και τραγουδούσα "Ένα καράβι παλιό, σαπιοκάραβο". Τραγουδούσα "γιατί με τυραννάς, γιατί με τυραννάς" και γινόμουν το επίκεντρο στην παρέα που προέκυπτε κάθε φορά. Κάπου στη δευτέρα Δημοτικού κατάλαβα ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Ναι, ε; Τόσο νωρίς και τόσο ξεκάθαρα;

Ο.Χ.: Ξεκάθαρα! Έλεγα θα γίνω ηθοποιός. Άντε έβαζα δεύτερες επιλογές το να γίνω μπασκετμπολίστας ή μετεωρολόγος. Αλλά, πρώτα από όλα, πάνω από όλα, ηθοποιός. Κι ευτυχώς τελικά αυτό μόνο έμεινε.

rejected: Όταν ήσουν στη σχολή του Κρατικού, εξακολουθούσε να σου φαίνεται η υποκριτική ένα "παιχνίδι" ή δυσκόλεψε η όλη συνθήκη;

Ο.Χ.: Αυτό που με έσωσε ήταν ο καθαρός στόχος που είχα από μικρός. Ήθελα να γίνω ηθοποιός-τέλος! Ήξερα, επειδή ο πατέρας μου δίδασκε στη Σχολή, χρόνια πριν φοιτήσω εγώ... γνώριζα πόσες ώρες είναι, τι είναι, ποιες είναι οι απαιτήσεις. Έδωσα πανελλήνιες, έδωσα εξετάσεις στο Κρατικό, όλα φουλ συνειδητοποιημένα. Και "είχα εικόνα" του όλου θέματος. Ήξερα ότι θα μπω κάπου που θέλει πειθαρχία. Οπότε, στην αρχή το είδα λίγο σαν στρατό. Ότι πάω εκεί, σωπαίνω και κάνω ότι μου λένε. Ποτέ δεν χάθηκε η μαγεία.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

Πιο πολύ από όλα, το θέατρο είναι πειθαρχία

rejected: Το θέατρο είναι τόσο μεγάλη πειθαρχία;

Ο.Χ.: Ναι. Πιο πολύ από όλα, το θέατρο είναι πειθαρχία. Η πειθαρχία είναι το βασικό συστατικό. Όταν είσαι σε μια ομάδα, πρέπει να πειθαρχείς για να λειτουργήσεις. Αν ο καθένας σηκώνει το δικό του μπαϊράκι, δεν βγάζεις άκρη. Το μαθαίνεις από τη Σχολή. Ο καθηγητής θα σου πει, "αύριο ετοιμάστε μου, αυτό". Αν δεν έχεις πειθαρχία και ο καθένας είναι ό,τι να ΄ναι...πρέπει να υπάρξει μια σιωπή, για να αρχίσεις να δουλεύεις κάτι. Και η σιωπή είναι θέμα πειθαρχίας. Ας ξεκινήσουμε από αυτό...το πιο απλό...

Έκανα ρόλους ως παιδάκι, που τώρα εύχομαι να τους κάνω!

rejected: Ποια στιγμή θυμάσαι να πατάς στο σανίδι και να λες "ναι, το ΄χω, είναι καλή αφετηρία πορείας..."

Ο.Χ.: Το πιστεύεις ότι αυτό το ένιωσα πριν γίνω επαγγελματίας; Στο σχολείο παίζοντας με την τάξη της Έκτης Δημοτικού ενώ εγώ ήμουν μικρότερος στη Τρίτη Δημοτικού, έκανα τον "Χιώτη" στη "Βαβυλωνία" και ήξερα πολύ καλά τι έκανα. Έκτη Δημοτικού έπαιξα τον "Τρυγαίο" στην "Ειρήνη" του Αριστοφάνη. Α΄Γυμνασίου έκανα τον "Τρουφαλδίνο" στον "Υπηρέτη δύο αφεντάδων" του Γκολντόνι. Έκανα ρόλους ως παιδάκι, που τώρα εύχομαι να τους κάνω! Μακάρι του χρόνου να παίζω τον "Τρουφαλδίνο". Εκεί στον "Υπηρέτη δύο αφεντάδων" είπα "ωπ! τι γίνεται"... Επαγγελματικά δεν μπορώ ακόμη να στο πω. Είμαστε λίγο στο άγνωστο. Δεν μπορώ να είμαι πλέον σίγουρος τι κάνω.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Δεν τσεκάρεις την ενέργειά σου;

Ο.Χ.: Σαφώς. Στους "ΜΠΑΝΤΑ-ρισμένους" το ένιωσα αυτό. Κατέβηκα από τη σκηνή, πήγα πίσω και αισθάνθηκα μια πληρότητα ενέργειας. Ήταν και το τραγούδι που ερμήνευα, είμαι και "με τα μπούνια" ροκάς, οπότε ήταν κάτι κοντά σε μένα. Μου έδινε την ευκολία να πω "το ΄χω". Αλλά, να τραγουδάω και να παίζω το μουσικό μου όργανο, το κάνω από τα δεκαέξι μου. Είχα την ευκολία, πάτησα πάνω στο σανίδι και αισθάνθηκα μια τρίλεπτη πληρότητα. Άλλωστε το τραγούδι δεν με φοβίζει. Αλλά, γενικά δεν μπορώ να κρίνω τον εαυτό μου. Μόνο σε κάτι εύκολο, που είναι κοντά σε εσένα, θαρρώ αισθάνεσαι τόση αυτοπεποίθηση. Άμα τσαλακωθείς δεν μπορείς να πεις ότι "το κάνω". Διότι πάντα ζεις με την αμφιβολία. Το κάνω; Έχει κι ο ηθοποιός αυτό το περίεργο "είμαι καλός; Αρέσω;"... Όταν έχεις κάτι κοντά σε σένα, είναι αλλιώς... Για παράδειγμα, έπαιξα τον "Νταρτανιάν" πριν λίγα χρόνια. Ο "Νταρτανιάν" είναι νέο παιδί, αυθόρμητο, παρορμητικό, ήθελε να κυνηγήσει το όνειρο του και θα έκανε τα πάντα γι' αυτό. Ε, αυτό μοιάζει με μένα. Άρα είναι κάτι που μπορώ να πω, "α, ναι. Είχε μια ευκολία. Δεν τσαλακώθηκα". Ήμουν ο "Ορέστης" με την τρέλα του.

Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Βγήκε η ανακοίνωση της οντισιόν από το Κρατικό και τον Σταμάτη Φασουλή. Πώς επιλέχθηκες;

Ο.Χ.: Πραγματικά, το συγκεκριμένο είναι μεγάλο κεφάλαιο. Από την αρχή δεν με φώναξε ο Φασουλής.

rejected: Δηλαδή;

Ο.Χ.: Δεν κλήθηκα να παρουσιαστώ στην οντισιόν. Λέω "ο.κ, έτσι πλέον λειτουργεί το θέατρο. Άμα δεν κάνεις σε κάποιον άνθρωπο, οπτικά"...

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Κάτσε να το καταλάβω... εννοείς ότι δεν επιλέχθηκες από τις φωτογραφίες των βιογραφικών των ηθοποιών που εστάλησαν σε πρώτη φάση, για να κληθείς έπειτα να σε δει δια ζώσης;

Ο.Χ.: Ναι. Απλά, δεν είναι ότι με είδε και δεν του έκανα. Απλά, είχε γίνει λάθος και δεν του είχε σταλεί η δική μου φωτογραφία. Και πάνω που είπα στον εαυτό μου, "εντάξει...για ένα δίμηνο θα μείνω εκτός", με πήρε τηλέφωνο η παραγωγή και μου λέει "έλα, θα σε δει ο Φασουλής". Οπότε ψάχνω κι εγώ, τρέχω να βρω ένα δημοτικό τραγούδι που ζητούσε-μιλάμε τώρα μια μέρα πριν! Και πήγα στην οντισιόν, όπου κι αν μία παράσταση δεν σε ενδιαφέρει όπως μία άλλη, εμένα αρχή μου είναι πως θα πάω και θα δείξω ότι καλύτερο έχω. Μπορεί να προτιμώ μια παράσταση από την άλλη, αλλά δεν έχει σημασία. Κάθε σκηνοθέτης πρέπει να δει το καλό σου πρόσωπο. Έδωσα στην οντισιόν το 100%. Ο κ.Φασουλής κατάλαβε ότι συνεννοούμαστε και μου είπε αμέσως ξεκάθαρα "είσαι ο Λιάκος". Πρώτη φορά μου συνέβη να μου το πούνε, με τη μία, με το που με άκουσε. Όλα έγιναν σε λιγότερο από 24 ώρες.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Τι σε συγκινεί στην ιστορία του "Αγαπητικού της Βοσκοπούλας";

Ο.Χ.: Με συγκινεί ότι είναι πάντα επίκαιρο. Δεν έχει σημασία ότι διαδραματίζεται σε ένα χωριό ή φοράνε φουστανέλες. Έχει μέσα έρωτα, έχει χιούμορ, εκτός από το δραματικό στοιχείο. Υπάρχει θυσία στον έρωτα. Με το χέρι του Φασουλή, γίνονται μικρές εκρήξεις χιούμορ σε καταστάσεις πλοκής που όλα είναι τραγικά. Βγαίνει ο "Λιάκος" και λέει στην "Κρουστάλλω", "πάρε τον Μήτρο. Άσε με εμένα. Γιατί θα μείνω άλιωτος από την αμαρτία που έκανα." Με συγκινεί ο έρωτας. Ο έρωτας πουλάει. Τον έρωτα τον έζησα από πέρυσι...τον "έφαγα" τον κεραυνό. Οπότε μου ήταν πιο πρόσφατη η διαδικασία. Να φοβάσαι να μη χάσεις τον έρωτα. Να μην ξέρεις τι γίνεται...τα έφαγα στο πετσί μου! Ο έρωτας είναι πόλεμος, κυνήγι και αίμα. Με συγκινεί πως ο ήρωας μου, αν και νέος, έχει την ωριμότητα να αντιμετωπίσει κάτι τόσο δύσκολο σαν τη κατάσταση του έργου. Μιλάμε για παιδιά ηλικίας 16 χρονών...

Δεν μπορεί ο άνθρωπος να κάτσει να φιλτράρει γύρω του, για να πει αν θα αγαπήσει ή όχι. Ο καθένας θα πάθει έρωτα

rejected: Ο έρωτας είναι τόσο αγνός στις μέρες μας;

Ο.Χ.: Είναι αρχέγονη η αγάπη. Δεν μπορείς να πεις ότι δεν μπορείς να αγαπήσεις επειδή γύρω μου κοροϊδεύουν. Επειδή γύρω μου σκοτώνονται. Επειδή γύρω μου, μου κλέβουν το μέλλον μου. Ο έρωτας δεν ελέγχεται. Βλέπεις την άλλη απέναντι και δαγκώνεις την λαμαρίνα. Δεν ελέγχεις. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να κάτσει να φιλτράρει γύρω του, για να πει αν θα αγαπήσει ή όχι. Ο καθένας θα πάθει έρωτα. Είναι νομοτελειακό. Εκτός αν το επιλέγει. Αν κάποιος "κλείνει" και δεν αφήνει τίποτα να τον πλησιάσει. Τότε είναι άλλο ζήτημα. Αλλά μέσα στη λαίλαπα που συμβαίνει ολόγυρα, αν εσύ γνωρίσεις κάποιον άνθρωπο που σου ξυπνάει την αθωότητα, το να θέλεις απλά να τον αγκαλιάσεις, δεν θα σκεφτείς ότι γύρω σου γίνεται της κακομοίρας. Ο έρωτας δεν ελέγχεται. Το στομάχι τα κάνει όλα, ανακατεύονται όλα και συμβαίνουν...

Η αγάπη δεν μπορεί να είναι τοξική

rejected: Άλλο έρωτας κι άλλο αγάπη...

Ο.Χ.: Σαφώς, έρωτας και αγάπη διαφέρουν. Ο έρωτας μπορεί να είναι εγωιστικός. Ο έρωτας μπορεί να έχει απαιτήσεις. Μπορεί να είναι τοξικός. Να ζητάς από τον άλλον, να απαιτείς, να βάζεις όρους. Ενώ, η αγάπη είναι πιο αγνό συναίσθημα. Είναι σαν την αγάπη της μητέρας για το παιδί. Η αγάπη δεν μπορεί να είναι τοξική.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Ποιο στοιχείο του "Λιάκου" σε γοητεύει;

Ο.Χ.: Ο "Λιάκος" αναφέρεται στο έργο ως ο τρελούτσικος. "Ο τρελούτσικος της Γιάνναινας ο Λιάκος". Στο "Λιάκο" μου αρέσει ότι είναι ένα "αγρίμι" που δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ο παρορμητισμός του ρόλου μου, κινεί όλο το έργο.

rejected: Τι σε δυσκόλεψε στον "Λιάκο";

Ο.Χ.: Με δυσκόλεψε η ηθική της εποχής. Υπάρχουν κάποιες αρχές που έχουν αυτοί οι νέοι που είναι προστάτες οικογένειας. Ο "Λιάκος" είναι ο έβδομος γιος της μάνας του, με τα αδέλφια του όλα πεθαμένα. Ο "Λιάκος" αποκτά μια ευθύνη, που ως Ορέστης, δεν την έχω ποτέ βιώσει. Αυτό το πράγμα πώς το δείχνεις; Ναι, είναι παιδί 16 χρονών, αλλά κουβαλάει ένα βάρος. Είναι αυτός που φέρνει το ψωμί στο σπίτι. Είναι αυτός που προτιμάει να πεθάνει, από το να θεωρηθεί άτιμος. Προσωπικά, δεν το έχω βιώσει όλο αυτό. Όσο δύσκολοι και να είναι οι καιροί που περνάμε, υπήρχε μια προστασία. Δεν είχα τέτοιο βάρος στους ώμους μου. Αυτό είναι το δυσκολότερο. Να δείξεις ότι αυτό το παιδί είναι άντρας, ενώ είναι παιδί.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

Όταν ο συνεργάτης σου είναι ειδικός, "δεν έχεις χώρο" να τον αμφισβητήσεις. Δεν χρειάζεται

rejected: Τι εκτίμησες περισσότερο στη συνεργασία σου με τον Σταμάτη Φασουλή;

Ο.Χ.: Καταρχήν, ο Σταμάτης Φασουλής είναι πανέξυπνος. Δεν περνάει τίποτα που να μην το βλέπει. Πίσω δεξιά να γίνεται κάτι, γυρνάει και το βλέπει. Αυτή η οξυδέρκεια και η αντίληψη που έχει για τα πράγματα, τον κάνει τόσο καθαρό σε αυτό που θέλει! Στο εξηγεί και το καταλαβαίνεις με την μία. Γιατί ξέρει. Όταν ο συνεργάτης σου είναι ειδικός, "δεν έχεις χώρο" να τον αμφισβητήσεις. Δεν χρειάζεται. Ξέρει τι θέλει κι αυτό με βοηθά πολύ ως ηθοποιό.

rejected: Ο Σταμάτης Φασουλής έχει και πολλές ιστορίες, από το θέατρο...

Ο.Χ.: Δεν σταματάει. Έχει ενδιαφέρον. Απίστευτο ενδιαφέρον. Ο Σταμάτης Φασουλής θα σου μιλήσει για όλα τα "μεγαθήρια" του ελληνικού θεάτρου. Καλλιτέχνες που τους έχεις στο μυαλό σου, σαν θεούς, μαθαίνεις ότι ήταν και απλοί. Είχαν τα κουσούρια τους, την μαγεία τους...πράγματα που δεν ξέρω αν η δική μας γενιά μπορεί να βιώσει. Είμαστε λίγο "ο σώζων εαυτόν σωθήτω".

Η εποχή είχε μια αγνότητα. Υπήρχε τιμή. Πολύ εύκολα στις μέρες μας πια, δεν νοιαζόμαστε για ήθος

rejected: Νέα παιδιά που θα έρθουν να δουν, στο ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, τον "Αγαπητικό της Βοσκοπούλας", θα γνωρίσουν και χαμένες αξίες άλλης εποχής;

Ο.Χ.: Αυτή είναι η φιλοδοξία μας. Οι χαμένες αξίες να επανεμφανιστούν στο σανίδι με τον "Αγαπητικό της Βοσκοπούλας". Διότι, εκείνη η εποχή είχε μια αγνότητα. Υπήρχε τιμή. Πολύ εύκολα στις μέρες μας πια, δεν νοιαζόμαστε για ήθος. Το κάνουμε πέρα, για να γλυτώσουμε πράγματα. Στις μέρες μας, λειτουργούμε "φιδίσια". Τότε, όποιος δεν είχε τιμή ήταν δακτυλοδεικτούμενος. Λείπει στις μέρες μας η τιμή και το ήθος, αλλά γενικά είμαι αισιόδοξος.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

Όσο είσαι πιστός σε αυτό που κάνεις, θα προχωρήσεις. Δεν χάνεσαι. Απλά θέλει πείσμα και γερό στομάχι

rejected: Είναι εύκολο να είσαι τόσο αισιόδοξος;

Ο.Χ.: Όσο είσαι πιστός σε αυτό που κάνεις, θα προχωρήσεις. Δεν χάνεσαι. Απλά θέλει πείσμα και γερό στομάχι. Τώρα σκέψου είμαι 24 χρονών και ήδη από το 2010 έχω μπει στο θέατρο. Είμαι έξι χρόνια στη σκηνή. Ε, δεν μασάω! Τώρα, το μόνο θέλω είναι το "φέρτε μου πράγματα να κάνω, να ξεζουμίσω, πιείτε μου το αίμα"! (γέλια)

rejected: Και έρχονται τα ωραία θεατρικά πράγματα, του χρόνου το χειμώνα. Θα παίξεις στο "Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της" του Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς...

Ο.Χ.: Δίπλα στη Λυδία Φωτοπούλου και με την Αμαλία Μπένετ στην χορογραφία-κινησιολογία που την θεωρώ εξαιρετική. Ξεκινάμε πρόβες 12 Ιούλη. Πιστεύω στη κίνηση και στο τραγούδι στο θέατρο. Με γοητεύουν.

rejected: Οφείλει ένας ηθοποιός να έχει κι αυτές τις δυνατότητες;

Ο.Χ.: Ναι. Ο ηθοποιός πρέπει να τραγουδάει και να "κινείται". Οι παλιοί ηθοποιοί είχαν την εμπειρία και το ταλέντο τους. Τώρα, δυστυχώς ή ευτυχώς, οφείλεις να τραγουδάς, να χορεύεις...μη σου πω να παίζεις και μουσικό όργανο.

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

rejected: Αλλά και στο δεύτερο μισό της χειμερινής σεζόν, θα παίξεις στα "Ανεμοδαρμένα Ύψη" που θα κάνει ο Γιάννης Καλαβριανός;

Ο.Χ.: Ναι. Και το χαίρομαι πάρα πολύ, γιατί θα είναι και δική του διασκευή! Ανυπομονώ...

Η ενέργειά μου δεν εξαντλείται. Αυτό είναι μεγάλο προτέρημα, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και σαν μειονέκτημα

rejected: Η ενέργειά σου εξαντλείται;

Ο.Χ.: Όχι. Η ενέργειά μου δεν εξαντλείται. Αυτό είναι μεγάλο προτέρημα, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και σαν μειονέκτημα. Να μην μπορώ, καμιά φορά, να το τιθασεύσω. Να είναι παραπάνω αυτό που κάνω, από αυτό που χρειάζεται. Αλλά, προτιμώ να το σκέφτομαι σαν πλεονέκτημα. Έχω τη θετικότητα να κάνω ό,τι μου ζητηθεί. Αν μου ζητηθεί να τιθασεύσω την ενέργειά μου, θα το παλέψω λίγο παραπάνω για να το καταφέρω. Ως αρχή, η ορμή που έχω, νομίζω ότι είναι κάτι θετικό. Διότι, αυτή η ορμή με κάνει να έχω θάρρος. Να μην φοβάμαι.

rejected: Έχεις δουλέψει και το κομμάτι "ακινησία" καλλιτέχνη;

Ο.Χ.: Ναι. Συνεργαζόμενος με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, στην "Αυτοκρατορία" του Βέλτσου, πρόπερσι, υπήρξα για μία ολόκληρη ώρα σωματικά απόλυτα ακίνητος. Μόνο κέρδος μου έδωσε αυτό.

rejected: Ο επόμενος χειμώνας σε βρίσκει γεμάτο επαγγελματικές δημιουργίες στη Θεσσαλονίκη. Την Αθήνα την σκέφτεσαι ως ενδεχόμενο μετάβασης, τα μετέπειτα χρόνια;

Ο.Χ.: Βέβαια. Την Αθήνα, την έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Αυτό το διάστημα συνεργάζομαι με καλλιτέχνες που είναι δάσκαλοι. Άλλοι θα πλήρωναν για σεμινάρια μαζί τους κι εγώ συνεργάζομαι. Οπότε, το θέμα Αθήνα, θα το δω, αν χρειαστεί, αργότερα... Αυτή τη στιγμή όχι! Θέλω πάντως να φορτωθώ με πολλά "γαλόνια", έτσι ώστε στο μέλλον να πάω παντού!

Ορέστης Χαλκιάς
Ορέστης Χαλκιάς

Είμαι ευτυχισμένος που κάνω θέατρο

rejected: Για σένα που μεγάλωσες μέσα στο θέατρο και δουλεύεις μέσα σε αυτό, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, το σανίδι είναι και ασπίδα προστασίας στην καθημερινότητα;

Ο.Χ.: Το θέατρο είναι πηγή ζωής. Είμαι νέος και έχω τη δικαιολογία ότι έχω ζωή από μόνος μου, αλλά όταν έχεις την ευκαιρία να κάνεις κάτι που το ήθελες ανέκαθεν, μιλάς μέσα από αυτό στο κοινό, μπορείς έως και να αλλάξεις τρόπο σκέψης σε κάποιους, είναι γοητευτικό. Είμαι ευτυχισμένος που κάνω θέατρο.




«Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ»
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής
Σκηνικά-Κοστούμια: Μανόλης Παντελιδάκης
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Χορογραφίες: Δημήτρης Παπάζογλου
Σκηνοθέτη: Στάθης Βούτος
Βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου: Χαρά Τσουβαλά
Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου

Διανομή (με αλφαβητική σειρά): Σταυρούλα Αραμπατζόγλου, Μομώ Βλάχου, Μιχάλης Γούναρης, Αναστασία Δαλιάκα, Αριστοτέλης Ζαχαράκης, Νίκος Καπέλιος, Μαρία Καραμήτρη, Γιώργος Κολοβός, Δημήτρης Κολοβός, Φιλαρέτη Κομνηνού, Μαριάννα Λαγουρού, Λευτέρης Λιθαρής, Νικόλας Μαραγκόπουλος, Δημήτρης Μορφακίδης, Γιολάντα Μπαλαούρα, Φούλης Μπουντούρογλου, Νίκος Νικολάου, Λίλιαν Παλάντζα, Ρούλα Παντελίδου, Χάρης Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Μαριάννα Πουρέγκα, Κώστας Σαντάς, Δημήτρης Σιακάρας, Μιχάλης Σιώνας, Βασίλης Σπυρόπουλος, Έφη Σταμούλη, Χρύσα Τουμανίδου, Γιάννης Τσάτσαρης, Δημήτρης Τσιλινίκος, Θάνος Φερετζέλης, Ορέστης Χαλκιάς, Ταξιάρχης Χάνος.

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος