Ο... 'ωραίος' του Πέραν

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης

Η ιστορία που ακολουθεί είναι αληθινή. Μια φτωχή γυναίκα ερωτεύθηκε έναν πλούσιο και ο πατέρας της δεν έδωσε την έγκριση στον γάμο τους, αρχές της δεκαετίας του ΄20. Αρνήθηκε να δώσει την φτωχή θυγατέρα του στον πλούσιο γαμπρό, φοβούμενος ότι ο ευκατάστατος υποψήφιος σύζυγος θα την κοροϊδέψει.  Εκείνη, από τον καημό της, πήγε ένα βράδυ, έκανε ένα ζεστό μπάνιο, φόρεσε μια καυτή πετσέτα, βγήκε έξω στο χιόνι και αυτοκτόνησε, παγώνοντας από το κρύο. Αυτή δεν είναι η "Ωραία του Πέραν". Είναι όμως μια πραγματική ιστορία που συγκίνησε βαθιά τον Γιώργο Παπαγεωργίου, έναν από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του. Αυτή η ιστορία τον παρακίνησε να ανεβάσει το "επικό" ρομάντζο του Τυμφρηστού, την "Ωραία του Πέραν". Για την Τέχνη και τον Έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις μιλήσαμε στο rejected. Για το νερό που καίει...

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαγεωργίου

rejected: Πώς ξεκίνησε η ιστορία με την "Ωραία του Πέραν";

Γ.Π.: Τρία χρόνια πριν, είχα μια ιδέα, να κάνω μια έρευνα σε σχέση με τους μπουλουξήδες, με τους λαϊκούς θιάσους. Σε εποχές που με το θέατρο οι άνθρωποι είχαν την ανάγκη να επιβιώσουν, να ορθοποδήσουν, να ονειρευτούνε. Άρχισα να ψάχνω το ρεπερτόριο των θιάσων στις δεκαετίες του '30, του '40, του '50, που έπαιζαν με αυτοσχέδια σκηνικά και απλές συνθήκες οργάνωσης. Μέσα στο ρεπερτόριο ήταν και "Η Ωραία του Πέραν"-βρήκα το βιβλίο και διάβασα ένα κλισέ και συνάμα δυνατό κείμενο. Ένα ρομάντζο κι ένα κλισέ που ήθελα να το ανεβάσω. Το κλισέ έχει την δύναμή του. Το έργο με "συνάντησε" σε μια φάση που αναρωτιόμουν τι σημαίνει έρωτας, τι είναι παντοτινός έρωτας. Πιστεύω στον απόλυτο έρωτα και βρήκα το ιδανικό κείμενο. Ένα κλασσικό, δυνατό μελόδραμα. Έγινε η διασκευή για μια θεατρική παράσταση δύο ηθοποιών. Ήθελα αυτό το ξεχασμένο "love story" και αυτόν τον "αραχνιασμένο" λόγο να τον "ανεβάσω" στη θεατρική σκηνή, με τρόπους που ανέβαινε εκείνα τα χρόνια μία παράσταση.


rejected: Πλέον δεν είσαι ο ηθοποιός που απλά παίζει ένα έργο. Τα τελευταία χρόνια έχεις περάσει σε άλλη φάση δημιουργικότητας. Έχεις "ανοίξει" καλλιτεχνικά. Και επέλεξες τα δύσκολα, ανεβάζοντας  ένα έργο "ανόητου" ρομάντζου...

Γ.Π.: Πέρυσι, βγαίνοντας από το θέατρο ΠΟΡΤΑ που έπαιζα στις "Ιδιοτροπίες της Μαριάννας" που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Μοσχόπουλος, συνάντησα έναν άγνωστο κύριο, που μου έδωσε συγχαρητήρια για την "Ωραία του Πέραν". Και μου είπε ότι "λόγω εμπειρίας, ηλικίας και κοινωνικής πραγματικότητας ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι δεν υπάρχει πλέον χώρος σε μένα και στους γύρω μου, να δημιουργηθεί ένας απόλυτος έρωτας-έρωτας που να μπορείς να πεθάνεις για τον άλλον. Έρωτας που μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή, με ένα καθολικό τρόπο. Γιατί όλα γίνονται πια εύκολα και ανώδυνα. Και μάλιστα εντελώς μοναχικά. Βλέποντας την παράσταση-τον πίστεψα αυτόν τον έρωτα. Κι ας ξέρω ότι μιλάμε για θέατρο. Και τον πίστεψα τόσο αυτόν τον έρωτα, που πλέον θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει μπροστά μου."

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαγεωργίου

Ναι, μπορεί, ένας "Ρωμαίος" και μια "Ιουλιέτα" να βρίσκονται το 2016, ανάμεσά μας, και να ζουν σε ένα τριάρι στην Κυψέλη

rejected: Ο έρωτας γίνεται και ..."ανόητος";

Γ.Π.: Ο έρωτας μπορεί να γίνεται και "ανόητος". Όταν είσαι ερωτευμένος, δεν γίνεται να μην είσαι και αφελής. Αλλιώς, αν όλα είναι τακτοποιημένα και πατάς γερά στα πόδια σου, τότε δεν είναι έρωτας. Ο έρωτας είναι μια "πτήση". Ο έρωτας είναι πόλεμος, κυνήγι και αίμα.  Θέλω πλέον να είμαι δημιουργικός με τον δυνατότερο τρόπο στο θέατρο και αν μπορώ-μακάρι έστω και λίγο-να "μετακινώ" έναν θεατή σε σχέση με αυτό που βλέπει. Με ενδιαφέρει να ταξιδέψω έναν θεατή στη δεκαετία του '30, αλλά με ενδιαφέρει να πείσω ότι αυτό μπορεί να συμβεί. Μπορεί. Ναι, μπορεί, ένας "Ρωμαίος" και μια "Ιουλιέτα" να βρίσκονται το 2016, ανάμεσά μας, και να ζουν σε ένα τριάρι στην Κυψέλη. Να έχουν απαρνηθεί τους γονείς. Ένας φτωχός και μια ευκατάστατη γυναίκα, κάπου στις μέρες μας, μπορεί να αντιτάχθηκαν στην λογική και να ερωτεύθηκαν και να παλεύουν για αυτή την αγάπη.

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαγεωργίου

rejected: Έχεις βυθιστεί σε έναν έρωτα, ζώντας ποιητικά;

Γ.Π.: Έχω ζήσει και ανικανοποίητο έρωτα. Έχω φάει "χοντρά" τα μούτρα μου. Όταν έφτιαξα την μπάντα μου, τους Polkar και έγραφα τραγούδια, ζούσα τον απόλυτα καταστροφικό έρωτα. Ήμουν φουλ ερωτευμένος και η "άλλη πλευρά", όχι! Τότε, καιγόταν το μέσα μου. Και ταυτόχρονα, ήταν μια εξαιρετικά γόνιμη περίοδος. Όταν πονάς, κάνεις το καλύτερό σου στο θέατρο. Όταν είσαι ευτυχισμένος σε έναν "τακτοποιημένο" έρωτα, που είναι ολοκληρωμένος και τον απολαμβάνεις, είναι όλα ρόδινα, αλλά ως εκεί. Δεν θέλω μονίμως να έχω ένα προσωπικό ζόρι. Αλλά δημιουργώ δυνατά, όταν κάτι με τρώει μέσα μου, σε σχέση με την αναζήτηση του έρωτα. Όταν είσαι ερωτευμένος, άπαξ και περάσει η περίοδος της αφέλειας, έρχεται μετά από κάποιο καιρό, ο επαναπροσδιορισμός του έρωτα, που έχει κι αυτός μια πιο βαθιά αναζήτηση. Και σε μετατοπίζει πάλι. Τι σου φάνηκε ανόητο, σε ό,τι αφορά τον έρωτα...

rejected: Σε δυσκόλεψε κάπου, ως χαρακτήρας, ο "Αιμίλιος" που ερμηνεύεις;

Γ.Π.: Όχι. Δεν με δυσκόλεψε πουθενά. Είναι μαχητής του έρωτα μέχρι τέλους. Τον "πονάω" κάθε βράδυ τον ρόλο μου, ειδικά στο φινάλε. Όσες ανασφάλειες έχω εγώ, έχει και ο "Αιμίλιος". Όσο θάρρος και πείσμα έχει, έχω δείξει αντίστοιχα κι εγώ. Το θράσος του με συγκινεί. Ο "Αιμίλιος" ερωτεύεται μια κοπέλα, μόνο και μόνο, γιατί του αρέσει. Δεν τον νοιάζουν πλούτη, ονόματα, κοινωνικές τάξεις. Πέφτει με τα χίλια στον έρωτα, στο πρόσωπο μιας άγνωστης. Ερωτεύεται αυτό που βλέπει και συναντά ένα απόγευμα. Καμία δεύτερη και τρίτη σκέψη δεν έχει. Κι όταν για λίγο εγκαταλείπει τον αγώνα του γι' αυτόν τον έρωτα, αυτοτροφοδοτείται και ξανά διεκδικεί το απόλυτο του αισθήματος που νιώθει για εκείνη. Τον νιώθω σε όλα και τον γουστάρω αυτόν τον "τυπά"! Κατανοώ την πίκρα του και επικροτώ το κουράγιο του για το "και πάλι ξανά".

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαγεωργίου

Το "για πάντα" στον έρωτα με αφορά. Δεν θέλω να τελειώνει στον πρώτο καβγά

rejected: Σε συγκινούν οι βαθιά ερωτικές ιστορίες;

Γ.Π.: Ακούω για παππούδες που όταν η γυναίκα τους -μεγάλης ηλικίας- "φεύγει" από την ζωή, λίγο καιρό μετά, πεθαίνουν και οι ίδιοι. Στέκομαι με σεβασμό σε τέτοιους έρωτες ζωής. Τους θαυμάζω αυτούς τους έρωτες. Νομίζω, τους διεκδικώ κιόλας! Βέβαια οφείλεις να το βιώσεις -δεν πρέπει να το λες κι εύκολα! Το "για πάντα" στον έρωτα με αφορά. Δεν θέλω να τελειώνει στον πρώτο καβγά. Οι μεγάλοι έρωτες μας χαρακτηρίζουν, Γιώργο. Όσες σχέσεις και αν είχες, πάντα οι μεγάλοι έρωτες οριοθετούν το βίο σου. Έτσι δεν είναι, φίλε μου;

rejected: "Η Ωραία του Πέραν" παρουσιάζεται μέχρι τέλος Οκτώβρη στο θέατρο Τ, στην Θεσσαλονίκη, από Παρασκευή έως και Κυριακή. Ταυτόχρονα, Δευτέρα και Τρίτη, παίζεται και στην Αθήνα, στο θέατρο του Νέου Κόσμου, μέχρι τέλη Νοέμβρη. Και έπειτα, θα πρωταγωνιστείς στην Αθήνα, στην "Δύναμη του Σκότους".

Γ.Π.: Η Ελένη Σκότη που θα σκηνοθετήσει το έργο του Τολστόι, ήρθε πέρυσι να με δει στον "Οκτάβιο" στις "Ιδιοτροπίες της Μαριάννας" που ερμήνευσα στο θέατρο ΠΟΡΤΑ. Έπειτα από λίγες μέρες, μου τηλεφώνησε, και μου πρότεινε να παίξω το ρόλο του Νικήτα στη "Δύναμη του Σκότους". Διάβασα το έργο μέσα σε ένα βράδυ και απάντησα με το πιο ηχηρό μου "ΝΑΙ". Είναι ο πιο σκοτεινός, άρρωστος και βαθύς ρόλος που έχω "συναντήσει" ποτέ! Ένα έργο για την σταδιακή κατάπτωση στην αμαρτία. Στην "αρρωστημένη" δέσμευση ανθρώπινων υπάρξεων, σε μια ιστορία που το μοναδικό και πρωτεύον κίνητρο είναι το χρήμα. Το χρήμα που κρατιέται για το εφήμερο της ζωής, κάνοντας σημεία και τέρατα στους γύρω ανθρώπους, με σκοτεινά και άρρωστα σενάρια δολοπλοκίας.

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαγεωργίου

rejected: Ετοιμάζετε με τους "Polkar" live στην Θεσσαλονίκη;

Γ.Π.: Ναι. Στις 18 Νοέμβρη θα παίξουμε στο Eightball. Μια βραδιά-σκέτο πάρτυ! Παράλληλα, θα μπούμε στο στούντιο και θα γράψουμε καινούργια τραγούδια, με σκοπό να κυκλοφορήσει το πρώτο επίσημο album μας, στα τέλη Δεκέμβρη.

Η ζωή έχει πολύ πιο γοητευτικά σημεία, από την "ψευδαίσθηση" της ζωής  που μπορεί να σου δώσει μια καλή παράσταση

rejected: Όλα τελικά, σε αυτή τη ζωή, είναι Τέχνη;

Γ.Π.: Δεν πιστεύω πως όλα στη ζωή είναι Τέχνη. Η ζωή έχει πολύ πιο γοητευτικά σημεία, από την "ψευδαίσθηση" της ζωής  που μπορεί να σου δώσει μια καλή παράσταση. Όσο καλό και να είναι ένα θέατρο, ένα βιβλίο, ένα τραγούδι, δεν παύει να είναι ένα επινόημα. Μια προσπάθεια ενός ανθρώπου να φτιάξει ένα παράλληλο σύμπαν, σε σχέση με αυτό που έχει ζήσει. Δεν ανακάλυψα ακόμη το δικό μου, προσωπικό σύμπαν. Αυτό που είσαι εσύ, ο διπλανός, όσο περίεργο και αστείο κι αν σου ακούγεται...

Γιώργος Παπαγεωργίου
Γιώργος Παπαγεωργίου

rejected: "Εξερευνάς" γύρω σου ακόμη;

Γ.Π.: Ναι. Είναι ανεξάντλητη η εξερεύνησή μου στο οτιδήποτε. Είναι η προσπάθειά μου να γειώνω τον εαυτό μου και το μυαλό μου. Να μην είναι τίποτα δεδομένο. Για να μπορώ να έχω στο κάθετί το πιο αγνό μου βλέμμα. Για να φτιάξω την πιο δικιά μου "σαπουνόφουσκα" που μπορεί να είναι το έργο που παίζω, η μπάντα μου, τα τραγούδια που γράφω, έχω ανάγκη να κοιτάω καθάρια το κάθετί της ζωής. Για να φτιάξω μια άλλη δική μου πραγματικότητα και να μπω μέσα σε αυτήν. Όταν γύρω μου, κάτι δεν είναι τόσο όμορφο, θα φτιάξω μια δική μου "ομορφιά". Για να γίνει αυτό, οφείλω να είμαι γειωμένος σε σχέση με το περιβάλλον μου. Θα μπω μέσα στην "ομορφιά"-για μένα "ομορφιά"- που έφτιαξα, κι έπειτα όταν "ξαναβγώ" από αυτήν, θα αντιμετωπίσω την ζωή και πάλι εξερευνητικά.




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης