Stank' Rocks

"Μοναξιά; Την ξέρεις εσύ την μοναξιά; Την μοναξιά των ποιητών και των ανίκανων. Αλλά ποια μοναξιά; Αχ, δεν ξέρεις ότι μόνος ποτέ δεν είσαι; Ότι πάντα κουβαλάμε το βάρος του μέλλοντος και του παρελθόντος. Αυτούς που σκοτώσαμε, τους κουβαλάμε μαζί μας. Κι αυτούς πάλι καλά. Αλλά κι αυτούς που αγαπήσαμε. Κι αυτούς που δεν αγαπήσαμε, μα που αγάπησαν εμάς. Λύπες, επιθυμίες, πικρίες. Και η γλύκα, οι πόρνες κι η κλίκα των θεών. Ξέρεις... Όλοι έχουν κάτι που γλυκαίνει τη ζωή τους. Που τους βοηθάει να συνεχίζουν. Σε αυτό στρέφονται όταν αισθάνονται εξαντλημένοι". Από τον "Καλιγούλα" του Καμύ που πρωταγωνιστεί για τρεις νύχτες στη Θεσσαλονίκη. Μια κουβέντα για την επανάσταση σαν "ανάσταση" του ανθρώπου. Με τον Γιάννη Στάνκογλου...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου
Γιάννης Στάνκογλου

Οι άνθρωποι δεν είμαστε προετοιμασμένοι για τον θάνατο, διότι δεν χαρήκαμε την ζωή

rejected: "Όλα γύρω μου είναι ψέμα. Και ΄γω θέλω να ζω μέσα στην αλήθεια. Οι άνθρωποι πεθαίνουν και δεν είναι ευτυχισμένοι"....

Γ.Σ.: Ναι. Έτσι λέει ο Καμύ μέσω του "Καλιγούλα" που ερμηνεύω φέτος τον ομώνυμο ρόλο και παρουσιάζεται για τρεις βραδιές και στη Θεσσαλονίκη, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, μετά την επιτυχημένη άνοιξη που ζήσαμε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι πεθαίνουν και δεν είναι ευτυχισμένοι. Αυτή τη φράση την λέω τα βράδια και την αρθρώνω με μεγάλη θέληση. Πιστεύω πως οι άνθρωποι ζούνε, πεθαίνουν και δεν είναι ευτυχισμένοι. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ευτυχία. Φταίει ο άνθρωπος, φταίνε όλες οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, φταίνε τα γηρατειά, που φτάνεις σε ένα σημείο και δεν χαίρεσαι τη ζωή όσο έπρεπε. Οι άνθρωποι δεν είμαστε προετοιμασμένοι για τον θάνατο, διότι δεν χαρήκαμε την ζωή. Αλλά και η ζωή χορταίνεται ποτέ, μωρέ; Ισχύει ότι δεν υπάρχει ευτυχία στο φινάλε. Και πρέπει να την ξαναβρούμε. Να φεύγουμε με "γεμάτα" και έπειτα "κλειστά" μάτια. 


Γιάννης Στάνκογλου
Γιάννης Στάνκογλου

rejected: Ο "Καλιγούλας" είναι ο ορισμός της αυτοθυσίας;

Γ.Σ.: Ναι. Με κάποιον τρόπο, όντως, είναι ο ορισμός της αυτοθυσίας. Ο συγγραφέας του έργου, αυτό θέλησε να δώσει σε αυτόν τον ήρωα. Ο ήρωάς μου είναι μια υψηλού βαθμού αυτοκτονία. Την ίδια στιγμή, μέχρι να φτάσει στην αυτοθυσία, όσα κουβαλάει και αντιπροσωπεύει, είναι σημαντικά και σοβαρά. Ίσως πρέπει να έχουμε ένα βλέμμα πιο σοβαρό να "διαβάζουμε" το κάθετι. 

Η ελευθερία δεν αρκεί πολύ. Είναι στιγμές-στιγμές που τη ζούμε

rejected: Στις μέρες μας είναι η ελευθερία, εις βάρος κάποιου άλλου, όπως λέει κι ο "Καλιγούλας";

Γ.Σ.: Η ελευθερία πάντα είναι εις βάρος κάποιου άλλου. Πολύ συχνά, στο περιβάλλον μας, το οικογενειακό, το φιλικό, θέλεις πάντα κάτι άλλο. Και για να το πετύχεις, αφήνεις κάτι άλλο στην άκρη. Το θέμα είναι να κάνουμε πράξη την θέλησή μας. Η ελευθερία δεν αρκεί πολύ. Είναι στιγμές-στιγμές που τη ζούμε. Και έτσι όπως έγιναν τα πράγματα στις μέρες μας, και τις ζούμε λιγότερο, αλλά και εις βάρος άλλων, με σοβαρές συνέπειες. 

 

rejected: "H εξουσία δίνει την δυνατότητα στο αδύνατο";

Γ.Σ.: Αυτό με την εξουσία πρέπει να το προσέξουμε. Εγώ το πιστεύω. Η εξουσία δίνει τη δυνατότητα στο αδύνατο. Αν ένας άνθρωπος βάζει πιο μπροστά τις αξίες από το μηχανισμό με τα γρανάζια και τα παρελκόμενα του χρήματος, το αδύνατο μπορεί να γίνει τρόπος ζωής. Μια ζωή πιο απλή γίνεται και πιο εύκολη. Ο άνθρωπος οφείλει να ζει εύκολα, όχι από την υλική πλευρά-εκεί το παρεξηγήσαμε. Ο άνθρωπος πρώτα πρέπει να ξέρει τον τρόπο να ζει ο ίδιος. Τα άλλα έπονται. Αν ξέραμε να κάνουμε το αδύνατο, τρόπο ζωής και εξουσία, θα είμασταν ευτυχείς. Το έργο αυτό, ο "Καλιγούλας",  είναι καταπέλτης. Είναι σαν να ήθελε να ανέβει ο συγγραφέας να τα λέει στα μούτρα σε όλους αυτούς της εξουσίας. Φόρα παρτίδα στην μάπα. Να τους λέει την αλήθεια του.

Γιάννης Στάνκογλου
Γιάννης Στάνκογλου

 

rejected: Πότε συνειδητοποίησες ότι το θέατρο είναι το σπίτι σου;

 

Γ.Σ.: Ήταν ο "Κοριολανός" στο Ηρώδειο. Ανέβηκα στην σκηνή, στην πρεμιέρα και είδα όλο αυτό το πράγμα, με τον κόσμο, τον πολύ. Μια ενέργεια που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι αυτό μου αρέσει. Θέλω να μείνω σε αυτό. Όμορφη στιγμή που πάντα την θυμάμαι.

Στο θέατρο έμαθα να δέχομαι την διαφορετικότητα

rejected: Σε τι σε έκανε καλύτερο το θέατρο;

 

Γ.Σ.: Έγινα καλύτερος σε πολλά πράγματα, χάρη στο θέατρο. Κάθε φορά που καταπιάνομαι με κάποιο κείμενο, κάπου με οδηγεί σε έναν άλλο δρόμο. Οπότε, δεν είναι μόνο ένα στοιχείο να απομονώσω, να σου πω. Το πρώτο πάντως που μου έρχεται στο νου, είναι πως το θέατρο με έκανε να δέχομαι με έναν τρόπο τα γύρω μου. Στο θέατρο έμαθα να δέχομαι την διαφορετικότητα. Έμαθα να κατανοώ γιατί ο άλλος είναι διαφορετικός. Αυτό είναι μεγάλο "μάθημα" που μου έδωσε το θέατρο και δεν θα μου σταματήσει ποτέ, ελπίζοντας να συνεχίζω να κάνω αυτή τη δουλειά. Να κάνω κείμενα που γουστάρω.

Μπροστά στα μεγάλα κείμενα, νιώθω μικρός

rejected: Κι όταν κρατάς τα λόγια στην κόρη σου, την Φοίβη, που είναι σε θεατρικό εργαστήρι για παιδιά, και θα παίξει στον "Οιδίποδα Τύρρανο" πώς είναι;

 

Γ.Σ.: Χα! Εκεί είναι περίεργη διεργασία. Να κρατάς τα λόγια στην μικρή κόρη σου, βοηθάει να δεις αλλιώς τα πράγματα, τις έννοιες, τις ιδέες. Οι λέξεις αποκτούν άλλο νόημα στο στόμα ενός μικρού παιδιού. Και έτσι γυρνάω μέσα μου και λέω "χμ...ναι, θα μπορούσε να είναι κι έτσι". Με αυτή την έννοια. Μπροστά στα μεγάλα κείμενα, νιώθω μικρός. Πολύ μικρός νιώθω. Λες και ξεκινάω. Κι έτσι ξεκινάω εκ νέου, αυτό το καλοκαίρι, το "Επτά επί Θήβας" στο Κ.Θ.Β.Ε..

Γιάννης Στάνκογλου
Γιάννης Στάνκογλου

...πλέον στις μέρες μας, είναι δύσκολο να κρατάς ό,τι βαθιά πιστεύεις

rejected: Τι άσχημο ροκ αντίκρυσαν τα μάτια σου;

 

Γ.Σ.: Έχει χαθεί η μπάλα σε σχέση με το τι είναι ροκ. Δεν ξέρω πλέον τι είναι ροκ και τι όχι. Πραγματικά, αυτό που είδα στην Συρία με τα παιδιά στην φωτογραφία της Liberation κι όλες τις εικόνες με πατεράδες και παιδιά.... δεν υπάρχει πιο σκληρό ροκ. Έτσι όπως έγινε η ζωή μας, καθημερινά πρέπει να παλεύεις. Καθημερινά πρέπει, καταρχήν, να κρατήσεις τον εαυτό σου. Να γραπωθείς από αυτά στα οποία πιστεύεις. Γιατί είναι δύσκολο να κρατάς, πλέον στις μέρες μας, ό,τι βαθιά πιστεύεις.

rejected: Το να επαναστατείς μέσα σε όλο αυτό χωράει;

 

Γ.Σ.: Ναι. Η επανάσταση σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης δεν έχει πολλούς συμπορευτές. Αλλά υπάρχουν και επαναστατούν. Ο καθένας έχει λουφάξει με τον τρόπο του. Κι αυτό εμένα, μου κάνει εντύπωση. Το να επαναστατείς στην προσωπική σου ζωή, ακόμα και στους ανθρώπους που έχεις κοντά σου. Να ανακαλύπτεις, με κάποιον τρόπο, ό,τι θες να αλλάξεις και να τα αλλάζεις στο δικό σου περιβάλλον και να συζητάς-και πιο πέρα-με άλλους ανθρώπους, είναι πολύ σημαντικό.

rejected: Μετά τον "Καλιγούλα", αρχές Ιούνη, ξαναέρχεσαι Θεσσαλονίκη, για τους "Επτά επί Θήβας" και Επίδαυρο "ξαναπατάς" 30 Ιούνη και 1 Ιούλη. Πώς το φαντάζεσαι, να μπαίνεις για δεύτερο συνεχόμενο καλοκαίρι, σε αυτή τη θεατρική ιστορία;

 

Γ.Σ.: Είναι μια περσινή επιτυχία. Αυτό δεν έχει να κάνει με το φετινό. Αυτό το καλοκαίρι θα είναι μια καινούργια εμπειρία, με μεγαλύτερη βάση και μεγαλύτερη δίψα. Είναι κάποια κείμενα που τα αφήνεις και ξαναπιάνοντάς τα, ένα χρόνο μετά, έχεις ωριμάσει κι εσύ με αυτά. Το νιώθω. Η περσινή εμπειρία με την διπλή διανομή με τον Χρίστο Στυλιανού, ήταν εξαιρετική. Εγώ πέρασα πολύ ωραία, μοιράζοντας πράγματα στο ρόλο με το Χρίστο. Ευελπιστώ και φέτος που είμαι μόνος μου, να κάνω κάτι καλό. Θέλω να κουβαλήσω ένα κείμενο που με γοήτευε και εξακολουθεί να το πράττει. Έχω κι ένα χρόνο εξτρά στην πλάτη μου κι έτσι περιμένω πώς και πώς τους "Επτά επί Θήβας".

Γιάννης Στάνκογλου
Γιάννης Στάνκογλου

rejected: Μετά την ταινία "Πλατεία Αμερικής", τι καινούργιο ετοιμάζεις;

 

Γ.Σ.: Αμέσως μετά το Πάσχα, μπαίνω για γυρίσματα στην ταινία "Ο Σερβιτόρος" του Στηβ Κρικρί, με τον Άρη Σερβετάλη. Ένα φιλμ νουάρ που χαίρομαι που θα κάνω. Καλοκαίρι "Επτά επί Θήβας" όπως είπαμε, και χειμώνα, ωραία πράγματα που ετοιμάζω-δεν θα τα πούμε ακόμη δημοσίως. Το φθινόπωρο...

rejected: Με τι βούρκωσες τελευταία;  

Γ.Σ.: Αχ, μου άρεσε η ταινία, το "Moonlight". Έκλαψα πολύ με αυτή τη ταινία. Ήταν μια ταινία που είχα καιρό να δω να... με έπιασε και από ψυχή, και από μυαλό και από σωματικά. Από παντού.

rejected: Ο έρωτας είναι ένα άγγιγμα πίστης στο χρόνο;  

Γ.Σ.: Έρωτας είναι ένα άγγιγμα που έρχεται, φεύγει, ξανάρχεται. Ο έρωτας δεν κρατάει για πάντα. Αλλά, αν το περιμένεις, ο έρωτας ξαναγεννιέται μέσα και πάντα από τις στάχτες του.

Γιάννης Στάνκογλου
Γιάννης Στάνκογλου




συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου