"Ο έρωτας δεν θέλει παραμύθιασμα και στρατηγική. Όχι! Θέλει, όμως, χειρισμό"

Για τον Χρήστο δεν δέχομαι ποτέ να ακούσω, όχι ίχνος, ούτε υπόνοια κακής κουβέντας. Όποιος θελήσει-στα τόσα χρόνια να μου πει κάτι περίεργο για εκείνον-τον σταματώ στην πρώτη συλλαβή. Δεν τον αφήνω να μιλήσει. Κουβέντα δεν δέχομαι. Άσε που δεν ξέρω και πολλούς να έχουν έναν κακό λόγο για το Σιμαρδάνη. Για την ακρίβεια, δεν ξέρω κανέναν. Μόνο, λίγο, εκείνον γνωρίζω. Τον Χρήστο. Όσο μου το επιτρέπει να "τον βλέπω". Με ξεγελάει ότι δήθεν, και καλά, τον έχω καταλάβει. Μπούρδες. Ο Χρήστος δεν σου χαρίζεται σαν χαρακτήρας. Συνέχεια, μονίμως τον ανακαλύπτω. Ατέλειωτος ορίζοντας η καρδιά του Χρηστάκη. Και είναι από τους λίγους που αντικρίζει τον εαυτό του καμαρωτά στο καθρέπτη του φωτός. Ξεκάθαρα...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Μου έλεγες ότι δεν τελειώνουν όλα όσα μαθαίνεις σε κάθε της ατάκα, κάθε βράδυ στην "Γκάμπυ", ακόμη και τώρα, μιας και αυτήν την Κυριακή ολοκληρώνονται οι παραστάσεις στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ. Τι είναι αυτό που εντόπισες, τελευταία στο ρόλο σου και σε ιντρίγκαρε;

Χ.Σ.: Χθες. Το έργο έχει μια σκηνή που μπαίνω με μια πολύ γρήγορη αλλαγή ξανά, φορώντας μια κεντημένη κελεμπία και ακούγεται ένα τραγούδι της Καίτης Γκρέυ που λέει "σε τούτο το παλιόσπιτο, σε τούτο το ρημάδι". Σε δευτερόλεπτα, η σκηνή έχει ατμόσφαιρα μπουζουκιών, αλλά λούμπεν κατάστασης, με όλα τα αγόρια της παράστασης με τσιγάρο στο στόμα. Πήγαινα και έπαιρνα στη σκηνή, τη θέση που μου είχαν πει. Χθες, γλύκανα τελικά και μπήκα κοιτάζοντας ένα-ένα τα αγόρια. "Σε τούτο το παλιόσπιτο"...το μπουρδελάκι εννοεί. Τέτοια πράγματα, έχοντας παλαιότερα αγωνίες όπως τα λόγια, τη σκηνή, τη στιγμή, δεν τα έδινα τόση σημασία. Τώρα αρχίζω...

rejected: Ο έρωτας επιδέχεται επαγγελματισμό;

Χ.Σ.: Ο έρωτας επιδέχεται επαγγελματισμό. Και θα σου εξηγήσω με ποια έννοια. Αφού βρεις τον άνθρωπο σου, είναι πολύ μεγάλη μαγκιά, αν έχεις μάθει λόγω ηλικίας (εγώ τώρα πια το έχω μάθει) να ξέρεις ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο ποσοστό έρωτα, ένα άλλο ποσοστό καύλας και ένα διαφορετικό ποσοστό καψούρας. Έχοντας τα αυτά συγκεκριμένα, τελειώνουμε. Ο επαγγελματισμός, λοιπόν, είναι να έχεις ένα "χωνί" στη σχέση κι αυτά να περνάνε σιγά-σιγά και λίγο-λίγο. Για να κρατήσουνε πολύ. Με αυτή την έννοια ο έρωτας επιδέχεται επαγγελματισμό. Ο έρωτας θέλει χειρισμό. Δεν θέλει παραμύθιασμα. Δεν θέλει ψέμα. Δεν θέλει στρατηγική. Όχι! Θέλει, όμως, χειρισμό. Το κάθε ποσοστό που θα κάνεις χρήση στο "χωνί" που σου είπα θέλει τη σωστή δοσολογία. Δεν το πετυχαίνεις πάντα. Και κυρίως όσοι το λένε και το έχουν σκεφτεί, έπειτα τα κάνουν σκατά! Έχω βαρεθεί να μου τελειώνουν τα πράγματα.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Και πώς τα κρατάς;

Χ.Σ.: Δεν έχω και τίποτα να κρατήσω. Αλλά, αν μου έρθει ένας άνθρωπος να κρατήσω, όπως θα ήθελα... και ξέρεις αυτό το "όπως θα ήθελα" είναι πολύ συγκεκριμένο. Δεν μπορώ πλέον να κάνω κανένα παζάρι. Αλλά, αν μου έρθει, με τα στοιχεία εκείνα που νιώθω ότι το παζάρεμα είναι μικρότερο, νομίζω ότι ξέρω πλέον τι να δίνω και κάθε πόσο. Με την καλή έννοια. Για να μείνει ο έρωτας και να μείνω κι εγώ. Για να μην μου τελειώσει και μένα.

"Ο ηθοποιός δεν αγαπάει, παρά μόνο τον εαυτό του"

rejected: Ο ηθοποιός ξέρει να αγαπά;

Χ.Σ.: Ο ηθοποιός δεν αγαπάει, παρά μόνο τον εαυτό του. Υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή. Σαφώς, δεν είναι ένα απλό επάγγελμα. Είναι ένα λειτούργημα και πρέπει να δοθείς, να αφιερωθείς και να είναι κομμάτι της ζωής σου. Και να είναι όλη σου η ζωή, κομμάτι της ζωής σου, το επάγγελμά σου, σε όλη τη ζωή. Αλλά, αν δεν θέλεις να καταλήξεις στο Δαφνί ή κατάμονος κι αν θες να έχεις μια φυσιολογική ζωή με αληθινούς φίλους, οφείλεις να κρατάς τα όρια. Εγώ, για παράδειγμα, δεν είμαι καθόλου φιλόδοξος σαν ηθοποιός. Θέλω να είναι τέλεια η "Γκάμπυ", όχι μόνο από μένα, αλλά κι από όλους. Ναι. Θέλω να πηγαίνει σούπερ, όπως και πάει. Αυτά τα θέλω. Αλλά, όταν τελειώσει η "Γκάμπυ" δεν θα πεθάνω. Δεν θα σκάσω μέχρι να έρθει η επόμενη δουλειά.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Ναι, αλλά την "Γκάμπυ" την κουβαλάς κάθε βράδυ στο σπίτι σου, καθημερινά κι όταν τελειώνει η παράσταση.

Χ.Σ.: Σαφώς. Όχι όμως από φιλοδοξία. Σκέφτομαι τι άλλο θα μπορούσα να είχα κάνει αλλιώς, τι να είχα πει καλύτερα, για να είναι σωστότερη η ερμηνεία μου. Αυτή είναι η φιλοδοξία του σωστού επαγγελματία. Και φούρναρης να ήμουν θα έλεγα "δεν μπήκε η καλή μαγιά σήμερα".

rejected: Όταν όμως στο σπίτι σε περιμένει ο άνθρωπός σου και εσύ έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το ρόλο, εκεί δεν κάνει παιχνίδι η "ψυχασθένεια" του τρόπου που ερωτεύεται ο ηθοποιός;

Χ.Σ.: Όχι! Όταν συναντώ τον άνθρωπό μου στο σπίτι έχει τελειώσει το θέμα παράσταση και τέλος. Και δεν το διαπραγματεύομαι πλέον! Αλλά πάντα μιλάμε για ΤΟΝ άνθρωπό μου. Όχι έναν άνθρωπο για να μην είμαι μόνος. Τον άνθρωπό μου.

rejected: Τι σε πληγώνει στην "Γκάμπυ";

Χ.Σ.: Τίποτα δεν με πληγώνει στην "Γκάμπυ". Η "Γκάμπυ" με "καυλώνει" απίστευτα κάθε βράδυ. Κάθε φορά συνδυάζει το εξαιρετικό κείμενο,, την ευρηματική σκηνοθεσία και το ρόλο μου που έχει κάτι το μεταφυσικό. Βλέπει στη σκηνή τη ζωή που έζησε η "Γκάμπυ", σκαλί-σκαλί να χτίζεται. Ξέρεις, έχω παίξει και σε πολλές παραστάσεις που δεν είμαι και πολύ περήφανος. Στη Θεσσαλονίκη έχω έρθει με πέντε παραστάσεις "διαμαντάκια"! "Μαύρη Κωμωδία", έπειτα "Το Τίμημα" που ήταν το ΛΟΤΤΟ μου-θα το λέω μέχρι να πεθάνω, μακάρι να έρθει κάτι να το επισκιάσει-δεν το βλέπω εύκολο... έπειτα ήρθε η ζωή του "Τσιτσάνη", αλλά και "Ο Γλάρος" έστω για μία ημέρα. Η διαδικασία των προβών στον "Γλάρο" μου άρεσε πολύ. Τώρα η "Γκάμπυ"! Είναι περίεργο που οι Θεσσαλονικείς με έχουν δει μόνο σε πολύ ωραίες παραστάσεις.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Στο "Τίμημα" όταν πρωταγωνιστούσες μου είχες πει σε συνέντευξη ότι "υποκλίνομαι κάθε βράδυ καμαρωτός".

Χ.Σ.: Το ίδιο συμβαίνει και τώρα στην "Γκάμπυ". Και μάλιστα παίζοντας στον ίδιο χώρο, στην Καλαμαριά. Καμαρωτά υποκλίνομαι στην "Γκάμπυ" και μάλιστα με συγκινησιακή φόρτιση. Ανεβαίνω τις σκάλες από το καμαρίνι στη σκηνή να παίξω και γλυκά θυμάμαι το "μπαστουνάκι του Σολομών".

rejected: "Ο Γλάρος" που κράτησε μόνο για ένα βράδυ για σένα, σε στεναχώρεσε;

Χ.Σ.: Βέβαια, θα ήθελα να παίξω πολύ αυτό το ρόλο. Παίζουμε 3-4 μήνες την "Γκάμπυ" και ανακαλύπτω πράγματα. Στο "Γλάρο" ίσα που πρόλαβα να πω τα λόγια μου.

rejected: Το επόμενο βήμα, μετά τη σημαντική "Γκάμπυ", μετά τα ωραία πέντε διαμαντάκια που μου ανέφερες, δεν σε αγχώνει;

Χ.Σ.: Είναι υποχρέωση στον εαυτό μου το κάθε επόμενο βήμα να μην είναι "ό,τι κι ό,τι".

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Είσαι ένας θετικός άνθρωπος. Αυτό δείχνεις στον κόσμο. Αισθάνεσαι ότι το περιβάλλον σου αντλεί ενέργεια από σένα για να συνεχίσει;

Χ.Σ.: Το προσπαθώ. Είμαι ένας όντως χαρούμενος άνθρωπος. Πολύ χαίρομαι, μου το λένε, ότι αντλούν ενέργεια και χαρά από μένα.

"Αντλώ δύναμη από μέσα μου"

rejected: Εσύ από πού παίρνεις δύναμη;

Χ.Σ.: Αντλώ δύναμη από μέσα μου. Ακόμα και τα δύσκολα, με ένα χιούμορ, μια ειρωνεία και ένα στηλίτευμα θα τα ξορκίσω και θα πάω παραπέρα. Αυτός είμαι.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

Οι απώλειες και οι έρωτες μας χαρακτηρίζουν

rejected: Τις απώλειες πώς τις διαχειρίζεσαι;

Χ.Σ.: Οι απώλειες και οι έρωτες μας χαρακτηρίζουν. Τις απώλειες τις διαχειρίζομαι μην κάνοντας σοβαρά πράγματα στον έρωτα. Λάθος μου. Το ξέρω -μη ρωτήσεις Γιώργο- μη βιαστείς! Λάθος μου, το ξέρω! Έχω πολύ έντονες κεραίες που ποτέ δεν με έχουν γελάσει. Καταλαβαίνω αμέσως και γρήγορα και εις βάθος, τι έχει ένας άνθρωπος να προσφέρει κι αν είναι αυτά που θέλω. Μιλάμε πάντα για το ερωτικό θέμα. Καταλαβαίνω αμέσως, αν ο "αχινός" αυτός ψοφάει να τον ανοίξω ή όχι. Έχω επιλέξει, όμως, να μην ανοίγω "αχινούς", ιδίως αυτούς που έχουν φαγητό. Για το φόβο να μην τελειώσει κάποια στιγμή αυτό το φαγητό ή να μην θέλει να φαγωθεί από μένα αυτό το φαγητό. Αυτόν τον πόνο δεν μπορώ να τον διαχειριστώ. Μπορεί να με στείλει. Άλλους πόνους τους διαχειρίζομαι. Και αυτό είναι που με κάνει να μην κάνω κάτι σοβαρό συναισθηματικά στη ζωή μου.

rejected: Το μετανιώνεις;

Χ.Σ.:Ναι. Μετανιώνω πολλές στιγμές. Όχι λίγες.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Οι άνθρωποι δεν είμαστε κατά βάση μοναχικά πλάσματα; Δεν ερωτευόμαστε από εγωισμό; Όχι για το άλλο πρόσωπο, αλλά για να ξέρουμε ότι κάποιος μας περιμένει στο σπίτι, σαν γυρίσουμε;

Χ.Σ.:Ο έρωτας δεν είναι εγωισμός. Αυτό που λες, αν ήθελα θα το είχα. Θα είχα έναν άνθρωπο να με περιμένει. Για να μην γυρίσω κι είμαι μόνος. Δεν ήθελα όμως αυτό. Θέλω το άλλο, το δυνατό.

rejected: Και αν δεν έρθει το άλλο το δυνατό;

Χ.Σ.:Ρε, άντε και...! (γέλια) Τι γρουσουζιά είναι αυτή;... Θα έρθει το δυνατό στον έρωτα, Γιώργο. Θα έρθει, γιατί το περιμένω πολύ καθαρά. Ξέρω να το ξεχωρίσω. Και είμαι και έτοιμος. Έτοιμος όχι εγωιστικά και με έπαρση. Έτοιμος στην ψυχή. Έχω αγάπη να δώσω. Ξέρω τι αγάπη και ποια αγάπη έχω να δώσω. Ξέρω πόσο ακριβή είναι η αγάπη και δεν την δίνω οπουδήποτε. Δεν την χαλαλίζω. Δεν θέλω επειδή είμαι μόνος, απλώς να είμαι με κάποιον. Όχι! Να είμαι μόνος μέχρι να έρθει αυτός που αξίζει, αυτό που νομίζω ότι έχω. Αναρωτιέμαι βέβαια.... λέω "θέλω έναν τύπο με τα χαρακτηριστικά ένα, δύο, τρία, τάδε" και λέω έπειτα στον εαυτό μου "εσύ που απαιτείς αυτές τις αρετές σε έναν άλλον άνθρωπο, εσένα σου έχουν μείνει μια στάλα;". Κάθομαι και λέω στον καθρέφτη μου, "εσύ τι έχεις να δώσεις;"

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Φταίει και ο τρόπος που σε μεγάλωσε η μαμά σου σε αυτό, που δεν είναι πια δυστυχώς, ανάμεσά μας...

Χ.Σ.: Μεγάλωσα, με μια μανούλα αντίθετα αναθρεμμένος από τα συνήθη. Δεν μου έλεγε ότι είσαι ο καλύτερος, ο ομορφότερος, είσαι ο πιο ταλαντούχος. Το αντίθετο! Σαν κομμουνίστρια ήταν λιγομίλητη. Δεν είχα καμία αυτοπεποίθηση και έτσι εκείνη με έμαθε. Από την άλλη, της δίνω το Νόμπελ που δεν έγινα καβαλημένος και ψωνάρα. Αλλά με έκανε πολύ το αντίθετο. Κάπου δεν μπορούσε να βρει λίγο τη μέση σε αυτά;

rejected: Αν ουτοπικά, η μητέρα σου, σε έβλεπε στην "Γκάμπυ" τι πιστεύεις θα σου έλεγε;

Χ.Σ.: "Αγόρι μου, μπουρδέλο μόνο μην ανοίξεις" (γέλια)... .και εννοείται κάνουμε πλάκα! Η μάνα μου με είχε δει τελευταία φορά, στη "Μαργαρίτα Γκωτιέ" που ήμουν στο θίασο της Πέμυς Ζούνη. Μια ωραία παράσταση που -ομολογουμένως- ήμουν καλός. Βγήκαμε μετά να φάμε και την ρωτάω "πώς σου φάνηκε;". Και μου λέει "αυτή η Πέμυ Ζούνη πάρα πολύ καλή!". Αν έπειτα τη ρωτούσα "εγώ;", θα μου έλεγε "καλός, καλός κι εσύ". Αλλά δεν ήταν από τις μάνες που "φούσκωνε" το γιο της. Με τη μάνα μου είχαμε κάνει διάφορες συζητήσεις για το θέμα της ομοφυλοφιλίας, που είχε επιλέξει να τις ξεχάσει. Να τις σβήσει από το νου της. Κάποια στιγμή, κάνω μια κουμπαριά στην Αθήνα. Είναι στα πολύ καλά της ακόμα η μάνα μου. Είμαστε στο τραπέζι του γάμου και γυρίζει και μου λέει "εντάξει εσύ μπορεί να μην κάνεις δική σου οικογένεια, αλλά αποκτάς συγγενείς με αυτούς τους τρόπους-τέλοσπάντων..." ήταν σκληρό και βαρύ. Και στα τελευταία της, που τα είχε λίγο χαμένα, δεν είχε αλτσχάιμερ, με γνώριζε. Απλά ξεχνούσε και ρωτούσε τα ίδια. Ήξερε το κύτταρό της ποιος είμαι και τι είμαι. Ήξερε. Και μια μέρα μου λέει "εσύ παντρεύτηκες;"-με μια αστεία αρνητική μούτα στο πρόσωπο ταυτόχρονα! Έκανε την ερώτηση γιατί -και καλά- δεν θυμότανε, αλλά από πίσω, λες και ήξερε ότι "κάτι δεν". Ήταν τόσο αστείο και τόσο συγκινητικό ταυτόχρονα.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

rejected: Δεν ξεπερνάμε ό,τι αγαπάμε. Κυκλοφορεί μέσα μας και γύρω μας.

Χ.Σ.: Γιώργο, σταμάτα να διαβάζεις βιβλία και να κάνεις διαλογισμό. Μίλα σαν άνθρωπος. (γέλια)

rejected: Πού θέλεις να γίνεις καλύτερος;

Χ.Σ.: Θέλω να γίνω καλύτερος σε ό,τι αφορά τον εαυτό μου. Θέλω να με προσέχω. Θέλω να κάνω δίαιτα. Θέλω να χάσω κιλά. Θέλω να μην κοιμάμαι με χάπια. Θέλω να πάρω ένα σκύλο. Θέλω να περπατάω. Και θέλω να γράφω.

rejected: Γράφεις τώρα κάτι, Χρήστο;

Χ.Σ.: Μόλις τέλειωσα ένα θεατρικό έργο. Εγώ και ο πατέρας μου "παίζουμε". Το έβαλα στο συρτάρι, γιατί έχω τρελαθεί με ένα παιδικό που θέλω να κάνω το χειμώνα που μας έρχεται και σε λίγες μέρες θα ξέρω λεπτομέρειες. Ένα τρυφερό έργο, όχι παιδαριώδες, για ανθρώπους που νιώθουν παιδιά. Τον δε χειμώνα, θα είμαι στο θέατρο ΒΕΜΠΟ παίζοντας στο "Ο Αη Βασίλης είναι σκέτη λέρα" που θα ανεβάσει ο Μιχάλης Ρέππας και ο Θανάσης Παπαθανασίου. Με το Φώτη Σεργουλόπουλο, τη Τζόυς Ευείδη, τη Ματθίλδη Μαγγίρα και δύο ακόμη συναδέλφους που θα κλείσουν σε λίγες μέρες.

Xρήστος Σιμαρδάνης
Xρήστος Σιμαρδάνης

Όταν έχεις πολύ φως, δεν μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ

rejected: Προσπέρασα αυτό που είπες ότι οι νύχτες σε δυσκολεύουν στον ύπνο... Εσύ; Με τόσο φως και ενέργεια μέσα σου;

Χ.Σ.: Με χάπια κοιμάμαι. Με τόσο φως και ενέργεια πώς να κοιμηθώ! Κατάλαβες, Γιώργο; Όταν έχεις πολύ φως, δεν μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ.

rejected: Νομίζω, όταν έρθει η αγάπη θα βοηθήσει.

Χ.Σ.: Είμαι πολύ ερωτικός τύπος. Το σεξ παίζει σπουδαίο ρόλο σε μένα. Είναι τακτικός μου σύντροφος το σεξ. Και ευκαιριακά. Πρόσφατα, έδωσα δυο συναυλίες στο Μάντσεστερ. Σε μια πόλη μελαγχολική, "μαύρη" κι άσχημη. Λες και δεν κατοικείται. Από τις 15 Απρίλη και μετά δεν έκανα τίποτα σεξουαλικά. Αυτό για μένα, θα έπρεπε να ήταν... να δαγκώσω το τηλέφωνο! Παρόλα αυτά, χθες βράδυ σε ένα μπαρ, που είχα μια γνωριμία, που υπό άλλες συνθήκες θα είχα φύγει τρέχοντας μαζί του, είπα "όχι. Είσαι τόσες μέρες έτσι. Μήπως είναι ευκαιρία να "καθαρίσεις" λίγο το σπίτι, μεταφορικά. Να ανάψεις τη φωτιά και να περιμένεις;"... Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτό. Αλλά κι αυτή η αναμονή, μπορεί και να αξίζει...

συνέντευξη | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης