Συγγραφέας, ηθοποιός και ένας δραστήριος πολίτης

Γνώρισα τον Δημήτρη Τσιλινίκο σε μια παράσταση της Προδοσίας του Πίντερ, σε ένα υπόγειο μικρό θέατρο της πόλης. Μου έκανε εντύπωση η γήινη ερμηνεία του. Μου θύμισε αυτά τα αρσενικά παλιάς κοπής που απεικόνισε τη δεκαετία του '50 ο Τσαρούχης στους πίνακές του και γνώρισα μέσα από τις ασπρόμαυρες Ελληνικές ταινίες του '60. Ο άνδρας που πατάει στην γη, σαν προέκτασή της, παίρνοντας δύναμη από το χώμα σαν ομοούσιο μέρος του τόπου του και γι’ αυτό δεν φοβάται να δείξει την ευαισθησία του ακόμη και στις πιο ακραίες φάσεις που απαιτούν δυναμικότητα. Αργότερα έμαθα ότι η καταγωγή του είναι από τον Θεσσαλικό κάμπο και κατάλαβα ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο.

κείμενο-συνέντευξη | τέλλος φίλης */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Δημήτρης Τσιλινίκος

Τον Δημήτρη Τσιλινικο από τότε τον είδα σε πολλές παραστάσεις, κυρίως στο ΚΘΒΕ, σε ταινίες μικρού μήκους, σε ρόλους διαφορετικούς, κόντρα, σε ρόλους έκπληξη, κατάλαβα ότι αν και κάρακτερ ως εμφάνιση, τολμά να δοκιμάζει, δεν φοβάται τις αλλαγές, είναι ανοικτός στις ερμηνείες και στις σκηνοθετικές οδηγίες. Γίνεται ο ρόλος. Δεν υποδύεται απλά τον ρόλο. Ταυτόχρονα τον συναντούσα σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής σε οικονομικά φόρουμ, έβλεπα ότι είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα και ταυτόχρονα ενεργός πολίτης, ώσπου διαπίστωσα και μια ακόμη ιδιότητά του. Ότι είναι πατέρας. Και μάλιστα ένας πατέρας που πολύ οργανωμένα και συνειδητά δίνει ποιοτικό χρόνο στην ανατροφή της κόρης του. Και κατέληξα ότι αυτή του η ιδιότητα είναι που τελικά τον κάνει έναν συναρπαστικό ηθοποιό κι έναν πολύ ενδιαφέροντα συγγραφέα.

Γιατί φυσικά γνωρίζοντάς τον καλύτερα, γνώρισα τον άνθρωπο που αγωνιά για το μέλλον του παιδιού του και τον καλλιτέχνη που αυτή του την αγωνία έχει το ταλέντο και την όρεξη να την μετουσιώσει καλλιτεχνικά, συχνά με ένα ιδιαίτερα καυστικό χιούμορ και στα κείμενά του.

Δημήτρης Τσιλινίκος

Ήταν λοιπόν μεγάλη μου η έκπληξη και η χαρά, ενώ ξέρω ότι έχει έτοιμο ένα θεατρικό έργο και ετοιμάζει κάτι ακόμη συγγραφικό, όταν είδα ότι σαν πρώτη εμφάνιση στο χώρο της γραφής επέλεξε να μας συστηθεί με ένα παιδικό βιβλίο.

Ένα βιβλίο για την κόρη του σκέφτηκα, που τελικά είναι ένα βιβλίο για κάθε γονιό και κάθε παιδί που διαβάζοντάς το μπορεί να εξωραΐζει την ασφυκτική καθημερινότητα, που δίνει ομοιοκαταληξίες στις παιδικές ερωτήσεις και κολλάει φτερά φαντασίας στα παιδικά μυαλά που τόσο όλοι μας επενδύουμε σε αυτά, ως μόνη ελπίδα μέλλοντος.

Είναι ένα βιβλίο αγάπης από έναν άνθρωπο που καθημερινά παλεύει γι’ αυτήν. Και συνήθως νικά.

Δημήτρης Τσιλινίκος

rejected: Σπούδασες Φυσική, Διοίκηση Επιχειρήσεων, Τραγούδι, Θέατρο και Δημιουργική Γραφή. Απ’ όσο γνωρίζω τα εξάσκησες όλα και συνεχίζεις τη θητεία σου σε κάποια από αυτά. Πώς συνδυάζονται όλα τα παραπάνω; Τι αποκόμισες από αυτές τις διαφορετικές «ζωές»;

Δ.Τ.: Όλα όσα επιλέγουμε -ακόμα κι όσα μας επιλέγουν- θεωρώ πως έρχονται να προσθέσουν ένα λιθαράκι στην εξέλιξή μας. Κάποια στιγμή, είναι καλό να αντιλαμβανόμαστε αν υπάρχει περιθώριο περαιτέρω βελτίωσης μέσα στο πλαίσιο που βρεθήκαμε και κινούμαστε λόγω μιας ιδιότητάς μας κι έτσι να παίρνουμε την απόφαση αν θα μείνουμε εκεί που είμαστε ή θα πάμε παραπέρα. Το παραπέρα, απαιτεί επιπλέον να αποφασίσει κανείς και προς ποια κατεύθυνση θα συνεχίσει. Πάντως, παρόλο που κάποια κεφάλαια της επαγγελματικής μου ζωής έχουν κλείσει οριστικά, το απόσταγμα της εμπειρίας έχει μείνει και επηρεάζει τον τρόπο σκέψης μου. Σα φυσικός ας πούμε, διακατέχομαι από το «μικρόβιο» της περιέργειας για τη φύση των πραγμάτων και για τους νόμους που διέπουν τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Ευτυχώς που και στο θέατρο η ύπαρξη αυτού του «μικροβίου» αποτελεί μία «εκ των ων ουκ άνευ» παράμετρο για να λειτουργήσει κανείς υποκριτικά.

Δημήτρης Τσιλινίκος

rejected: Παίζεις στην παράσταση για παιδιά του ΚΘΒΕ «Μυστικός Κήπος» σε σκηνοθεσία Μαριάννας Τόλη. Πώς μπορεί να νιώθει ένας πατέρας όταν έρχεται η κόρη του να δει την παράσταση και πολύ περισσότερο όταν η κόρη του κρατάει στα χέρια της το βιβλίο που της έχεις αφιερώσει;

Δ.Τ.: Βίωσα τόσο όμορφα κι υπέροχα συναισθήματα γνωρίζοντας πως η κόρη μου βρισκόταν ανάμεσα στο κοινό της παράστασης. Δε μου ήταν καθόλου εύκολο να κρύψω τη συγκίνησή μου από σκηνής. Την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του βιβλίου μου, την οδήγησα -για έκπληξη- σ’ ένα βιβλιοπωλείο. Ξαφνικά, βρεθήκαμε να το κρατάμε όλο καμάρι στα χέρια μας. Δεν θα ξεχάσω την αγκαλιά της, όταν διάβασε την αφιέρωση που της έκανα. Μου είπε «μπαμπά μου είμαι τόσο τυχερή που είσαι εσύ αυτός, νιώθω ευλογημένη».

Δημήτρης Τσιλινίκος

rejected: Έχεις σκεφτεί ποτέ το λόγο για τον οποίο γράφεις;

Δ.Τ.: Επειδή είναι κρίμα να πάνε χαμένες τόσο ωραίες ιστορίες! Αστειεύομαι. Πιθανολογώ πως γράφω από ανάγκη επικοινωνίας με τους άλλους. Μάλλον είναι ένας τρόπος να κάνω ένα βήμα προς τους άλλους, με ένα τρόπο που μου είναι πιο εύκολος, πιο οικείος. Νομίζω πως έτσι ξορκίζουμε κάπως τη μοναξιά μας.

Δημήτρης Τσιλινίκος

rejected: Όσον αφορά τα συγγραφικά σου σχέδια, από δω και πέρα, τι; Να αναμένουμε κι άλλα βιβλία για παιδιά;

Δ.Τ.: Αυτό είναι απολύτως βέβαιο. Ωστόσο, εδώ και δύο χρόνια γράφω θέατρο. Έχω ολοκληρώσει ένα θεατρικό έργο για παιδιά με τίτλο «Ρόζι ή Η μοναδική περιπέτεια μιας νάιλον σακούλας», ένα μονόπρακτο με τίτλο «Δεν είμαι ελέφαντας» κι ολοκληρώνω ένα βουκολικό κωμειδύλλιο.

Δημήτρης Τσιλινίκος

rejected: Πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου σε λίγα χρόνια; Ποια τα όνειρά σου;

Δ.Τ.: Με φαντάζομαι να γράφω στον υπολογιστή μου το πρωί για κάνα δυο ωρίτσες και μετά σε μια θεατρική πρόβα όπου μαζί με άλλους συναδέλφους θα ψάχνουμε λόγους κι αιτίες, θα αποκωδικοποιούμε συμπεριφορές και θα στήνουμε όμορφες ερμηνείες. Ονειρεύομαι να δω τα θεατρικά μου έργα να παίζονται κι έχω κι άλλο ένα όνειρο που το κρατώ για μένα.

Δημήτρης Τσιλινίκος

Το βιβλίο του Δημήτρη Τσιλινίκου «Πιρούνια και Μαχαίρια, στα Μαχαίρια» με ζωγραφιές της Μυρτώς Δεληβοριά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

συνέντευξη-κείμενο | τέλλος φίλης
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας