Η δημιουργός του 'The Uncomfortable' μιλάει για την τέχνη του άβολου και όχι μόνο.

Είχα την χαρά, να μιλήσω με την δημιουργό ενός πρότζεκτ, το οποίο, σίγουρα θα έχει πάρει το μάτι σας σε κάποιο γνωστό παγκόσμιο σάιτ, σε κάποιο ποστ στο facebook, καπου που θα ταίριαζε το "αταίριαστο" , ή κάπου που θα μπορούσε η Κατερίνα να τριπώσει "τα άβολα" της και να μας εντυπωσιάσει με την φαντασία της.

'Άβολα' με την Κατερίνα Καμπράνη

Η "ιστορία της ζωής της"
-Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και ήμουν ένα παιδί με καλλιτεχνικές τάσεις. Η μάλλον όχι, απλά ζωγράφιζα καλά. Μπήκα στην αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και κάπου στη μέση των σπουδών μου συνειδητοποίησα ότι η αρχιτεκτονική δεν μου ταιριάζει ιδιαίτερα και πάντα έψαχνα αφορμή να τα παρατήσω και να σπουδάσω κάτι άλλο. Πέρασα από διάφορες φάσεις, ήθελα να γίνω σκηνοθέτης, να σχεδιάζω κόμιξ, να κάνω video art, γραφιστική... Έκανα μικρά δημιουργικά project και προσπαθούσα πάντα να έχουν χιούμορ, με συναρπάζει το χιούμορ. Τελείωσα με δυσκολία την σχολή, είχα την τύχη να δουλέψω λίγο προ κρίσης, έκανα προσπάθειες για αλλαγή καριέρας αλλά τελικά γύρισα πίσω στην αρχιτεκτονική και έτσι βγάζω τα προς το ζην. Ταξιδεύω όποτε μπορώ αλλά δεν είναι προτεραιότητα. Πιο πολύ με ενδιαφέρει να βρίσκω χρόνο για δημιουργικά projects.

rejected: Κατερίνα , τι ακριβώς είναι τo "Τhe uncomfortable" και πως προέκυψε?

Κ.Κ.:Το "uncomfortable" είναι το προσωπικό μου δημιουργικό project, για το οποίο επανασχεδιάζω αντικείμενα της καθημερινότητας και τα κάνω δύσχρηστα. Πηρούνια - κουτάλια - καρέκλες και τέτοια. Αποτελείται κυρίως από εικόνες σχεδιασμένες σε 3d, 3d prints και κάποια prototypes. Προέκυψε αμέσως μετά από την φοίτηση μου στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο τμήμα Σχεδίασης Προϊόντων και Διαδραστικών Συστημάτων κατά την οποία είχα έρθει σε επαφή με τους όρους user experience και user interaction. Προσπαθώ να σχεδιάζω αντικείμενα που φαίνονται φυσιολογικά με μια πρώτη ματιά, αλλά αν τα κοιτάξεις καλύτερα και φανταστείς τον εαυτό σου να τα χρησιμοποιεί, κάτι πηγαίνει στραβά.

rejected: Το προτζεκτ είναι συνεχώς αναπτυσσόμενο? Θα έχουμε για πολλά χρόνια ακόμα την χαρά να βλέπουμε ανανεωμένο το "Τhe Uncomfortable"?

Κ.Κ.:Πάντα πίστευα ότι το να σχεδιάζω άβολα αντικείμενα είναι μια φάση που θα μου περάσει. Παλιότερα έβαζα στον εαυτό μου ασκήσεις, να σκεφτώ την πιο έξυπνη άβολη καρέκλα, το καλύτερο άβολο κουτάλι και ούτω κάθε εξής. Ακολουθώ μεθοδολογία κατά την οποία αναλύω το αντικείμενο και αρχίσω να σχεδιάζω όταν οι ιδέες μου με κάνουν να γελάσω. Δεν το κάνω συχνά τώρα πια και ενώ μου έρχονται περίεργα αντικείμενα στο μυαλό δεν έχουν τον ίδιο χαρακτήρα με όσα έχω φτιάξει μέχρι στιγμής. Είναι πιο πολύ σουρεάλ, παρά άβολα. Παρόλ' αυτα υπάρχουν πολλά σκίτσα από αντικείμενα που είχα σκεφτεί στο παρελθόν και τα σχεδιάζω όταν έχω χρόνο και διάθεση.

'Άβολα' με την Κατερίνα Καμπράνη

rejected: Είχες κάποιο συγκεκριμένο στόχο για το προτζεκτ ? Αυτή την στιγμή που μιλάμε σε τι φάση βρίσκεται?

Κ.Κ.: Δεν είχα βάλει στόχο συνειδητά όταν ξεκίνησα και τόσα χρόνια μετά, ακόμα αναρωτιέμαι αν έχω στόχο! Σε αυτή τη φάση προσπαθώ να περάσω από το 3d στην υλική πραγματικότητα και έχω δώσει προτεραιότητα στο να φτιάξω κάποια από τα αντικείμενα. Και είναι από τις πιο ευχάριστες και δημιουργικές φάσεις, χαίρομαι τόσο πολύ που έχω ξεκολλήσει από την οθόνη του laptop και ασχολούμαι με κάτι πιο χειροπιαστό.

rejected: Πιο θεωρείς ότι είναι το peak της επιτυχίας του πρότζεκτ?

Κ.Κ.: Μέχρι στιγμής ένιωσα επιτυχία τον Νοέμβρη όταν δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα η διαφήμιση που έκανα σε συνεργασία με την Jung Von Matt για την Smart και το εξώφυλλο του περιοδικού brandEins. Και οι δύο εταιρίες χρησιμοποίησαν αντικείμενα από το "Uncomfortable" και έχουν έδρα στο Αμβούργο, οπότε αισθάνθηκα σαν να κατέκτησα την πόλη! Όμως, νομίζω ότι η βασική επιτυχία του project είναι το ότι με προσεγγίζουν εκπαιδευτικοί στον χώρο του design και μου ζητούν να χρησιμοποιήσουν το "Uncomfortable" στην διδασκαλία τους. Είναι φοβερό να αισθάνομαι ότι τα αντικείμενα που σχεδίασα βοηθούν στην κατανόηση εννοιών του design, αυτό τους δίνει άλλη διάσταση και αξία.

'Άβολα' με την Κατερίνα Καμπράνη

rejected: Το project γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Πώς αντέδρασες σε όλο αυτό ?

Κ.Κ.: Όταν το project έγινε viral αισθάνθηκα περίεργα. Δεν ήταν κάτι που περίμενα και ενώ μου άρεσε η προβολή, σταμάτησα να σχεδιάζω με τους ίδιους ρυθμούς. Ο αριθμός των followers είναι πολύ μεγάλος πια και προσπαθώ να κρατάω το επίπεδο ψηλά με αντικείμενα που είναι έξυπνα στην σύλληψη τους. Έχει τύχει να σχεδιάσω καινούργιο αντικείμενο και να μην το μοιραστώ online. Πιθανώς να φοβάμαι την απόρριψη μιας όχι τόσο έξυπνης ιδέας.

rejected: Ποια τα σχέδια σου για το μέλλον? Να περιμένουμε νέο πρότζεκτ?

Κ.Κ.: Θα ήθελα πολύ να κάνω μια προσωπική έκθεση και να εκδώσω ένα βιβλιαράκι με τα άβολα. Το πρώτο ίσως είναι πιο πιθανόν να γίνει στο άμεσο μέλλον. Σε αυτή τη φάση φτιάχνω ένα άβολο σετάκι φαγητού και προσπαθώ να στήσω νέο website για το "Uncomfortable".

rejected: Πόσο δύσκολο πιστεύεις ότι είναι για έναν συνάδελφο σου να κάνει το όραμα του πραγματικότητα στην σύγχρονη Ελλάδα και κατά πόσο πιστεύεις ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με αποδοχή σε αυτό το είδος τέχνης?

Κ.Κ.: Ρωτάς την miss απαισιοδοξία. Θα πω, εξαρτάται από το όραμα. Εάν περιέχει καταξίωση μέσα από likes/shares/re-tweets/mentions υπάρχει ελπίδα. Αέρα στα social πανιά μας! Για όλα τα υπόλοιπα δεν ξέρω.

rejected: Με τι θα μπορούσες να πεις ότι έχεις εμμονή? Έχεις και εσύ σχέση λατρείας με την δουλειά σου?

Κ.Κ.: Προσπαθώ να μην έχω εμμονές. Αλλά δεν τις αποφεύγω τελικά. Λέω πως είμαι τελειομανής αλλά ορισμένες στιγμές συνειδητοποιώ ότι το τέλειο είναι ακατόρθωτο. Άρα, είμαι μάλλον μια μέτρια τελειομανής? Μια τέλεια μετριομανής?
Σχέση λατρείας με την δουλειά μου δεν θα έλεγα ότι έχω. Όποτε έχει χρειαστεί να φτιάξω το portfolio ζω έναν εφιάλτη. Δεν με ικανοποιεί τίποτα από αυτά που έχω σχεδιάσει . Όμως, έχω αναπτύξει μια περίεργη σχέση με τα αντικείμενα που έχω κατασκευάσει. Ίσως να είναι τα μόνα που λατρεύω!

'Άβολα' με την Κατερίνα Καμπράνη

rejected: Τι σε εκνευρίζει πιο πολύ στους ανθρώπους?

Κ.Κ.: Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι δεν έχω άμεση απάντηση. Σημαίνει ότι είμαι πιο ανεκτική σε σχέση με παλιότερα? Εάν με ρωτούσες πριν κάποια χρόνια θα σου έλεγα σίγουρα "η βλακεία". Τώρα, μετά από σκέψη θα απαντήσω, ο φανατισμός, σε όλες του τις μορφές.

rejected: Σαν αρχιτέκτονας και designer, πιστεύεις ότι η αρχιτεκτονική αισθητική έχει παραμεληθεί στην Ελλάδα ? Αν ναι, βλέπεις προσπάθειες βελτίωσης (οι οποίες απευθύνονται σε όλες τις τσέπες) ή θα εξακολουθούν να γεννιούνται τερατώδη κτίσματα και ογκώδεις οικοδομές?

Κ.Κ.: Δεν είμαι σίγουρη εάν πιστεύω τόσο στην αισθητική. Προτιμώ την ουσία. Βλέπω στην δουλειά μου ότι εάν το budget είναι μικρό, το αποτέλεσμα είναι πολύ πιθανόν να μην έχει ιδιαίτερη αισθητική κυρίως λόγω υλικότητας. Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του σχεδιαστή σε αυτή την φάση, καθώς αυτός μπορεί να κρίνει τι χρειάζεται το κάθε πρότζεκτ και τι από τα δύο πρέπει να θυσιάσει. Το λυπηρό είναι, ότι ακριβώς επειδή τα budget είναι συνήθως μικρά, αυτό που θυσιάζει ο πελάτης πρώτο είναι οι υπηρεσίες του αρχιτέκτονα και σχεδιαστή.

rejected: Πιο μέρος της πόλης σου λατρεύεις να επισκέπτεσαι και πιάνεις τον εαυτό σου κάθε φορά να χαζεύει την αρχιτεκτονική του?

Κ.Κ.: Θα απαντούσα κάποια περιοχή στο κέντρο, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν το επισκέπτομαι τόσο συχνά πια και η επαφή μου με τις περιοχές αυτές περιορίστηκε κυρίως στα φοιτητικά μου χρόνια. Η Νέα Σμύρνη είναι η περιοχή στην οποία κυρίως κινούμαι και το αγαπημένο μου μέρος είναι η πλατεία της. Τεράστια έκταση, μελετημένη το '70 από τους αρχιτέκτονες Λεονάρδο και Καλυβίτη, έχει σαν κύρια στοιχεία το σκυρόδεμα και το νερό. Είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα καλής εφαρμογής του μπετόν, το οποίο, όλοι τόσο μισούν. Χαζεύω το δάπεδο που είναι διαιρεμένο σε μεγάλες πλάκες με διαφορετική επεξεργασία στο σκυρόδεμα η καθεμία. Πολύ ενδιαφέρον είναι και το στοιχείο του νερού, ρηχό και επίπεδο, λειτουργεί σαν καθρέφτης. Ανά σημεία έχει μικρούς επικλινείς καταρράκτες, οι οποίοι, με εσοχές στο σκυρόδεμα κάνουν το νερό να αλλάζει τρόπο ροής και να δημιουργεί ήχο. Απίστευτη μελέτη, πάντα με μαγεύει.

rejected: Η αρχιτεκτονική ποιας χώρας σε γοητεύει πιο πολύ και γιατί?

Κ.Κ.: Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά. Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι κατοικίες με εσωτερικές αυλές στο Mexico, αίθρια στην Ισπανία και το υδραγωγείο στην Κωσταντινούπολη με τα κόκκινα ψάρια.

'Άβολα' με την Κατερίνα Καμπράνη

H Κατερίνα είναι βολικά άβολη. Είναι άβολα ευφυής και αυτό είναι βολικό (όχι για τους άλλους). Είναι βολική μόνο όταν σε κάνει να αισθάνεσαι ''άβολα'' με την πρωτοτυπία και την εφευρετικότητα της. Ένας υπέροχος άνθρωπος που έχει σχέδια και όνειρα για μια τέχνη που πρέπει να μην πρέπει να είναι βολική αλλά πρέπει εσύ να βρίσκεις τρόπο να ''βολευεσαι'' σε αυτή και να εκφράζεσαι μέσω αυτής. Είναι σταυροφόρος σε μια εκστρατεία υπέρ του ξεβολέματος.
Εμείς της ευχόμαστε καλή επιτυχία σε ότι δημιουργικό και αν κάνει!

Εδω μπορείτε να θαυμάσετε με την ησυχία σας "Τα Άβολα".
Facebook
Tumblr

συνέντευξη | εύη μίνου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος