O Θεσσαλονικιός σκηνοθέτης που το έσκασε απο το Westeros.

Σήμερα, μίλησα με τον Μιχάλη για ακόμα μια φορά , πρώην -πια- βοηθό ειδικών εφέ στο Game of Thrones, και έχω πάει στο καφέ της Odeon προετοιμασμένη να ακούσω καινούργιες ιστορίες φυσικά, γιατί ένα πουλάκι μου είπε , ότι ετοιμάζει πολλά. Γι’ αυτό λοιπόν, ότι το τελευταίο πράγμα που τον ρώτησα ήταν για το Game Of Thrones.

Με τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

rejected: Μιχάλη, πως και από τα μέρη μας?

Μ.Χ.: Μεγάλη ιστορία! Στο game of thrones είχα πάει για να δω πως είναι να δουλεύεις για μια τόσο μεγάλη παραγωγή που μέρα με την μέρα γίνεται μεγαλύτερη, αλλά έπειτα απ’ αυτό όταν έψαχνα για την επόμενη δουλειά, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι όλη μου η εμπειρία είναι στα οπτικά εφέ και μου ανοίγονται πόρτες μόνο στο ίδιο πεδίο. Εγώ, όμως, πάντα ήθελα να κάνω καριέρα σκηνοθέτη, σεναριογράφου ή να είμαι μέλος μιας ομάδας που θα έχει λόγο στο τελικό δημιουργικό αποτέλεσμα και όχι απλά να εκτελώ εντολές για τις οποίες δεν θα πάρω κανένα credit. Μου λείπει αυτό το συναίσθημα.

rejected: Άρα με έναν τρόπο άρχισες να συμβιβάζεσαι?

Μ.Χ.:Δεν ήθελα να συμβιβαστώ σε μια καλή θέση που θα μου έπαιρνε 20 χρόνια για να ανέβω στο τελικό επίπεδο ώστε να παίρνω εγώ αποφάσεις και σε έναν τομέα που δεν με αφορά. Τα λεφτά μπορεί είναι καλά, αλλά τώρα που είμαι ακόμα νέος θέλω να κυνηγήσω αυτό που πραγματικά μου αρέσει. Όταν ξεκίνησα να δουλεύω εκεί δούλευα στο post-production της 5ης σεζόν και τώρα τους αφήνω στο post τις 6ης. Το σκεφτόμουν να ξαναπάω άλλα είδα ότι δεν μπορώ ούτε και θέλω. Δεν θέλω να ξαναπάω στο L.A και να ξαναψάχνω σπίτι , αμάξι κλπ.

Με τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

rejected: Tι λένε τα αρχικά σου σχέδια στην νέα σου καριέρα ως σκηνοθέτης?

Μ.Χ.: Πολλοί μου έλεγαν ‘’ε θα δουλέψεις λίγο στα εφέ και μετά θα σκηνοθετήσεις , έτσι?’’.
Όχι είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι άλλη η σκάλα του σκηνοθέτη. Σκηνοθετείς κάτι μικρό, μετά κάτι μεγαλύτερο, μετά κάτι ακόμα μεγαλύτερο. Πρέπει, λοιπόν, να φτιάξω κάτι δικό μου. Έχω κάνει δυο ταινίες μεγάλου μήκους και αρκετά βιντεάκια, αλλά τώρα θέλω να κάνω κάτι με μεγαλύτερα μέσα και να προσέξω περισσότερο το αποτέλεσμα. Κάποια στιγμή, λοιπόν, πρέπει να πω ‘’στοπ΄΄ στην δουλειά και για δυο – τρεις μήνες να αφοσιωθώ σε αυτό. Φυσικά, θα ήθελα να κάνω ταινία μεγάλου μήκους πάλι , αλλά αποφάσισα να κάνω μικρού μήκους γιατί εμπορικά οι επενδυτές δελεάζονται πιο πολύ από κάτι μικρό που έχουν χρόνο να το δουν. Έπειτα, η μικρού μήκους γίνεται για να μπορείς μετά να δημιουργήσεις την μεγάλου και μετέπειτα να ακουστεί το όνομα σου. Με την μικρού δεν θα ακουστείς αλλά, όπως είπα, μπορείς να δείξεις σε παραγωγούς ότι έχεις προοπτικές.

rejected: Η αλήθεια είναι ότι η βιομηχανία του σινεμά θέλει χρόνο και χρήμα. Μετά την ταινία μεγάλου μήκους θα εξακολουθούν να είναι αβέβαια τα πράγματα?

Μ.Χ.:Είναι όντως χρονοβόρα διαδικασία, γι'αυτό πρέπει να ξεκινήσω από τώρα. Λέω να αρχίσω την ταινία το καλοκαίρι , υπολογίζω να είναι έτοιμη τον χειμώνα, θέλω μια ημερομηνία να την κυκλοφορήσω , μετά θέλω άλλο έναν χρόνο να την προωθήσω και να πάρω υποστήριξη. Επομένως η ταινία μεγάλου μήκους μήκους θα ολοκληρωθεί μετά από 1-2 χρόνια και εγώ σε 3 χρόνια γίνομαι 27. Πρέπει να εκμεταλλευτώ την νιότη μου. Ισχύει πως μετά την μεγάλου μήκους δεν ξέρεις αν θα έχει επιτυχία και μετά βρίσκεσαι στο ρίσκο εάν πρέπει να κάνεις την δεύτερη σου , για να αποδείξεις τι αξίζεις. Δεν ξέρω αν βιάζομαι, απλά πρέπει να το πιέσω!

Με τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

rejected: Τι σενάρια λοιπόν να περιμένουμε?

Μ.Χ.:Έχω γράψει δύο σε αυτή την φάση. Το ένα είναι prequel μιας μεγάλου μήκους που έχω ήδη γυρίσει αλλά θα ήθελα να ξανακάνω με καλύτερα μέσα αυτή την φορά. Νομίζω, όμως, ότι θα μου βγει σε μεγάλου μήκους και η παραγωγή είναι πολύ δύσκολη , άρα μεταφέρομαι στo plan b πού είναι το δεύτερο σενάριο που σου είπα, και είναι μια μικρού μήκους χωρίς περίπλοκη παράγωγη αλλά με απίστευτα δυνατό σενάριο. Αφορά την ιστορία τριών κοριτσιών που κλείνονται σε ένα πατάρι κατά την Μικρασιατική καταστροφή. Η διανομή σκέφτομαι να γίνει στο Internet κάτι που το καθιστά ακόμα πιο δύσκολο , καθώς εύκολα ο άλλος μπορεί να πατήσει Χ ή να μπαίνει ταυτόχρονα στο Facebook.

rejected: Τι έμαθες από το Game Of Thrones?

Μ.Χ.:Το σπουδαιότερο πράγμα που έμαθα εκεί είναι τι σημαίνει ποιότητα και πως η αξία της προετοιμασίας είναι μεγάλη καθώς αποτελεί το πιο δημιουργικό κομμάτι όλης της παραγωγής. Στο γύρισμα απλά δουλεύουν όλα ρολόι και είναι όλα έτοιμα. Τώρα, κάθε department αναλόγως τον κλάδο, προετοιμάζεται πολύ πιο πριν ή πιο μετά. Προετοίμαζαν,για παράδειγμα, σκηνικά για την 6η σεζόν ενώ ήμασταν ακόμα στην 5η. Γι’ αυτό οι ομάδες είναι πάντα πάρα πολύ μεγάλες. Τρεις καλλιτεχνικούς επόπτες και έναν παραγωγό μόνο για το δικό μας τμήμα. Στην προπαραγωγή έβλεπα τους πέντε σκηνοθέτες να κάθονται με τους διευθυντές από όλα τα τμήματα και να περνάνε το σενάριο γραμμή -γραμμή καταγράφοντας και την τελευταία λεπτομέρεια. Πολύ επικοινωνία, πολλές γνώσεις και απίστευτη συνεργασία, όχι μόνο με το κάθε τμήμα ξεχωριστά. Mε είχαν βάλει,ας πούμε, να ψάξω για μια σκηνή , άλογα που συγκρούονται από ταινίες, βίντεο, ατυχήματα κλπ μόνο και μόνο για να φτιάξουμε ένα πλάνο για το πώς θα είναι μια μελλοντική σκηνή.

Με τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

rejected: Τι θα πρότεινες σε έναν νέο κινηματογραφιστή που θέλει να βγει στο εξωτερικό . Να κάνει σπουδές ή να “χτίσει” βιογραφικό?

Μ.Χ.: Βιογραφικό φυσικά! Είναι το βασικότερο. Δεν θα σε ρωτήσει κανείς τι έχεις σπουδάσει . Βέβαια, αν έχεις πτυχίο από το Harvard φυσικά θα μετρήσει , αλλά και πάλι θα ζητήσουν να δουν δουλειά σου. Θα επιλέξουν πιο εύκολα κάποιον με εμπειρία και γνώση προγραμμάτων παρά κάποιον με έναν μεγάλο βαθμό πτυχίου που δεν ξέρει τόσα πράγματα.

Αυτά λοιπόν από τον Μιχάλη. Εμείς του ευχόμαστε τα καλύτερα στην νέα του καριέρα και , φυσικά, πολλές επιτυχίες!

Με τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

συνέντευξη | εύη μίνου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος