Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο


στις ζάρες μέσα χάνεσαι

σαν λες πως προστατεύεις

κάτι απ΄το τραύμα π’ άφησε

αυτήν εδώ τη μέρα


δυο του μηνού γεννήθηκε


στις έξι του άλλου εσένα


σε έφερε σαν είπαν στη ζωή


αυτό που όλο γνωρίζεις

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


για λίγο έμεινε κοντά

τ’ αλλοτινό τον πήρε

αυτό που λέγεται βουλή

ποιανού δεν ξέρεις όμως


τόσα τα χρόνια σου μετά

και άλλα τόσα πριν σου

λευκό είναι το πουκάμισο

σαν του χιονιού το χρώμα

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


γαλάζιο το ΄θελες εσύ

αυτό είναι π’ αγαπούσες

φάρμακο το ΄λεγες ξανά

ευθύ να γίνει όλο

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου