Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο


έτσι παραμένουν αδύναμες

όμορφες ψυχές, βασανισμένες

όσο και αν επιμένουν

η προσδοκία και μόνο

δεν ακυρώνει τη μοναξιά


η αλήθεια των άλλων

η ζωή σε μια άμυνα

ένας αναστεναγμός

όλο αυτό που φέρνει πιο κοντά

θα μας απομακρύνει αντίστοιχα

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


στο σκοτάδι

ιστορίες και ήρωες που χάνονται

έτσι όπως οι ψυχές ακολουθούν τη σκιά

σε ένα σημείο που καίει


πόσα κομμάτια να ενώνονται

όσο μεγαλώνουμε

τόσο πιο πολύ τις ερωτευόμαστε

τις αγκαλιάζουμε τις ατέλειες

δικές μας ή των άλλων

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο



διηγήσου μου ιστορίες

συγχώρεσέ μου τη χαωτική σιωπή

προτιμώ τη θνητότητα και το τρωτό της

έτσι παραμένω δυνατή

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου