Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο



σαν χαμένος

μακριά από την αλήθεια

προσπαθώ να εξηγήσω το ανεξήγητο

να βρω ο,τι χαμένο

να γράψω το άγραφο


δυσκολεύομαι, ανάσα δεν παίρνω

δεν είναι αστείο κακόγουστο

σε ποιά θέληση να κρεμαστώ;

ψάχνω έστω μια ρωγμή

να είναι φωτεινή

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


μια ανάσα να πάρω καθαρή

είναι θέμα χρόνου να πάψω

να ονειρεύομαι για μένα

δειλές αγκαλιές

υπάρχω, επιμένω, περιμένω



ημερεύω και ηρεμώ

χιλιάζω συνέχεια τα όνειρά μου

τραβάω νοητές γραμμές

νιώθω, μυρίζω τη ζωή

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


δεν περιμένω άλλο

ζωγραφίζω σχέδια στο σύμπαν

σβήνω τον προβολέα

ανάβω το φως

με βρήκα

"Οι λέξεις ανήκουν στους έγκλειστους μαθητές του ΣΔΕ Φυλακών Διαβατών, ως αυτές αποτυπώνονται στο βιβλίο #εξω_φυλλα της Libron Εκδοτικής, το οποίο θα παρουσιαστεί στις 16/12/2016 στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Η αποσπασματική επιλογή τους έγινε κατά τυχαία σειρά και αποτέλεσε έμπνευση για τη σύνταξη του παρόντος αμφίστ(ο)ιχου. Τους ευχαριστώ θερμά"

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου