Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο


οδύνης ώρα στην αρχή
απ’ το πλευρό του πλάστηκε
βρεγμένο χώμα
εκεί για να ακουμπάει
συν-κίνηση να φέρνει


να αλλάζει πάσχοντας κι αυτή


ζωής να μαλακώνει τα σημάδια


να υψώνει μπόι στο ποτέ


λύτρωσης ώμο όταν ζητά

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


με αρσενικό άρθρο αρχινά οδύνη


του θηλυκού αρέσκεται ηδονή


φωνητικά αλλάζει διάθεση


σε δυο πόλους ανάμεσα


ο έρωτας


γι’ αυτό αλιχτά τα βράδια έξω εκεί


πόθο να φέρει και λαγνεία


εκείνο το πλευρό θε να γεμίσει


καμπύλη σάρκας διαλεχτή

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


σάμπως γι΄αυτό δεν έχει όλος πλαστεί;


για να ξυπνά τις σκοτεινές υγρές γωνιές της


κανένα ίχνος ενοχής


στης ηδονής την ώρα

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου