Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο


θορυβώδη πλάσματα

καταβροχθίζονται και ταπεινώνονται

διαμελίζονται και ανατέμνονται

τρέφονται και παραιτούνται


έτσι όπως εμπλέκει η πόλη τη ζωή

έτσι τα σώματά τους αγαπιούνται

χαωτικά και ανελέητα

άναρχα και αγριεμένα

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


η σαγήνη βρίσκεται στην κίνηση

ένα καινό σύστημα συνύπραξης

ολότελα ξέχωρα από μένα

χαμηλώνω τον πήχυ και κοιτάω εντός


όσο πιο πολύ τα αγαπώ

τέτοια ανάγκη νιώθω

να απομακρύνομαι απ΄ αυτά

ακραία μα πάντα μετατοπιζόμενα

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


έτσι όπως περνώ έξω απ΄ τη σιωπή

προσπαθώ να θυμηθώ

όνομα και πρόσωπο

πλάσματα μόνα

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου