Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο


μοναχό μα ασφαλές

στέκεται κι αθροίζει

φύλλα πολλά για προστασία

στην ίδια ευθεία

μια κάθετη ή οριζόντια


δυο φτιάχνει για μετά

για να διαβαίνει μυστικά

χάνεται μες στη νύχτα

μέσα από δρόμους αστικούς

πίσω απ’ τα οδόσημα

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


εκεί που φτάνει τ΄ανέμου η πνοή

στα φώτα ενός λιμανιού

θα μπαρκάρει μια μέρα

πάνω από μια ευθεία

ευθεία θα γίνει


του ορίζοντα γραμμή


έτσι όπως ξεμακραίνει


εκεί που η μνήμη χάνει τη φωνή


γυρισμό δεν έχει

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


δεν πιστεύει στα θαύματα


ίδια σαν βγάλει η ξέρα βρόγχια


ή μήπως φύλλα να ‘ναι όλα


έτσι όπως στέκονται


πολλά μαζί μα μόνα

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου