Αμφίστ(ο)ιχο

- Ένας τοίχος στίχων που διαβάζονται κι ανάποδα:



Αμφίστ(ο)ιχο


έτσι ξημερώνει

θέρμη που εισάγει το Καλό

σαν αγκαλιά Πρωτόπλαστου

πριν τη μεγάλη προδοσία


γατρειά πληγής βαθιάς

βαμβάκι μες στα σπλάχνα

μελώνει η αλήθεια την ψυχή

σαν πίστη αλαφρώνει

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο


τις μέρες τις ατσάλινα βαριές

ώρες που δεν θα ξεχωρίσεις

αλήθεια μα και ψέμα

αντάρα ολούθε από μέσα αρχινά


κοιτάς τριγύρω

σηκώνεις το βλέμμα στα ψηλά

ποιος δύναται να ορίσει όρια και εποχή

ο άνεμος δυσοίωνο κουφάρι

Αμφίστ(ο)ιχο
Αμφίστ(ο)ιχο




ο χρόνος ίδιος αστραπή

πιο γρήγορα απ’ τα σύννεφα

έχει ήδη φτάσει το Κακό

μοιάζει σαν να νυχτώνει

λέξεις | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + τάσος θώμογλου