R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

And the oscar does not go to...

Τα λιγότερο αγαπημένα των Όσκαρ

Από το 1929 μέχρι φέτος, η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου μετρά 87 απονομές βραβείων Όσκαρ.

Μία ταπεινή ιδέα, που ξεκίνησε αρχικά από τον Λούις Μπ. Μάγερ, με αρχικό στόχο να συσπειρώσει σε μία ομάδα τους χολιγουντιανούς δημιουργούς, κατέληξε να αποτελεί ένα από τα πιο φαντασμαγορικά events του κόσμου του θεάματος, κάθε χρόνο και χωρίς εξαίρεση. Για πολλούς το Όσκαρ θεωρείται επιβεβαίωση, για άλλους ανταμοιβή των κόπων τους ή καθιέρωση του ταλέντου τους, και για κάποιους λίγους, το χρυσό αγαλματάκι δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα βραβείο αμφιβόλου σημασίας και αίγλης.

single photo Η Ακαδημία πολλές φορές κατηγορήθηκε για μεροληψία και έλλειψη αντικειμενικότητας. Ταινίες, δημιουργοί και ηθοποιοί κέρδισαν βραβεία που δεν άξιζαν, ενώ οι πραγματικοί δικαιούχοι έκαναν μόνο ένα πέρασμα από τον θεσμό ως υποψήφιοι, εάν ήταν τυχεροί.

Να λοιπόν οι πιο αδικημένοι σκηνοθέτες και ηθοποιοί όλων των εποχών:

Alfred Hitchcock
Για πάνω από 20 χρόνια ο Hitchcock γύριζε τη μία ταινία μετά την άλλη, και κατάφερε να θεωρηθεί ο θεμελιωτής του τρόμου στον κινηματογράφο. Προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας πέντε φορές, για τις ταινίες "Ρεβέκκα" (1941), "Lifeboat" (1945), "Spellbound" (1946), "Σιωπηλός Μάρτυς" (1955) και "Ψυχώ" (1961), αλλά δεν κέρδισε ποτέ.

Stanley Kubrick
Όντας ένας από τους προκλητικούς και καινοτόμους σκηνοθέτες, με τον Kubrick δεν υπάρχει ενδιάμεσο: ή θα τον λατρέψεις, ή θα ακούς το όνομα του και θα βγάζεις σπυριά. Τρεις από τις ταινίες του έχουν μπει στον κατάλογο των 100 καλύτερων ταινιών στην Αμερική. Κατέκτησε τέσσερις υποψηφιότητες στην κατηγορία της Σκηνοθεσίας, χωρίς όμως να βγει νικητής, με τις ταινίες "S.O.S: Πεντάγωνο καλεί Μόσχα" (1965), "2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος" (1969), "Το Κουρδιστό Πορτοκάλι" (1972) και "Barry Lyndon" (1976).

single photo

David Lynch
Κυριότερος αντιπρόσωπος του περίεργου, σουρεαλιστικού κινηματογράφου, με τη σκηνοθεσία του να πατάει κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα, τη φαντασία και το χειρότερο, σχιζοφρενικό εφιάλτη του ανθρώπινου νου, είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί ο David Lynch δεν έχει κερδίσει- ακόμα- Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Υπήρξε μέχρι στιγμής υποψήφιος τρεις φορές με τις ταινίες "Ο Άνθρωπος Ελέφαντας" (1981), "Blue Velvet" (1987) και "Mulholland Dr." (2002).

Quentin Tarantino
Κανένας δεν αποτυπώνει καλύτερα τη βία από τον Tarantino, κι αυτό είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του. Αν και γυρίζει ταινίες εδώ και μια εικοσαετία, κατάφερε να διατηρήσει την τόλμη και την πρωτοτυπία του. Το 2012 κέρδισε το Όσκαρ πρωτότυπου Σεναρίου για την ταινία "Django, Ο Τιμωρός", αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να κερδίσει Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Προτάθηκε, ωστόσο, δύο φορές για τις ταινίες "Pulp Fiction" (1995) και "Άδωξοι Μπάσταρδη" (2010).

Christopher Nolan
Ο ορισμός του "δημιουργού με όραμα", Christopher Nolan, δεν έχει κερδίσει ούτε μία υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω πως γίνεται ένας σκηνοθέτης που έχει στο ενεργητικό του ταινίες όπως το "Memento", το "Inception" και το "The Dark Knight" να έχει παραμεληθεί τόσο πολύ από την Ακαδημία. Και ποιος είναι ο λόγος, τέλος πάντων; Φταίει το ότι είναι Βρετανός; Μήπως τα έργα του δεν έχουν ιδωθεί μέσα στα κατάλληλα συμφραζόμενα; Είναι ζήτημα αντιπάθειας; Ίσως, είναι απλά άτυχος…

Johnny Depp
Ο ορισμός του "ηθοποιού- χαμαιλέοντα", που σε κάθε ταινία μεταμορφώνεται σε έναν εντελώς διαφορετικό ήρωα, είναι ο Johnny Depp. Αν και το ταλέντο του ξεχειλίζει όταν παίζει τον Ψαλιδοχέρη, τον Ed Wood, τον Mad Hatter, τον Γουίλι Γουόνκα και τον Τζακ Σπάροου, δεν έχει κερδίσει Όσκαρ μέχρι στιγμής. Ωστόσο, έχει στο ιστορικό του τρεις υποψηφιότητες για τις ταινίες "Πειρατές της Καραϊβικής" (2004), "Ψάχνοντας την χώρα του Ποτέ" (2005) και "Sweeney Todd" (2008).

Brad Pitt
Ο Brad Pitt είναι, ίσως, ο πιο παρεξηγημένος ηθοποιός του Χόλυγουντ. Κατάφερε, όμως, να διαψεύσει αυτούς που τον αμφισβητούσαν με μία σειρά κορυφαίων ταινιών, όπως το "Fight Club" και το "Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα". Η Ακαδημία ακόμη να τον τιμήσει με το χρυσό αγαλματάκι, αν και του έχει δώσει τρεις υποψηφιότητες για το βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας, στις ταινίες "Twelve Monkeys" (1995), "Η απίστευτη ιστορία του Μπένζαμιν Μπάτον" (2009) και "Moneyball" (2012).

Amy Adams
Αν και δεν έκανε το ιδανικότερο ξεκίνημα, τα τελευταία χρόνια η Amy Adams κατάφερε πολύ γρήγορα να ανέβει κατηγορία κερδίζοντας έξι υποψηφιότητες στα βραβεία, για τις ταινίες "Μία ξένη Ανάμεσά μας" (2006), "Αμφιβολία" (2008), "The Fighter" (2011), "The Master" (2012) και μόλις πέρυσι για το "American Hustle". Ωστόσο, μετά τις απονομές, η Amy γυρνούσε σπίτι με άδεια χέρια, αν και σε κάθε της συμμετοχή θεωρούνταν φαβορί.

single photo

Edward Norton
Απίστευτο κι όμως αληθινό, ο Norton δεν έχει κερδίσει Όσκαρ. Μάλιστα, δεν ήταν καν υποψήφιος για την κορυφαία ερμηνεία του στο "Fight Club". Έχει μπει στη λίστα των υποψηφίων τρεις φορές, για τις ταινίες "Primal Fear" (1997), "American History X" (1999) και φέτος για το "Birdman". Το 1999 έχασε από τον Roberto Benigni, με μία ερμηνεία που ήταν καλή μεν, αλλά όχι ιδιαίτερα οσκαρική. Είναι να απορεί κανείς πολλές φορές με ποιο κριτήριο απονέμονται τα βραβεία.

Leonardo DiCaprio
Ο πλέον αδικημένος των Όσκαρ, Leonardo DiCaprio, δεν έχει κερδίσει ποτέ, αν και οι ερμηνείες σχεδόν σε κάθε ταινία του ήταν άξιες. Ο DiCaprio μπορεί να παίξει τα πάντα: τον κακό, τον καλό, τον Λύκο της Wall Street. Τι παραπάνω περιμένει η Ακαδημία να δει από αυτόν; Έχει καταντήσει αστείο πλέον. Υπήρξε υποψήφιος μόνο τέσσερις φορές, για τις ερμηνείες του στο "What's eating Gilbert Grape" (1994), "The Aviator" (2005), "Ματωμένο Διαμάντι" (2007) και "The Wolf of Wallstreet" (2014). Ναι, καλά διαβάσατε, το "Inception" λείπει.

Και ερχόμαστε στο σήμερα, ή για να ακριβολογούμε μία εβδομάδα πριν, στην 87η Απονομή. Αν και τα βραβεία σε γενικές γραμμές ήταν προβλέψιμα, οι αδικίες δεν απουσίαζαν ούτε και φέτος:

single photo

O Richard Linklater δεν κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για το "Μεγαλώνοντας". Αντ’ αυτού, το βραβείο κέρδισε ο Μεξικανός Alejandro G. Iñárritu για το "Birdman". Δε λέω, μια χαρά σκηνοθεσία, αλλά -ρε παιδιά- ο Linklater γύριζε μία ταινία επί δώδεκα συνεχόμενα χρόνια - το άξιζε και μόνο για την υπομονή του.

Το Interstellar αγνοήθηκε πλήρως. Δεν κέρδισε καν μία υποψηφιότητα στις βασικές κατηγορίες, αν και είναι αδιαμφισβήτητα μία από τις ταινίες της χρονιάς. Μάλλον είναι υπερβολική η «επιστημονική φαντασία» του για την Ακαδημία, ή μπορεί να φταίει και το ότι είναι ταινία του Christopher Nolan. Πάντως, σίγουρα κάτι πήγε λάθος.

Το "Παιχνίδι της Μίμησης" δεν κέρδισε κανένα απολύτως βραβείο. Ίσως βαρέθηκαν τις βιογραφίες, ίσως φταίει το ότι είναι βρετανική παραγωγή. Ακόμη και η συγκλονιστική ερμηνεία του Benedict Cumberbatch δεν εκτιμήθηκε αφού ο τελευταίος έχασε από τον αβανταδόρο Eddie Redmayne, που υποδύθηκε τον Steven Hawking- πράγμα αναμενόμενο, αλλά μάλλον άδικο.

single photo

κείμενο | λιάνα_τσαβδαρίδου
επιμέλεια | αλέξανδρος_κόγκας+τάσος_θώμογλου