R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Τι διεκδικεί η σημερινή LGBT+ κοινότητα;

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά της Ομοφοβίας και Τρανσοφοβίας

Η ιστορία ξεκινά το 1990,_

_όταν μια μέρα σαν σήμερα η γενική συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ψήφισε ότι «η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί ψυχική νόσο, διαταραχή, ή ανωμαλία» ,αφαιρώντας την από τον κατάλογο νοσημάτων.

single photo Η ομοφυλοφιλία δεν αποτελούσε πάντα θέμα-ταμπού στις ανθρώπινες κοινωνίες και μάλιστα συναντάται και σε ζώα, τα οποία κατά τα άλλα δεν κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Η ομοφοβία μπορεί να είναι μίσος, φόβος, άγνοια αλλά και μηχανισμός άμυνας για κάποιους ανθρώπους, είτε ανήκουν στην κοινότητα των ΛΟΑΤ είτε όχι. Εξάλλου, δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων που έκαναν δημόσια ομοφοβικές δηλώσεις και στη συνέχεια προχώρησαν σε ένα δημόσιο coming out ή αποκαλύφθηκε με άσχημο τρόπο, με την μορφή «σκανδάλου» στον κίτρινο τύπο ότι στην πραγματικότητα είναι ομοφυλόφιλοι.

Ο νόμος δεν ήταν πάντα κοντά στους ομοφυλόφιλους, όχι ότι τώρα είναι απόλυτα, αλλά κάποτε τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Χρειάστηκαν πολλές επαναστάσεις και αρκετοί άνθρωποι με πείσμα (Harvey Milk, Sylvia Rivera κ.α.) για να μπορεί κάποιος σήμερα να επιζεί ως ομοφυλόφιλος ή τρανς μέσα σε μία κοινωνία. Στο εξωτερικό, οι ομόφυλοι γάμοι είναι νόμιμοι μόνο σε μερικές χώρες και πολιτείες της Αμερικής, ο αριθμός τους όμως αυξάνεται συνεχώς.

Από την άλλη, η Εκκλησία (διαφόρων θρησκειών) δε στάθηκε ποτέ αρωγός στην προσπάθεια εξαλείψεως της ομοφοβίας. Αντιθέτως, συνεχίζει να δημιουργεί ενοχικά συναισθήματα στους πιστούς της την ώρα που μιλάει για αποδοχή και αγάπη. Παρόλα αυτά, πολλά μέλη του εκκλησιαστικού κλήρου, αντιτίθενται σε τέτοια κηρύγματα μίσους.

single photo Η ομοφοβία στην Ελλάδα, ειδικά μετά από το παραλήρημα πολιτικής ακρότητας κάποιων Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, είναι μία μάστιγα που κοστίζει ακόμα και ανθρώπινες ζωές. Συνεχώς παρατηρούνται φαινόμενα βίας, σχολικού εκφοβισμού, τρανσοφοβικών επιθέσεων κλπ. Το ελληνικό σύνταγμα ακόμα δεν έχει επικυρώσει ακόμα το σύμφωνο συμβίωσης ανάμεσα σε ομόφυλα ζευγάρια και η υιοθεσία αποτελεί προς το παρόν μακρινό όνειρο για την Lgbt κοινότητα. Τέλος, η Ελλάδα σε ευρωπαϊκό επίπεδο καταλαμβάνει την 21η θέση ως προς την καταλληλότητα της χώρας για να ζήσει ένας LGBTQ πολίτης.

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, πολλές ομάδες έχουν κάνει δυναμική εμφάνιση με έντονη ακτιβιστική δράση.Πρόσφατα πολλές επαρχιακές πόλεις που δεν φημίζονται για το «ανοιχτό μυαλό» τους, αρχίζουν και μπαίνουν στην κοινότητα με αποφασιστικά βήματα. Εκδηλώσεις ενημέρωσης, το pride και άλλα πολλά, είναι πρωτοβουλίες που δικτυώνουν τους Έλληνες LGBT και συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της queer κουλτούρας στην χώρα μας.

Η ομοφοβία υπάρχει και προκαλείται μερικές φορές από μικρά καθημερινά πράγματα που μπορεί να κάνουμε ασυναίσθητα ακόμα και εμείς οι ίδιοι τη στιγμή μάλιστα που δεν δηλώνουμε ομοφοβικοί. Σχόλια του τύπου «αυτό είναι πολύ γκέι!» ή κλισέ τηλεοπτικά πρότυπα για την εικόνα των γκέι που ναι μεν προβάλλονται για ψυχαγωγικούς λόγους, αλλά παράλληλα αναδεικνύουν την άγνοιά μας σε σχέση με τα όρια της πλάκας ή της εκμετάλλευσης τέτοιων ευαίσθητων θεμάτων ώστε γίνουν «πλάκα».

single photo Ο φόβος δεν αποτελεί σωστό συστατικό στη συνταγή της ζωής. Είναι πικρός και δεν αφήνει κανέναν να δοκιμάσει τη γλύκα και την ελευθερία που προσφέρει η ζωή. Ανακεφαλαιώνω, με κάτι απλό. Είναι κρίμα να υπάρχουν τόσα νέα παιδιά που ζουν την εφηβεία τους σε συνθήκες κολάσεως, κλεισμένα στη σκοτεινή, γεμάτη φόβους και ανασφάλεια ντουλάπα... που μπορεί να μην ανοίξουν ποτέ.

κείμενο | εύη_μίνου
επιμέλεια | αλέξανδρος_κόγκας+τάσος_θώμογλου