R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Χρόνια πολλά, Θεσσαλονίκη!

Διπλή γιορτή χαρά γεμάτη

Σήμερα έχουμε μπουγάτσα με γιορτή, θα σου πει ο καταυλακιώτης χιουμορίστας. Δικαίωμά μας, θα πω εγώ.

Μεγάλη γιορτή σήμερα και -αν με ρωτάς- μεγάλη ανακούφιση γιατί ο καιρός είναι ντεμί και θα μπορέσουν να κυκλοφορήσουν εξαιρετικά συνολάκια στην περατζάδα. Σήμερα κηρύσσεται προσωρινή άρση απαγόρευσης κυκλοφορίας όσων Louis Vuitton και Miu Miu ξέμειναν στα άκρα νεόπλουτων κυριών-συζύγων μεγαλο-οφειλετών. Ντύσου βρε, και μην ντρέπεσαι. Γιορτάρα μέρα είναι, ξέθαψε τα κουτιά απ’ του Ζολώτα και στολίσου, κουβέντα δε θα πούμε.

Σήμερα τα ρεζερβέ από τις 10 η ώρα το πρωί σταντάκια στα κεφεδοποτεία δεν είναι ένδειξη μικροαστικών συμπλεγμάτων. Είναι ένδειξη χαράς και ξέφρενων πανηγυρικών εκδηλώσεων με φρεντεσπρέσα, τσιπουρομεζέδες και Βελβεντέρε. Πλάι σ’ όλα αυτά, τα διαχρονικά και αγαπημένα γεροντοχτενίσματα-λάχανο, τα κλαρινοχίπστερ λυκειόπαιδα αγκαζέ με τις συμμαθήτριές τους που ντύνονται σε καθημερινή βάση «σέξι νοσοκόμα». Όλα για την επέτειο.

Και πρώτα για τον Μυροβλύτη, που μεγάλη η χάρη του. Είναι ωραία μορφή της αγιοσύνης ο Άγιος Δημήτριος, να ξες. Αριστοκράτης, ανώτατος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, αρνήθηκε να υπογράψει το χαρτί του Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού», αρνήθηκε να γίνει δηλωσίας δηλαδή, και τιμωρήθηκε. Μια ζωή όταν δεν κάνεις αυτό που σου λένε, βασανίζεσαι.

Γήινα πράγματα και όμορφα στην ουσία τους, όσο όμορφη είναι και η ιστορία που περιγράφει τη φιλία που δημιουργήθηκε στην ψειρού, ανάμεσα σε Δημήτριο και Νέστορα. Ο Δημήτριος ενίσχυσε πνευματικά και κοουτσάρισε τον Νέστορα ώστε να αντιμετωπίσει τον μονομάχο Λυαίο, το The Mountain της εποχής. Ο Νέστωρ κέρδισε απ’ τα αποδυτήρια και μετά, σε μια κίνηση ελεεινού unfair, παίκτης και προπονητής θανατώθηκαν και βρέθηκα να απολαμβάνουν την αιώνια αγιότητά τους παρέα. Να τον αγαπάς και να τον σέβεσαι τον Άγιο Δημήτριο. Και το ναό του, που αποτελεί από μόνος του ένα σημαντικότατο μνημείο για την πόλη. Και την οδό να αγαπάς γιατί έχει περάσει από εκεί κόσμος και κοσμάκης, φοιτητές, πρόσφυγες, οπαδοί ομάδων και άλλα.

Α… Σήμερα θεωρητικά γιορτάζει και το ΑΠΘ. Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο με έμβλημα τον Άγιο Δημήτριο. Πώς λέγαμε παλιά «τσιμπούκια ο τίγρης με σήμα το λιοντάρι»; Ε, σε πιο ακαδημαϊκή έκδοση. Αλλά τώρα, δεν μου κάθεται καλά να γιορτάσω το ΑΠΘ σήμερα. Όχι ότι έχω οτιδήποτε με τα τραβεστί, αλλά να, λέω να μείνω στον Άγιο και στην Απελευθέρωση.

Λοιπόν, που λες, όσο θα ψάχνεις το σουτιέν που σου κάνει το μπούστο-κόλαση και όσο θα πασαλείφεσαι με τα κονσίλερ και τα μέικ απ για να είσαι η πιο ωραία της παραλίας, να θυμάσαι πως σήμερα γιορτάζουμε και την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Αυτό έγινε το 1912, μη σε πετύχει κανένα τηλεοπτικό συνεργείο στο δρόμο, σε αιφνιδιάσει και πετάξεις καμιά παχιά για Γερμανούς και δεν ξέρω τι άλλο… βαλκανικοί πόλεμοι, Τούρκοι, Βούλγαροι.

Άντε έλα μια γρήγορη βόλτα πίσω κι αν θες και βρεις χρόνο, δες και το βιντεάκι. Αξίζει.

Λοιπόν, πολύ χοντρικά, σήμερα είναι η μέρα που υπογράφτηκε σε μια αγροικία στο χωριό Γέφυρα Θεσσαλονίκης το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης ανάμεσα στον διάδοχο Κωνσταντίνο και τον Τούρκο στρατηγό Χασάν Ταξίμ πασά. Δυο μέρες μετά, από τη σημερινή οδό 26ης Οκτωβρίου εισέρχονται οι ελληνικές δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη. 482 χρόνια μετά, η Νύμφη του Θερμαϊκού, η πόλη-έπαθλο ενός φρενήρη αγώνα 5 εθνών, ξαναγυρίζει σε ελληνικά χέρια. Ειλικρινά τους είχε πιάσει όλους μεγάλο αμόκ να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη και καλά έκαναν τόσο γαμώ τις πόλεις που είναι.

Σέρβοι, Βούλγαροι, Τούρκοι, Μαυροβούνιοι, Έλληνες, ακόμα και Αυστριακοί… ναι, Αυστριακοί. Που άντε πες οι άλλοι μια ζωή ζούσαν με το όνειρο να βουτήξουν τα σαπιόνυχά τους στο Αιγαίο, αλλά εσύ ρε Αυστριακέ, πλάκα μου κάνεις; Κι όμως. Τέλος πάντων τους προλάβαμε κι αυτό έφτανε. Διότι στον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, ένας και μάλλον ο σημαντικότερος όρος της συμμαχίας ήταν πως όποιος απελευθέρωνε πρώτος ένα μέρος, το μέρος αυτό ήταν δικό του. Σαν τις μουσικές καρέκλες ένα πράγμα, αλλά με περισσότερο αίμα. Τιμή και δόξα λοιπόν, σε όλους όσοι συνέβαλαν από οποιοδήποτε πόστο στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, γεγονός που εξασφάλιζε και την εξασφάλιση της ελληνικότητας της ευρύτερης περιοχής.

single photo Άντε, βρε. Γιορτάστε το. Και του χρόνου με υγεία.

κείμενο | αλέξανδρος κόγκας
φωτογραφίες | ιάκωβος καγκελίδης
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + πωλίνα ταϊγανίδου

Και τώρα όλες οι φωτογραφίες: