R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Πενήντα αποχρώσεις του ροζ

Σαδομαζοχιστικά παιχνίδια στη γαλάζια λίμνη

Οι άντρες είναι ζώα, ρε παιδί μου.

Θα ρευτούν στο οικογενειακό τραπέζι και θα χαμογελάσουν αυτάρεσκα, θα κάνουν οπισθογωνία με το κεφάλι για να χαλβαδιάσουν την γκόμενα που πέρασε, θα προσβάλουν αναίσχυντα τη χοντρή φίλη σου χωρίς να ενδιαφερθούν για ενδεχόμενα προβλήματα του θυρεοειδούς. Και ιστορικά αν το δεις, έχουν σχεδόν αποκλειστική παρουσία στην κορυφή των charts των τερατογενέσεων. Ο Νέρων, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Πολ Ποτ είναι μόνο μικρά παραδείγματα κακής διαχείρισης της τεστοστερόνης. Ανάμεσα σ’ αυτούς κι ο χειρότερος όλων: ο φίλος μου, ο Αντρέας. Το κτήνος αυτό που δεν μπόρεσε τάχα να κρατηθεί κι άφησε μια παραπονιάρικη κλανιά ακριβώς εκείνη, τη μαύρη στιγμή που ο Λίο ψυχορραγούσε στα παγωμένα νερά της μεγάλης οθόνης.

single photo Τι κι αν μετά προσπάθησε να δικαιολογηθεί στο φουαγιέ του Φαργκάνη, λέγοντας πως αυτός ήταν ο δικός του τρόπος να θρηνήσει βουβά για το χαμό του παλικαριού, τι κι αν τελικά λύγισε από το βάρος της τσαντιάς που δέχτηκε πισώπλατα και με οργίλο ύφος φώναξε «Ας έκανε λίγο πιο κει η καργιόλα! Δέκα νωματαίοι χωρούσαν εκεί πάνω», το στίγμα έμεινε σαν σημάδι συφιλικού. Συγγενείς και φίλοι του γύρισαν την πλάτη, η ίδια του η μάνα σταμάτησε να του στέλνει τάπερ με το ΚΤΕΛ και οι υπάλληλοι στα Hondos Center αρνήθηκαν επανειλημμένα να τον εξυπηρετήσουν. Το όνομά του γράφτηκε με κόκκινο κραγιόν στα κατάστιχα των εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας. Το αναφαίρετο δικαίωμα των γυναικών και όχι μόνο για δυο μεζούρες ρομαντισμού στο αψύ κοκτέιλ της βασανιάρας καθημερινότητας είχε παραβιαστεί με τρόπο ξεκάθαρο, απροκάλυπτο, απρόκλητο και κυριολεκτικά βρομερό.

Στη συνέχεια τον χάσαμε. Ένας συγχωριανός του μου είπε πως ο Αντρέας μετά την απονομή των Όσκαρ του 1998 αυτοεξορίστηκε σε ένα χωριό της Γορτυνίας. Τα τελευταία δύο χρόνια μαθαίνω πως προσπαθεί να επανενταχθεί στην κοινωνία, μαστιγώνοντας καθημερινά το κορμί του με σελίδες από τα Άπαντα της Χρυσηίδας Δημουλίδου, την ίδια ώρα που στην οθόνη του προβάλλεται στο ριπίτ ένα ποτ πουρί από το Ημερολόγιο, τη Γαλάζια λίμνη, το Sex and the city, το Sex and the city 2 και επιλεγμένα αποσπάσματα από την φιλμογραφία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Ήταν σχεδόν έτοιμος να ζητήσει με ανοιχτή επιστολή στο Cosmopolitan μια ευκαιρία εξιλέωσης, μια ευκαιρία ώστε να αποδείξει την ετοιμότητά του να παρακολουθήσει ξανά παρέα με τις αγαπημένες του φίλες μια ταινία στον κινηματογράφο.

Πρώτη στις απανωτές εκκλήσεις του πρέπει να λύγισε η Σοφία, η συμμαθήτριά του από το Γυμνάσιο, η οποία πάντως είχε βεβαρημένο ιστορικό, καθώς σε μια στιγμή αδυναμίας είχε δηλώσει σε έναν κλειστό κύκλο φίλων πως δεν τρελαίνεται για τον Ράιαν Γκόσλινγκ. Η επιμονή του πάντως έκανε ακόμη και την πιο σκληροπυρηνική της παρέας, την Αριάδνη-Νεφέλη να συμφωνήσει πως ακόμα και στα τέρατα αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. «Εδώ υπάρχει κόσμος που μιλάει σε εκείνο το σκουπίδι που κεράτωσε τη Σάντρα Μπούλοκ», δήλωσε κι αποφάσισε να είναι αυτή που θα ανακοινώσει στον Αντρέα την κοινή απόφαση της παρέας να του δοθεί η ευκαιρία να πάει σινεμά μαζί τους.

single photo «Αυτή τη φορά δεν θα αφήσουμε τίποτα στην τύχη. Δεν σε εμπιστευόμαστε, το κατάλαβες; Πρώτα θα σου στείλω το βιβλίο, στο οποίο βασίστηκε η ταινία και μετά θα σε βγάλουμε στον κόσμο. Δεν θα μας εκθέσεις έτσι άλλη φορά.».
Την επόμενη εβδομάδα ο Αντρέας ανέβηκε πάλι στη Θεσσαλονίκη, αισιόδοξος όσο ποτέ και γέμισε τα πλεμόνια του με την ζωογόνο υγρασία του Θερμαϊκού. Άνοιξε τη βαλίτσα του κι έβγαλε το βιβλίο που του είχε στείλει η Αριάδνη-Νεφέλη. «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» στο αγγλικό πρωτότυπο. Διάβασε για εκείνο το χαριτωμένο μα αθώο κορίτσι που μπαίνει στο γραφείο του μάτσο κυρίου Γκρι και χαμογέλασε διστακτικά. «Φαινομενικά αδύναμες, στην ουσία όμως παντοδύναμες. Έτσι πρέπει να είναι οι πρωταγωνίστριες των best sellers», σκέφτηκε. Όλα πήγαιναν καλά. Υπήρχε πάθος, υπήρχε ένταση. Σε κάποια στιγμή ένιωσε τον εαυτό του να αγωνιά σχεδόν για το επερχόμενο φιλί ανάμεσα στους δύο ήρωες. Αχ, πόσο όμορφο και μεθυστικό συναίσθημα ο έρωτας!

Ξάφνου το βλέμμα του πάγωσε κι ένας έντονος βόμβος πλημμύρισε το κεφάλι του. Ξεφύλλισε γρήγορα τις σελίδες, τυχαία, λίγο μπρος, λίγο πίσω, μια αράδα εδώ, μια εκεί. Δονητάρια, δεσίματα, ξύλο και των γονέων… Αριάδνη-Νεφέλη, ήθελες να παίξεις μαζί μου. Όχι, δεν γίνεται, αυτά είναι πράγματα αισχρά. Εγώ έχω μια λούτρινη καρδιά για να σε αγαπήσω, να σου κάνω έρωτα και να τρώμε αγκαλιασμένοι παγωτό σοκολάτα-φράουλα. Όχι κοπέλα μου γλυκιά, φύγε από κει μέσα. Τι δουλειά έχεις μ’ αυτόν τον σάτυρο τον κύριο Γκρι; Γύρνα στον κύριο Μεγάλο, γύρνα στον Λίο, στον Ράιαν. Αυτοί είναι οι καλοί, αυτούς αγαπάμε.

single photo “I don’t do romance”, διάβασε ξανά και ξανά και ανηφόρισε τρέχοντας σχεδόν τον σκοτεινό, αλλά ξεκάθαρο δρόμο για το ορεινό χωριό της Γορτυνίας.