...παϊδάκι θα μυρίσει!

H πόλη μυρίζει τσίκνα, το λιπάκι στάζει στα κάρβουνα, ένα αδέσποτο ξεροσταλιάζει δίπλα από τον τσαμπατζή που χλαπακιάζει το 5ο σουβλάκι και η ώρα είναι εννέα ακριβώς και 20 λεπτά πριν μεσημβρίας. Τι λέτε καλέ! Σιγά που θα έχει και ιστορικό υπόβαθρο αυτό το κρεατοφαγικό όργιο. Δεν ξέρω, μην με ρωτάτε. Άλλη μια αφορμή είναι για να φάει ο Έλλην χωρίς όριο και να ουρλιάζουν οι διαιτολόγοι την ώρα που ακούγεται το ‘’Μπαμπολέιρο’’ σε κάποιο μικρό στενό της Θεσσαλονίκης.

Μπουτίκ με ρούχα σε κάποια μικρή γειτονιά στην Τούμπα; Μεγάλη αλυσίδα σουπερ μάρκετ στο καράκεντρο της Θεσσαλονίκης; Κρεοπωλεία; Σεληνιακοί πολίτες αστερόσκονης; ΌΛΟΙ σήμερα τσικνίζουν και "τρώνε τον κώλο τους" χωρίς καμιά ντροπή. Γιατί, δεν ξέρω αν σας το είπαν, αλλά οι Έλληνες 365 μέρες τον χρόνο τρώνε σέσκουλα, μαρούλια και λαχανάκια.

Τσικνοπέμπτη

Ξυπνάω με μυρωδιές κοψιδιού και ο χασάπης απέναντι ψήνει από τις 8 ο καταραμένος. Κάνω μια βόλτα στα λουλουδάδικα και ακούω νταούλια- όχι δεν παίζουν ‘’Μπαμπολέιρο’’- κάπου στην Αριστοτέλους μυρίζω κοκορέτσι και πιο κάτω σε ένα στενό στην Άθωνος, έχουνε κάνει πάρτι... ακόμα και οι μανάβηδες.

Έλα μωρέ τώρα! Μην είσαι γκρινιάρα! Καλά θα περάσεις. Την τσικνοθέρσντεη -έτσι όπως το λέμε εμείς που δεν είμεθα από χωριό και πίνουμε μόνο μπλαντι μέρι, φίλε τεντυμπόι αναγνώστη- ακόμα και αν είναι ο εφιάλτης του βετζετέριαν, θα βγεις ‘’στην γύρα’’ με τους φίλους, παλιούς και νέους και θα κάνεις χαβαλέ μαζί με άλλους μασκαρεμένους που έχουν μπει στο πετσί του ρόλου. Έτσι και εγώ, λοιπόν , ντυμένη φεμινίστρια της βιομηχανικής επανάστασης, τριγυρνώ με έναν φραπέ και με μια γκέισα και δεν ντρέπομαι καθόλου για αυτό... καλά ίσως λίγο. Είναι οι φίλοι μου και πρέπει να τους ανεχτώ... για άλλη μια μέρα. Τουλάχιστον δεν ντύθηκαν ''σέξι φραπές’’ και ''σέξι γκέισα’’ γιατί δεν θα το άντεχα.

Τσικνοπέμπτη

H πόλη βρίσκει αφορμή για να αφεθεί λίγες μέρες πριν της Απόκριες και πριν την ‘’καταπιεστική’’ νηστεία που ΌΛΟΙ οι Έλληνες ακολουθούν κάθε χρόνο. Η πόλη βρίσκει αφορμή να αφουγκραστεί την ειρωνεία, την χαρά, το γέλιο, την σνομπαρία, την λαϊκούρα και την κυρίλα, με θάρρος και με τσαγανό, με το κρασί και τα μπιρόνια να ρέουν άφθονα στα στενά της και όχι μόνο. Στο τσάμπα λέμε ναι! Και στην μπίρα λέμε ναι! Όχι λέμε στην υπερβολή ρε παιδιά μην τρέχουμε και στα νοσοκομεία, μέρα που είναι, να ξεβουλώνουμε αρτηρίες.

Ας μυρίσουν τα ρούχα μας, ας γελάσουμε με τους φίλους μας χωρίς λόγο και να περνάμε καλά ρε παιδιά! Όχι μόνο δουλειά και άγχος! Βουρ στο κρεατοφαγικό όργιο λοιπόν! Γλύψτε δαχτυλάκι για μια μέρα, μην βγάλεις χαρτοπετσέτες στο τραπέζι μαντάμ! Ο Αμαζόνιος υποφέρει και εσύ καταναλώνεις τσάμπα χαρτί να’ουμε! Βρες και εσύ πολλές δικαιολογίες να γουρουνιάσεις, να φας σαν νεάτερνταλ και να χαλάσεις το ευρύτερο συνολο κανόνων του σαβουάρ του βιβρ!

Τσικνοπέμπτη

ΥΓ: για τους φιλους βεντζετεριαν με τους οποίους μοιράζομαι το ίδιο αντι-πάθος για το κρέας, στέλνω τους φιλικούς χαιρετισμούς. Εγω ένα κοτοπουλάκι θα το χτυπήσω όμως!

κείμενο | εύη μίνου */* φωτογραφίες | ρούλα θώμογλου + λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + τάσος θώμογλου