R

e

j

e

c

t

e

d

t

h

o

u

g

h

t

s

Αγίου Βαλεντίνου

Ο Βαλεντίνος ανάμεσά μας

Η άποψή της κι η άποψή του

Είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχεις κάποιον άνθρωπο δίπλα σου, ο οποίος σε αγαπάει και σε σέβεται. Σέβεται τον εαυτό σου και τις επιθυμίες σου και το δείχνει με κάθε ευκαιρία. Δε μιλάμε εδώ για υπερβολές και φαμφάρες. Μιλάμε για απλά καθημερινά δείγματα έρωτα και αγάπης, τα οποία μεγεθύνονται ανάλογα με την περίσταση.

Όπως κάθε σημαντικό κομμάτι της ζωής μας, το οποίο την καθορίζει, έτσι και ο έρωτας έχει τη γιορτή του. 14 Φλεβάρη, ο Άγιος Βαλεντίνος «ντύνεται» με την καρδουλένια στολή του και καλεί τους ερωτευμένους να τον ακολουθήσουν.

κείμενο |
νίκη ζερβού + γιάννης κατάκης

φωτογραφίες |
νίκη ζερβού + γιάννης κατάκης

επιμέλεια |
ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Αγίου Βαλεντίνου

- Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι άντρας. Καλούνται λοιπόν, πρώτοι απ' όλους, οι άντρες να δείξουν τον έρωτά τους εκείνη τη μέρα. Γιατί, αν εκείνη τη μέρα μια γυναίκα δεν πάρει σοκολάτες και λουλούδια, ενώ ο άντρας τα προσφέρει, είναι οκ. Αν όμως συμβεί το αντίθετο, τα πράγματα δε θα πάνε και τόσο καλά. Ο Άγιος Βαλεντίνος, είναι μια επέτειος, στην οποία κυρίως οι άντρες δείχνουν τον έρωτά τους και οι γυναίκες ακολουθούν. Γι αυτό και φροντίζουν οι γυναίκες , πρώτες με ποικίλους τρόπους να δείξουν τις προσδοκίες τους: «Αχ μωράκι μου δες! Τούρτα που γράφει “I love you!”» ή «Αχ αγάπη μου δες! Το αγαπημένο μας μαγαζί θα κάνει live για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου». Όλα αυτά, γίνονται με τακτ. Ποτέ δε θα πει μια γυναίκα «Κανόνισε να βρω λουλούδια όταν γυρίσω στο σπίτι γιατί αλλιώς την έβαψες!» Απλά και όμορφα, στέλνουν το μήνυμα και περιμένουν να το λάβουν οι άντρες.

Αγίου Βαλεντίνου

Ο έρωτας και η αγάπη, θα έπρεπε να εκφράζονται από τον άντρα στη γυναίκα (και φυσικά το αντίστροφο) σε καθημερινή βάση και όχι μόνο στις 14 του Φλεβάρη.

Όμως, ρε γαμώτο, το θέλουμε. Το γουστάρουμε. Μας αρέσει να ζούμε την αυταπάτη μας και να επιβεβαιωνόμαστε. Μας αρέσουν τα κεριά και τα ρομαντικά δείπνα και οι καρδούλες. Όποια γυναίκα λέει πως δεν της αρέσουν, ή λέει ψέματα, ή είναι η πιο ακομπλεξάριστη γυναίκα στον κόσμο και δεν έχει την ανάγκη της υλικής επιβεβαίωσης.

Αγίου Βαλεντίνου

Αν πούμε «Όχι αγάπη μου, δε θέλω τίποτα για την ημέρα του Βαλεντίνου. Ξέρω πως με αγαπάς και δε θέλω κάτι παραπάνω για να μου το δείξεις» εννοούμε «Θέλω να καταλάβεις πως είμαι πολύ κουλ γκομενάκι, να αισθανθείς περήφανος γι αυτό και εύχομαι να σου βγει φυσικά να κάνεις κάτι αυτή τη μέρα για να δω πόσο καταλαβαίνεις την ανάγκη μου για κάτι παραπάνω».

Ξέρουμε πως δε τα πολυγουστάρετε αυτά, αλλά είμαστε κοριτσάκια. Το ζούμε. Το θέλουμε. Και λυπάμαι, όμως για να συνεχίσουμε να τα πάμε καλά και να μην πλακωθούμε, πρέπει να μας το δώσετε. Πιστέψτε με, θα το πάρετε πίσω και πιθανότατα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.

Αγίου Βαλεντίνου

- Βλακεία. Μια βλακεία και μισή είναι η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.

Θα σας πω το γιατί, απλώς αφήστε με να τα χώνω που το έχω ανάγκη και μετά θα σας εξηγήσω.

Είναι μια βλακεία που φτιάχτηκε για να εκμεταλλευτεί τα ευγενή αισθήματα των μέσων γυναικών και των κατώτερων αρσενικών. Μέσα γυναικάκια ήδη έκλεισαν τη σελίδα και οσονούπω τα κατώτερα αρσενικά (απ’ τη φύση τους πιο περίεργα) θα πατήσουν το χ πάνω δεξιά. Για να απαλλαγούμε απ’ την παρουσία τους και να παραμείνουν μονάχα όσοι μπορούν να καταλάβουν πέντε απλά πράματα, θα συνεχίσω το μπινελίκι.

Αγίου Βαλεντίνου

Η πετάμενη αυτή γιορτή είναι χειρότερη απ’ όλες. Για αρχή ούτε καν η Καθολική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει τις 14 Φλεβάρη σαν αφιερωμένη εορτή στον συγκεκριμένο άγιο. Ούτε καν η επιχείρηση με τον μεγαλύτερο στον κόσμο πλούτο δεν μπήκε στη διαδικασία να εκμεταλλευτεί την παγκόσμια αυτή κατανάλωση σοκολάτας, τούρτας και κρασιού.

Ακόμη και η ημέρα μπριζόλας και πεολειχίας είναι κατά πολύ καλύτερη, προτιμότερη και εξυπηρετικότατη. Κι αυτό γιατί η συγκεκριμένη δημιουργήθηκε για να εορταστούν 2 πράξεις που λατρεύουμε και όχι για να γεμίσει με ενοχικά σύνδρομα τον καταναλωτή που κυκλοφορεί στο κέντρο και δε θέλει να τον ενοχλούν οι ντυμένοι με μια τεράστια κόκκινη καρδιά χορευτές έξω από καταστήματα ομορφιάς και δώρων.

Η εύκολη, άμεση και αφελής απάντηση στα μυαλά μας σε όλα τα παραπάνω γνωρίζω πως είναι ένα ξερό και απλό «βρε ψυχανώμαλε, φτιάχτηκε για να γιορτάζουν οι ερωτευμένοι τον έρωτά τους, όχι για να μας γεμίσει ενοχές ή για να δείξει πως είμαστε ανίκανοι να αγαπήσουμε και ν’ αγαπηθούμε».

Αγίου Βαλεντίνου

Παίρνω ανάσα, πιάνω το μέτωπό μου να αντέξω την από επιλογή βλακεία και χωρίς να πετάξω ένα ξερό «σκατούλες στα μουτράκια σας» που τόσο πολύ θα ήθελα, αναφωνώ.

Οι ερωτευμένοι δεν έχουν ανάγκη να γιορτάσουν τον έρωτά τους, πόσο μάλλον να τους αφιερωθεί και μια μέρα. Δεν έχουν ανάγκη να θυμηθούν ότι αγαπιούνται γιατί πολύ απλά θα έπρεπε να το θυμούνται συνέχεια. Τι σοι έρωτας είναι αυτός που χρειάζεσαι μια ολόκληρη ημέρα να στο υπενθυμίζει;

Όχι ανωριμάκια μου. Το ξέρω πως όλη αυτή η κοκκινόγλυκη προπαγάνδα σας επηρεάζει και φουσκώνει τα μυαλά σας με γλυκανάλατες εικόνες που θα θέλατε να ζήσετε στο κοντινό σας μέλλον. Το κατανοώ, αλήθεια.

Αγίου Βαλεντίνου

Όμως το γεγονός πως νιώθετε την ανάγκη να εναντιωθείτε σε μένα και σε κάθε «εμένα» που απαυδήσει και αναγκάζεται να γίνει περίπου γραφικός είναι ο λόγος που γράφονται οι γραμμές αυτές καθ’ αυτές.

Και για να το πω πιο απλά. Οι άνθρωποι χρειάζονται μόνο τη γνώση πως μπορούν να περάσουνε όμορφες στιγμές με τον άλλο. Είτε είναι οι καφρίλες που σε κάνουν μετά από καιρό να απορείς με τον εαυτό σου, είτε οι εμπειρίες που σε ξυπνάνε από τη βαρεμάρα και τη συνήθεια. Εκείνες που σου δίνουνε τον χώρο που χρειάζεσαι σε μια καθημερινότητα που προμοτάρει το επιφανειακό και τα φρου-φρου χωρίς αξία. Ούτε ξεχωριστές ημέρες χρειάζονται, ούτε δώρα-εσώρουχα, ούτε αρκουδάκια με καρδούλες και ζαχαρωτά.

Αγίου Βαλεντίνου

Αν υπάρχει ο έρωτας και η αγάπη που τόσο πολύ θέλουμε όλα αυτά έρχονται από μόνα τους χωρίς να μας το επιτάσσουν οι αγορές και τα «πρέπει» των άλλων.

Και τώρα που σας είπα πώς έχουν τα πράγματα να με συγχωράτε αλλά πρέπει να προλάβω να βρω δώρο για τη δικιά μου γιατί δεν αντέχω τη μουρμούρα και τα μούτρα της.

κείμενο | νίκη ζερβού + γιάννης κατάκης / φωτογραφίες | νίκη ζερβού + γιάννης κατάκης / επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας