R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι...

-και πάλι και πάλι και πάλι-

Και επιτέλους… βρισκόμαστε σε απόσταση αναπνοής απ' τα Χριστούγεννα.

Όχι βέβαια ότι μας αφήνουν να βρεθούμε και πολύ έξω απ' το κλίμα. Τα Jumbo έχουν βγάλει διαφημίσεις απ' τον Δεκαπενταύγουστο, η διπλανή μας στόλισε λίγο μετά την 28η Οκτωβρίου και τα καφέ παίζουν τα «Χριστούγεννα» της Βανδή για 15η συνεχή χρονιά. Τι άλλο θέλεις για να καταλάβεις πως ναι, έρχονται Χριστούγεννα! Και πάλι θα κάνεις όλα εκείνα τα κλισέ των γιορτινών ημερών που για ένα σατανικό λόγο τα γουστάρεις και τα περιμένεις.

single photo Πρώτο και βασικό: ξεκινάει ένα 15ημερο ατελείωτης μάσας. Το σπίτι σου σφύζει από γλυκά και φαγητά ποικίλου τύπου και εσύ οφείλεις να δείξεις εγκράτεια μεγαλύτερη από ερημίτη καλόγερου. Είναι γλυκό όμως το πιοτό της αμαρτίας. Κι έτσι πιάνεις τον εαυτό σου στο τέλος των γιορτών να έχεις υπολογίσει ότι η απόσταση από την κουζίνα σου μέχρι το σαλόνι αντιστοιχεί περίπου σε 2 μελομακάρονα και έναν κουραμπιέ. Έχεις μόλις καταρρίψει το περσινό σου ρεκόρ και γνωρίζεις ότι οι συνέπειες θα γίνουν άμεσα εμφανείς και άντε να μαζέψεις και πάλι το κουράγιο σου για δίαιτα από Δευτέρα.

Επόμενο κλισέ των Χριστουγέννων είναι τα τραπέζια με συγγενείς. Όσο και να μην τους έχεις δει σχεδόν όλον τον υπόλοιπο χρόνο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι αυτές τις μέρες λίγο – πολύ θα τους υποστείς. Και θα φορέσεις το πιο γλυκό σου χαμόγελο να υποδεχτείς τη θεία που πάντα αντιπαθούσες γιατί ξέρεις πολύ καλά ότι βγαίνοντας απ' το σπίτι, στο τέλος της βραδιάς, δε θα χάσει λεπτό να σχολιάσει ότι πάχυνες λίγο και γι' αυτό ίσως ακόμη δε κατόρθωσες να φτιάξεις τη ζωή σου. Βέβαια, απ' το τραπέζι ήδη έχει δείξει τα νύχια της, κάνοντας ένα σωρό αδιάκριτες ερωτήσεις, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσα χρόνια άραγε τρώει κανείς για φόνο εν βρασμώ ψυχής.

Τα ζευγάρια βέβαια είναι η ατραξιόν των γιορτών. Μπορεί όλο το χρόνο να ζουν μια σχέση Κράμερ εναντίον Κράμερ, όμως αυτές τις μέρες λες και μπαίνει μέσα τους το πνεύμα των Χριστουγέννων και γίνονται όλοι πιο ερωτευμένοι από ποτέ. Ξεκινούν λοιπόν τις βόλτες στο κέντρο, μέσα στη στολισμένη αγορά, χαζεύουν βιτρίνες με ρούχα, παπούτσια και διάφορα άλλα, με απώτερο σκοπό, φυσικά, να δείξουν στον άλλο τι δώρο θέλουν για τις γιορτές. Και ανά δυο δευτερόλεπτα σκάνε από ένα φιλάκι, ανταλλάσσοντας όρκους αιώνιας πίστης και αφοσίωσης για να θυμίζουν και σ’ εμάς πόσο πολύ έχουν βρει τον άνθρωπό τους. Όλο αυτό το κλίμα σε συνεπαίρνει τόσο που και εμείς τα αιώνια μπακούρια αρχίζουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά την πιθανότητα να κάνουμε σχέση που να κρατήσει έστω από την παραμονή των Χριστουγέννων ως τα Φώτα.

single photo Επιπλέον, Χριστούγεννα χωρίς χαρτιά και άφθονο αλκοόλ είναι απλά ανούσια. Στα ρεβεγιόν, όλα τα σπίτια γίνονται μικρά καζίνο και το ουίσκι έχει την τιμητική του. Κι αφού η νύχτα περνάει παίζοντας Black-Jack εσύ έχεις κατεβάσει 5-6 Chivas το λιγότερο, έχοντας χάσει παράλληλα καμιά 200 ευρώ, σε πιάνει μούρλα να ρεφάρεις, πράγμα αδύνατο, γιατί το βλέπεις ότι δε σε θέλει από την αρχή της βραδιάς. Και είσαι ικανός να ποντάρεις μέχρι και το αυτοκίνητό σου για να ξελασπώσεις. Καλά που παίζεις υποτίθεται με την παρέα σου, αλλιώς σε βλέπω ρακένδυτο ζητιάνο στην Αριστοτέλους την επόμενη κιόλας μέρα.
single photo

Aναπόσπαστο κομμάτι των γιορτών αποτελεί και το στόλισμα του δέντρου και του σπιτιού γενικότερα. Μερικοί βέβαια υπερβάλλουν, ομολογουμένως. Δεν ξέρω τι ακριβώς νομίζουν. Ίσως ότι παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό «Πώς να κάνετε το σπίτι σας american bar;». Είμαι σίγουρη πως έχουν στολίσει με λαμπάκια από τον απορροφητήρα μέχρι και το καπάκι της τουαλέτας τους. Πολύ μεταξύ μας κι εμείς κάπως έτσι στολίζουμε!

Για το κλείσιμο άφησα κάτι που ισχύει λίγο – πολύ για τον καθένα από μας κάθε χρόνο αυτές τις μέρες. Είναι αυτή η γλυκιά θλίψη, που άνευ ουσιαστικού λόγου σε πιάνει τις γιορτές. Μια νοσταλγία για όλα όσα πέρασαν κι έφυγαν ή μια μελαγχολία γι' αυτά που δεν ήρθαν ή δε θα 'ρθουν ποτέ! Κοινώς, γίνεσαι κουρέλι ώρες – ώρες για να πνίξεις σύντομα τον πόνο σου στο πρώτο μπουζούκι που έκλεισες τραπέζι με την παρέα σου το βράδυ. Όπως και να' χει όμως, γιορτές έρχονται. Ας αφήσουμε τις μιζέριες κατά μέρος και ας εφαρμόσουμε το γνωστό ρητό «ό, τι φάμε κι ό, τι πιούμε». Καλά Χριστούγεννα σε όλους!