Ο χαμένος τα παίρνει όλα

Τι κάθεσαι και μετράς πιθανότητες και κόβεις και ράβεις τα μπορεί, τα ίσως και τα προγνωστικά; Τι είναι η ζωή μωρέ για να την παίξεις με σύστημα; Υπολογίζεται νομίζεις; «Με βάση τη λογική…», πιάνω να μου λένε και πριν συνεχίσουν έχω ήδη βαρεθεί. Κατεβάζω γενικό, τη συνέχεια δεν την ακούω καν τις περισσότερες φορές και λέω από μέσα μου, ρε ζωή, έλα, κάνε μια παλικαριά ακόμα και γέλα αύριο μέσα στα μούτρα εκείνου που τόλμησε να πιστέψει ότι μπορεί να σε προβλέψει «με βάση τη λογική».

κείμενο | έλλη πράντζου */* φωτογραφίες | έλλη πράντζου */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης
Against All Odds

Άσε που αρνούμαι τα λογικά επιχειρήματα. Αν ρωτάς γιατί θα σου πω ότι απλώς δε γουστάρω να πηγαίνω με την πεπατημένη που έφτιαξαν μόνοι τους οι άνθρωποι λες και ξύπνησαν μια ωραία πρωία κι άρχισαν να σκέφτονται τρόπους προς επίτευξη ανελέητου αυτοπεριορισμού. Αν αποφασίσω εγώ να κάνω κάτι για το οποίο θα «παραπονείται η λογική» η δική σου άνθρωπε -όπως έλεγε και η Πολυδούρη- εσύ είσαι σίγουρος ότι όλα θα γίνουν όπως θα τα προέβλεπες με φρονιμάδα, ασφάλεια και πάνω απ’ όλα βάσει πιθανοτήτων;

Against All Odds
Against All Odds

Λοιπόν, σε πείσμα των λογικών του κόσμου τούτου αποφάσισα να πάω κόντρα σε ό,τι φοράει το άρωμα του πιθανότερου σεναρίου για όσα θεωρείται σχεδόν αδύνατο να συμβούν. Ακόμη πιο πολύ θα κοντράρω όλα εκείνα που η εμπειρία των πολλών έχει προδικάσει κάτω από το βαρύ πέπλο μιας αυτοεκπληρούμενης προφητείας η οποία επιβεβαιώνεται από την επανάπαυση των ίδιων των και καλά έμπειρων. Θα αποδείξω κι εγώ ίσως κάτι. Ότι τα αποτελέσματα, σοκαριστικά πολλές φορές, ακολουθούν τις δικές μας πράξεις. Αν οι δικές μας πράξεις είναι «λογικές» ίσως όντως λάβουμε ένα «λογικό» αποτέλεσμα ως επιβράβευση για τη μη παρέκκλισή μας. Ίσως.

Against All Odds

Αν όμως θέλω εγώ να κάνω μια «τρέλα» πράξη, μπροστά στα μάτια σας θα την κάνω και χαμπάρι δε θα πάρετε. Μόνο όταν με δείτε να γελάω αυτάρεσκα μέσα στα μούτρα των πιθανοτήτων σας αφού θα τις έχω κατατροπώσει, μόνο τότε, θα πάρετε λίγη μυρωδιά από ζωή.

Τι κι αν έχουν αποδείξει το παρελθόν, η ιστορία, οι ανθρώπινες σχέσεις και οι καταλήξεις τους ότι αυτό που θέλω είναι σχεδόν απίθανο να συμβεί; Τι καθιστά κάτι απίθανο; Το πόσες φορές συνέβη ή δε συνέβη ήδη; Και τη διάψευση της συνήθειας τι την έχουμε κύριοι; Ζωή θα ήταν αυτό αν όσα ζούσαμε είχαν ήδη αποδειχτεί, αν ξέραμε πώς θα καταλήξουν με βάση εμπειρίες ξένων ζωών;

Against All Odds

Θέλω ρε. Θέλω. Και μου αρκεί που θέλω. Μου αρκεί για να κάνω, για να μην απελπίζομαι, για να πιστεύω, για να διεκδικώ, για να παραφέρομαι και να πετυχαίνω. Μου αρκεί για να διαψεύδω, να φτιάχνω πάλι απ’ την αρχή, να δίνω, να παίρνω, να αμφισβητώ, να τζογάρω. Να τζογάρω κόντρα στις πιθανότητες γιατί εκεί είναι η αδρεναλίνη, όχι στα σιγουράκια σας. Όχι στις politically correct επιλογές σας.

Κι αν εγώ λέω πως κάτι θα το ζήσω θα το ζήσω. Δεν είναι τίποτε βέβαιο μα μου αρκεί που θέλω. Μόνο από τέτοια καταλαβαίνει η ζωή. Μόνο από «θέλω».

κείμενο | έλλη πράντζου
φωτογραφίες | έλλη πράντζου
επιμέλεια |οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης