Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας σχετικά με την διακοπή των συναισθημάτων σας

Δε με νοιάζουν τα κατά συνθήκη ή κατά διάθεση ψέματα που κρύφτηκαν μέσα σε στίχους πειστικούς, συναισθηματικούς και καλά, φορτισμένους και δε συμμαζεύεται. Δεν ήμουν ποτέ ρομαντική εξάλλου, δεν πείθομαι εύκολα. Δε με νοιάζει αν τα μάτια είναι όντως κάποιου είδους καθρέφτισμα της ψυχής ή άλλος ένας τρόπος για να αποπλανηθεί ακόμη περισσότερο ο ήδη αποπλανημένος μπροστά στη λαχτάρα του για τον «άλλο».

κείμενο | έλλη πράντζου */* φωτογραφίες | έλλη πράντζου */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης
Άλλα αναισθητικά

Δε με νοιάζει ούτε με στεναχωρεί το παρελθόν κι ό,τι παρατρεχάμενο προσπαθεί να σύρει μαζί του. Δε θα πω πού έχω γραμμένα τα λόγια και τις ματιές κι όσα θα έπρεπε να με έχουν πληγώσει μα δεν μπόρεσαν. Δεν κατάφεραν τα αντίο να με σημαδέψουν. Έτσι έγινα από μικρή. Αναίσθητη, δε νιώθω, δεν καταλαβαίνω, δε σκαμπάζω, πώς το λένε. Ό,τι δεν είναι τώρα εδώ καλά κάνει και λείπει. Ό,τι λείπει να πάει να γαμηθεί παίρνοντας μαζί του και κάθε επίδοξο ερωτάκο που νόμιζε ότι θα μπορούσε να σημαίνει τάχα κάτι για μένα τελικά.

Δεν τις ακούω τις επιθυμίες σε λόγο προφορικό. Κλείνω τ’ αυτιά μου στα μπορώ όταν δεν είναι σύμμαχοι των θέλω. Δε με αγγίζουν οι αναποφάσιστες επανεμφανίσεις, δεν έχω κενά ακάλυπτα από αυτούς που δεν ήταν ποτέ αληθινά εδώ. Έμαθα να μην πονάω. Έμαθα να μην πονάω πονώντας, με το σπαθί μου το κέρδισα. Δε με νοιάζει ό,τι (ξανα)έρχεται να σταθεί μπροστά μου θρασύδειλα θέλοντας να παίξει με την υπομονή μου. Δε μου χρειάζεται η υπομονή. Αδιαφορώ. Φεύγω και το τέλος ας μου κάψει τη σάρκα, δε θα αισθανθώ. Ίσως λίγο να μου μυρίσει κάποια στιγμή καμένο καθώς θα περπατάω ίσα μπροστά αλλά δεν τρέχει τίποτε. Πάμε παρακάτω.

Άλλα αναισθητικά

Δε με νοιάζουν όσα δεν πρόλαβαν να ειπωθούν. Κι ακόμη περισσότερο δε με νοιάζουν όλα εκείνα που δεν κατάφεραν, λέει, να γίνουν. Άντε στο καλό περασμένα μου. Και να μη μου γράφετε. Δεν έχω διεύθυνση εξάλλου, τι να τις κάνεις τις μόνιμες διαμονές όταν όλα γύρω σου αλλάζουν;

Μικρή σημασία έχει η ίδια υποτιθέμενη σημασία που δίνουμε στα συναισθήματα όταν δεν την επιβεβαιώνουμε με πράξεις. Μα δε με νοιάζει ούτε αυτό. Όλα σχετικά είναι. Γιατί κι ο ενθουσιασμός είναι ένα συναίσθημα. Τόσο ύπουλο που καταντάει κοροϊδία. Όταν ενθουσιάζομαι ή ενθουσιάζω το ξέρω. Και δε με νοιάζει.

Δεν κατάφεραν τα αντίο να με σημαδέψουν. Απλώς, να, τα αντιπαθώ. Τι πάει να πει ποτέ πια ρε φίλε; Μα τι λέω! Αφού ούτε αυτό με νοιάζει τελικά.

Άλλα αναισθητικά

κείμενο | έλλη πράντζου
φωτογραφίες | έλλη πράντζου
επιμέλεια |οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης