'Για μια ώρα ανάγκης'

Την γνωρίζεις και σου μιλάει για τα πάντα. Για το παρελθόν της, για τη ζωή της, για τα σχέδια που κάνει για το μέλλον, για τα όρια που την συγκρατούν, για τους φόβους που θέλει να νικήσει, για τις αγάπες που την σημάδεψαν, για τους φίλους που κουβαλάει μέσα της όπου και αν βρίσκεται. Σου μιλάει για όλα εκείνα τα μικρά που την κάνουν αυτή που είναι. Και κάπου εκεί σε ενημερώνει πως ο μεγαλύτερός της έρωτας είναι η σοκολάτα. Σε υγρή ή στέρεα μορφή δεν έχει σημασία. Και συνειδητοποιείς πως αυτό είναι «το πιο γλυκό της κομμάτι».

κείμενο | χάιντι σεραφειμίδου */* φωτογραφίες | χάιντι σεραφειμίδου + γιάννης κατάκης */* επιμέλεια | νίκη ζερβού + ιάκωβος καγκελίδης

Θα καταλάβεις πόση αξιά έχει για κείνη όταν στο πρωινό σου μαζί της συμπεριλάβεις και ένα κεικ ή μια σοκολατόπιτα. Θα σε ρωτήσει απο ευγένεια αν θέλεις. Η σωστή απάντηση είναι «όχι, είναι όλο δικό σου!» Είναι εύκολο να κάνεις δώρο σε αυτό το κορίτσι, και σε βγάζει από διλήμματα όπως «ποιο φόρεμα της αρέσει, άραγε θα την βάλει αυτήν την μπλούζα». Το μόνο που αρκεί είναι να βρεις ένα αξιοπρεπέστατο ζαχαροπλαστείο και να αγοράσεις μια ικανοποιητική ποσότητα. Μην με ρωτήσεις πόση είναι αυτή. Αυτό θα το καταλάβεις απο την έκταση του χαμόγελού της όταν της κάνεις έκπληξη την πρώτη φορά.

Το κορίτσι που λατρεύει τις σοκολάτες
Το κορίτσι που λατρεύει τις σοκολάτες

Για εκείνη η σοκολάτα δεν είναι υποκατάστατο. Θα απολαύσει μια νύχτα όταν θα κάνει έρωτα μαζί σου και μόλις ξαπλώσει λαχανιασμένη δίπλα σου θα ανοίξει το συρτάρι, θα ψαχουλεύει στα τυφλά και θα βαλει ένα μικρό κομμάτι στο στόμα της. Εσύ θα γελάσεις γιατί δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο εκείνη τη στιγμή, απο αυτό το κορίτσι δίπλα σου να μασουλάει ήρεμα με το βλέμμα ενός παιδιού.

Τότε είναι που αρχίζεις να ερωτεύεσαι αυτήν την παιδικότητα, καθώς κολλάει το πρόσωπό της στο τζάμι σε κείνο το ακριβό ζαχαροπλαστείο. Μέχρι που κάνει τις πωλήτριες να την λυπούνται και να βγαίνουν έξω απο το μαγαζί για να της προσφέρουν ένα κομμάτι από εκείνη την μαύρη σοκολάτα της βιτρίνας. Θυμώνει κιόλας που δεν της την έδωσαν ολόκληρη «αφού στο εργαστήριό τους έχουν τόσες», θα την ακούσεις να λέει. Θα ερωτευτείς τις σχεδόν ερωτικές κινήσεις που κάνουν τα δάχτυλά της καθώς τρώει την αγαπήμενη της σοκολάτα. Τον τρόπο που γλύφει τις άκρες των χειλιών της και κοιτάζει με παράπονο το άδειο πια περιτύλιγμα. Θα ερωτευτείς την οργάνωση που έχει στο χώρο της και τα πάντα γεμάτα συρτάρια της με κάθε είδους σοκολατένιες λιχουδιές, «για μια ώρα ανάγκης» όπως θα σου πει με ναζιάρικο βλέμμα.

Το κορίτσι που λατρεύει τις σοκολάτες

Θα ερωτευτείς όλες τις δικαιολογίες περί υπογλυκαιμίας, «ένιωσα μια ζαλή», «δεν είμαι καλά» και ό,τι άλλο μπορεί να σκαρφιστεί το ευρηματικό της μυαλό για να μην την παρεξηγήσεις. Τουλάχιστον στην αρχή της γνωριμίας σας, μετά θα ξέρει ότι ξέρεις πως δεν χρειάζεται συγκεκριμένο λόγο για να απολαύσει μια σοκολάτα. Απλά θα το κάνει. Ό,τι ώρα και αν είναι, όπου και αν βρίσκεται, σε οποιαδήποτε ψυχική κατάσταση και να είναι. Κάποιες στιγμές θα νιώσει τύψεις που τρώει τόσο. Μάλιστα έχει προγραμματίσει πόσο θα τρώει κάθε μέρα, κάτι που πότε της δεν τηρεί. Η αισθήση αυτή όμως του πιθανού ελέγχου την ικανοποιεί. Θα σου πει πως φοβάται μήπως παχύνει και αν θα είσαι εκεί. Εσύ όμως την έχεις ήδη ερωτευτεί και το μόνο που θα κάνεις είναι να της χαρίσεις ένα χαμόγελο επιβεβαίωσης.

Αξίζει να την ερωτευτείς, γιατί εκείνη ξέρει πώς να γλυκάνει τον κόσμο σου. Σου το προτείνω ανεπιφύλακτα.

κείμενο | χάιντι σεραφειμίδου
φωτογραφίες | χάιντι σεραφειμίδου + γιάννης κατάκης
επιμέλεια | νίκη ζερβού + ιάκωβος καγκελίδης