R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Come Pack

Το πακετάρισμα και η επιστροφή απλά... δεν ταιριάζουν

Ε λοιπόν κάθε φορά που έρχεται η ώρα του comeback από τις διακοπές έχω πάντα το ίδιο πρόβλημα..

Πώς " πακετάρουν" πάλι τα πράγματα μέσα στη βαλίτσα; Θα μου πεις όπως τα έβαλες και πριν φύγεις για τις διακοπές σου κοπελιά. Ναι αλλά πώς γίνεται όταν τα μαζεύεις για να γυρίσεις να μη χωράνε; Όταν ξεκινάω να κάνω βαλίτσα διακοπών όλα είναι τόσο εύκολα, λες και κάθε ένα από τα πράγματα έχει ειδική θέση που το περιμένει για να την καλύψει! Οι πετσέτες στρώνονται άψογα λες και βρίσκονται μέσα στο κουτί τους. Εσώρουχα και πυτζάμες στρατιωτάκια στη σειρά. Μπλουζάκια, σορτσάκια, φορεματάκια- όλα στο υποκοριστικό τους φυσικά, γιατί το καλοκαίρι δε θες και πολύ ύφασμα, τι να καλύψεις και από τι να καλυφθείς;; - καλοδιπλωμένα, καλοσιδερωμένα, να πιάνουν ελάχιστο χώρο και να κάνεις συνειρμούς με τη βαλίτσα του χειμώνα, που μόνο το παλτό φτάνει και περισσεύει για να στην τιγκάρει και εκεί μουρμουρίζεις περιχαρής: "ευλογημένο ελληνικό καλοκαίρι" .

Σαγιονάρες, σανδαλάκια, παντοφλίτσες- λίγα και βολικά γιατί δεν πας με το 15ποντο στο πλακόστρωτο αγάπη μου, εκτός και αν έχεις κάνει ακροβάτης στο τσίρκο! Νεσεσέρ με μόνα καλλυντικά αφρόλουτρα, οδοντόβουρτσα, σαμπουάν άντε και καμιά κρεμούλα για το κάψιμο- άλλωστε δε σου χρειάζεται κάτι άλλο γιατί πολύ απλά ο ήλιος, η θάλασσα, η καλοπέραση και η ξεκούραση σε κάνουν πιο όμορφο. Έπειτα ανοίγεις την τσάντα θαλάσσης. Τσεκάρεις. Μαγιό= Μέσα. Αντηλιακό= Μέσα. Πετσέτα= Μέσα. Καπέλο= Στο κεφάλι. Όλα έτοιμα... Φύγαμε!!!

Και έρχεται έπειτα εκείνη η αποφράδα ώρα που πρέπει όλα αυτά τα λίγα πραγματάκια να μπουν πάλι πίσω στη θέση τους για να γυρίσεις. Ο εφιάλτης στο δρόμο με τις βαλίτσες! Ξαφνικά μοιάζουν να πολλαπλασιάστηκαν! Η πετσέτα μοιάζει με στρατιωτικό αντίσκηνο. Το φορεματάκι με ράσο υπέρβαρου παπά. Το σανδαλάκι με βατραχοπέδιλο. Σπρώχνεις, παλεύεις, στριμώχνεις, κάθεσαι πάνω στη βαλίτσα μήπως και την καταφέρεις και κλείσει. Άδικος κόπος! Το μόνο που έχεις καταφέρει είναι να σπάσεις το σουβενίρ που πήρες για να κρατήσεις λίγη από τη μυρωδιά του νησιού. Η βαλίτσα σου αντιστέκεται σθεναρά.- τύφλα να έχουν οι Μεσολογγίτες. Την ξανανοίγεις, την κοιτάς με απελπισία. Η βαλίτσα μοιάζει με τέρας έτοιμο να σε καταβροχθίσει. Τα πράγματα πλίνοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα. Βλασφημάς και υπόσχεσαι την επόμενη φορά να μην πάρεις εκείνο το τζιν παντελονάκι που τελικά δε φόρεσες- λες και αυτό είναι όλο το πρόβλημα.

Αναγκάζεις όλη την παρέα σου να ξαπλώσει πάνω στη βαλίτσα και μετά από χίλιους κόπους και βάσανα και αφού έχεις ρίξει τόνους ιδρώτα σα να έτρεχες σε μαραθώνιο το τέρας έχει νικηθεί. Το φερμουάρ είναι έτοιμο να σκιστεί, κάτι μανίκια προεξέχουν από κάποια σημεία, έχεις βάλει επάνω σου δυο μπλούζες, ένα σορτς και ένα φόρεμα μιας και δε χωρούσαν μέσα αλλά η βαλίτσα επιτέλους έχει κλείσει!!! Όλα είναι έτοιμα για την επιστροφή. Ή σχεδόν έτοιμα αφού έχεις αφήσει για το τέλος τα μαγιό. Την ώρα που πας να τα βάλεις μέσα στην τσάντα το χέρι τρέμει σα να έχεις πιει 15 καφέδες και δε σε υπακούει. Προσπαθείς να συγκρατήσεις τα δάκρυα αλλά και αυτά κάνουν του κεφαλιού τους. Τώρα σίγουρα δε φταίει η τσάντα που δε χωράει τα μαγιό. Φταίει το μυαλό που δε χωράει τη σκέψη ότι η διακοπές τελείωσαν και η επιστροφή είναι μονόδρομος.

single photo Τελικά αυτό που συνειδητοποιώ κάθε φορά είναι ότι δε μου φταίει το " come-pack" αλλά το " come-back".

κείμενο | δήμητρα λαμπροπούλου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης