Εορταστικός Ψυχαναγκασμός

"Κι αν δεν σε δω, καλές γιορτές! Να περάσετε καλά". Μόνο μία εβδομάδα και το "ξέφρενο πάρτυ" στους δρόμους ξεκίνησε.
Όλα γύρω λάμπουνε, αστράφτουνε και χαίρονται. Χαμόγελα ανθρώπων με μανταλάκια στα χείλη. Με το ζόρι γιορτές.
Πρέπει να τις λαχταράς. Πρέπει να τις προσμένεις με ευτυχία. Πρέπει να βγεις, να διασκεδάσεις. Από το πρωί, να ξυπνήσεις ευτυχισμένος, να πατήσεις το κουμπί της καφετιέρας και το κουμπί από το πολύμπριζο για τα χριστουγεννιάτικο δέντρο κι όλα επί γης ειρήνη και ευτυχία. Και να αναφωνήσεις "ωραία που αισθάνομαι". Κι αν όχι; Αν δεν αισθάνομαι τόσο καλά;
Τι τρέχει τότε μπάρμπα;

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
eortastikos-psyxanagkasmos

Όλα θα πάνε καλά, γιατί έτσι πρέπει. Όλα είναι καλά, γιατί οφείλουν να 'ναι.
Κανένα δικαίωμα στη λύπη, την εσωτερικότητα και την βαθιά σκέψη. Μην ξύσεις κάποια σου πληγή και σπάσει κάνα νύχι.
Προσπέρνα τον ήλιο που λάμπει, το γεγονός ότι ξύπνησες και για μία ακόμα μέρα είσαι γερός και ασχολήσου, με το τι θα ψωνίσεις το βαφτιστήρι και τα ανίψια για το ρεβεγιόν. Ασχολήσου, με το τι σου λείπει να το αγοράσεις σήμερα, αύριο, κάθε μέρα.
Μπαινόβγαινε στα μαγαζιά που ξέχασαν αργίες, Κυριακές και απογεύματα και μπες στα καταναλωτικά σου διλήμματα, με τα εναπομείναντα ευρώ της τσέπης σου. Χώσου μέσα στο μποτιλιάρισμα του κέντρου και στήσου σαν φαντάρος στην σκοπιά μπροστά στην ταμειακή μηχανή του πολυκαταστήματος.
Μα, αυτό δεν είναι γιορτές;

eortastikos-psyxanagkasmos

Να ψωνίζεις να γεμίζει το ψυγείο και μονίμως να ψήνεται κάτι στο σπίτι;
Βάζε χαρούμενα χριστουγεννιάτικα τραγούδια στον υπολογιστή και πνίξε την θλίψη των προβλημάτων σου, σε έναν μπαλόνι σχήματος Άγιου Βασίλη.
Κάνε τα χατίρια των πεθερικών, των γονιών, της βενζίνης για το διημεράκι στον κουμπάρο. Φίλα τους όλους με ζεστασιά και εγκαρδιότητα στα μάγουλα. Γίνε χαρούμενος και ευτυχισμένα ροζ. Δεν έχει σημασία που είσαι άνεργος ή όσα βγάζεις στο part time δεν φτάνουν να φύγεις ούτε από το σπίτι των γονιών σου και ας έγινες μουλάρι 35 χρονών. Όχι! Χαμογέλα τρανταχτά κι όλα είναι καλά, γιατί έτσι λέει ο νόμος των εορτών.

Δεν έχει σημασία που περιμένεις την πετσοκομμένη σύνταξη του μπαμπά. Σημασία έχει να γεμίζεις με αστερόσκονη την ζωή σου και όλα να σου φαίνονται γιορτινά.
Σε μια εβδομάδα, δεν θα δουλεύεις-θα κοιμηθείς-θα αράξεις ξαπλωτός με ατέλειωτο φαγητό, θα είσαι οπωσδήποτε με αγαπημένα πρόσωπα και θα πρέπει να περνάς καλά.
Σε μια εβδομάδα, η τραπεζαρία πρέπει να γεμίσει με καλούδια που δεν χωράνε όλα, ούτε καν στο δεύτερο ψυγείο.
Προς το παρόν, λιτότητες. Ψωμί, νερό κι αλάτι.

eortastikos-psyxanagkasmos

Άνοιξε το σάκο σου και εσύ φοιτητή του διπλανού διαμερίσματος και χώσε μέσα, άδεια τάπερ, άπλυτα μπλουζάκια με στάμπες που θέλουν το "χέρι της μαμάς" και τα βιβλία από τα εργαστήρια που πρέπει να περάσεις τον ερχόμενο Γενάρη, στην εξεταστική.
Κατά συνθήκη να περνάς καλά; Έτσι να φαίνεται. Με το πες-πες, έτσι και θα γίνει.
Ο άστεγος στο παγκάκι, ο άρρωστος στο νοσοκομείο, ο φίλος που χωρίζει, εσύ που το είναι σου είναι ανταριασμένο κι εγώ που ΄χω μόνο ένα ευρώ στην τσέπη, δεν έχουν σημασία. Αξία έχει η πασπαλισμένη άχνη στη ζωή, με γκλίτερ και πλαστικά αστεράκια ολούθε.
Από σήμερα θα νηστέψουμε από κρέας και θα τρώμε άνευ ορίων καταναλωτισμό. Ό,τι υπήρχε στην μπάντα, κέρμα που το πετάς στον αέρα. Αέρας και η ζωή-στον αέρα πέτα την κι αυτήν-χαμογέλα και φίλησε με!
Καλά Χριστούγεννα με στρας. Με τυπικούς καφέδες με παλιούς φίλους και ανιαρά ξαδέρφια.

eortastikos-psyxanagkasmos

Καλές Γιορτές για εμάς τους πανθέους, που αφήνουμε τον Θεό να βλέπει το χάλι μας, και εμείς υπεράνω βολτάρουμε για ατέλειωτα ξύδια και μεθύσια στα μπαρ.
Καλά να περάσουμε, μπροστά από την μπάρα ενός μπαρ, να λικνίζουμε κορμί, τραγουδώντας Δέσποινα Βανδή και Σάκη Ρουβά, και με ένα "sex date" την μαύρη νύχτα, να ξυπνάμε το επόμενο πρωί, ανανεωμένοι στην πιο αναλώσιμη ζωή μας.
Γκρινιάζω και μιζεριάζω; Χαλάρωσε μάγκα... Η ζωή είναι ωραία στα social media. Στάσου και βγάλε μια φωτογραφία τον εαυτό σου, να γεμίζει like ο εγωισμός σου.

eortastikos-psyxanagkasmos

Είδα στην στροφή του δρόμου, έναν μετανάστη ντυμένο Άη-Βασίλη, με την στολή του "ό,τι πάρεις ένα ευρώ", να φοράει για γένια μπαμπάκια με ζιλοτέηπ, να χτυπά την καμπάνα του και να λέει με σπαστά αγγλικά "hο, hο, hο, merry christmas" και μπήκα στην ουρά του διπλανού ΑΤΜ.
420 ευρώ από τον κοινό λογαριασμό, τούτη την εβδομάδα να χαθούνε μέσα στις ευχές και τα δώρα.
Γιατί; Γιατί έτσι πρέπει.
Με το χαμόγελο στα χείλη να δίνω την κάρτα για να πληρώσω. Να αδειάζει η κάρτα και μαζί και το τελευταίο κομμάτι της ανθρώπινης πραγματικής μου υπόστασης. Με το ζόρι, χαμογελώντας, θα περάσω καλά.

eortastikos-psyxanagkasmos

Νίκη των άλλων, δίχως πανοπλία.
Είναι που για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολύ...
Κι είναι και ο μικρός Αλέξανδρος. Όλα του τα θέλω, τελειώνουν σε ένα παιχνίδι που είδε στην βιτρίνα και κοστίζει 19,99 ευρώ.
Το θέλω και η ευτυχία του μπόμπιρα αρχίζει και τελειώνει μπροστά σε 19,99 ευρώ.
Πώς να μην του το πάρεις;

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης