(Σκότωσα την φαιά ουσία)

Θα πονάμε με τους ήχους ,
παγιδευμένοι σαν ζωύφια στο γυαλί,
να βλέπουμε
με άλλες φωνές στο στέρνο μας
λευκός νούς
ούτε κηλίδα
τόσο απέραντα όσο κρατημένα μέσα σε άλλους σκοπούς,
κύριο δεν υπηρετούν οι κλειδωμένοι
μόνον εντυπώσεις και μορφές πίσω από τα πανιά
χωρίς όραση
καθαρή σκηνή.

κείμενο | ευδοκία μωυσίδου */* φωτογραφίες | αναστασία λιάπη */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος