Χάος. Αυτό είμαι

Θα περάσεις για μένα την κόκκινη γραμμή της παράνοιας (μου);
Αυτό που δείχνω είμαι (κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα κι άλλα άπειρα).
Αυτό που δείχνω δεν είμαι.
Ρευστή. Σαν το νερό.
Άγρια. Σαν τη θάλασσα.
Απύθμενη. Σαν άβυσσος.
Και φαινομενικά ήρεμη.
Σαν λίμνη.
Έχεις δει τσουνάμι;
Έτσι είναι το νερό.
Έτσι. Όλα τα παραπάνω και τίποτε.
Κι άντε μετά εσύ μίλα μου για φωτιές.
Για τις φωτιές που κρύβω μέσα μου.

κείμενο | έλλη πράντζου */* φωτογραφίες | έλλη πράντζου */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης
you
you

Τρελή ιστορία η ζωή που λες.
Τρελές ιστορίες γεμάτη.
Βαριέμαι εύκολα.
(Άντε πάλι)
Τρώγομαι με μένα με σένα με τα ρούχα μου με τον κόσμο. Τρώγομαι.
Μια λεπτή κόκκινη γραμμή.
Μια κλωστή.
Κρέμεσαι από ‘κει κι εγώ ανεμίζω αδιάφορα ένα ψαλίδι πάνω απ’ το κεφάλι σου.
Έτσι είμαι. Άδικη. Κακομαθημένη. Τα θέλω όλα. Μην πεις ναι.
Είπες. Δε σε πρόλαβα. Και τώρα;
Ας πρόσεχε (χαμογελάει ο κυνικός μου εαυτός).
Ας την προστάτευες (ψιθυρίζει ο άλλος).
Ας άλλαζες μια φορά κι εσύ –ποτέ για κανέναν (διάλογος).
Λοιπόν; Τι κάνεις απόψε εδώ; Και κάθε απόψε.
Κάθε. Όχι και κάθε, τα παραλέω.

you
you

Όπως και να ‘χει τι θες από μένα;
Δεν έχω κάτι πρόχειρο πάνω μου να σου δώσω.
Απλά στο λέω. Να ξέρεις. Αυτό.
Μένεις. Καλά δε σε πιστεύω.
Κάνω ό,τι πιστεύω και μετά γίνομαι καπνός.
Τώρα που είπα καπνός. Θες ένα τσιγάρο;
Δεν έχω από εκείνα που κάπνιζα όταν με πρωτογνώρισες.
Καταργήθηκαν.
Θα σου δώσω άλλα. Έλα.
«Πώς τον καπνίζεις αυτόν τον καρκίνο;», με ρωτούσαν πολλοί.
Ήταν μαύρα. Κι αρωματικά. Και μου άρεσαν. Αρκεί.
Κάνω ό,τι μ’ αρέσει, ποιες συνέπειες και μαλακίες, δε βλέπεις;
Παντού έτσι κάνω. Ό,τι μ’ αρέσει.
Κάτι έλεγα όμως. Κακιά συνήθεια να ξε-φεύγω από το θέμα.
Χειρότερη απ’ το τσιγάρο.
Αλλά, βλέπεις, δεν έχω μόνο ένα θέμα. Έχω πολλά.
Καπνός λοιπόν. Πέρα από ‘κείνη τη λεπτή κόκκινη γραμμή.
Εγώ την έβαλα εκεί για να νομίζει ο κόσμος ότι έχω όρια.
Κι όταν τα ξεπερνάω σπάω πλάκα με τα μούτρα τους.
Τη σβήνω και τη ζωγραφίζω πάλι όπου γουστάρω κάθε φορά.

you
you

Ψέματα είναι, δεν έχω όρια.
Χάος. Αυτό είμαι.
Σήμερα έτσι αύριο αλλιώς.
Σήμερα εδώ αύριο εκεί.
Σήμερα με χαϊδεύεις αύριο σε δαγκώνω.
Πες μου ότι όλα θα πάνε καλά.
Και να μην πάνε θα τα κάνω να πάνε εγώ.
Φύγε τώρα (μείνε).
Θα σε δαγκώσω (χάιδεψέ με).
Φύγε (μείνε).
Όχι άλλο (λίγο ακόμη).
Όχι κι άλλο (πολύ ακόμη).

Και τώρα;



κείμενο | έλλη πράντζου
φωτογραφίες | έλλη πράντζου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης