Δε θέλω να σε ξαναδώ να φεύγεις

Τους δρόμους που οδηγούν όσο πιο μακριά σου γίνεται θα τραβάω πάντα κι ας θέλω όσο τίποτε να τρέξω πίσω σε ‘σένα. Τα βήματά μου θα ορίζω με πυξίδα το πέμπτο σημείο του δικού μου ορίζοντα. Το όπου δεν είσαι εσύ. Θέλω να σε σκέφτομαι, να σε φαντάζομαι, να νομίζω ότι σε νιώθω σαν να μην πέρασε μια νύχτα, σαν να είσαι εδώ και μου πουλάς ξανά όμορφα παραμύθια με την ώρα.

κείμενο | έλλη πράντζου */* φωτογραφίες | έλλη πράντζου */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης
Μέτρα βήματα

Ναι, ακόμη το ‘χω ανάγκη, αναφορά θα σου δώσω για το πώς λογαριάζω τον έρωτα εγώ; Αλλά δε θέλω να σε ξαναδώ. Δε θέλω να σε ξαναδώ να φεύγεις. Γι’ αυτό στην αντίθετη από σένα κατεύθυνση θα τρέχω κι ας μη με κρατάν τα πόδια μου, ας μη με πάει η καρδιά μου. Δικά μου είναι, θα κάνουν ό,τι τους πω στο τέλος, θα δεις. Φωτιά βάζω και τα καίω άμα λάχει. Όλα. Κι εσένα μαζί που δε μου ανήκες ποτέ κι ας σε κράτησα μέσα μου σαν το πιο δικό μου, το πιο αγαπημένο μου κενό.

Μέτρα βήματα

Τώρα μέτρα βήματα, χάσε το μέτρημα και πιάσε απ’ την αρχή τους δρόμους που χάραξες, μα μείνε μακριά μου. Όσο πιο μακριά μπορείς κρατήσου και μην ξαναγυρίσεις, μην εμφανιστείς, μην έρθεις… μη φύγεις.

Μέτρα βήματα

Κι αν ποτέ τυχαία σε πετύχω, αν χαλάσει η πυξίδα του μέσα μου και χαθώ και πέσω πάνω σου, στρίψε και δίνε του, μη χαιρετίσεις καν, μη με κοιτάξεις στα μάτια. Είναι προδότες τα μάτια και μόνο τα δικά μου θα εκτεθούν. Κάνε πίσω, γύρνα μου την πλάτη κι άσε με να εξαφανιστώ. Ευτυχώς έχει περιπέτειες εκεί που συχνάζω και δε βαριέμαι ποτέ. Όμως αυτο-βασανίζομαι γιατί κι οι περιπέτειες εσένα μου θυμίζουν. Όσες ζητάν την προσοχή μου ψέμα παίρνουν, αέρα δίνω αντάλλαγμα στα πάντα τους πριν γίνω αέρας και πάλι η ίδια. Γιατί αν μου έμεινε κάτι από σένα είναι ένα κάτι ικανό ν’ ανάψει φωτιές και να με κάνει στάχτη για να σκορπάω πιο εύκολα.

Μέτρα βήματα

Γι’ αυτό σου λέω μείνε εκεί που είσαι. Μακριά μου και μέσα μου. Δώσε αλλού ό,τι δε μου έδωσες, πάρε από αλλού ό,τι δε σου ‘δωσα εγώ και μη γυρίσεις να κοιτάξεις ούτε μια στιγμή όσα δε θέλησες κοντά σου να κρατήσεις. Και τώρα αντίο. Μέχρι να μετρήσεις ως το δέκα θα ‘χω φύγει. Για έναν προορισμό που δε θα σε θυμίζει κι ας μην μπορέσω εγώ ποτέ να σε ξεχάσω.

Μέτρα βήματα

κείμενο | έλλη πράντζου
φωτογραφίες | έλλη πράντζου
επιμέλεια |οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης