Αποτυπώματα στην άμμο…

Η μυρωδιά της θάλασσας, η γεύση της αλμύρας, η αίσθηση της άμμου καθώς γλιστράει μέσα από τα δάχτυλά σου, τα παιχνίδια στα κύματα και τα βότσαλα που γυαλίζουν σαν πολύχρωμα κοσμήματα…. Οι στιγμές που ο ορίζοντας ματώνει, ο ήλιος βασιλεύει, κι εσύ κλείνεις ταυτόχρονα τα μάτια και βυθίζεσαι σε όνειρα θερινής νυκτός…

κείμενο | ερωδίτη παπαποστόλου */* φωτογραφίες | ερωδίτη παπαποστόλου */* photo edit | λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης
ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ
ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ

Το καλοκαίρι, ζούμε στιγμές που μοιάζουν με όνειρα. Βλέπουμε εικόνες που στο τέλος αποκτούν απροσδιόριστες μορφές.... Η άμμος γίνεται χρυσόσκονη που ζωντανεύει με τη μαγεία της τα παλάτια που χτίσαμε στην άμμο. Συναντούμε πρόσωπα τα χαρακτηριστικά των οποίων δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε, η μορφή τους είναι ακαθόριστη και θολή... Μοιάζουν με μαύρες σιλουέτες που ρίχνουν τα δικά τους όνειρα στο κύμα, όπως πετούν τις πέτρες στη θάλασσα. Τρέχουν ανέμελα σαν μικρά παιδιά όπως τρέχουν πίσω από τα βλέφαρά μας οι πολύχρωμες εικόνες των ονείρων μας. Και καθώς το λυκόφως τα τυλίγει, γίνονται ένα με το σκοτάδι. Το μόνο που σπάει την απόλυτη σιωπή, είναι οι φωνές τους, χαρούμενες, παιδικές, γέλια από αναμνήσεις που κάποια στιγμή ξεθωριάζουν και γίνονται ψίθυρος. Στο τέλος μένει μόνο ένας αντίλαλος, ένας απόηχος των ευχών μας μέχρι να διαλυθεί κι αυτός στα βελούδινα κύματα της πραγματικότητας, μέχρι να σκεπαστεί από το πέπλο της λήθης. Είναι ένας κόσμος, που τον αγγίζουμε μόνο στα όνειρά μας. Είναι κάτι στιγμές, που μας χαϊδεύουν απαλά στο πρόσωπο σαν το γλυκό αεράκι δίπλα στο κύμα, τη στιγμή που ο ήλιος μαζεύει τις ακτίνες του. Όσο και να προσπαθούμε να τις κρατήσουμε κοντά μας, εκείνες μπλέκονται στα κλαδιά της αληθινής ζωής, τρέχουν μακριά κάθε φορά που ξημερώνει και πετούν ψηλά, μοιάζοντας με σκιές πουλιών που ξεθωριάζουν στο άπειρο. Μήπως όμως δεν ήταν όνειρο; Μήπως συνέβη στα αλήθεια;

ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ
ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ
ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ

Σύμφωνα με τον Σαίξπηρ, οι πρωταγωνιστές της ιστορίας του, έζησαν στην πραγματικότητα τα γεγονότα της καλοκαιρινής νύχτας, όμως τους φάνηκαν τόσο εξωπραγματικά, που πίστεψαν ότι ήταν απλά ένα όνειρο....

ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ

Το καλοκαίρι, αφήνουμε τα αποτυπώματά μας στην άμμο, κι αυτά ποτίζουν τις μέρες και τις νύχτες του. Όσο δυνατά και να φυσήξει ο άνεμος... όσο χώμα κι αν ρίξει για να τα σκεπάσει, τα βήματά μας θα βρίσκονται πάντα εκεί, χαραγμένα, κάτω από τον διάφανο αφρό της θάλασσας... Ένας απόηχος πλάι στη θάλασσα που ζωντανεύει ξανά και ξανά τις αναμνήσεις μας που χορεύουν μέσα από την υγρή άμμο...

ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ

κείμενο | ερωδίτη παπαποστόλου
φωτογραφίες | ερωδίτη παπαποστόλου
photo edit | λευτέρης τσότσος
επιμέλεια |οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης