R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Inner peace

Η τέχνη του να μαζεύεις τα κομμάτια σου

Οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτά τα λόγια δεν έχουν ζήσει την εμπειρία του να στέκεσαι μπροστά σε αυτό που για πολλά χρόνια ήταν σπίτι σου και τώρα έχει μεταμορφωθεί σε ένα καρβουνιασμένο, μαυριδερό κουφάρι το οποίο καπνίζει ακόμη.

Με τη φιγούρα σου να διαγράφεται γκρίζα υπό το φόντο του κτίσματος-απομεινάρι κοιτάς το μέρος όπου είχες στοιβάξει τα αποδεικτικά της μέχρι τώρα ύπαρξής σου στον κόσμο. Χωρίς τις φωτογραφίες και τα γράμματα οι αναμνήσεις άραγε υπήρξαν πραγματικά ή στάλθηκαν αυτόματα για απόσυρση, αφήνοντας πίσω τους εσένα με τις αμφιβολίες σου, καθώς προσπαθείς να γεμίσεις τα κενά; Ο αρχικός τρόμος και η υπερένταση καταλαγιάζουν και τη θέση τους παίρνει ένα γενικό μούδιασμα. Τα συναισθήματα ήταν εδώ πριν λίγο, αλλά αποφάσισαν να το κόψουν από τα στενά. Θα συναντηθείτε μάλλον παρακάτω.

single photo Αν και το συγκεκριμένο γεγονός απουσιάζει ευτυχώς από τη γκάμα όλων, όσοι έχουν κάνει μία γύρα γύρω από τον εαυτό τους καταλαβαίνουν ωστόσο τι σημαίνει το να έρθει καταπάνω σου ένα γεγονός-στράικ, και να σε σκορπίσει σαν κορίνες του μπόουλινγκ. Όποιος δεν έχει νιώσει τουλάχιστον μία φορά αβοήθητος και κατεστραμμένος, δεν θέλω να τον τρομάξω, αλλά δεν είναι αληθινό αγόρι, είναι ρομπότ, και η μαμά και ο μπαμπάς του έλεγαν ψέματα μια ζωή. Τέτοιοι άνθρωποι, όταν δεχτούν ένα πλήγμα, που φυσιολογικά θα ήταν ολέθριο για τους κοινούς θνητούς, αυτοί απλώς ανασυντίθενται σταγόνα-σταγόνα όπως ο Terminator και συνεχίζουν αλώβητοι την καταδίωξή τους. Από την άλλη μεριά εμείς, οι κοινοί θνητοί, βρισκόμαστε ακόμη στη φάση «μαζεύω σταγόνα-σταγόνα τα δάκρυά μου για να πάω να τα ζυγίσω και να πάρω το πόρισμα που θα λέει πόσο καιρό θα πρέπει να κάτσω κλεισμένος μέσα, παρέα με πόσα κιλά σοκολάτας και υπερμαραθώνιους τηλεοπτικών σειρών».

Το καλό με το να διαλύεσαι σε χίλια κομματάκια – ναι, υπάρχει - είναι ότι έχεις λόγο στην επανασυναρμολόγησή σου. Κατασκευαστικά λάθη που τα έπαιρνες για χρόνια ως δεδομένα και είχες μάθει να τα ανέχεσαι, έχεις τη δυνατότητα να τα διορθώσεις. Αδυναμίες που δεν ήταν δικές σου, βάρη και ενοχές που στα είχαν φορτώσει άλλοι, ξεκολλούν από πάνω σου σαν χαλασμένα lego. Τα μύρια μέρη της προσωπικότητας που κουβαλούσες τόσα χρόνια απλώνονται μπροστά σου και είναι στο χέρι σου να αποφασίσεις τι θέλεις να σηκώσεις από το έδαφος και να κουμπώσεις στο νέο εαυτό που φτιάχνεις. Μόνο όσα εξαρτήματα κάνουν τον ικανοποιητικό ήχο “ποκ” ενώ τα βάζεις στη θέση τους θα παραμείνουν. Για τα υπόλοιπα, ain’t nobody got time for that.

Σε αντίθεση με τους αδιαπέραστους Terminator που με ό,τι και αν συγκρουστούν είναι παγιδευμένοι να ξαναγίνονται ο ίδιος εαυτός, ανίκανος να εξελιχθεί ή να βελτιωθεί, οι υπόλοιποι εμποτίζουμε το είναι μας με ό,τι μας επιτίθεται και το χρησιμοποιούμε για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, πιο δυνατοί. Το σοκ θα περάσει, οι πόνοι σιγά-σιγά θα υποχωρήσουν και οι πληγές θα κλείσουν. Οι νέες επιλογές μας θα αρχίσουν να ελίσσονται και να απλώνονται πυκνά, καλύπτοντας τα σημάδια των παλιών.

single photo

Αν κάναμε τη δουλειά μας καλά, θα έχουμε καταλάβει ότι δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε από τη δυστυχία, την αποτυχία, την απόρριψη. Είναι οι εμπειρίες που θα μας κάνουν ικανούς να αγαπήσουμε με όλη μας την καρδιά, να κατανοήσουμε με ένα πιο ευρύ φάσμα συναισθήματος, να δώσουμε βοήθεια εκεί που η ανάγκη είναι μεγαλύτερη. Θα έχουμε ανακαλύψει ότι κανείς μας δεν φτιάχτηκε σαν ένα συμπαγές κούτσουρο, αλλά σαν ένα μίγμα από διαφορετικά θαυμαστά σωματίδια που υφίστανται σε κατάσταση συνεχούς αλλαγής. Για τις φορές που το ξεχνάμε και ριζωνόμαστε άκαμπτα στη συνήθεια, νομοτελειακά ένας πέλεκυς πέφτει από το πουθενά και μας ρίχνει στα γόνατα να μαζέψουμε τις ακίδες της κούφιας πανοπλίας μας. Το μάθημα θα επαναληφθεί Χ φορές, μέχρι να μάθουμε ότι το καπάκι στο στέρνο μας δεν οδηγεί στο άβατο της μηχανής μας. Σου έκανα πλάκα, δεν είσαι στα αλήθεια ρομπότ, πέτα τα προστατευτικά μακριά και νιώσε.

single photo

κείμενο | στεφανία_βερροιώτου
επιλογή_φωτογραφιών | στεφανία_βερροιώτου
επιμέλεια | αλέξανδρος_κόγκας+τάσος_θώμογλου