R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως

Υπόσχομαι ένα καλύτερο φθινόπωρο

Κάθε φθινόπωρο θα ετοιμάζεσαι σαν να είναι να τρέξεις σε μαραθώνιο.

Θα κάνεις προθέρμανση για το χειμώνα, θα σπαταλάς τους ηλεκτρολύτες του καλοκαιριού και θα ξεμένεις πάλι από ενέργεια και όρεξη. Θα υπερπροσπαθείς να περνάς καλά, θα βγαίνεις, θα χορεύεις, θα κάνεις φίλους, θα πίνεις και θα τρως, και το ξημέρωμα θα πέφτεις στο κρεβάτι με τα ρούχα και θα κοιμάσαι με ένα χαμόγελο-παυσίπονο. Η μοναξιά θα κάθεται πάνω στον τραυματισμένο ώμο σου ακόμα κι αν η ζωή σου είναι γεμάτη με ανθρώπους. Δε θα ξέρεις τι σου φταίει, τι χρειάζεσαι, τι επιθυμείς και τι έχεις πραγματικά ανάγκη.

single photo Όταν αρχίσει να βρέχει, τα πράγματα θα αρχίσουν να ξεπλένονται από το νερό. Θα πάψεις να προσπαθείς, θα αφεθείς στη δίνη του χειμώνα. Το κρύο όσο θα περνάει ο καιρός θα περνάει όλο και πιο βαθιά στην ψυχή σου. Θα παρακαλάς τους φίλους σου να μην σε αφήσουν πάλι να «ξαναπέσεις», μα κι εκείνοι θα είναι σαν εσένα. Βρίσκεις χρόνο να βάλεις τα καλοκαιρινά ρούχα στο πίσω μέρος της ντουλάπας και βάζεις στο πατάρι αναμνήσεις που υπερτονίζουν το ξενέρωτο πορτοκαλί του φθινοπώρου.

Το κρύο σου μπορεί όμως να είναι και πιο ζεστό. Τόσο ζεστό φθινόπωρο που δεν θα χρειαστεί να ανοίξεις καν την θέρμανση του διαμερίσματός σου, που φέτος σου φαίνεται γεμάτο και ζωντανό, ακόμα κι αν δεν έχεις κανέναν στη ζωή σου. Είναι όλα μια σύμβαση τελικά. Είναι θέμα αξιοπρέπειας και άρνησης να ξαναφεθείς σε μια κατηφόρα. Να αφήσεις πίσω όλες τις παλιές, χειμωνιάτικες αναμνήσεις που τις τρώει ο σκόρος με λαιμαργία. Να ξεχάσεις χωρισμούς, έρωτες, παλιές φιλίες, απώλειες, χρήμα και άγχος...να αφήσεις πίσω όλα αυτά που κάνουν το χειμώνα σου Χειμώνα.

Κατοικίδιό σου θα είναι ο «καλύτερός σου εαυτός». Αυτός που είναι πάντα καλοπροαίρετος και έχει επιλεκτική μνήμη στις κακές του πράξεις. Η βροχή θα γίνει χορός, το κρύο απλά μια φάση, η μοναξιά «χρόνος για τον εαυτό σου» και η συντροφικότητα που πάντα έψαχνες θα βρεθεί ξαφνικά μέσα στον καθρέφτη σου. Δεν είσαι αξιολύπητος. Έχεις απλά τον εαυτό σου με το μέρος σου. Τώρα κανείς δεν μπορεί να σε πειράξει. Είσαι μονωμένος από το κρύο και τους θορύβους της καταιγίδας. Είσαι έτοιμος ακόμα και να δεσμευτείς. Να πονέσεις και να κόψεις τον ομφάλιο λώρο με τους φόβους σου. Μαθαίνεις από την αρχή να ξαναπερπατάς, έχοντας τη βροχή για μετρονόμο στο ρυθμό των βημάτων σου.

Tο φθινόπωρο τελικά δεν είναι και τόσο άσχημο, λες με υπερηφάνεια που σπάει κόκαλα κι αρχίζεις να αισθάνεσαι χαζός που τόσα φθινόπωρα πήγαν χαμένα. Αν είσαι πληγωμένος λες στον έρωτα «Άντε γεια» και απολαμβάνεις τα βράδια με Netflix, ποπ-κορν και κουβερτούλα. Αν είσαι ερωτευμένος θα κάνεις τα ίδια απλά με παρέα. Δεν έχει και πολλές επιλογές η μέρα με τέτοιο καιρό! Όταν βγαίνει ο ήλιος ξεχύνεσαι με την παρέα σου στην παραλία, στο πάρκο του Ξαρχάκου και πέριξ του Λευκού Πύργου και λιάζεστε σαν τις ντομάτες…

single photo

Ο Σεπτέμβρης είναι η μεταβατική φάση που παίρνεις την απόφαση: να αφεθώ ή να μην αφεθώ; Να πέσω σε κατάθλιψη και να μιζεριάσω ή να περάσω ένα νορμάλ φθινόπωρο χωρίς drama; Θα αποφασίσω να πάθω μια καινούργια εμμονή με ένα φαγητό και θα γίνω 500 κιλά ή θα βγούμε στο μπαλκόνι με την κολλητή μου τυλιγμένες με κουβέρτες ακόμα και αν έχει -1°C;

Ζήσε την κάθε εποχή χωρίς προκαταλήψεις. Είναι τέσσερις. Είναι μια περιπέτεια, μια προσπάθεια της φύσης να μη βαριόμαστε. Μια προσπάθεια του θαύματος να εμφανίζεται εκεί που δεν το περιμένεις.

κείμενο | εύη μίνου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας