Θρησκεία είναι η αγάπη

Βραδιά καλοκαιριού. Άπνοια φλερτάρει λάγνα με την αμαρτία. Σε μια γωνιά του κέντρου της Θεσσαλονίκης, ταλαιπωρείται το άδικο μιας ψυχής που αγάπησε. Αγάπησε βαθιά. Ναι. Ο έρωτας υπήρξε όρκος που καταπατήθηκε λυσσαλέα.
Αθέτηση αγάπης στα συντρίμμια επίγειας ζωής. Και όλα πλέον υπερβατικά. Συμπαντικά κυοφορούν το απροσδόκητο.

κείμενο | μιχάλης συριόπουλος + γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου

Βραδιά καλοκαιριού. Ανεβαίνεις σκαλοπάτια και φτάνεις εκεί που κάτι αλλόκοτο, δημιουργείται. Κάτι για το "πέραν του κόσμου τούτου" θα συμβεί καλλιτεχνικά.
Μια θεατρική "κιβωτός" χτίζεται τούτες τις μέρες. Και προπάντων τις νύχτες.
Στην ολόγυρα "καταστροφή" μας να λειτουργήσει σαν έξοδος κινδύνου. Να σε μυήσει στο ανώτερο του σώματος. Το μετά του κορμιού. Στα απάτητα ύψη του συναισθήματος.

Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου

Μιχάλης Συριόπουλος. Καταδυναστεύει την απουσία στην αγάπη. Διασκευάζει, σκηνοθετεί, γίνεται αφηγητής.
Ηθοποιός που "παλεύει" να φωτίσει το σκοτάδι μιας θεατρικής σκηνής.
Ένα γλυκό αεράκι να φέρει στον άνυδρο Ιούνη, μαζί με νέους ανθρώπους.
Σβήνει και γράφει. "Πετάει" και δημιουργεί το καινούργιο που γεννιέται σε λίγες μέρες.
Βραδιές καλοκαιριού. Έρχονται "Ανάμεσα σε δύο κόσμους".
"Dybbuk". Κείμενο-ωδή στην μυσταγωγία.
Πίστη στην αγάπη-ανώτερη κάθε θρησκείας.

"Όποιος ξέρει να κρατάει τα μάτια του ανοιχτά, αυτός βλέπει".
Κι εκείνο το ερώτημα να σου τριβελίζει το νου, σαν κοιτάς τον Μιχάλη στα μάτια...
"Τι είδους αγιότητα μπορεί να υπάρχει στην αμαρτία;"

Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου

Οι σημειώσεις και οι απαντήσεις δικές του...

"Γιατί από τις ψηλές κορυφές η ψυχή έπεσε στην άβυσσο; Μα η πτώση κουβαλάει μαζί της τη δύναμη της ανάκαμψης."
Ο Σάλομ Άνσκι, γνώστης της εβραϊκής λαογραφίας, μας δωρίζει μια ιστορία πνευματικής ανύψωσης.
Όλοι σχεδόν οι ήρωές του, αμφιταλαντεύονται μεταξύ δύο κόσμων.
Του Θείου και του ανθρώπινου.
Του υπερφυσικού και του φυσικού.
Του πνεύματος και της ύλης.
Εδώ ο θάνατος είναι η ύψιστη πνευματικότητα.
Εδώ το πνεύμα υπερβαίνει τον θάνατο.
Εδώ η ψυχή μπορεί να γαντζωθεί σε άλλο σώμα.
Η ιστορία, έτσι όπως εκτυλίσσεται μέσα από τη δική μου ματιά, δείχνει πώς τα "πρέπει" και η υλική δύναμη της όποιας κοινωνίας επηρεάζουν, καθορίζουν, αλλά στο τέλος δεν καταφέρνουν να νικήσουν τη δύναμη του έρωτα.
Οραματίστηκα μια "σκοτεινή" ατμοσφαιρική ιστορία για μεγάλους.
Χωρίς τη βοήθεια της Νέλλης Αρούχ, η ιστορία αυτή δε θα μπορούσε να ξετυλιχθεί, καθώς σαν ένα άλλο "ibbur" μας καθοδήγησε, μας δίδαξε και μας μύησε στην εβραϊκή κουλτούρα.
Αντώνη, Δόμνα, Ηλία, Κατερίνα, Νέλλη, Στέλιο, Τίνα, σας ευχαριστώ για όσες φορές βρεθήκαμε ανάμεσα σε δύο κόσμους"...

Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου

Να φύγω. Να μείνεις μόνος, Μιχάλη.
...Να ακούσει το "τραγούδι-σκιά" του. Να ετοιμαστεί με την ομάδα του. Να κοπιάσει για να μας καλωσορίσει στο καινούργιο που ετοιμάζει. Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. "Χαμάμ" αλήθειας να βγει από τους πόρους της ψυχής. Στο Μπενσουσάν Χαν.

Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου

Ο Μιχάλης Συριόπουλος, οικοδεσπότης θα ΄ναι μιας αγάπης που λατρεύτηκε βαθιά από τον Χρόνο. Και εκείνος την έκλεψε και την έκανε θεατρικό έργο, να ταξιδεύει τις ψυχές της αθωότητας, στην κόλαση του έρωτα.
Ποιος αγάπησε και δεν πόνεσε βαθιά;

Δείτε περισσότερα για την παράσταση στο Δελτίο Τύπου

κείμενο | μιχάλης συριόπουλος + γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης

Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου
Οι σημειώσεις του Μιχάλη Συριόπουλου