R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Κυριακή

Γιορτή και σχόλη

Κυριακή.
Ύπουλη και αμφιλεγόμενη.

Άλλοι την κυνηγούν όλες τις προηγούμενες μέρες και άλλοι την αντιμετωπίζουν σαν τον «όξω απ' εδώ», γιατί Κυριακή ίσον μελαγχολία.

Ίσως γιατί η Κυριακή είναι πρόδρομος της Δευτέρας, και Δευτέρα ίσον δουλειά και σχολείο. Πάλι από την αρχή. Εκεί που λες ότι ίσως και να ξεκουράστηκες λίγο, η ρουτίνα σε καλεί και πάλι στην πλαδαρή αγκαλιά της.
Η Κυριακή, λένε, αξίζει μέχρι το μεσημέρι. Από κει και ύστερα αρχίζει ο κατήφορος της ψυχολογικής σου διάθεσης.
Ειδικά τον χειμώνα που σκοτεινιάζει νωρίς και νιώθεις αυτό το ατέρμονο της νύχτας. Και ξέρεις τι άλλο λένε• ότι τη νύχτα εντρυφά κανείς στις πιο σκοτεινές και ενδόμυχες σκέψεις του. Ε, δε θέλεις και πολύ για να πέσεις. Αλλά να πέφτεις με χάρη, σαν την Αλίκη στην κουνελότρυπα.

single photo photo by

Η Κυριακή είναι αργοπορημένο ξύπνημα και χουζούρι κάτω από Μαρτιάτικα παπλώματα.
Τεντώνεις τα ακροδάχτυλα σε τέλειο κουντεπιέ και η ενέργειά σου κάνει μίνι εκδρομή από την κορυφή ως τα νύχια και τούμπαλιν. Ξυπνάς. «Της Κυριακής το ξύπνημα έχει δικιά του χάρη».

Ανοίγεις τα στόρια και εισβάλλει βίαια ο πρωινός ήλιος. Ή και όχι, μπορεί να το παίζει δύσκολος. Ψυχρός αέρας σου χαϊδεύει την κοιλιά και τα «μήλα». Τεντώνεις τα χέρια προς τα πάνω. Κλείνεις τα μάτια. Ξυπνάς.

single photo

Ανοίγεις τον υπολογιστή. Καρτέλα “υοθτθβε”. Ξανά. Υoutube. Fever Ray και “Keep the streets empty for me”.

“I'm laying down eating snow
y fur is hot, my tongue is cold
On a bed of spider web
I think of how to change myself

A lot of hope in a one man tent
There's no room for innocence
So take me home before the storm
Velvet moths will keep us warm

Whispering
Morning keep the streets empty for me”

Σιγοτραγουδάς ελέγχοντας τα emails από Tripadvisor, Goldenbrands, Pinterest. Delete. Δε χρειάζεσαι καινούργιες βαλίτσες Calvin Klein και στο επόμενο ταξίδι ξέρεις πού θα πας. Κοιτάς το ρολόι. Tea o' clock. Σηκώνεσαι.

single photo

Ο ήχος του βραστήρα σε ξυπνάει ακόμη πιο πολύ. Διαλέγεις tea bag.
Πρώτη γουλιά και η ζεστασιά απλώνεται παντού. Κλείνεις τα μάτια. Ξυπνάς κι άλλο.
Επιστρέφεις στον υπολογιστή. Οι Fever Ray έχουν τελειώσει και πληκτρολογείς The Piano από Michael Nyman. Ταινιάρα σκέφτεσαι και αναπολείς.

Το soundtrack παίζει κι εσύ αποφασίζεις ότι οι Κυριακή είναι αργοπορημένο ξύπνημα και χουζούρι και τσάι και καλή μουσική.

Καφέ με φίλους, βόλτα με σκύλους, ανάσα, αναπνοή. Κρύος αέρας και ήλιος και σύννεφο και βροχή.

Φαΐ με οικογένεια, ανάσα, αγάπη, γιορτή. Ταξιδιωτικοί οδηγοί.

Επίσκεψη στο ανθοπωλείο, ένα καλό βιβλίο, σχέδια, χρώματα και αρώματα. Σοκάκια, πρόσωπα, γνωστά «γεια», εικόνες, πεόνιες και «κλικ».

Ένας ζεστός cappuccino με έξτρα αφρόγαλα και άσπρα μουστάκια. Γελάκια.

Ταινία και κουβέρτα και άρωμα κανέλας. Τα σοσόνια που σου έπλεξε η γιαγιά χρόνια πριν και σου χωράνε ακόμα.
Η γιαγιά να σου κρατάει το χέρι.
Χέρια πλεγμένα.
Αυτά είναι η Κυριακή.
Και πού 'σαι;
Θα ξαναρθεί.

κείμενο | χαρά-ελευθερία ζέρβα
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + τάσος θώμογλου
εξώφυλλο by