Φιλμ Ζωής σε Ξάστερη Βραδιά

"Φεύγουν τα καλύτερα μας χρόνια, μέσα στα θερινά τα σινεμά".
Οι παλιοί θυμούνται, οι νέοι ανακαλύπτουν και οι ερωτευμένοι γνωρίζουν.
Γρανίτα Φράουλα, σάντουιτς χοιρινό λουκάνικο με κέτσαπ και μουστάρδα μπόλικη, αντικουνουπικό σπρέι, μπύρα ή τσιγάρο στο χέρι.
Καλή παρέα, αδιέξοδο στη θερινή ραστώνη.
Αυτός είναι ο καλοκαιρινός ο "σινεμάς".
Εκεί που ξαναβρίσκεις όποια ταινία έχασες το χειμώνα. Κι ό,τι πιο φρέσκο βγήκε στη ρεκλάμα.
Ξαναγελάς με τη παρέα σου, μακριά από "τα ίδια και τα ίδια" μπαρ.
Φίλοι που διάβασαν, 'βάλαν αστεράκια και θέλουν να δουν αν τα προγνωστικά αντιστοιχούν στην ίδια τη ταινία.
"Διάβασα τις κριτικές στο internet-έφαγε κράξιμο το εργάκι- ο Κουτσογιαννόπουλος δεν ξέρω τι έγραψε".
"Σπόρια, σταφίδες, σπόρια και ανία" παίρνεις αγκαζέ, πας στο γκισέ και κόβεις εισιτήριο.
Κοριτσοπαρέες που "σταύρωσαν" τον George Clooney και αλλαξοπίστησαν ψάχνοντας τον επόμενο ζεν πρεμιέ, πρωταγωνιστή της αφίσας τους, στο μετεφηβικό τους δωμάτιο.
Φοιτήτριες και Φοιτητές που ξέμειναν στη πόλη, δίχως φράγκα στην τσέπη για ταξίδι, αλλά με εταιρεία διανομής να τους δίνει το καλύτερο εισιτήριο στο χέρι. Για ταξίδια που κάνει η καρδιά. Μεγάλα και μακρινά.
Πιο μεγάλα και πιο μακρινά, από τα γνωστά.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης + λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + τάσος θώμογλου
Αύγουστος
Αύγουστος

Θερινοί Κινηματογράφοι. Εκεί που χαλαρώνεις και φεύγει ο νους.
Ταινία, ουρανός, εσύ-ο δικός μου Θεός, "και ταβάνι δίχως"...
Κοιτάς ψηλά και ψάχνεις το δικό σου αστέρι.
Κατεβάζεις το βλέμμα, γυρνάς στο διπλανό σου χέρι και το σφιχταγκαλιάζεις.
Ψυχαγωγία και ενίοτε διασκέδαση.
Σινεμά Θέρους. Εκεί που βλέπεις όποια ταινία θέλεις εσύ. Ή τα δυο μάτια-σαίτες που σε κοιτάνε με λαχτάρα. Αυτά αποφασίζουν, σε λήψη σινεμασκόπ.
Κλασσικές ταινίες, ασπρόμαυρες αγαπημένες, έγχρωμες λαχτάρες....θερινά σινεμά...η "Casablanca" της ζωής σου, στο προσωπικό σου σελινόιντ.
Ραντεβού, όπως πέρυσι, στο σιντριβάνι. Να περπατήσουμε και να μπούμε να πιάσουμε την αγαπημένη μας θέση. Να μου πεις τα νέα σου στο δρόμο. Τις γκρίνιες σου, τις τσατίλες σου, το τελευταίο youtubάκι που ανέβασες.
Να μου τραγουδάς, όπως είμαστε καθισμένοι στον κινηματογράφο "σαριμπιντάμ θα πει τρελαίνομαι" και να μου λες "την θυμάσαι την Χριστιάννα;"...και να σου απαντώ "δεν είμαι τόσο μεγάλος όσο εσύ"...

Αύγουστος
Αύγουστος
Αύγουστος

Όταν έβλεπα την "Κάρμεν" μες στο σινεμά,
με τα μάτια τα βαμμένα, τα χείλη τα γκρενά
και γύρω,
όλοι οι άντρες να πέφτουν στην πίστα,
κι οι κιθάρες να παίρνουν φωτιά,
τριγύρω,
κόκκινες χάντρες, βεντάλιες κι ορχήστρα,
και τ' αγόρια κορμάκια σπαθιά,
- Χριστέ μου,
μ' έπιανε τότε κι εμένα μια λύσσα,
και ντρεπόμουν που ήμουν ξανθιά,
και είπα " φέρτε μου έναν ταύρο,
να του κλέψω την καρδιά ".
Κι όταν μου 'φεραν τον ταύρο
πώς να πω το " ναι ",
που τον λέγαν μόνο Σταύρο
κι όχι Μορίς Ρονέ,
- και λέω
Πού είναι οι αρένες, καλέ, κι οι καδένες
και οι μπέρτες κι ο κόσμος, ολέ;"
- Του λέω
Tσάμπα, μωρό μου, οι πρόβες κι οι χτένες,
κι οι δαντέλες μες στο καμπριολέ,
- αμίγκο,
γκράτσια, πρέγκο, μα δε θα μπορέσω,
στο πλευρό σου να μείνω, γιατί
εγώ είμαι η "Carmen" και τον έρωτα τον θέλω πειρατή"

Αύγουστος
Αύγουστος

Να μου ψιθυρίζεις στο αυτί Λουκιανό Κηλαηδόνη "χρόνια που φεύγουν και δεν θα ξαναρθούν, με αγιόκλημα και γιασεμί"...
Προχθές μου είπες "τι θέλει το αγόρι μου; Blockbuster;" και με έκανες να γελάσουν και τα αυτιά μου, από χαρά!
Ποπ Κορν που δεν τελειώνει και λεμονάδα με παγάκια, να ρέει στην κοιλιά, στην καρδιά, στη φλέβα και στη νύχτα που "τζιτζικάρει" ασύστολα, μα εμείς χαμπάρι.
Θερινά Σινεμά, σκέτη απόδραση. Μέσα στο κλεινόν άστυ, κι όμως διαφυγή. Άνοιξε το άστυ.
"Παραθυρόφυλλα ορθάνοιχτα", ψυχή μου.
Σε ταράτσα, σε χωράφι, σε μέσα στις πολυκατοικίες των τσιμέντων, σε δίπλα στην ακροθαλασσιά, σε...ό,τι γουστάρεις και αγαπάς, καρδιά μου. Πάντα υπάρχει ένα "παράθυρο" διαστάσεων μεγάλης οθόνης.
Και στο διάλλειμα να με ρωτάς, αν θα πάμε για μπάνιο το Σαββατοκύριακο και τι ώρα αύριο πρωί πρέπει να ξυπνήσουμε...
"Να ξυπνήσουμε;! Δηλαδή, θα έρθεις από το σπίτι μαζί να κοιμηθούμε;"...
Θερινό Σινεμά-μια νύχτα που σε θέλω.
Που σε κουβαλώ μαζί με τους ήρωες του φόνου, του γέλιου, της ίντριγκας, της ανατροπής, του αισθήματος, του πάθους και της φαντασίας.
Στο πηγαινέλα του Ζαππείου. Στο ραντεβού της Χ.Α.Ν.Θ..
Κάπου εκεί κοντά, ο δικός μας παράδεισος έχει χρώμα έγχρωμο. Ενίοτε και ασπρόμαυρο. Τα γούστα σου, μωρό μου, και δικά μου.
Μια τετραμελής παρέα πίσω, εν ώρα ταινίας, μιλάει δυνατά και σε ενοχλεί. Μη δίνεις σημασία. Το καλοκαίρι όλοι γινόμαστε παρέα. Και να μην συγκεντρωθείς και τόσο στην ταινία, ραστώνη θέρους είναι-μη τραβάς ζόρι. Αφέσου.

Αύγουστος
Αύγουστος

Το καλοκαίρι είναι μέσα στις καρδιές μας και πρόσχημα για κουβέντα σε ενενηντάλεπτη ταινία.
Το θερινό σινεμά είναι νύχτα που θέλει διπλό σεντόνι.
Θερινό σινεμά και για τον κυρ-Στέλιο. Μοναχική καρδιά που μόνος στην πόλη, κάθε βράδυ βλέπει κι άλλη ταινία, σε άλλο σινεμά, και έπειτα ρωτά τον τριγύρω κόσμο, την απόψή του, για αυτήν.
Θερινό Σινεμά για τα μαθητικά μας χρόνια. Που σκαρφαλώναμε αγοροπαρέα αμούστακων, στο πίσω μέρος του ημιδιατηρητέτου σινεμά της επαρχιακής μας καταγωγής, να "πάρουμε μάτι" αυτή την κόπια που έγραφε "Ακατάλληλον για Ανηλίκους".
Θέα και Ταινία και Πανσέληνος Αντάμα. Να φωτίζει τις καρδιές μας.
Κάπου εκεί πριν το φινάλε, καθώς μου έγνεφες το χέρι, γύρισες και μου είπες στο αυτί "σ΄αγαπώ πολύ"...
Και εγώ, σαν λίγο να βούρκωσα, γύρισα να δω το "The End".
Μια ψιχάλα στα μάτια μου και εσύ γύρισες, πήρες βαθιά ανάσα και μου είπες "μυρίζεις το γιασεμί;"
Πριν σου πω το "ναι", γύρισες και με φίλησες βαθιά στο στόμα. Δεν σε ένοιαζε κανείς τριγύρω.
"Ό,τι φέρνει η νύχτα, ωραίο. Ό,τι ξημερώνει η νύχτα, ωραίο. Στη ζωή μου, μοιραίο."

Αύγουστος

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης + λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + τάσος θώμογλου