R

e

j

e

c

t

e

d

W

r

i

t

i

n

g

image

Οι 7 εντολές του ευτυχισμένου (λέμε τώρα)

...στην τελική τι είναι ευτυχία, δε θα στο πει κανείς

1.Πέτα τις ταμπέλες

Δεν είσαι προϊόν σε ράφι σούπερ μάρκετ, ούτε κανένα ανασφαλές γυμνασιόπαιδο που έχει ανάγκη να γίνει ΕΜΟ. Είσαι κύριος του εαυτού σου και δεν έχεις ανάγκη απο ταμπελάκια. Με προσωπική επανάσταση θα ελευθερωθείς από τα περιοριστικά μέτρα που βάζεις εσύ ο ίδιος. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι υγιές να ξέρει κανείς τον εαυτό του, απλά η «αναρχία» πρέπει να γίνει ο δικός σου τρόπος ζωής.

single photo

2. Πότε μη λες ποτέ

Είναι η συνέχεια του no1, αλλά πρακτικά όποιος λέει «ποτέ» αυτομάτως οδηγεί τη Μοίρα να παρακούσει σε «σιγουράκι». Δεν είναι και πολύ φρόνιμο νομίζω να πέφτουμε από τα σύννεφα κάθε τρεις και λίγο. Είναι ματαιόδοξο να επαναπαύεται κανείς στην ψευδαίσθηση της αιωνιότητας. Η ουτοπία δε βοήθησε ποτέ κανέναν σε έναν κόσμο κυνικό και φτιαγμένο από τσιμέντο. Στην τελική, δεν είσαι ρομπότ για να αντέξεις άπειρες τούμπες από το μαλακό σου συννεφάκι.

3. YOLO

Το YOLO, αγαπημένοι μου νεανίσκοι, είναι ένας όρος που πρόσφατα εμφανίστηκε στη γλώσσα του ιντερΝΈΤ, που λέει και ο παππούς σας. Σημαίνει “You Only Live Once”, δηλαδή ζεις μόνο μια φορά. Είναι ένα μότο που ακούγεται δελεαστικό και ριψοκίνδυνο και δυστυχώς παραπέμπει μόνο στα ένδοξα χρόνια της νεότητος. Η ζωή είναι μικρή. Θα φας τα μούτρα σου, θα σηκωθείς, θα αλλάξεις και θα μάθεις από τα λάθη σου. Το YOLO δεν πρέπει να σταματάει ποτέ. Οκ, όμως... too much YOLO can kill.

4. Ειλικρίνεια

Για εμένα το Α και το Ω όλων των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά ΚΥΡΙΩΣ της σχέσης με τον εαυτό μας. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι λένε ψέματα είναι εντελώς χαζό. Είναι πράξη άρνησης και φόβου απέναντι στην πραγματικότητα και σε ό,τι ακολουθεί. Δεν είστε σκουπιδότοποι για να κρατάτε στη ζωή σας ανθρώπους που δε σας προσφέρουν τίποτα. Το δύσκολο είναι να το καταλάβεις. Να αποβάλλεις κατινίστικες τεχνικές και «πρότυπα συμπεριφοράς» και θα δεις ότι όλα θα γίνουν πολύ πιο απλά. Είναι και ένας καλός τρόπος από μόνος του για να κρατάς δίπλα σου αυτούς που πραγματικά μπορούν να την αντέξουν... αυτό σημαίνει πως σε επιθυμούν γι’ αυτό που είσαι πραγματικά και σέβονται τη δικιά σου αλήθεια.

single photo

5. Απαγορεύεται η είσοδος στις Ερινύες.

Ποιος θα σε κρίνει για τις πράξεις σου; Εσύ; Οι άλλοι; Κανείς; Αυτό είναι κάτι που στην πραγματικότητα δε χρειάζεται απάντηση, καθώς όταν κάτι γίνεται δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Οι ενοχές και η μετάνοια δε βοηθούν σε καμία περίπτωση. Μερικές φορές θα σε πουν και αναίσθητο, ενώ εσύ γίνεσαι καλύτερος! Καλό είναι να ξεχωρίζεις την εποικοδομητική κριτική που παίρνει πια μορφή συμβουλής.

single photo

6. Κόλλησες στη νοσταλγία; Την πάτησες!

«Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις!». Για εμένα μια από τις χειρότερες φράσεις που υπήρξαν ποτέ. Η προσκόλληση στο παρελθόν και στο πόσο «γαμάτο!» μπορεί να ήταν σε κάνει απίστευτα δυστυχισμένο. Θα περάσεις καλές και κακές στιγμές. Μην γκρινιάζεις και κοίτα να τα αντιμετωπίζεις όλα κατάματα. Κάτι ήξεραν οι ζεν πρεμιέ που έλεγαν στις femme fatale των φιλμ νουαρ να μην κοιτάξουν πίσω τη στιγμή του αποχαιρετισμού σε ένα άδειο αεροδρόμιο.

7. Η ευτυχία δεν κρατάει για πάντα.

Επιστρέφω στη θεωρία μου ότι δεν υπάρχει αιωνιότητα και με βάση αυτή (αν τη δεχτείς... που θα το κάνεις γιατί το λέω ΕΓΩ!), θα συνοψίσω όλα τα προηγούμενα. Να βλέπεις το πώς μπορείς να είσαι ευτυχισμένος ΤΩΡΑ με τα υπάρχοντα δεδομένα (ψυχολογία, άνθρωποι γύρω σου, συγκυρίες κλπ). Δεν υπάρχει πεπατημένη οδός στην ευτυχία και το κυριότερο... δεν έχει μορφή. Αλλάζει στο φως και στο σκοτάδι σαν φωσφοριζέ στίκερ στον τοίχο του «βάθους» σου.

κείμενο | εύη μίνου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης