Ακούγοντας την 'Αμνησία΄από τις Τρύπες

Ήχοι των Δρόμων
Ήχοι των Δρόμων

Οι καλοί άνθρωποι δεν χάνονται.
να το θυμάσαι
κι ας αργοσβήνουν πια τα μάτια σου
από την απελπισιά.
Στο λέω τώρα
κι ας πλησιάζει το τέλος
κι ας ξενυχτάω πάνω απ’ το προσκεφάλι σου
προσπαθώντας να
να σιγουρευτώ
πως ακόμη με ακούς.

Ήχοι των Δρόμων

Έχε πίστη στον εαυτό σου.
Είναι ο μοναδικός Θεός που έχεις.
Άκουσέ τον και
θα βρεις το κουράγιο που σου λείπει.
Μίλησε ακόμη και με τη σκιά σου
έχει πολλά να σου μάθει
για τις στιγμές
που το σκοτάδι την παίρνει μακριά σου.

Ήχοι των Δρόμων

Να υπερβαίνεις πάντα
αυτά που νόμιζες μέχρι και χθες
όριά σου.
- Μαγεία είναι
δεν νομίζεις;
Ακόμη
και η συνειδητοποίηση
του ότι
δεν έχεις τίποτα,
είναι η συνειδητοποίηση
του ότι
κάτι έχεις τελικά.
- Δεν θέλω να θλίβεσαι
μήτε να ξεχνάς ό,τι σ’ έφερε ως εδώ.

Ήχοι των Δρόμων

Ξύπνα και κοίτα ψηλά.
Όσο χαμηλά
κι αν αισθάνεσαι πως είσαι.
Όσο κι αν πονάς
στο κορμί ή την καρδιά.
Ξύπνα γιατί όλο αυτό
δεν σου αξίζει.
Ξύπνα γιατί πονάω κι εγώ
βλέποντάς σε να λιώνεις.
Μια γραμμή
χωρίζει
το τέλος απ' την αρχή.
Ξύπνα.

Ήχοι των Δρόμων
Ήχοι των Δρόμων
κείμενο | silenced eyes */* φωτογραφίες | silenced eyes */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου