Λελεπούπολη


Όταν θες να φύγεις, αλλά μένεις. Όταν θες να φύγεις, αλλά δεν ξέρεις πού να πας.
Όταν ξέρεις πού θέλεις να πας, αλλά φοβάσαι μήπως μετά θες να φύγεις κι από εκεί.
Όταν δε σε χωράει ο τόπος. Το ίδιο σου το σπίτι.

κείμενο | λέλε */* φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου + τάσος θώμογλου
lelepoupoli-taseis-fygis

Μπαίνεις στο αυτοκίνητο, βάζεις την αγαπημένη σου μουσική και πας, πας, πας. Χωρίς να έχεις προορισμό. Απλά σε ανακουφίζει να αφήνεις τα χιλιόμετρα πίσω σου. Περνάνε από το μυαλό σου πολλά, μέρη που θα ήθελες να είσαι εκείνη τη στιγμή, άνθρωποι που θα ‘θελες να είσαι μαζί τους, αλλά την ίδια στιγμή είναι τόσο ωραία που είσαι μόνος σου. Και φεύγεις. Φεύγεις.
Να φεύγεις. Αυτό θες. Και αυτό έκανες πάντα άλλωστε.
Μόλις πήγαινες να τελειώσεις κάτι, το παρατούσες, έφευγες. Μόλις το πάρτι έφτανε στο πικ, εσύ έλεγες πως πρέπει να φύγεις. Πάντα άφηνες την παρέα στο τραπέζι και έφευγες χωρίς να έχεις τελειώσει την μπύρα σου. Μόλις έβρισκες ένα 2ημερο έκλεινες εισιτήρια για κάπου. Τι σημασία είχε το πού. Αρκεί να έφευγες.
Να μην νιώσεις πουθενά μόνιμος. Σταθερός. Αυτό ήθελες.
Ή μήπως το ήθελες επειδή δεν υπήρχε κάποιος να σε κρατήσει; Επειδή όλοι είχαν φύγει;
Επειδή σε πρόλαβαν. Πώς άφησες να γίνει αυτό;
Εσύ που πάντα έφευγες πρώτος, να είσαι ο μόνος που έμεινε πίσω. Εσένα που πάντα έψαχναν να βρουν πού είσαι, τώρα τους περιμένεις να γυρίσουν.

lelepoupoli-taseis-fygis

Τάσεις φυγής. Γι’αυτό τις λένε τάσεις. Γιατί τείνεις προς το να φύγεις, αλλά μένεις. Και παραπονιέσαι που έμεινες. Αλλιώς δεν θα ήταν τάσεις φυγής. Θα ήταν η φυγή. Σκέτο.
Μη σου πω και με κεφαλαίο.
Η Φυγή. Σαν ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή σου. Τα καινούρια κεφάλαια σχεδόν πάντα γράφονται με κεφαλαίο. Σχεδόν πάντα.
Να φύγεις από όσα σε ενοχλούν, σε πειράζουν, σε στεναχωρούν. Να αποφύγεις ότι περιέχει λύπη -και λίπη. Να αφήσεις πίσω ό,τι σε βαραίνει, σου κόβει τη φόρα ή σου αλλάζει τη φορά στο δρόμο που θες να πάρεις. Να δοκιμάσεις. Εδώ ή αλλού. Να πάρεις ρίσκα. Να προσπαθήσεις να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα. Κι ας σε λένε ρομαντικό.
Κι ας χάσεις. Κι ας αποτύχεις. Σημασία έχει τα πράγματα να κινούνται.
Να πέφτουν τα τουβλάκια στο ντόμινο.
Ή κι όλα μαζί. Όπως στο τζένγκα.
Ποιος πλήρωσε τόσο ακριβά μια χαμένη παρτίδα Τζένγκα;
Όσο βαδίζεις στον δρόμο, κάπου θα σε βγάλει.
Κι ας κάνεις στάσεις. Δεν καθυστερείς, απλώς παίρνεις ‘’προμήθειες’’ για το υπόλοιπο της διαδρομής.

lelepoupoli-taseis-fygis

Το φευγιό φυγείν αδύνατον.
Αν δε φύγεις πώς θα είσαι σίγουρος ότι ήθελες να μείνεις;

"[…]κι ἂν κλείσαμε τὰ μάτια μας, δὲν ἦταν ἄλλη
μονάχα αὐτὸς ὁ βαθύτερος καημὸς νὰ κρατηθοῦμε
μέσα στὴ φυγή." - [Γιώργος Σεφέρης]

κείμενο | λέλε
φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου + τάσος θώμογλου